ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

អាចម៍ នាម

[អាច់] aachom

អាហារចាស់, អាហារចាស់ដែលបន្ទោចេញមកតាមវច្ចមគ្គ (ឧច្ចារៈ, លាមក) :

អាចម៍ នាម

[អស់-អាច់-អស់-នោម] aachom

(សំនួន.) យ៉ាងល្អិតល្អន់ យ៉ាងដិតដល់ :

អាចម៍កន្លង់

ស្លឹកចេកទុំជាដើម ដែលញាត់បុកក្នុងប្រហោងកាំភ្លើងធំឱ្យណែនរំសេវ :

អាចម៍កន្លង់ នាម ១)

[អាច់-កន់-ឡង់] aachmokonlong

(ព.ប្រ.) កម្ទេចដែលកើតអំពីខួង, ស្វាន, ខៃ, ក្ដារ (ដោយដែកកណ្ដារ) ជាដើម ស្រដៀងឬដូចកម្ទេចដែលកន្លង់ចោះ (ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលកន្លង់ ឬ កម្ទេចដែកខួង ជាដើម) :

អាចម៍កន្លង់ នាម ២)

[អាច់-កន់-ឡង់] aachmokonlong

ស្លឹកចេកទុំជាដើម ដែលញាត់បុកក្នុងប្រហោងកាំភ្លើងធំឱ្យណែនរំសេវ :

អាចម៍កុក

(ព.ប្រ.) ឈ្មោះត្រីចង្វាមានស្រកាមួយប្រភេទ សម្បុរស (ស្រដៀងនឹងអាចម៍កុក) :

អាចម៍កុក នាម

[អាច់-កុក] aachmokok

(ព.ប្រ.) ឈ្មោះត្រីចង្វាមានស្រកាមួយប្រភេទ សម្បុរស (ស្រដៀងនឹងអាចម៍កុក) :

អាចម៍ក្រចក

មន្ទិលឬក្អែលដែលនៅជាប់នឹងក្រចក ត្រង់ខាងចុងម្រាម (ព.គ.) ក្អែលក្រចក ឬ មន្ទិលក្រចក; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលក្រចក ឬ មន្ទិលក្រចក ក៏បាន)។

អាចម៍ក្រចក នាម

[អាច់-ក្រ-ចក] aachmokrachak

មន្ទិលឬក្អែលដែលនៅជាប់នឹងក្រចក ត្រង់ខាងចុងម្រាម (ព.គ.) ក្អែលក្រចក ឬ មន្ទិលក្រចក; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលក្រចក ឬ មន្ទិលក្រចក ក៏បាន)។

អាចម៍ក្របី

មន្ទិលឬកំណក្អែលដែលនៅជាប់នឹងស្បែកក្បាលរបស់ទារកឬក្មេង :

អាចម៍ក្របី នាម

[អាច់-ក្រ-បី] aachkrobei≈

មន្ទិលឬកំណក្អែលដែលនៅជាប់នឹងស្បែកក្បាលរបស់ទារកឬក្មេង :

អាចម៍ក្រពើ

ដែលសោះអស់ជាតិដើម ហើយក្ដាំងខះជាដុំៗ ផុយៗ (ចំពោះតែវត្ថុល្អិតផង់) :

អាចម៍ក្រពើ គុណនាម ១)

[អាច់-ក្រ-ពើ] aachmokrapau

(ព.ប្រ.) ដែលក្ដាំងសោះកក្រោះឥតជីជាតិ (ចំពោះតែដី) :

អាចម៍ក្រពើ គុណនាម ២)

[អាច់-ក្រ-ពើ] aachmokrapau

ដែលសោះអស់ជាតិដើម ហើយក្ដាំងខះជាដុំៗ ផុយៗ (ចំពោះតែវត្ថុល្អិតផង់) :

អាចម៍ក្លៀក

(សំនួន.) ដែលនៅក្មេងសេចក្ដី មិនទាន់យល់ការរាក់ជ្រៅ :

