អៃក្យ— នាម
[អៃ-ក្យ៉ៈ—] aaikayak—≈
(ម.ព. ឯក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[អៃ-ក្យ៉ៈ—] aaikayak—≈
(ម.ព. ឯក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. ឯក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៃ-កៈ—] aaikak—≈
(ម.ព. ឯក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. ឯរាវ័ណ)។
[អៃ-រ៉ា-វាន់] aairavean≈
(ម.ព. ឯរាវ័ណ)។
(ម.ព. ឰរាវ័ត)។
[អៃ-រ៉ា-វាត់] aairaveat≈
(ម.ព. ឰរាវ័ត)។
ទែនទយគ្រឹហាមានរាងសណ្ឋានស្ទើរជារូបគ្រុឌ សម្រាប់ដាក់ទ្ររងស្បូវគ្រប់សសរប្រាសាទ, វិហារឬសាលាជាដើម ប្រើជាគ្រឿងរចនាឱ្យលេចលម្អ :
[អៃ-រ៉ា] aaira
ទែនទយគ្រឹហាមានរាងសណ្ឋានស្ទើរជារូបគ្រុឌ សម្រាប់ដាក់ទ្ររងស្បូវគ្រប់សសរប្រាសាទ, វិហារឬសាលាជាដើម ប្រើជាគ្រឿងរចនាឱ្យលេចលម្អ :
ដូចគ្នានឹង ឰសូរ ឬ ឰសូរ្យ ដែរ។
[អៃ-សូ] aaisour
ដូចគ្នានឹង ឰសូរ ឬ ឰសូរ្យ ដែរ។
ដូចគ្នានឹង ឰសូរ ឬ ឰសូរ្យ ដែរ។
[អៃ-សូ] aaisou≈
ដូចគ្នានឹង ឰសូរ ឬ ឰសូរ្យ ដែរ។
[អៃ] aai≈
(ម.ព. ឰ!)។
(ម.ព. អូងឡូង)។
[អោង-ឡោង] aaonglaong≈
(ម.ព. អូងឡូង)។
(ម.ព. ឱត)។
[អោត] aaot≈
(ម.ព. ឱត)។
(ម.ព. ឱ!)។
[អោ] aao≈
(ម.ព. ឱ!)។
[អោះ] aaoah≈
(ម.ព. អុះ!)។
(ម.ព. អុះ!)។
[អោះ-អោ] aaoahaao≈
(ម.ព. អុះ!)។
(ម.ព. ឳ!)។
[អៅ] aav≈
(ម.ព. ឳ!)។
សេចក្ដីខំអត់, ការអត់ទ្រាំ :
[អំ-ណត់] aamnot
ដែលមានសេចក្ដីអត់ឃ្លាន, ដែលអត់បាយ :
[អំ-ណត់] aamnot
សេចក្ដីខំអត់, ការអត់ទ្រាំ :
សេចក្ដីអរ :
[អំ-ណ] aamnor
សេចក្ដីអរ :
អំណឹះ; ឥតពី :
[អំ-ណស់] aamnas
(ព.បុ.) ការអស់; វេលាឬកាលដែលអស់។
[អំ-ណស់] aamnas
អំណឹះ; ឥតពី :
អស់សេចក្ដីអាច, អស់អានុភាព។
[អំ-ណាច] aamnach
អានុភាព គឺសេចក្ដីអាច, ដំណើរអង់អាច, សេចក្ដីអាចហាន, ដំណើរអាចធ្វើអ្វីៗបានតាមចិត្តឬតាមលំអានច្បាប់ :
[ដោយ-អំ-ណាច] aamnach
ដោយសារ, ដោយកម្លាំង :
[តាម-អំ-ណាច-ចិត] aamnach
តាមអំពើចិត្ត :
[អស់-អំ-ណាច] aamnach
អស់សេចក្ដីអាច, អស់អានុភាព។
អំណាចក្នុងការតាក់តែងនិងអនុម័តច្បាប់ :
[អំ-ណាច-នី-តិ-ប័ញ-ញ៉ាត់] aamnachnitebnhonhat≈
អំណាចក្នុងការតាក់តែងនិងអនុម័តច្បាប់ :
(ម.ព. អំណាចនីតិបញ្ញត្តិ)។
[អំ-ណាច-នី-តិប-ប័ញ-ញ៉ាត់] aamnachnitebbnhonhat≈
