អសិរិកា
(ម.ព. អសិរី)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
(ម.ព. អសិរី)។
[អៈ-សិ-រ៉ិ-កា] aaserika
(ម.ព. អសិរី)។
ដែលឥតសិរី, ដែលគ្មានស្រីសួស្ដី; អ្នកឥតសិរី, អ្នកឥតបុណ្យ :
[អៈ-សិ-រ៉ី] aaseri
ដែលឥតសិរី, ដែលគ្មានស្រីសួស្ដី; អ្នកឥតសិរី, អ្នកឥតបុណ្យ :
[អៈ-សី-តិ-សា-វ៉ាក់] aaseitesavok
សាវ័ក៨០អង្គ; ហៅ អសីតិមហាសាវក ឬ អសីតិមហាសាវ័ក ក៏បាន "សាវ័កធំ៨០អង្គ"។
(ម.ព. អសីតិសាវក)។
[អៈ-សី-តិ-សា-វ៉ាក់] aakseitesavak≈
(ម.ព. អសីតិសាវក)។
លក្ខណៈតូចៗឬលក្ខណៈរាយរងនៃអវយវៈនាសព៌ាង្គកាយនៃមហាបុរស គឺព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធនិងចក្កវត្តិរាជ (ធម្មតាមហាបុរសគឺលោកអ្នកមានបុញ្ញាភិនីហារខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ជាអច្ឆរិយមនុស្សក្នុងសកលលោក, ដែលទៀងតែបានជាស្តេចចក្រពត្តិ ឬបានត្រាស់ជាព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធ, រមែងតែមានលក្ខណៈនៃមហាបុរស ៣២យ៉ាង
[អៈ-សី-ត្យា-នុប-ព្យ័ញ-ជៈ-នៈ] aoseityanupynhchoneak
លក្ខណៈតូចៗឬលក្ខណៈរាយរងនៃអវយវៈនាសព៌ាង្គកាយនៃមហាបុរស គឺព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធនិងចក្កវត្តិរាជ (ធម្មតាមហាបុរសគឺលោកអ្នកមានបុញ្ញាភិនីហារខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ជាអច្ឆរិយមនុស្សក្នុងសកលលោក, ដែលទៀងតែបានជាស្តេចចក្រពត្តិ ឬបានត្រាស់ជាព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធ, រមែងតែមានលក្ខណៈនៃមហាបុរស ៣២យ៉ាង
ទីទៃពីសុក្រឹតភាព។
[អៈ-សុ-ក្រឹត-តៈ-ភាប] aaksokroettakpheab≈
ទីទៃពីសុក្រឹតភាព។
សភាពមិនល្អ, មិនបរិសុទ្ធ។
[អៈ-សុ-ចិ] aasoche
ដែលមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; សោគ្រោក; កខ្វក់ :
[អៈ-សុ-ចិ] aasoche
ទឹកសុក្កៈ, ទឹកកាម :
[អៈ-សុ-ចិ-កាំ] aasoche
អំពើមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; អំពើអាក្រក់; អ្នកដែលមានអំពើមិនស្អាត។
[អៈ-សុ-ចិ-គ័ន] ឬ [អៈ-សុ-ចិ-គន់] aasoche
ក្លិនមិនល្អ។
[អៈ-សុ-ចិ-ចៈ-រ៉ិត] aasoche
ចរិតមិនស្អាត; អ្នកដែលមានចរិតមិនស្អាត។
