អារាមិកៈ នាម
[អា-រ៉ា-មិ-កៈ] aaramikak≈
(ម.ព. អារាមិក)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[អា-រ៉ា-មិ-កៈ] aaramikak≈
(ម.ព. អារាមិក)។
ទីជិតអារាម, ព្រំកំណត់ត្រឹមរបងវត្ត។
[អា-រ៉ា-ម៉ូ-ប៉ៈ-ចា-រ៉ៈ] aaramoubakcharak≈
ទីជិតអារាម, ព្រំកំណត់ត្រឹមរបងវត្ត។
(ម.ព. អារាម) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ—] aaramak—≈
(ម.ព. អារាម) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. អាឡារិក)។
[អា-រ៉ា-លិក] aarealik
(ម.ព. អាឡារិក)។
(ម.ព. អាឡារិក)។
[អា-រ៉ា-លិ-កា] aaralika≈
(ម.ព. អាឡារិក)។
ដែលអើពើ, ដែលចេះឈឺឆ្អាលគ្នា, ដែលចេះយកចិត្តយកថ្លើមគ្នា, ដែលចេះជួយសង្គ្រោះគ្នា :
[អា-រី-អា-រ៉ប] aariaarab
ដែលអើពើ, ដែលចេះឈឺឆ្អាលគ្នា, ដែលចេះយកចិត្តយកថ្លើមគ្នា, ដែលចេះជួយសង្គ្រោះគ្នា :
ឈ្មោះពិធីអបទេសមួយយ៉ាងធ្វើឧបកិច្ចដើម្បីឱ្យកូនអារឹសមានអាយុជីវិតរស់នៅបានយឺនយូរតទៅ (តាមតម្រាសៃយ)។
[អា-រ៉ឹស] aarues
ដែលមិនគង់កូន, ដែលមានកូនពុំគង់ គឺដែលមានកូនច្រើនដងដែរ ប៉ុន្តែមិនគង់ គ្រាន់តែកើតមកនៅមិនបានយូរប៉ុន្មាន ចេះតែស្លាប់ឬគ្រាន់តែកើតមកស្លាប់ភ្លាមៗ :
[អា-រ៉ឹស] aarues
កូនរបស់អ្នកនុះឯងដែលតាំងពីកើតឡើង ចេះតែឈឺស្គមប៉ផ្ដឺតប៉ផ្ដក់ស្ទើររស់ស្ទើរស្លាប់ក៏ហៅ អារឹស ដែរ :
[បែង-អា-រឹស] aarues
ឈ្មោះពិធីអបទេសមួយយ៉ាងធ្វើឧបកិច្ចដើម្បីឱ្យកូនអារឹសមានអាយុជីវិតរស់នៅបានយឺនយូរតទៅ (តាមតម្រាសៃយ)។
(ម.ព. អារឹស)។
[អា-រ៉ឹះ] aaroeah≈
(ម.ព. អារឹស)។
ដំណើរមិនមានរោគ; សេចក្ដីសុខសប្បាយកាយ; ភាពឬដំណើរជាអ្នកសុខសប្បាយខ្លួន។
[អា-រោក] aaroukyor
ដំណើរមិនមានរោគ; សេចក្ដីសុខសប្បាយកាយ; ភាពឬដំណើរជាអ្នកសុខសប្បាយខ្លួន។
(ម.ព. អារោគ្យ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រោ-គ្យៈ—] aarokyeak—≈
(ម.ព. អារោគ្យ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រ៉ោ-ចៈ-ណៈ] aarouchon
ដំណើរប្រាប់ឱ្យដឹង, ការឱ្យដំណឹង :
[អា-រ៉ោ-ចៈ-ណៈ-បាត់] aarouchon
សំបុត្រប្រាប់ដំណឹង។
[អា-រ៉ោ-ចៈ-ណៈ-ភាប] aarouchon
ភាវៈនៃការឱ្យដំណឹង។
ពាក្យបូរបាច់ប្រាប់ក្នុងបុព្វភាគនៃសៀវភៅ (ឧបន្យាសកថា, អារម្ភកថា)។
[អា-រ៉ោ-ចៈ-ណៈ-កៈ-ថា] aaraochaknakkaktha≈
ពាក្យប្រាប់ដំណឹង។
[អា-រ៉ោ-ចៈ-ណៈ-កៈ-ថា] aaraochaknakkaktha≈
ពាក្យបូរបាច់ប្រាប់ក្នុងបុព្វភាគនៃសៀវភៅ (ឧបន្យាសកថា, អារម្ភកថា)។
(ម.ព. អារោចន)។
[អា-រ៉ោ-ចៈ-ណៈ] aaraochaknak≈
(ម.ព. អារោចន)។