អាចម៍ក្លៀក នាម

[អាច់-ក្លៀក] aachkliek≈

មន្ទិលឬក្អែលនៅជាប់នឹងក្លៀកមនុស្ស :

អាចម៍ក្លៀក នាម

[មិន-ទាន់-ជ្រុះ-អាច់-ក្រ-បី] minteanchrueahaachkrobei≈

(សំនួន.) ដែលនៅក្មេងសេចក្ដី មិនទាន់យល់ការរាក់ជ្រៅ :

អាចម៍គោ

(ព.ទ.បុ.) អ្នកឥតអំណាចឬខ្សោយអំណាចហ៊ានប្រទូស្តទៅរកអ្នកមានអំណាច។

អាចម៍គោ នាម ១)

[អាច់-គោ] aachmokou

ឈ្មោះកង្កែបមួយប្រភេទមាឌតូច ច្រើននៅអាស្រ័យក្នុងកំពាយអាចម៍គោ :

អាចម៍គោ នាម ២)

[អាច់-គោ] aachmokou

ឈ្មោះកំពោងមួយប្រភេទ នៅអាស្រ័យក្នុងកំពាយអាចម៍គោ :

អាចម៍គោ នាម

[អាច់-គោ] aachmokou

(ព.ទ.បុ.) អ្នកឥតអំណាចឬខ្សោយអំណាចហ៊ានប្រទូស្តទៅរកអ្នកមានអំណាច។

អាចម៍ចំណាំង

កម្ទេចដែលចេញពីដែកឈូសឬពន្លាកនៅពេលគេឈូសឬដាប់ឈើ។

អាចម៍ចំណាំង នាម

[អាច់-ចំ-ណាំង] aachchamnaamng≈

កម្ទេចដែលចេញពីដែកឈូសឬពន្លាកនៅពេលគេឈូសឬដាប់ឈើ។

អាចម៍ច្រមុះ

សំបោរឬមន្ទិលដែលខះកកនៅក្នុងរន្ធច្រមុះ (ព.គ.) មន្ទិលច្រមុះ; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលច្រមុះ ឬ មន្ទិលច្រមុះ)។

អាចម៍ច្រមុះ នាម

[អាច់-ច្រ-ម៉ុះ] aachmochramuh

សំបោរឬមន្ទិលដែលខះកកនៅក្នុងរន្ធច្រមុះ (ព.គ.) មន្ទិលច្រមុះ; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលច្រមុះ ឬ មន្ទិលច្រមុះ)។

អាចម៍ឆ្កែ

ឈ្មោះឃ្មុំមួយប្រភេទ ដែលមានសម្បុកតូចប៉ុនប្រមាណដុំអាចម៍ឆ្កែ :

អាចម៍ឆ្កែ នាម ១)

[អាច់-ឆ្កែ] aachmochhkae

(ព.ប្រ.) សាច់កំពូកបន្តិចនៅលើចុងច្រមុះក្រពើ (ប្រដូចនឹងដុំអាចម៍ឆ្កែ) :

អាចម៍ឆ្កែ នាម ២)

[អាច់-ឆ្កែ] aachmochhkae

ឈ្មោះឃ្មុំមួយប្រភេទ ដែលមានសម្បុកតូចប៉ុនប្រមាណដុំអាចម៍ឆ្កែ :

អាចម៍ឆ្ពឹស

ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទ មានផ្កាធុំក្លិនស្អុយខ្មោះក្នុងវេលាល្ងាច ច្រើនដុះក្នុងដីភូមិ :

អាចម៍ឆ្ពឹស នាម

[អាច់-ឆ្ពឹស] aachmochhpoes

ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទ មានផ្កាធុំក្លិនស្អុយខ្មោះក្នុងវេលាល្ងាច ច្រើនដុះក្នុងដីភូមិ :

អាចម៍ឆ្មា

(ព.ប្រ.) ឈ្មោះអម្ពិលមួយប្រភេទ ផ្លែតូចៗ (ស្រដៀងនឹងអាចម៍ឆ្មា) :

