អាចម៍ នាម
[អាច់] aachom
អាហារចាស់, អាហារចាស់ដែលបន្ទោចេញមកតាមវច្ចមគ្គ (ឧច្ចារៈ, លាមក) :
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[អាច់] aachom
អាហារចាស់, អាហារចាស់ដែលបន្ទោចេញមកតាមវច្ចមគ្គ (ឧច្ចារៈ, លាមក) :
[អស់-អាច់-អស់-នោម] aachom
(សំនួន.) យ៉ាងល្អិតល្អន់ យ៉ាងដិតដល់ :
ស្លឹកចេកទុំជាដើម ដែលញាត់បុកក្នុងប្រហោងកាំភ្លើងធំឱ្យណែនរំសេវ :
[អាច់-កន់-ឡង់] aachmokonlong
(ព.ប្រ.) កម្ទេចដែលកើតអំពីខួង, ស្វាន, ខៃ, ក្ដារ (ដោយដែកកណ្ដារ) ជាដើម ស្រដៀងឬដូចកម្ទេចដែលកន្លង់ចោះ (ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលកន្លង់ ឬ កម្ទេចដែកខួង ជាដើម) :
[អាច់-កន់-ឡង់] aachmokonlong
ស្លឹកចេកទុំជាដើម ដែលញាត់បុកក្នុងប្រហោងកាំភ្លើងធំឱ្យណែនរំសេវ :
(ព.ប្រ.) ឈ្មោះត្រីចង្វាមានស្រកាមួយប្រភេទ សម្បុរស (ស្រដៀងនឹងអាចម៍កុក) :
[អាច់-កុក] aachmokok
(ព.ប្រ.) ឈ្មោះត្រីចង្វាមានស្រកាមួយប្រភេទ សម្បុរស (ស្រដៀងនឹងអាចម៍កុក) :
មន្ទិលឬក្អែលដែលនៅជាប់នឹងក្រចក ត្រង់ខាងចុងម្រាម (ព.គ.) ក្អែលក្រចក ឬ មន្ទិលក្រចក; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលក្រចក ឬ មន្ទិលក្រចក ក៏បាន)។
[អាច់-ក្រ-ចក] aachmokrachak
មន្ទិលឬក្អែលដែលនៅជាប់នឹងក្រចក ត្រង់ខាងចុងម្រាម (ព.គ.) ក្អែលក្រចក ឬ មន្ទិលក្រចក; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលក្រចក ឬ មន្ទិលក្រចក ក៏បាន)។
មន្ទិលឬកំណក្អែលដែលនៅជាប់នឹងស្បែកក្បាលរបស់ទារកឬក្មេង :
[អាច់-ក្រ-បី] aachkrobei≈
មន្ទិលឬកំណក្អែលដែលនៅជាប់នឹងស្បែកក្បាលរបស់ទារកឬក្មេង :
ដែលសោះអស់ជាតិដើម ហើយក្ដាំងខះជាដុំៗ ផុយៗ (ចំពោះតែវត្ថុល្អិតផង់) :
[អាច់-ក្រ-ពើ] aachmokrapau
(ព.ប្រ.) ដែលក្ដាំងសោះកក្រោះឥតជីជាតិ (ចំពោះតែដី) :
[អាច់-ក្រ-ពើ] aachmokrapau
ដែលសោះអស់ជាតិដើម ហើយក្ដាំងខះជាដុំៗ ផុយៗ (ចំពោះតែវត្ថុល្អិតផង់) :
(សំនួន.) ដែលនៅក្មេងសេចក្ដី មិនទាន់យល់ការរាក់ជ្រៅ :
[អាច់-ក្លៀក] aachkliek≈
មន្ទិលឬក្អែលនៅជាប់នឹងក្លៀកមនុស្ស :
[មិន-ទាន់-ជ្រុះ-អាច់-ក្រ-បី] minteanchrueahaachkrobei≈
(សំនួន.) ដែលនៅក្មេងសេចក្ដី មិនទាន់យល់ការរាក់ជ្រៅ :
(ព.ទ.បុ.) អ្នកឥតអំណាចឬខ្សោយអំណាចហ៊ានប្រទូស្តទៅរកអ្នកមានអំណាច។
[អាច់-គោ] aachmokou
ឈ្មោះកង្កែបមួយប្រភេទមាឌតូច ច្រើននៅអាស្រ័យក្នុងកំពាយអាចម៍គោ :
[អាច់-គោ] aachmokou
