អារញ្ញ
ដែលកើតឬមានក្នុងព្រៃ; ដែលនៅក្នុងព្រៃ; ដែលជារបស់ព្រៃ; ដែលជាប់ទាក់ទងដោយព្រៃ។ ខ្មែរច្រើនប្រើពាក្យ អារញ្ញ ជាឋានន្តរនៃមន្ត្រីរដ្ឋបាលខេត្តក្រៅ ដែលមានព្រៃច្រើន, ដូចជា អារញ្ញសង្គ្រាម, អារញ្ញសេនា ជាដើម។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
ដែលកើតឬមានក្នុងព្រៃ; ដែលនៅក្នុងព្រៃ; ដែលជារបស់ព្រៃ; ដែលជាប់ទាក់ទងដោយព្រៃ។ ខ្មែរច្រើនប្រើពាក្យ អារញ្ញ ជាឋានន្តរនៃមន្ត្រីរដ្ឋបាលខេត្តក្រៅ ដែលមានព្រៃច្រើន, ដូចជា អារញ្ញសង្គ្រាម, អារញ្ញសេនា ជាដើម។
[អា-រ៉ាញ់] aaronhnh
ដែលកើតឬមានក្នុងព្រៃ; ដែលនៅក្នុងព្រៃ; ដែលជារបស់ព្រៃ; ដែលជាប់ទាក់ទងដោយព្រៃ។ ខ្មែរច្រើនប្រើពាក្យ អារញ្ញ ជាឋានន្តរនៃមន្ត្រីរដ្ឋបាលខេត្តក្រៅ ដែលមានព្រៃច្រើន, ដូចជា អារញ្ញសង្គ្រាម, អារញ្ញសេនា ជាដើម។
ផ្លែឈើក្នុងព្រៃ (ផ្លែឈើព្រៃ)។
[អា-រ៉ាញ់-ញ៉ៈ-កៈ] aarnhnhok
(ម.ព. អារញ្ញ)។
[អា-រ៉ាញ់-ញ៉ៈ-កៈ-ធូ-ដុង] aarnhnhok
ធូតង្គរបស់ភិក្ខុដែលត្រូវនៅតែក្នុងព្រៃ។
[អា-រ៉ាញ់-ញ៉ៈ-កៈ-ភិក-ខុ] aarnhnhok
ភិក្ខុអ្នកនៅក្នុងព្រៃ (ហៅ ភិក្ខុអារញ្ញិក ក៏បាន)។
[អា-រ៉ាញ់-ញ៉ៈ-កៈ-សេ-ណា-សៈ-ណៈ] aarnhnhok
សេនាសនៈក្នុងព្រៃ។
[អា-រ៉ាញ់-ញ៉ៈ-កា-រ៉ាម] aarnhnhok
អារាមឬអាវាសក្នុងព្រៃ (វត្តក្នុងព្រៃ)។
[អា-រ៉ាញ់-ញ៉ៈ-កា-វ៉ាស] aarnhnhok
(ម.ព. អារញ្ញការាម)។
[អា-រ៉ាញ់-ញ៉ៈ-ផល់] aarnhnhok
ផ្លែឈើក្នុងព្រៃ (ផ្លែឈើព្រៃ)។
(ម.ព. អារញ្ញ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រ៉ាញ់-ញ៉ៈ-កា—] aaranhnhakka—≈
(ម.ព. អារញ្ញ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. អារញ្ញ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រ៉ាញ់-ញ៉ៈ-កៈ—] aaranhnhakkak—≈
(ម.ព. អារញ្ញ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. អារញ្ញ)។
[អា-រ៉ាញ់-ញិក] aaranhnhik≈
(ម.ព. អារញ្ញ)។
ដូចគ្នានឹង អារញ្ញ, អារញ្ញក, អារញ្ញិក។
[អា-រ៉ាន់] aaronyar
ដូចគ្នានឹង អារញ្ញ, អារញ្ញក, អារញ្ញិក។
(ម.ព. អារណ្យ)។
[អា-រ៉ាន់-យ៉ៈ-កៈ] aaranyakkak≈
(ម.ព. អារណ្យ)។
ភាពនៃអារតិ។
[អា-រ៉ៈ-តិ] aarote
ការវៀរ, ការវៀរលែង; ការតម, ការកាន់ត្រណម។
[អា-រ៉ៈ-តិ-ភាប] aarote
ភាពនៃអារតិ។
(វេជ្ជ.) វិធីសាស្ត្រធ្វើឱ្យមានភាពអារដល់បុរសឬស្ត្រី :
[អា-នី-យៈ-កំា] aaniyeakkama≈
(វេជ្ជ.) វិធីសាស្ត្រធ្វើឱ្យមានភាពអារដល់បុរសឬស្ត្រី :