អាចម៍ឆ្មា នាម

[អាច់-ឆ្មា] aachmochhma

(ព.ប្រ.) ឈ្មោះអម្ពិលមួយប្រភេទ ផ្លែតូចៗ (ស្រដៀងនឹងអាចម៍ឆ្មា) :

អាចម៍ដី

ដីដែលជីក, កាប់, គាស់, កកាយជាដើម :

អាចម៍ដី នាម

[អាច់-ដី] aachmodei

ដីដែលជីក, កាប់, គាស់, កកាយជាដើម :

អាចម៍ដែក

សម្ភារៈម្យ៉ាងធ្វើពីកម្ទេចដែក ឬរូបធាតុប្រើសម្រាប់សម្អាតសម្ភារៈផ្ទះបាយ។ អ្នកខ្លះហៅ ដែកដុសឆ្នាំង :

អាចម៍ដែក នាម

[អាច់-ដែក] aachmodaek

កម្ទេចដែកដែលដុតហើយវាយដំ ឬកាកដែកដែលរម្លាយហើយសល់ពីដែកសម្រាំង (ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលដែក)។

អាចម៍ដែក នាម

[ថ្ម-អាច់-ដែក] aachmodaek

ថ្មតាន់ដែលមានសាច់និងសម្បុរដូចអាចម៍ដែក (បា. ហៅ អយគូថ)។

អាចម៍ដែក នាម

[អាច់-ដែក] aachmodaek

សម្ភារៈម្យ៉ាងធ្វើពីកម្ទេចដែក ឬរូបធាតុប្រើសម្រាប់សម្អាតសម្ភារៈផ្ទះបាយ។ អ្នកខ្លះហៅ ដែកដុសឆ្នាំង :

អាចម៍ដែកឈូស នាម

[អាច់-ដែក-ឈូស] aachdaekchhus≈

កម្ទេចឈើដែលចេញពីដែកឈូសនៅពេលឈូស :

អាចម៍ដំរី

(ព.ប្រ.) ឈ្មោះខ្នុរមួយប្រភេទ មានផ្លែតូចៗមូលៗ (ប្រៀបប្រដូចនឹងសណ្ឋានដុំអាចម៍ដំរី) :

អាចម៍ដំរី នាម

[អាច់-ដំ-រ៉ី] aachmodamri

(ព.ប្រ.) ឈ្មោះខ្នុរមួយប្រភេទ មានផ្លែតូចៗមូលៗ (ប្រៀបប្រដូចនឹងសណ្ឋានដុំអាចម៍ដំរី) :

អាចម៍ត្រចៀក នាម

[អាច់-ត្រ-ចៀក] aachmotrachiek

មន្ទិលឬក្អែលដែលខះកកក្ដាំងនៅក្នុងរន្ធត្រចៀក :

អាចម៍ធ្មេញ

មន្ទិលដែលនៅជាប់នឹងធ្មេញ, សម្អេកធ្មេញ; (ព.គ.) មន្ទិលធ្មេញ; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ក៏ថា មន្ទិលធ្មេញ ដែរ។

អាចម៍ធ្មេញ នាម

[អាច់-ធ្មេញ] aachmothmenh

មន្ទិលដែលនៅជាប់នឹងធ្មេញ, សម្អេកធ្មេញ; (ព.គ.) មន្ទិលធ្មេញ; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ក៏ថា មន្ទិលធ្មេញ ដែរ។

អាចម៍បន្ទោះ

កម្ទេចឬចម្រៀកដែលកើតពីបិតបន្ទោះឫស្សីឬក៏ផ្ដៅជាដើម :

អាចម៍បន្ទោះ នាម

[អាច់-បន់-ទោះ] aachmobontuoh

កម្ទេចឬចម្រៀកដែលកើតពីបិតបន្ទោះឫស្សីឬក៏ផ្ដៅជាដើម :

អាចម៍បំណះ

បន្ទះដីដែលរបើកធ្លាក់តម្រួតៗប៉ះលើគ្នាព្រោះភ្ជួរ :

អាចម៍បំណះ នាម

[អាច់-បំ-ណះ] aachmobamnah

បន្ទះដីដែលរបើកធ្លាក់តម្រួតៗប៉ះលើគ្នាព្រោះភ្ជួរ :