[អៈ-សុ-ចិ-ចៈ-រិ-យ៉ា] aasoche
ចរិយាមិនស្អាត, ការប្រព្រឹត្តខ្ជីខ្ជា។
[អៈ-សុ-ចិត-ឋាន] aasoche
ឋានឬភូមិមិនស្អាត, ទី-កខ្វក់។
[អៈ-សុ-ចិ-ទ័ន] aasoche
ធ្មេញមិនស្អាត, អ្នកដែលមានធ្មេញមិនស្អាត។
[អៈ-សុ-ចិ-ភាប] aasoche
ភាពមិនស្អាត។
[អៈ-សុ-ចិ-ភូម] aasoche
(ម.ព. អសុចិដ្ឋាន)។
[អៈ-សុ-ចិ-វ័ត-ថុ] aasoche
វត្ថុមិនស្អាត។
[អៈ-សុ-ចិ-សន់-ដាន] (ជើង ត អានជា ដ)] aasoche
សន្តានមិនស្អាត។
[អៈ-សុ-ចិ-សៈ-ភាប] aasoche
សភាពមិនល្អ, មិនបរិសុទ្ធ។
(ទស្សនៈ.) លក្ខខណ្ឌមួយដែលមនុស្សម្នាក់បង្វែរការយល់ឃើញរបស់នរណាម្នាក់ទៀតចេញពីការណ៍ពិតឬអំណាចជ្រើសរើសនិងជម្រើសនានាក្នុងកម្រិតណាមួយ ដែលគេដឹងថាវាមាន :
[អៈ-សុត-ធៈ-ចិត] aaksottheakchet≈
(ទស្សនៈ.) លក្ខខណ្ឌមួយដែលមនុស្សម្នាក់បង្វែរការយល់ឃើញរបស់នរណាម្នាក់ទៀតចេញពីការណ៍ពិតឬអំណាចជ្រើសរើសនិងជម្រើសនានាក្នុងកម្រិតណាមួយ ដែលគេដឹងថាវាមាន :
(ម.ព. អសុទ្ធិមន្ត)។
[អៈ-សុត-ធិ] aosotthi
សេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ, ដំណើរសៅហ្មង, ដំណើរមោះហ្មងឬមោះមិនគាប់; អំពើអាក្រក់; បាប, អកុសល :
[អៈ-សុត-ធិ-ភាប] aosotthi
ភាពនៃសេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ (ព.ផ្ទ.) សុទ្ធិភាព)។
[អៈ-សុត-ធិ-ម៉ៈ-តី] aosotthi
(ម.ព. អសុទ្ធិមន្ត)។
[អៈ-សុត-ធិ-ម៉ន់] aosotthi
អ្នកដែលមានសេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ។
[អៈ-សុន-ទៈ-រ៉ៈ] aasontor
ដែលមិនល្អ; ពុំពីរោះ (ព.កា.) ប្រើជា អសុន្ទរា, អសុន្ទរោ, អសុន្ទរំ ក៏បាន)។
[អៈ-សុន-ទៈ-រ៉ៈ-ពាក] aasontor
(ម.ព. អសុន្ទរវាចា)។
[អៈ-សុន-ទៈ-រ៉ៈ-វា-ចា] aasontor
សម្ដីពុំពីរោះ សម្ដីអាក្រក់។
[អៈ-សុន-ទៈ-រ៉ៈ-វា-ទិន] aasontor
អ្នកដែលច្រើនតែប្រើសម្ដីអាក្រក់។
[អៈ-សុន-ទៈ-រ៉ៈ-វា-ទិ-នី] aasontor
(ម.ព. អសុន្ទរវាទិន)។
[អៈ-សុន-ទៈ-រ៉ៈ-ស័ប] aasontor
សូរសព្ទពុំពីរោះ។
(ម.ព. អសុន្ទរា)។
[អៈ-សុន-ទៈ-រា] aosontorea
(ម.ព. អសុន្ទរា)។
(ម.ព. អសុន្ទរា)។
[អៈ-សុន-ទៈ-រោ] aaksonteakro≈
(ម.ព. អសុន្ទរា)។
(ម.ព. អសុន្ទរា)។
[អៈ-សុន-ទៈ-រ៉័ង] aaksonteakrngo≈