ឈ្មោះកំពោងមួយប្រភេទ នៅអាស្រ័យក្នុងកំពាយអាចម៍គោ :
[អាច់-គោ] aachmokou
(ព.ទ.បុ.) អ្នកឥតអំណាចឬខ្សោយអំណាចហ៊ានប្រទូស្តទៅរកអ្នកមានអំណាច។
កម្ទេចដែលចេញពីដែកឈូសឬពន្លាកនៅពេលគេឈូសឬដាប់ឈើ។
[អាច់-ចំ-ណាំង] aachchamnaamng≈
កម្ទេចដែលចេញពីដែកឈូសឬពន្លាកនៅពេលគេឈូសឬដាប់ឈើ។
សំបោរឬមន្ទិលដែលខះកកនៅក្នុងរន្ធច្រមុះ (ព.គ.) មន្ទិលច្រមុះ; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលច្រមុះ ឬ មន្ទិលច្រមុះ)។
[អាច់-ច្រ-ម៉ុះ] aachmochramuh
សំបោរឬមន្ទិលដែលខះកកនៅក្នុងរន្ធច្រមុះ (ព.គ.) មន្ទិលច្រមុះ; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលច្រមុះ ឬ មន្ទិលច្រមុះ)។
ឈ្មោះឃ្មុំមួយប្រភេទ ដែលមានសម្បុកតូចប៉ុនប្រមាណដុំអាចម៍ឆ្កែ :
[អាច់-ឆ្កែ] aachmochhkae
(ព.ប្រ.) សាច់កំពូកបន្តិចនៅលើចុងច្រមុះក្រពើ (ប្រដូចនឹងដុំអាចម៍ឆ្កែ) :
[អាច់-ឆ្កែ] aachmochhkae
ឈ្មោះឃ្មុំមួយប្រភេទ ដែលមានសម្បុកតូចប៉ុនប្រមាណដុំអាចម៍ឆ្កែ :
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទ មានផ្កាធុំក្លិនស្អុយខ្មោះក្នុងវេលាល្ងាច ច្រើនដុះក្នុងដីភូមិ :
[អាច់-ឆ្ពឹស] aachmochhpoes
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទ មានផ្កាធុំក្លិនស្អុយខ្មោះក្នុងវេលាល្ងាច ច្រើនដុះក្នុងដីភូមិ :
(ព.ប្រ.) ឈ្មោះអម្ពិលមួយប្រភេទ ផ្លែតូចៗ (ស្រដៀងនឹងអាចម៍ឆ្មា) :
[អាច់-ឆ្មា] aachmochhma
(ព.ប្រ.) ឈ្មោះអម្ពិលមួយប្រភេទ ផ្លែតូចៗ (ស្រដៀងនឹងអាចម៍ឆ្មា) :
ដីដែលជីក, កាប់, គាស់, កកាយជាដើម :
[អាច់-ដី] aachmodei
ដីដែលជីក, កាប់, គាស់, កកាយជាដើម :
សម្ភារៈម្យ៉ាងធ្វើពីកម្ទេចដែក ឬរូបធាតុប្រើសម្រាប់សម្អាតសម្ភារៈផ្ទះបាយ។ អ្នកខ្លះហៅ ដែកដុសឆ្នាំង :
[អាច់-ដែក] aachmodaek
កម្ទេចដែកដែលដុតហើយវាយដំ ឬកាកដែកដែលរម្លាយហើយសល់ពីដែកសម្រាំង (ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលដែក)។
[ថ្ម-អាច់-ដែក] aachmodaek
ថ្មតាន់ដែលមានសាច់និងសម្បុរដូចអាចម៍ដែក (បា. ហៅ អយគូថ)។
[អាច់-ដែក] aachmodaek
សម្ភារៈម្យ៉ាងធ្វើពីកម្ទេចដែក ឬរូបធាតុប្រើសម្រាប់សម្អាតសម្ភារៈផ្ទះបាយ។ អ្នកខ្លះហៅ ដែកដុសឆ្នាំង :
កម្ទេចឈើដែលចេញពីដែកឈូសនៅពេលឈូស :
[អាច់-ដែក-ឈូស] aachdaekchhus≈
កម្ទេចឈើដែលចេញពីដែកឈូសនៅពេលឈូស :
(ព.ប្រ.) ឈ្មោះខ្នុរមួយប្រភេទ មានផ្លែតូចៗមូលៗ (ប្រៀបប្រដូចនឹងសណ្ឋានដុំអាចម៍ដំរី) :