អាចម៍ផ្កាយ

ពន្លឺតូចដែលធ្លាក់រ៉ុយ ឬរតាយៗ ពីផ្ទៃអាកាសខាងលើចុះមកហើយបាត់ទៅវិញ មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងពន្លឺកាំជ្រួចយ៉ាងតូចដែលធ្លាក់ចុះមកខាងក្រោមវិញ :

អាចម៍ផ្កាយ នាម ១)

[អាច់-ផ្កាយ] aachmophkay

ឈ្មោះក្រួសមូលៗឬសណ្ឋានផ្សេងក៏មានខ្លះ សាច់រឹងរលីង, កើតក្នុងទឹក, សម្រាប់ប្រើការចាក់បេតុងអារម៉េ :

អាចម៍ផ្កាយ នាម ២)

[អាច់-ផ្កាយ] aachmophkay

ពន្លឺតូចដែលធ្លាក់រ៉ុយ ឬរតាយៗ ពីផ្ទៃអាកាសខាងលើចុះមកហើយបាត់ទៅវិញ មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងពន្លឺកាំជ្រួចយ៉ាងតូចដែលធ្លាក់ចុះមកខាងក្រោមវិញ :

អាចម៍ផ្ចិត

មន្ទិលឬក្អែលដែលកកនៅក្នុងក្រហូងផ្ចិតមនុស្ស (ព.គ.) ហៅ ក្អែលផ្ចិត ឬ មន្ទិលផ្ចិត; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលផ្ចិត ឬថា មន្ទិលផ្ចិត ក៏បាន)។

អាចម៍ផ្ចិត នាម

[អាច់-ផ្ចិត] aachmophchet

មន្ទិលឬក្អែលដែលកកនៅក្នុងក្រហូងផ្ចិតមនុស្ស (ព.គ.) ហៅ ក្អែលផ្ចិត ឬ មន្ទិលផ្ចិត; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលផ្ចិត ឬថា មន្ទិលផ្ចិត ក៏បាន)។

អាចម៍ព្រៃ

(វេជ្ជ.) លាមករបស់ទារកទើបនឹងកើត មានពណ៌ខៀវត្នោត ស្អិត និងគ្មានក្លិនដែលជុះចេញមកក្នុងរយៈពេលពី២៤ទៅ៤៨ម៉ោង។

អាចម៍ព្រៃ នាម

[អាច់-ព្រៃ] aachprey≈

(វេជ្ជ.) លាមករបស់ទារកទើបនឹងកើត មានពណ៌ខៀវត្នោត ស្អិត និងគ្មានក្លិនដែលជុះចេញមកក្នុងរយៈពេលពី២៤ទៅ៤៨ម៉ោង។

អាចម៍ភ្នែក

មន្ទិលឬក្អែលដែលនៅកកជាប់នឹងភ្នែកមនុស្ស សត្វ :

អាចម៍ភ្នែក នាម

[អាច់-ភ្នែក] aachphnek≈

មន្ទិលឬក្អែលដែលនៅកកជាប់នឹងភ្នែកមនុស្ស សត្វ :

អាចម៍មាន់ នាម

[អាច់-មាន់] aachmomean

ឈ្មោះផ្ទីមួយប្រភេទឥតបន្លា :

អាចម៍មាន់ នាម

[មៈ-នុស-ផ្ទី-អាច់-មាន់] aachmomean

(ព.ប្រ.) មនុស្សថោកទាប, សាបរលាប (ព. ម.)។

អាចម៍រណារ នាម

[អាច់-រ-ណា] aachrona≈

កម្ទេចឬសំណល់ដែលកើតពីអារឈើ :

អាចម៍រមាំង នាម

[អាច់-រ-មំាង] aachmoromeang

(ព.ប្រ.) ឈ្មោះខ្យងស្រែមួយប្រភេទ តូចៗ :