(ម.ព. អំណាចនីតិបញ្ញត្តិ)។
តួនាទីជាអ្នកអនុវត្តច្បាប់ រួមមាន រាជរដ្ឋាភិបាល ឬស្ថាប័នជាតិ :
[អំ-ណាច-នី-តិ-ប្រៈ-តិ-ប័ត] aamnachnitebreaktebta≈
តួនាទីជាអ្នកអនុវត្តច្បាប់ រួមមាន រាជរដ្ឋាភិបាល ឬស្ថាប័នជាតិ :
ការអាន :
[អំ-ណាន] aamnan≈
ការអាន :
លុះដល់ឥតពី, កាលបើឥតពី :
[អំ-ណឹះ] aamnoeah
តមកឬតទៅ, ចំណេរកាលតមក ឬចំណេរកាលតទៅ :
[អំ-ណឹះ-ត-ទៅ] aamnoeah
ចំណេរកាលតទៅ។
[អំ-ណឹះ-អិត-ពី] aamnoeah
លុះដល់ឥតពី, កាលបើឥតពី :
(ម.ព. អំណឹះ)។
[អំ-ណើះ] aamnaeuah≈
(ម.ព. អំណឹះ)។
ទទួលរបស់ដែលគេឱ្យដោយសទ្ធា។
[អំ-ណោយ] aamnaoy
ការឱ្យ; អ្វីៗដែលឱ្យ (កុំប្រើថា សេចក្ដីអំណោយ, ការអំណោយ, របស់អំណោយ ដូច្នេះឡើយ; ប៉ុន្តែបើប្រើជា របស់ជាអំណោយ ដូច្នេះបាន)។
[ទ-ទួល-អំ-ណោយ] aamnaoy
ទទួលរបស់ដែលគេឱ្យដោយសទ្ធា។
ដែលគួរឱ្យចូលចិត្ត ដែលមានឧបនិស្ស័យ :
[អំ-ណោយ-ទាន] aamnaoytean≈
ដែលគួរឱ្យចូលចិត្ត ដែលមានឧបនិស្ស័យ :
ផលទាន :
[អំ-ណោយ-ផល់] aamnaoyphlo≈
ផលទាន :
ការអះអាង ទឡ្ហីករណ៍ អ្វីៗដែលទាញនាំយកមកអាងដើម្បីឱ្យកាន់តែរឹងមាំ :
[អំ-ណះ-អំ-ណាង] aamnahaamnang≈
ការអះអាង ទឡ្ហីករណ៍ អ្វីៗដែលទាញនាំយកមកអាងដើម្បីឱ្យកាន់តែរឹងមាំ :
ការពោលអួត ឬសម្ដីអួត :
[អំ-នួត] aamnuot
ការពោលអួត ឬសម្ដីអួត :
(ម.ព. អម្បាញ់មិញ)។
[អំ-បាញ់-មិញ] aambanhominh
(ម.ព. អម្បាញ់មិញ)។
(ព.ប្រ.) ដែលមានរូបតូចពេកខុសពីគេ :
[អំ-បាត] aambat
កូនចៃ :
[អំ-បាត] aambat
(ព.ប្រ.) ដែលមានរូបតូចពេកខុសពីគេ :
(ម.ព. អម្បាយ)។
[អំ-បាយ] aambay
(ម.ព. អម្បាយ)។
(ម.ព. អម្បាល)។
[អំ-បាល] aambal
(ម.ព. អម្បាល)។
(ម.ព. អម្បាលម៉ាន)។
[អំ-បាល-ម៉ាន] aambalman≈
(ម.ព. អម្បាលម៉ាន)។
(សំនួន.) ដែលខូចបង់ វិនាស ឬសាបសូន្យទៅយ៉ាងរហ័ស។
[អំ-បិល] aambel
វត្ថុរឹងស្រួយ មានរសប្រៃ, បុកឬកិនឱ្យខ្ទេចល្អិតម៉ដ្ឋបានដោយងាយ, អាចរលាយទៅជាទឹកបាន, សម្រាប់ប្រើជាគ្រឿងផ្សំយករសប្រៃ, មានឈ្មោះផ្សេងៗតាមសញ្ជាតិនិងបែបភាព :
[អិត-អំ-បិល] aambel
(ព.ប្រ.) ឥតអំណាច; បង់កម្លាំងទទេ, អសារឥតការ, ឥតប្រយោជន៍ :
[អំ-បិល-ត្រូវ-ទឹក] aambel
(សំនួន.) ដែលខូចបង់ វិនាស ឬសាបសូន្យទៅយ៉ាងរហ័ស។
ឈ្មោះម្ហូបគោកមួយប្រភេទ ធ្វើដោយអំបិលនិងម្ទេសជាដើមបុកឱ្យល្អិត :
[អំ-បិល-ម្ទេស] aambelmtes