(ម.ព. អារម្ភវាទិន)។
[អា-រ័ម] aaromphor
ការប្រារព្ធ, ការតាំងផ្ដើមឬផ្ដួចផ្ដើម; ការរៀបរប; ដំណើរចាប់ផ្ដើមការ, ចាប់ធ្វើការឬចាប់ការ។
[អា-រ័ម-ភៈ-ចិត] aaromphor
ចិត្តគិតតាំងផ្ដើមជាមុន, ចិត្តប្រារព្ធ។
[អា-រ័ម-ភៈ-ចេ-តៈ-ណា] aaromphor
គំនិតដែលផ្ដួចផ្ដើមឡើង។
[អា-រ័ម-ភៈ-បត់] aaromphor
បទផ្ដើម, សេចក្ដីប្រារព្ធ, អារម្ភកថា។
[អា-រ័ម-ភៈ-វាត] aaromphor
ពាក្យផ្ដើមនិយាយមុនគេ។
[អា-រ័ម-ភៈ-វា-ទិន] aaromphor
អ្នកដែលច្រើនតែផ្ដើមនិយាយមុនគេ (ក្នុងទីប្រជុំជាដើម) អ្នកផ្ដើមនិយាយមុន។
[អា-រ័ម-ភៈ-វា-ទិ-នី] aaromphor
(ម.ព. អារម្ភវាទិន)។
ពាក្យប្រារព្ធ, ពាក្យផ្ដើម, ពាក្យនាំមុខ :
[អា-រ័ម-ភៈ-កៈ-ថា] aarmopheakkaktha≈
ពាក្យប្រារព្ធ, ពាក្យផ្ដើម, ពាក្យនាំមុខ :
(ម.ព. អារម្ភ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រ័ម-ភៈ—] aarmopheak—≈
(ម.ព. អារម្ភ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. ទាសអារម្មណ៍)។
[អា-រ៉ម់] arom
គ្រឿងតោង; គ្រឿងព្យួរ; គ្រឿងទាញឬទាញទាក់; គ្រឿងតោងរបស់ចិត្ត; គំនិត; ការដឹង; ...។ ដែលប្រើដោយច្រើន, សំដៅត្រង់ គ្រឿងតោងរបស់ចិត្ត មាន ៦ប្រភេទគឺ រូបារម្មណ៍ (សម្រាប់ភ្នែក), សទ្ទារម្មណ៍ (សម្រាប់ត្រចៀក), គន្ធារម្មណ៍ (សម្រាប់ច្រមុះ), រសារម្មណ៍ (សម្រាប់អណ្ដាត), ផោដ្ឋព្វារ
[អា-រ៉ម់] arom
សំដៅត្រង់ គំនិត និង ការដឹង, ដូចជា កៀងអារម្មណ៍ កៀងប្រមូលគំនិតមិនឱ្យទាសរសេមរសាម។
[ឃ្វាង-អា-រ៉ម់] arom
ឃ្វាងគំនិត។
[ចាប់-អា-រ៉ម់] arom
ចាប់ចិត្ត, ជាប់ចិត្ត, ជាប់គំនិត។
[ជិះ-អា-រ៉ម់] arom
ផ្ទួនគំនិត។
[ជោក-អា-រ៉ម់] arom
ជោកគំនិត, ស៊ប់ចិត្តពេញទី។
[ទ-ទួល-អា-រ៉ម់] arom
ទទួលដឹង, បានដឹង (ដោយភ្នែកឃើញរូបជាដើម)។
[ទប់-អា-រ៉ម់] arom
ទប់គំនិត។
[ទាញ-អា-រ៉ម់] arom
ទាញគំនិត។
[ទាស-អា-រ៉ម់] arom
ទាសគំនិត ឬគំនិតទាស។
[ទាស់-អា-រ៉ម់] arom
ទាស់ចិត្ត, ទាស់អធ្យាស្រ័យ; មិនត្រូវធាតុគ្នា។
[ប៉ះ-អា-រ៉ម់] arom
ប៉ះឬប្រទះរូបារម្មណ៍ជាដើម; ទង្គុកចិត្តគ្នា។
[ប្រ-ទះ-អា-រ៉ម់] arom
(ម.ព. ប៉ះអារម្មណ៍)។
[ប្រ-ម៉ូល-អា-រ៉ម់] arom
ប្រមូលគំនិត, ធ្វើឱ្យមូលចិត្ត។
[រង-អា-រ៉ម់] arom
ទទួលអារម្មណ៍, ចាប់អារម្មណ៍។
[សោយ-អា-រ៉ម់] arom
(ម.ព. រងអារម្មណ៍)។
[ស្ទាក់-អា-រ៉ម់] arom
ស្ទាក់ផ្លូវគំនិត។
[អា-រ៉ម់-ម៉ៈ-ណ័ប-ប៉ៈ-ភេត] arom
ដំណើរផ្សេងនៃអារម្មណ៍។