(ម.ព. អសុន្ទរា)។
[អៈ-សុប] aasoph
មិនល្អ; គួរខ្ពើម, គួរឆ្អើម :
[អៈ-សុប] aasoph
រូបស្លាប់, សព, សាកសព ឬរូបដែលស្លាប់ស្អុយហើយ, គំរង់ :
[អៈ-សុប-ភៈ-កាំ-ម៉័ត-ឋាន] aasoph
កម្មដ្ឋានដែលទាញយករូបមិនស្អាត (ដូចយ៉ាងរូបសាកសពហើមប្រេះបែកជាដើម) មកជាអារម្មណ៍ (ពិចារណាឱ្យឃើញថាប្រាកដជាមិនស្អាតគួរខ្ពើមឆ្អើមមែន)។
[អៈ-សុ-ភា-នុ-ប៉័ស-សិ-នី] aasoph
(ម.ព. អសុភានុបស្សី)។
[អៈ-សុ-ភា-នុ-ប៉័ស-សី] aasoph
អ្នកដែលសម្លឹងរំពឹងឃើញរូបកាយថាមិនល្អ។
[អៈ-សុ-ភា-រ៉ម់] aasoph
អារម្មណ៍ដែលតោងជាប់ចំពោះទៅរករូបអសុភ។
[អៈ-សុ-ភា-វៈ-នា] aasoph
ភាវនារំពឹងចំពោះរូបអសុភជាអារម្មណ៍។
(ម.ព. អសុភ)។
[អៈ-សុ-ភា] aosophea
(ម.ព. អសុភ)។
(ម.ព. អសុភ)។
[អៈ-សុ-ភោ] aaksopho≈
(ម.ព. អសុភ)។
(ម.ព. អសុភ)។
[អៈ-សុ-ភ័ង] aaksophngo≈
(ម.ព. អសុភ)។
(ម.ព. អសុភ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-សុប-ភៈ—] aaksobpheak—≈
(ម.ព. អសុភ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
វិមាននៃអសុរ។
[អៈ-សុល] aosor
គំនិតអាក្រក់; វិញ្ញាណជ្រោកជ្រាក។
[អៈ-សុល] aosor
អមនុស្សពួកមួយ, ទីទៃពីពួកទេវតា, នៅក្នុងអសុរភព មានវេបចិត្តិអសុរិន្ទជាស្ដេច, ជាសត្រូវនៃពួកទេវនៅឋានត្រ័យត្រិង្ស :
[អៈ-សុ-រ៉ៈ-ក័ញ-ញ៉ា] aosor
កូនក្រមុំនៃអសុរ (ហៅចំពោះនាងសុជាតាជាធីតានៃវេបចិត្តិអសុរិន្ទដែលបានមកជាជាយានៃព្រះឥន្ទ) :
[អៈ-សុ-រ៉ៈ-ក័ន-យ៉ា] aosor
(ម.ព. អសុរកញ្ញា)។
[អៈ-សុ-រ៉ៈ-កាយ] aosor
អទិស្សមានកាយច្រើនពួក ជាអបាយសត្វ កើតអាស្រ័យនៅក្នុងមនុស្សលោក ជាពួកនិសាចរ ច្រើនត្រាច់ក្នុងវេលាយប់ រកស៊ីអសុចិវត្ថុមានគំរង់ជាដើម, ជួនកាលពួកខ្លះលងបន្លាចមនុស្សក៏មាន, ខ្លះនៅអែបអាងអាស្រ័យទីកន្លែងដែលមនុស្សអ្នករាប់អានជឿខ្មោចបិសាច ធ្វើឱ្យនៅក៏មាន (ខ្មោចអារក្ស ក៏រាប់ចូលក្នុ
[អៈ-សុ-រ៉ៈ-ភប់] aosor
ឋានលំនៅពួកអសុរ (នៅនាជើងភ្នំព្រះសុមេរុ៍)។
[អៈ-សុ-រ៉ៈ-រាច] aosor
ស្ដេចនៃពួកអសុរ (ព្រះបាទវេបចិត្តិឬវេបចិត្តិអសុរិន្ទ)។
[អៈ-សុ-រ៉ៈ-លោក] aosor
(ម.ព. អសុរភព)។
[អៈ-សុ-រ៉ៈ-វិ-មាន] aosor
វិមាននៃអសុរ។
(ម.ព. អសុរ)។
[អៈ-សុ-រ៉ា] aaksora≈
(ម.ព. អសុរ)។