[អាច់-ដំ-រ៉ី] aachmodamri
(ព.ប្រ.) ឈ្មោះខ្នុរមួយប្រភេទ មានផ្លែតូចៗមូលៗ (ប្រៀបប្រដូចនឹងសណ្ឋានដុំអាចម៍ដំរី) :
មន្ទិលឬក្អែលដែលខះកកក្ដាំងនៅក្នុងរន្ធត្រចៀក :
[អាច់-ត្រ-ចៀក] aachmotrachiek
មន្ទិលឬក្អែលដែលខះកកក្ដាំងនៅក្នុងរន្ធត្រចៀក :
មន្ទិលដែលនៅជាប់នឹងធ្មេញ, សម្អេកធ្មេញ; (ព.គ.) មន្ទិលធ្មេញ; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ក៏ថា មន្ទិលធ្មេញ ដែរ។
[អាច់-ធ្មេញ] aachmothmenh
មន្ទិលដែលនៅជាប់នឹងធ្មេញ, សម្អេកធ្មេញ; (ព.គ.) មន្ទិលធ្មេញ; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ក៏ថា មន្ទិលធ្មេញ ដែរ។
កម្ទេចឬចម្រៀកដែលកើតពីបិតបន្ទោះឫស្សីឬក៏ផ្ដៅជាដើម :
[អាច់-បន់-ទោះ] aachmobontuoh
កម្ទេចឬចម្រៀកដែលកើតពីបិតបន្ទោះឫស្សីឬក៏ផ្ដៅជាដើម :
បន្ទះដីដែលរបើកធ្លាក់តម្រួតៗប៉ះលើគ្នាព្រោះភ្ជួរ :
[អាច់-បំ-ណះ] aachmobamnah
បន្ទះដីដែលរបើកធ្លាក់តម្រួតៗប៉ះលើគ្នាព្រោះភ្ជួរ :
ពន្លឺតូចដែលធ្លាក់រ៉ុយ ឬរតាយៗ ពីផ្ទៃអាកាសខាងលើចុះមកហើយបាត់ទៅវិញ មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងពន្លឺកាំជ្រួចយ៉ាងតូចដែលធ្លាក់ចុះមកខាងក្រោមវិញ :
[អាច់-ផ្កាយ] aachmophkay
ឈ្មោះក្រួសមូលៗឬសណ្ឋានផ្សេងក៏មានខ្លះ សាច់រឹងរលីង, កើតក្នុងទឹក, សម្រាប់ប្រើការចាក់បេតុងអារម៉េ :
[អាច់-ផ្កាយ] aachmophkay
ពន្លឺតូចដែលធ្លាក់រ៉ុយ ឬរតាយៗ ពីផ្ទៃអាកាសខាងលើចុះមកហើយបាត់ទៅវិញ មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងពន្លឺកាំជ្រួចយ៉ាងតូចដែលធ្លាក់ចុះមកខាងក្រោមវិញ :
មន្ទិលឬក្អែលដែលកកនៅក្នុងក្រហូងផ្ចិតមនុស្ស (ព.គ.) ហៅ ក្អែលផ្ចិត ឬ មន្ទិលផ្ចិត; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលផ្ចិត ឬថា មន្ទិលផ្ចិត ក៏បាន)។
[អាច់-ផ្ចិត] aachmophchet
មន្ទិលឬក្អែលដែលកកនៅក្នុងក្រហូងផ្ចិតមនុស្ស (ព.គ.) ហៅ ក្អែលផ្ចិត ឬ មន្ទិលផ្ចិត; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលផ្ចិត ឬថា មន្ទិលផ្ចិត ក៏បាន)។
(វេជ្ជ.) លាមករបស់ទារកទើបនឹងកើត មានពណ៌ខៀវត្នោត ស្អិត និងគ្មានក្លិនដែលជុះចេញមកក្នុងរយៈពេលពី២៤ទៅ៤៨ម៉ោង។
[អាច់-ព្រៃ] aachprey≈
(វេជ្ជ.) លាមករបស់ទារកទើបនឹងកើត មានពណ៌ខៀវត្នោត ស្អិត និងគ្មានក្លិនដែលជុះចេញមកក្នុងរយៈពេលពី២៤ទៅ៤៨ម៉ោង។
មន្ទិលឬក្អែលដែលនៅកកជាប់នឹងភ្នែកមនុស្ស សត្វ :
[អាច់-ភ្នែក] aachphnek≈