(ម.ព. អារោចន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រ៉ោ-ចៈ-ណៈ—] aaraochaknak—≈
(ម.ព. អារោចន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រោ-ទៈ-នៈ] aarouton
ដំណើរយំរៀបរាប់; ដំណើរយំខ្លាំង; ដំណើរយំទួញ, ទំនួញ។
[អា-រោ-ទៈ-នៈ-កា] aarouton
ហេតុនៃអារោទនៈ។
[អា-រោ-ទៈ-នៈ-ភាប] aarouton
ភាវៈនៃអារោទនៈ។
[អា-រោ-ទៈ-នៈ-ស័ប] aarouton
សូរសព្ទអារោទនៈ។
[អា-រោ-ទៈ-នៈ-ហែត] aarouton
(ម.ព. អារោទនការណ៍)។
(ម.ព. អារោទន)។
[អា-រោ-ទៈ-នៈ] aaroteakneak≈
(ម.ព. អារោទន)។
(ម.ព. អារោទន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រោ-ទៈ-នៈ—] aaroteakneak—≈
(ម.ព. អារោទន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
កម្ពស់សូរខ្ពស់បំផុត,ដែលមានកម្ពស់សូរខ្ពស់បំផុត។
[អា-រោ-ហន់] aarohno≈
កម្ពស់សូរខ្ពស់បំផុត,ដែលមានកម្ពស់សូរខ្ពស់បំផុត។
ឈ្មោះផ្ដៅមួយប្រភេទដើមតូច សាច់រឹងស្រួយ :
[អា-រ៉ិច] aarech
ឈ្មោះផ្ដៅមួយប្រភេទដើមតូច សាច់រឹងស្រួយ :
(ម.ព. អារ៉ិច)។
[អា-រ៉ិច] aarech
(ម.ព. អារ៉ិច)។
[អា-រ្យៈ] ah yea
(ម.ព. អរិយ)។
[អា-រ្យៈ-កៈ-ប្រ-ទេស] ah yea
(ម.ព. អរិយកប្បទេស ក្នុង អរិយក)។
[អា-រ្យៈ-ជាត] ah yea
(ម.ព. អរិយជាតិ ក្នុង អរិយ)។
[អា-រ្យៈ-ទ្រ័ប] ah yea
(ម.ព. អរិយទ្រព្យ ក្នុង អរិយ)។
[អា-រ្យៈ-ធរ] ah yea
(ម.ព. អរិយធម៌)។
[អា-រ្យៈ-វិ-នៃ] ah yea
(ម.ព. អរិយវិន័យ ក្នុង អរិយ)។
[អា-រ្យៈ-សង់] ah yea
(ម.ព. អរិយសង្ឃ ក្នុង អរិយ)។
[អា-រ្យៈ-ស័ត] ah yea
(ម.ព. អរិយសច្ច ក្នុង អរិយ)។
[អា-រ្យៈ-ស្រា-វិ-កា] ah yea
(ម.ព. អរិយសាវ័ក ក្នុង អរិយ)។
[អា-រ្យៈ-កៈ] aaryok
(ម.ព. អរិយក)។
(ម.ព. អារ្យក)។
[អា-រ្យៈ-កៈ] aaryeakkak≈
(ម.ព. អារ្យក)។
(ម.ព. អរិយជន)។
[អា-រ្យៈ-ជន់] aaryeakchno≈
(ម.ព. អរិយជន)។
(ម.ព. អារ្យ)។
[អា-រ្យៈ] aaryeak≈
(ម.ព. អារ្យ)។
(ម.ព. អរិយ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រ្យៈ—] aaryeak—≈
(ម.ព. អរិយ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ពាក្យសម្រាប់ប្រើបានតែជាមួយនឹងពាក្យបដិសេធថា កុំ គឺត្រូវមានពាក្យ កុំ នៅពីខាងដើមបន្ទាត់ ទើបប្រើបាន, មានសេចក្ដីថា "ឈប់, បង្អង់, រង់, កុំប្រញាប់" :
[អាល] aal
ដាក់ដែកក្ដៅប្រមៀលស្រាលៗពីលើ :
[អាល] aal
អ៊ុតស្លឹកម្លូស្រស់ដោយកញ្ចប់ដីខ្សាច់ក្ដៅ ឱ្យស្លោកក្រៀម សម្រាប់ទុកប្រើការបានយូរ :
[ម្លូ-អាល] aal
ស្លឹកម្លូដែលក្រៀមដោយអាល។
[អាល] aal