ខ្មែរហៅស្ដេចយក្សទាំងពួងថា អសុរិន្ទ ឬ អសុរេន្ទ្រ ដែរក៏មាន។
[អៈ-សុ-រ៉ិន] aosorintor
ស្តេចនៃពួកអសុរ គឺព្រះបាទវេបចិត្តិដែលជាអធិបតីក្នុងអសុរភព :
[អៈ-សុ-រ៉ិន] aosorintor
ប្រើជាវិសេសនាមនៃរាហូផងក៏បាន :
[អៈ-សុ-រ៉ិន] aosorintor
ខ្មែរហៅស្ដេចយក្សទាំងពួងថា អសុរិន្ទ ឬ អសុរេន្ទ្រ ដែរក៏មាន។
(ម.ព. អសុរ)។
[អៈ-សុ-រ៉ី] aosori
(ម.ព. អសុរ)។
(ម.ព. អសុរិន្ទ)។
[អៈ-សុ-រេន] aaksoren≈
(ម.ព. អសុរិន្ទ)។
សោះកក្រោះ, ខ្មោះខ្មួរ, បោកបោះ, ខ្ជោកខ្ជាក; ឥតគួរឥតសម; ដែលជារបស់អសុរឬអសប្បុរស (ចំពោះតែវាចា) :
[អៈ-សុ-រោះ] aasoruoh
សោះកក្រោះ, ខ្មោះខ្មួរ, បោកបោះ, ខ្ជោកខ្ជាក; ឥតគួរឥតសម; ដែលជារបស់អសុរឬអសប្បុរស (ចំពោះតែវាចា) :
(ម.ព. អសុរ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-សុ-រ៉ៈ—] aaksorak—≈
(ម.ព. អសុរ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ថ្នាក់នៃអសេក្ខបុគ្គល។
[អៈ-សេក-ខៈ] aosekkhak
អ្នកដែលអស់កិច្ចក្នុងការសិក្សាហើយ; អ្នកដែលឈប់លែងសិក្សាតទៅទៀតហើយ (ព.ពុ.) ហៅចំពោះព្រះអរហន្ត; ពាក្យក្រៅពីពុទ្ធសាសនា ហៅចំពោះអ្នកដែលបានរៀនអស់ថ្នាក់វិជ្ជាក្នុងសាលារៀនជាន់ខ្ពស់បំផុតហើយ។
[អៈ-សេក-ខៈ-បុក-គល់] aosekkhak
(ព.ពុ.) បុគ្គលដែលអស់ការសិក្សាតទៅទៀតហើយ គឺព្រះអរហន្ត។
[អៈ-សេក-ខៈ-ភូម] aosekkhak
ថ្នាក់នៃអសេក្ខបុគ្គល។
(ម.ព. អសេក្ខៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-សេក-ខៈ—] aaksekkhak—≈
(ម.ព. អសេក្ខៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. អសេក្ខបុគ្គល)។
[អៈ-សេ-ខៈ] aaksekhak≈
(ម.ព. អសេក្ខៈ)។
[អៈ-សេ-ខៈ-បុក-គល់] aaksekhakbokklo≈
(ម.ព. អសេក្ខបុគ្គល)។
(ម.ព. អសេក្ខៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-សេ-ខៈ—] aaksekhak—≈
(ម.ព. អសេក្ខៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. ស៊ីវិល)។
[អៈ-សេ-និក] aaksenik≈
(ម.ព. ស៊ីវិល)។
(ម.ព. អសេរី)។
[អៈ-សេ-រិ-នី] aaserini
(ម.ព. អសេរី)។
(ម.ព. អសេរីភាព)។
[អៈ-សេ-រ៉ី] aoseri
អ្នកដែលមិនមានអំណាចលើខ្លួន, អ្នកដែលនៅក្រោមបង្គាប់គេ។