មន្ទិលឬក្អែលដែលនៅកកជាប់នឹងភ្នែកមនុស្ស សត្វ :
(ព.ប្រ.) មនុស្សថោកទាប, សាបរលាប (ព. ម.)។
[អាច់-មាន់] aachmomean
ឈ្មោះផ្ទីមួយប្រភេទឥតបន្លា :
[មៈ-នុស-ផ្ទី-អាច់-មាន់] aachmomean
(ព.ប្រ.) មនុស្សថោកទាប, សាបរលាប (ព. ម.)។
កម្ទេចឬសំណល់ដែលកើតពីអារឈើ :
[អាច់-រ-ណា] aachrona≈
កម្ទេចឬសំណល់ដែលកើតពីអារឈើ :
(ព.ប្រ.) ឈ្មោះខ្យងស្រែមួយប្រភេទ តូចៗ :
[អាច់-រ-មំាង] aachmoromeang
(ព.ប្រ.) ឈ្មោះខ្យងស្រែមួយប្រភេទ តូចៗ :
(ព.ប្រ.) ស្នាមអុជៗពណ៌ក្រមៅលំនាំនឹងប្រជ្រុយ ដែលមាននៅលើស្បែកមនុស្ស :
[អាច់-រុយ] aachmoruy
(ព.ប្រ.) ស្នាមអុជៗពណ៌ក្រមៅលំនាំនឹងប្រជ្រុយ ដែលមាននៅលើស្បែកមនុស្ស :
កាកល័ក្ដស្រម៉ដែលស្ងោររំងាស់អស់ជាតិហើយ, សម្រាប់ប្រើការភ្ជ័រភ្ជាប់អ្វីផ្សេងៗ (ព.គ.) ឬពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា កាកល័ក្ដ)។
[អាច់-លាក់] aachleak≈
កាកល័ក្ដដែលប្រើភ្ជ័រភ្ជាប់ភ្ជិតមាត់ដបនិងស្រោមសំបុត្រជាដើម (ក្នុងសម័យបច្ចុប្បន្ននេះ) ហៅថា អាចម៍ល័ក្ដបារាំង ឬ កាកល័ក្ដបារាំង។
[អាច់-លាក់] aachleak≈
កាកល័ក្ដស្រម៉ដែលស្ងោររំងាស់អស់ជាតិហើយ, សម្រាប់ប្រើការភ្ជ័រភ្ជាប់អ្វីផ្សេងៗ (ព.គ.) ឬពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា កាកល័ក្ដ)។
(ម.ព. អាចម៍ល័ក្ដ)។
[អាច់-លាក់] aachleak≈
(ម.ព. អាចម៍ល័ក្ដ)។
ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទ ផ្លែរបស់វាហូបបាន នៅខ្ចីមានរសជាតិជូរនិងចត់ ពេលទុំមានរសជាតិផ្អែមឡមៗ។
[អាច់-ស័ត] aachmosotvor
ឈ្មោះគ្រាប់ម្រេចទុំដែលមានបក្សីពួកខ្លះចឹកស៊ី ហើយបន្ទោវច្ចៈធ្លាក់ចុះមកនៅលើផែនដីគេរើសសន្សំយកមកលាងទឹកឱ្យស្អាតហើយហាលថ្ងៃឱ្យស្ងួត (ព.គ.) ហៅ ម្រេចស; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា ម្រេចមូលសត្វ ឬ ម្រេចវច្ចសត្វ, ម្រេចស ក៏បាន)។ :
[អាច់-ស័ត] aachmosotvor
ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទ ផ្លែរបស់វាហូបបាន នៅខ្ចីមានរសជាតិជូរនិងចត់ ពេលទុំមានរសជាតិផ្អែមឡមៗ។
(ព.ប្រ.) ឈ្មោះត្នោតញីដែលមានផ្លែតូចៗរដុបរដៀន (ប្រៀបប្រដូចនឹងសណ្ឋានដុំអាចម៍សេះ) :
[អាច់-សេះ] aachmoseh
(ព.ប្រ.) ឈ្មោះត្នោតញីដែលមានផ្លែតូចៗរដុបរដៀន (ប្រៀបប្រដូចនឹងសណ្ឋានដុំអាចម៍សេះ) :
(ព.ប្រ.) មន្ទិលមានសម្បុរខ្មៅជាំរទុះៗ ដែលកើតនាវត្ថុផ្សេងៗមានស្លឹកត្នោតឆៅ, កន្ទេលចចូត, សំពត់ទទឹកជាដើម ដោយមានអាកាសធាតុត្រជាក់អួអ័ព្ទ (ប្រៀបប្រដូចនឹងសម្បុរអាចម៍អណ្ដើក) :