អាចម៍រុយ

(ព.ប្រ.) ស្នាមអុជៗពណ៌ក្រមៅលំនាំនឹងប្រជ្រុយ ដែលមាននៅលើស្បែកមនុស្ស :

អាចម៍រុយ នាម

[អាច់-រុយ] aachmoruy

(ព.ប្រ.) ស្នាមអុជៗពណ៌ក្រមៅលំនាំនឹងប្រជ្រុយ ដែលមាននៅលើស្បែកមនុស្ស :

អាចម៍ល័ក្ដ

កាកល័ក្ដស្រម៉ដែលស្ងោររំងាស់អស់ជាតិហើយ, សម្រាប់ប្រើការភ្ជ័រភ្ជាប់អ្វីផ្សេងៗ (ព.គ.) ឬពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា កាកល័ក្ដ)។

អាចម៍ល័ក្ដ នាម ១)

[អាច់-លាក់] aachleak≈

កាកល័ក្ដដែលប្រើភ្ជ័រភ្ជាប់ភ្ជិតមាត់ដបនិងស្រោមសំបុត្រជាដើម (ក្នុងសម័យបច្ចុប្បន្ននេះ) ហៅថា អាចម៍ល័ក្ដបារាំង ឬ កាកល័ក្ដបារាំង។

អាចម៍ល័ក្ដ នាម ២)

[អាច់-លាក់] aachleak≈

កាកល័ក្ដស្រម៉ដែលស្ងោររំងាស់អស់ជាតិហើយ, សម្រាប់ប្រើការភ្ជ័រភ្ជាប់អ្វីផ្សេងៗ (ព.គ.) ឬពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា កាកល័ក្ដ)។

អាចម៍ល័ខ នាម

[អាច់-លាក់] aachleak≈

(ម.ព. អាចម៍ល័ក្ដ)។

អាចម៍សត្វ

ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទ ផ្លែរបស់វាហូបបាន នៅខ្ចីមានរសជាតិជូរនិងចត់ ពេលទុំមានរសជាតិផ្អែមឡមៗ។

អាចម៍សត្វ នាម

[អាច់-ស័ត] aachmosotvor

ឈ្មោះគ្រាប់ម្រេចទុំដែលមានបក្សីពួកខ្លះចឹកស៊ី ហើយបន្ទោវច្ចៈធ្លាក់ចុះមកនៅលើផែនដីគេរើសសន្សំយកមកលាងទឹកឱ្យស្អាតហើយហាលថ្ងៃឱ្យស្ងួត (ព.គ.) ហៅ ម្រេចស; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា ម្រេចមូលសត្វ ឬ ម្រេចវច្ចសត្វ, ម្រេចស ក៏បាន)។ :

អាចម៍សត្វ នាម

[អាច់-ស័ត] aachmosotvor

ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទ ផ្លែរបស់វាហូបបាន នៅខ្ចីមានរសជាតិជូរនិងចត់ ពេលទុំមានរសជាតិផ្អែមឡមៗ។

អាចម៍សេះ

(ព.ប្រ.) ឈ្មោះត្នោតញីដែលមានផ្លែតូចៗរដុបរដៀន (ប្រៀបប្រដូចនឹងសណ្ឋានដុំអាចម៍សេះ) :

អាចម៍សេះ នាម

[អាច់-សេះ] aachmoseh

(ព.ប្រ.) ឈ្មោះត្នោតញីដែលមានផ្លែតូចៗរដុបរដៀន (ប្រៀបប្រដូចនឹងសណ្ឋានដុំអាចម៍សេះ) :

អាចម៍អណ្ដើក

(ព.ប្រ.) មន្ទិលមានសម្បុរខ្មៅជាំរទុះៗ ដែលកើតនាវត្ថុផ្សេងៗមានស្លឹកត្នោតឆៅ, កន្ទេលចចូត, សំពត់ទទឹកជាដើម ដោយមានអាកាសធាតុត្រជាក់អួអ័ព្ទ (ប្រៀបប្រដូចនឹងសម្បុរអាចម៍អណ្ដើក) :