[អា-រ៉័ម-ម៉ៈ-ទាស] arom
(ម.ព. ទាសអារម្មណ៍)។
(ម.ព. អារម្មណ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រ៉ម់-ម៉ៈ-ណៈ—] aarmomaknak—≈
(ម.ព. អារម្មណ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ព.សា) (ម.ព. រាត់រាយ)។
[អា-រាត់-អា-រាយ] aareataareay≈
(ព.សា) (ម.ព. រាត់រាយ)។
[អា-រ៉ា-ធក់] ឬ [អា-រ៉ា-ធៈ-កៈ] aareathok
អ្នករាប់រក; អ្នកមានសេចក្ដីឱបអរ; អ្នកយកចិត្តយកថ្លើម; អ្នកប្រោសប្រាណ; អ្នកអារាធនា។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅត្រង់ អ្នកអារាធនា ជាង :
(ម.ព. អារាធក)។
[អា-រ៉ា-ធៈ-កៈ] aaratheakkak≈
(ម.ព. អារាធក)។
ភាពនៃសេចក្ដីពេញចិត្ត, នៃការរាប់រក; ...។ល។
[អា-រ៉ា-ធៈ-នា] aareathonea
សេចក្ដីពេញចិត្ត; ការរាប់រក; ការឱបអរ; ការយកចិត្តយកថ្លើម; ការប្រោសប្រាណ; ការបូជា; សេចក្ដីសម្រេច; ការនិមន្ត, ការអញ្ជើញ :
[អា-រ៉ា-ធៈ-នា] aareathonea
និមន្តឬអញ្ជើញដោយគោរព សូមឱ្យសូត្រឬឱ្យសម្ដែង, ឱ្យនិយាយអធិប្បាយ (ប្រើចំពោះតែទៅរកបព្វជិត)។
[អា-រ៉ា-ធៈ-នៈ-កៈ-ថា] aareathonea
ពាក្យនិមន្ត, ពាក្យអញ្ជើញ។
[អា-រ៉ា-ធៈ-នៈ-កា] aareathonea
ហេតុដែលនាំឱ្យមានសេចក្ដីពេញចិត្ត, ឱ្យរាប់រក, ឱ្យយកចិត្តយកថ្លើម; ...។
[អា-រ៉ា-ធៈ-នៈ-ភាប] aareathonea
ភាពនៃសេចក្ដីពេញចិត្ត, នៃការរាប់រក; ...។ល។
(ម.ព. អារាធនា) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រ៉ា-ធៈ-នៈ—] aaratheakneak—≈
(ម.ព. អារាធនា) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. អារាមនាយក)។
[អា-រ៉ាម] aaream
ប្រទេសឬទីដែលនាំទឹកចិត្តឱ្យរីករាយសប្បាយ គឺ សួន, សួនច្បារ; អាវាសដែលមានសួនច្បារនិងកុដិលំនៅនៃពួកបព្វជិត។
[អា-រ៉ាម] aaream
ខ្មែរហៅចំពោះតែទីវត្តរបស់បព្វជិតថា អារាម ឬ វត្តអារាម (ទីវត្តបានជាហៅ អារាម ព្រោះកាលពីក្នុងសម័យបុរាណព្រេងនាយ គេច្រើនយកសួនច្បារឬឱទ្យានធ្វើជាទីអាវាសសម្រាប់ពួកបព្វជិត ដូចយ៉ាងវត្ត វេឡុវ័ន (ក្នុងពុទ្ធកាល) ជាដើម; ឬពុំនោះក្នុងទីវត្តទាំងពួង គេដាំដើមឈើតូចធំមានរបៀបជាសួនច្ប
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-ក] aaream
អ្នកសាងសួន ឬអ្នកសាងវត្ត។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-កា] aaream
(ម.ព. អារាមករ)។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-ចេ-ដី] aaream