ពាក្យសម្រាប់ប្រើបានតែជាមួយនឹងពាក្យបដិសេធថា កុំ គឺត្រូវមានពាក្យ កុំ នៅពីខាងដើមបន្ទាត់ ទើបប្រើបាន, មានសេចក្ដីថា "ឈប់, បង្អង់, រង់, កុំប្រញាប់" :
[អា-ឡៈ-ប៉ៈ-ណៈ] aaloban
ការនិយាយស្ដី; ការនិយាយរួសរាយ; រាក់ទាក់; សន្ទនា។ បា. (ព.វ.) ការហៅរកឬនិយាយឆ្ពោះទៅរក, ដូចជា នាង, ឯងមកពីណា? ឬ ឯងមកពីណានាង?; នាង ជា អាលបនៈ (ហៅ សម្ពោធន ក៏បាន សំ.បា. ហៅបានដូចគ្នា)។ ក្នុងវិធីប្រែបាលីឬតែងសេចក្ដីទេសនាមានកំណត់ឱ្យប្រើពាក្យ អាលបនៈ ថា "បពិត្រ, ម្នាល, នែ, ហៃ
[អា-ឡៈ-ប៉ៈ-ណៈ-និ-បាត] aaloban
ពាក្យមានសេចក្ដីជា អាលបនៈ, ដូចជា វ៉ី, វ៉ឺយ, ហឺយ!, ហេ!, ហ៊េ!, នែ! ជាដើម។
(ម.ព. អាលបន)។
[អា-ឡៈ-ប៉ៈ-ណៈ] aalakbaknak≈
(ម.ព. អាលបន)។
(ម.ព. អាឌម្ពរ)។
[អា-ល័ម-ពៈ-រៈ] aalmpor
(ម.ព. អាឌម្ពរ)។
ការកាត់អាល័យដាច់ស្រឡះ, ការកាត់ផ្ដាច់តណ្ហា។
[អា-ល័ម-ពាយ] aalmpeay
អ្នកចាប់ពស់, អ្នកចេះសិល្បវិទ្យាចាប់ពស់, ហ្មពស់ (ច្រើនហៅក្លាយជា អាយលម្ពាយ, គួរលែងប្រើតទៅទៀត)។
[អា-ឡៈ-យ៉ាប់-ប៉ៈ-ហាន] aalmpeay
ការលះអាល័យ។
[អា-ឡៈ-យ៉ៈ-ប្រ-ហាន] aalmpeay
(ម.ព. អាលយប្បហាន)។
[អា-ឡៈ-យ៉ៈ-ភាប] aalmpeay
ភាវៈនៃអាល័យ។
[អា-ឡៈ-យ៉ៈ-សៈ-មុក-ឃាត] aalmpeay
ការដកអាល័យចោលឬការគាស់រំលើងអាល័យចោល; ការគាស់រំលើងឫសតណ្ហា។
[អា-ឡៈ-យ៉ៈ-សៈ-មុច-ឆែត] aalmpeay
ការកាត់អាល័យដាច់ស្រឡះ, ការកាត់ផ្ដាច់តណ្ហា។
(ម.ព. អាល័យ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-ឡៈ-យ៉ៈ—] aalakyak—≈
(ម.ព. អាល័យ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ការនិយាយចរចារាក់ទាក់ទៅវិញទៅមករកគ្នា :
[អា-ឡា-ប៉ៈ] ឬ [អា-ឡាប] aaleab
ការនិយាយរួសរាយ, រាក់ទាក់, រអាករពាយ។
[អា-ឡា-ប៉ៈ-កៈ-ថា] aaleab
សម្ដីរួសរាយរកគ្នា។
[អា-ឡា-ប៉ៈ-សល់-ឡាប] aaleab
ការនិយាយចរចារាក់ទាក់ទៅវិញទៅមករកគ្នា :
[អា-លិង-គន់] aalingkon
ការឱប, ការឱបរឹត, ការប្រឱបគ្នា :
(ព.ខ្ព.), (ព.គ.) (ម.ព. អាលិង្គន)។
[អា-លិង-គៈ-នៈ-កាំ] aalingkeakneakkaam≈
(ព.ខ្ព.), (ព.គ.) (ម.ព. អាលិង្គន)។
(ព.ខ្ព.), (ព.គ.) (ម.ព. អាលិង្គន)។
[អា-លិង-គៈ-នៈ-កិច] aalingkeakneakkech≈
(ព.ខ្ព.), (ព.គ.) (ម.ព. អាលិង្គន)។
(ម.ព. អាលិង្គន)។
[អា-លិង-គៈ-នៈ] aalingkeakneak≈
(ម.ព. អាលិង្គន)។
អ្នកដែលច្រើនតែនិយាយពាក្យអាលុលិក, មនុស្សឡេះឡោះ :
[អា-លុ-លិក] aalulik
ផ្ដេសផ្ដាស, ឡេះឡោះ; ដែលវឹកវរ :
[អា-លុ-លិ-កៈ-កាំ] aalulik
អំពើវឹកវរ; ការធ្វើផ្ដេសផ្ដាស។
[អា-លុ-លិ-កៈ-ពាក] aalulik
(ម.ព. អាលុលិកវាចា)។
[អា-លុ-លិ-កៈ-វា-ចា] aalulik
សម្ដីអាលុលិក។