ឈ្មោះម្ហូបគោកមួយប្រភេទ ធ្វើដោយអំបិលនិងម្ទេសជាដើមបុកឱ្យល្អិត :
ឈ្មោះរុក្ខជាតិពួកមួយ មានពីរប្រភេទគឺ អំបឹះធំ អំបឹះមានដើមធំ ស្លឹកតូចៗ ប៉ុន្តែញឹកជិត; អំបឹះតូច អំបឹះមានដើមតូច ស្លឹកធំៗរង្វើលៗ។
[អំ-បឹស] aamboeah
ឈ្មោះរុក្ខជាតិពួកមួយ មានពីរប្រភេទគឺ អំបឹះធំ អំបឹះមានដើមធំ ស្លឹកតូចៗ ប៉ុន្តែញឹកជិត; អំបឹះតូច អំបឹះមានដើមតូច ស្លឹកធំៗរង្វើលៗ។
ឈ្មោះចំណីធ្វើដោយយកគ្រាប់ស្រូវទុំនៅស្រស់មកលីងឱ្យល្មមដល់ការ ហើយដាក់ក្នុងត្បាល់ធំបុកផងឆ្កៀសឆ្កៀលផង (ហៅថា ដាល់អំបុក) ឱ្យត្រាតែពៀចសំប៉ែតខ្ចាត់សំបកស្រូវចេញ :
[អំ-បុក] aambok
ឈ្មោះចំណីធ្វើដោយយកគ្រាប់ស្រូវទុំនៅស្រស់មកលីងឱ្យល្មមដល់ការ ហើយដាក់ក្នុងត្បាល់ធំបុកផងឆ្កៀសឆ្កៀលផង (ហៅថា ដាល់អំបុក) ឱ្យត្រាតែពៀចសំប៉ែតខ្ចាត់សំបកស្រូវចេញ :
ឈ្មោះចេកមានផ្លែវែងៗ ស្មើចុងស្មើដើម, វេលាទុំ សម្បុរសំបកបៃតងចាស់ឬលឿងចាស់ក៏មាន, ស្និតធំៗមានរសផ្អែម :
[អំ-បូង] aamboung
ឈ្មោះចេកមានផ្លែវែងៗ ស្មើចុងស្មើដើម, វេលាទុំ សម្បុរសំបកបៃតងចាស់ឬលឿងចាស់ក៏មាន, ស្និតធំៗមានរសផ្អែម :
(ម.ព. អម្បូរ)។
[អំ-បូ] aambour
(ម.ព. អម្បូរ)។
(ម.ព. អំបឹះ)។
[អំ-បើះ] aambaeuah
(ម.ព. អំបឹះ)។
ឈ្មោះនំមួយប្រភេទបែបបន្ទះម្សៅអង្ករកិនចៀនក្នុងខ្ទះ។ គេច្រើនលាយផ្សំក្នុងម្សៅដោយស្លឹកខ្ទឹម ហើយបរិភោគជាមួយបន្លែស្រស់ លាយទឹកត្រី :
[អំ-បែង] aambaeng
បន្ទះបំណែកនៃក្អម, ឆ្នាំង, ចានជាដើម :
[អំ-បែង] aambaeng
ក្អមដីឬឆ្នាំងដីដែលគោះចោះត្រង់ក្អេងម្ខាងឱ្យមានចន្លោះធំល្មមដល់ការ សម្រាប់លីងអ្វីៗ :
[អំ-បែង-ក្បាល] aambaeng
(ព.ទ្រ.) តួក្បាល, ពាក្យទ្រគោះប្រមាថមើលងាយ ដោយប្រដូចក្បាលទៅនឹងអំបែង :
[អំ-បែង-ក្បាល] aambaeng
(ព.ទ.បុ.) មានអត្ថន័យថា ទារយកឱ្យបានចំពោះតែរូបរបស់ដើមមកវិញ។
[អំ-បែង] aambaeng
ឈ្មោះនំមួយប្រភេទបែបបន្ទះម្សៅអង្ករកិនចៀនក្នុងខ្ទះ។ គេច្រើនលាយផ្សំក្នុងម្សៅដោយស្លឹកខ្ទឹម ហើយបរិភោគជាមួយបន្លែស្រស់ លាយទឹកត្រី :
អំបែងល្អិតល្អោចច្រើនបែបដែលកប់លាយគ្នាក្ដាំងនៅក្នុងដីយូរអង្វែងហើយ :
[អំ-បែង-ចេស] aambaengocheh
អំបែងល្អិតល្អោចច្រើនបែបដែលកប់លាយគ្នាក្ដាំងនៅក្នុងដីយូរអង្វែងហើយ :
(ម.ព. អំបែងចេះ)។
[អំ-បែង-ចែស] aambaengchaes≈
(ម.ព. អំបែងចេះ)។