[អាច់-អន់-ដើក] aachmoaondaeuk
(ព.ប្រ.) មន្ទិលមានសម្បុរខ្មៅជាំរទុះៗ ដែលកើតនាវត្ថុផ្សេងៗមានស្លឹកត្នោតឆៅ, កន្ទេលចចូត, សំពត់ទទឹកជាដើម ដោយមានអាកាសធាតុត្រជាក់អួអ័ព្ទ (ប្រៀបប្រដូចនឹងសម្បុរអាចម៍អណ្ដើក) :
[អា-ចៈ-យ៉ៈ] aachay
ការសន្សំ; ការសំច័យ; ការសំច័យក្បិតក្បៀត :
[អា-ចៈ-យ៉ៈ-កា-រិ-នី] aachay
(ម.ព. អាចយការី)។
[អា-ចៈ-យ៉ៈ-កា-រ៉ី] aachay
អ្នកដែលច្រើនតែធ្វើអាចយភាព។
[អា-ចៈ-យ៉ៈ-គា-មិន] aachay
អ្នកដែលលុះក្នុងការសន្សំ ...។ អ្នកដែលស៊ប់ចិត្តក្នុងការសន្សំ។
[អា-ចៈ-យ៉ៈ-គា-មិ-នី] aachay
(ម.ព. អាចយគាមិន)។
[អា-ចៈ-យ៉ៈ-ធ័រ] aachay
ទម្លាប់ឬភាពនៃការសន្សំ។
[អា-ចៈ-យ៉ៈ-ភាប] aachay
(ម.ព. អាចយធម៌)។
(ម.ព. អាចយ)។
[អា-ចៈ-យ៉ៈ] aachakyak≈
(ម.ព. អាចយ)។
(ម.ព. អាចយ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អា-ចៈ-យ៉ៈ—] aachakyak—≈
(ម.ព. អាចយ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ឱវាទនៃអាចារ្យ, ដំបូន្មានគ្រូ។
[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ] aachoriy
អ្នកប្រដៅឬហាត់មារយាទ; អ្នកប្រព្រឹត្តល្អ, អ្នកកាន់ត្រឹមត្រូវ, អ្នកត្រឹមត្រូវ; អ្នកដែលសិស្សត្រូវគោរព, អ្នកធ្វើប្រយោជន៍ដល់សិស្ស, អ្នកបង្រៀនចំណេះគេ, គ្រូ, គ្រូបង្រៀន។
[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-ម៉ាត់] aachoriy
អ្នកដែលល្មមធ្វើជាគ្រូគេបាន។
[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-ម៉ាត់] aachoriy
(ព.វិ.) ភិក្ខុដែលមានវស្សានិងចំណេះវិជ្ជាល្មមធ្វើជាគ្រូគេបាន (តាមពុទ្ធានុញ្ញាត)។
[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-កៈ-ត័ញ-ញូ] aachoriy
អ្នកដឹងគុណគ្រូ។
[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-គា-រៈ-វៈ] aachoriy
ការគោរពគ្រូ :
[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-គោ-រប់] aachoriy
(ម.ព. អាចរិយគារវៈ)។
[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-ប៉ៈ-រ៉័ម-ប៉ៈ-រ៉ា] aachoriy
អាចារ្យតៗគ្នាមក, អាចារ្យច្រើនតំណ :
[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-បូ-ជក់] aachoriy
អ្នកបូជាអាចារ្យ គឺអ្នកដែលមិនភ្លេចគុណគ្រូ ហើយតែងតែបាននេះបាននោះ យកទៅប្រគេនឬជូនគ្រូជាញឹកញយ។