អាចម៍អណ្ដើក នាម

[អាច់-អន់-ដើក] aachmoaondaeuk

(ព.ប្រ.) មន្ទិលមានសម្បុរខ្មៅជាំរទុះៗ ដែលកើតនាវត្ថុផ្សេងៗមានស្លឹកត្នោតឆៅ, កន្ទេលចចូត, សំពត់ទទឹកជាដើម ដោយមានអាកាសធាតុត្រជាក់អួអ័ព្ទ (ប្រៀបប្រដូចនឹងសម្បុរអាចម៍អណ្ដើក) :

អាចយ នាម

[អា-ចៈ-យ៉ៈ] aachay

ការសន្សំ; ការសំច័យ; ការសំច័យក្បិតក្បៀត :

អាចយ នាម

[អា-ចៈ-យ៉ៈ-កា-រិ-នី] aachay

(ម.ព. អាចយការី)។

អាចយ នាម

[អា-ចៈ-យ៉ៈ-កា-រ៉ី] aachay

អ្នកដែលច្រើនតែធ្វើអាចយភាព។

អាចយ នាម

[អា-ចៈ-យ៉ៈ-គា-មិន] aachay

អ្នកដែលលុះក្នុងការសន្សំ ...។ អ្នកដែលស៊ប់ចិត្តក្នុងការសន្សំ។

អាចយ នាម

[អា-ចៈ-យ៉ៈ-គា-មិ-នី] aachay

(ម.ព. អាចយគាមិន)។

អាចយ នាម

[អា-ចៈ-យ៉ៈ-ធ័រ] aachay

ទម្លាប់ឬភាពនៃការសន្សំ។

អាចយ នាម

[អា-ចៈ-យ៉ៈ-ភាប] aachay

(ម.ព. អាចយធម៌)។

អាចយៈ នាម

[អា-ចៈ-យ៉ៈ] aachakyak≈

(ម.ព. អាចយ)។

អាចយ—

(ម.ព. អាចយ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អាចយ— នាម

[អា-ចៈ-យ៉ៈ—] aachakyak—≈

(ម.ព. អាចយ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អាចរិយ

ឱវាទនៃអាចារ្យ, ដំបូន្មានគ្រូ។

អាចរិយ នាម

[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ] aachoriy

អ្នកប្រដៅឬហាត់មារយាទ; អ្នកប្រព្រឹត្តល្អ, អ្នកកាន់ត្រឹមត្រូវ, អ្នកត្រឹមត្រូវ; អ្នកដែលសិស្សត្រូវគោរព, អ្នកធ្វើប្រយោជន៍ដល់សិស្ស, អ្នកបង្រៀនចំណេះគេ, គ្រូ, គ្រូបង្រៀន។

អាចរិយ នាម ១)

[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-ម៉ាត់] aachoriy

អ្នកដែលល្មមធ្វើជាគ្រូគេបាន។

អាចរិយ នាម ២)

[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-ម៉ាត់] aachoriy

(ព.វិ.) ភិក្ខុដែលមានវស្សានិងចំណេះវិជ្ជាល្មមធ្វើជាគ្រូគេបាន (តាមពុទ្ធានុញ្ញាត)។

អាចរិយ នាម

[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-កៈ-ត័ញ-ញូ] aachoriy

អ្នកដឹងគុណគ្រូ។

អាចរិយ នាម

[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-គា-រៈ-វៈ] aachoriy

ការគោរពគ្រូ :

អាចរិយ នាម

[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-គោ-រប់] aachoriy

(ម.ព. អាចរិយគារវៈ)។

អាចរិយ នាម

[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-ប៉ៈ-រ៉័ម-ប៉ៈ-រ៉ា] aachoriy

អាចារ្យតៗគ្នាមក, អាចារ្យច្រើនតំណ :

អាចរិយ នាម

[អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-បូ-ជក់] aachoriy

អ្នកបូជាអាចារ្យ គឺអ្នកដែលមិនភ្លេចគុណគ្រូ ហើយតែងតែបាននេះបាននោះ យកទៅប្រគេនឬជូនគ្រូជាញឹកញយ។