ចេតិយឬស្ដូបក្នុងអារាម។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-ថូប] aaream
(ម.ព. អារាមចេតិយ)។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-នា-យក់] aaream
ចាងហ្វាងសួន។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-នា-យិ-កា] aaream
(ម.ព. អារាមនាយក)។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-បាល] aaream
អ្នករក្សាអារាម គឺអ្នកថែសួនឬអ្នកថែវត្ត។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-ប៉ា-ឡិ-កា] aaream
(ម.ព. អារាមបាល)។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-បុប-ផា] aaream
(ម.ព. អារាមបុស្ស)។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-បុស] aaream
ផ្កាក្នុងសួនឬក្នុងវត្ត។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-ព្រឹក] aaream
ឈើក្នុងសួនឬក្នុងវត្ត។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-ភូម] aaream
ទីសួន ឬទីវត្ត។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-វ័ត-ថុ] aaream
របស់ឬអ្វីៗមានដើមឈើជាដើមដែលមាននៅក្នុងវត្ត (ព.វិ.)។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-វ៉ាប់-ប៉ៈ-កាំ] aaream
ការដាំសួនច្បារ, សិល្បៈខាងសួនច្បារ។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-វ៉ាប់-ប៉ៈ-ក] aaream
អ្នកដាំសួនច្បារ, អ្នកប្រកបកិច្ចការខាងការដាំឈើសម្រាប់សួនច្បារ។
[អា-រ៉ា-ម៉ៈ-វ៉ាប់-ប៉ៈ-កា-រ៉ិ-កា] aaream
(ម.ព. អារាមវប្បករ)។
[អា-រ៉ា-ម៉ា-ធិ-កា] aaream
ចៅអធិការវត្ត (ហៅ អាវាសាធិការ ក៏បាន) :
(ម.ព. អារាម) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រ៉ា-ម៉ា—] aarama—≈
(ម.ព. អារាម) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-រ៉ា-មិក] aareamik
អ្នកកាន់កាប់ឬអ្នករក្សាសួន; អ្នកទំនុកបម្រុងផ្គត់ផ្គង់វត្ត (ញោមវត្ត)។ ក្នុងបុរាណសម័យ អារាមិក ឬអារាមិកា សំដៅចំពោះឧបាសកឬឧបាសិកាអ្នកទទួលភារៈទំនុកបម្រុងវត្ត, សម័យបច្ចុប្បន្ននេះ គួរហៅអាចារ្យវត្តថា អារាមិក ឬ អារាមិកជន។
ឧបាសក ឧបាសិកា ដែលទទួលភារៈទំនុកបម្រុងវត្តអារាម, អាចារ្យវត្ត។
[អា-រ៉ា-មិ-កៈ-ជន់] aaramikakchno≈
ឧបាសក ឧបាសិកា ដែលទទួលភារៈទំនុកបម្រុងវត្តអារាម, អាចារ្យវត្ត។
(ម.ព. អារាមិក)។
[អា-រ៉ា-មិ-កា] aareamika
(ម.ព. អារាមិក)។
(ម.ព. អារាមិក)។