អវសិដ្ឋភោជន គុណនាម
[អៈ-វៈ-សិត-ភោ-ជន់] aakveaksetphochno≈
(ម.ព. អវសិដ្ឋ)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[អៈ-វៈ-សិត-ភោ-ជន់] aakveaksetphochno≈
(ម.ព. អវសិដ្ឋ)។
ប្រាក់អតីតភាពការងារផ្សេងៗបន្ថែមលើប្រាក់បៀវត្ស។
[អៈ-វៈ-សិត-ឋៈ-សោ-ធន់] aakveaksetthaksaothno≈
ប្រាក់អតីតភាពការងារផ្សេងៗបន្ថែមលើប្រាក់បៀវត្ស។
(ម.ព. អវសិដ្ឋ)។
[អៈ-វៈ-សិស] aakveakses≈
(ម.ព. អវសិដ្ឋ)។
ការប្រោះព្រំ :
[អៈ-វៈ-សែក] aovosek
ការប្រោះព្រំ :
សំណល់, របស់ជាដែល។
[អៈ-វៈ-សែស] aovoses
ដែលសល់, ដែលនៅសល់ សេសសល់ :
[អៈ-វៈ-សែស] aovoses
សំណល់, របស់ជាដែល។
ទីអាស្រ័យ; ទីជ្រកអាស្រ័យ; ទីពំនាក់; ទីពឹងពាក់, ទីពឹងពាក់ពំនាក់អាស្រ័យ; អ្នកជួយទំនុកបម្រុង, អ្នកផ្ចុងផ្ដើម :
[អៈ-វ៉័ស-ស្រៃ] aavosrai
ទីអាស្រ័យ; ទីជ្រកអាស្រ័យ; ទីពំនាក់; ទីពឹងពាក់, ទីពឹងពាក់ពំនាក់អាស្រ័យ; អ្នកជួយទំនុកបម្រុង, អ្នកផ្ចុងផ្ដើម :
(ម.ព. អវស្រ័យ)។
[អៈ-វ៉័ស-សៃ] aakvsasai≈
(ម.ព. អវស្រ័យ)។
ការយកដោយថេយ្យចិត្ត, ការលួច (ច្រ.ប្រ. ក្នុងវិស័យពុទ្ធសាសនា)។
[អៈ-វៈ-ហា] aovohar
ការយកដោយថេយ្យចិត្ត, ការលួច (ច្រ.ប្រ. ក្នុងវិស័យពុទ្ធសាសនា)។
ទក្ខិណទិស ឬ ទិសទក្សិណ (ទិសខាងត្បូង) :
[អៈ-វ៉ា-ចី] aaveachei
ទក្ខិណទិស ឬ ទិសទក្សិណ (ទិសខាងត្បូង) :
(ម.ព. អវាចី)។
[អៈ-វ៉ា-ចីន] aakvachein≈
(ម.ព. អវាចី)។
រណ្ដៅ; រូង; អណ្ដូង (បា. ជា អាវាដ ក៏បាន)។
[អៈ-វ៉ាត] aovead
រណ្ដៅ; រូង; អណ្ដូង (បា. ជា អាវាដ ក៏បាន)។
[អៈ-វ៉ា-សែ] aoveasae
(ម.ព. អាវាសែ)។
(ម.ព. អវីចី)។
[អៈ-វិ-ចី] aovichei
(ម.ព. អវីចី)។
ងងឹតគឺអវិជ្ជា, អវិជ្ជាដែលជាងងឹតសូន្យសុង, សេចក្ដីល្ងង់ខ្លៅខ្លាំង :
[អៈ-វិច-ជ័ន-ធៈ-កា] aavichchnthokar
ងងឹតគឺអវិជ្ជា, អវិជ្ជាដែលជាងងឹតសូន្យសុង, សេចក្ដីល្ងង់ខ្លៅខ្លាំង :
ដែលផ្ទុយគ្នាពី វិជ្ជមាន គឺដែលកំពុងតែមិនមាន, ដែលឥតមានសោះឡើយ។
[អៈ-វិច-ជៈ-មាន] aovichchomean
ដែលផ្ទុយគ្នាពី វិជ្ជមាន គឺដែលកំពុងតែមិនមាន, ដែលឥតមានសោះឡើយ។
(វេយ្យាករណ៍) យន្តការនៃការស្ថាបនាទម្រង់អវិជ្ជមាន ពោលគឺការប្រើអវិជ្ជមានបទនៅក្នុងឃ្លាណាមួយ ដើម្បីស្ថាបនាវិជ្ជមានន័យឬអវិជ្ជមានន័យ។
[អៈ-វិច-ជៈ-មា-នៈ-កាំ] aakvichcheakmeaneakkaam≈
(វេយ្យាករណ៍) យន្តការនៃការស្ថាបនាទម្រង់អវិជ្ជមាន ពោលគឺការប្រើអវិជ្ជមានបទនៅក្នុងឃ្លាណាមួយ ដើម្បីស្ថាបនាវិជ្ជមានន័យឬអវិជ្ជមានន័យ។
(ទស្សនៈ.) នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា អវិជ្ជាមានន័យថា ការមិនដឹងឬមិនយល់ពីធម្មជាតិពិតនៃជីវិតរបស់យើងនិង/ឬធម្មជាតិពិតរបស់វត្ថុ :
[អៈ-វិច-ជា] aovichchea
ការមិនដឹងច្បាស់, សេចក្ដីល្ងង់, មោហៈ ឬមោហោ :
[អៈ-វិច-ជា] aovichchea
(ទស្សនៈ.) នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា អវិជ្ជាមានន័យថា ការមិនដឹងឬមិនយល់ពីធម្មជាតិពិតនៃជីវិតរបស់យើងនិង/ឬធម្មជាតិពិតរបស់វត្ថុ :
អន្ធការនិយម ការនិយមខាងភាពល្ងង់ខ្លៅ។
[អៈ-វិច-ជា-និ-យំ] aakvichcheaniyum≈
អន្ធការនិយម ការនិយមខាងភាពល្ងង់ខ្លៅ។
[អៈ-វិញ-ញា-ណៈ-កៈ] aavinhnheanak
ដែលឥតវិញ្ញាណ។
[អៈ-វិញ-ញា-ណៈ-កៈ] aavinhnheanak
អ្វីៗដែលឥតវិញ្ញាណ; អនុបាទិន្នករូប។
រូបឥតវិញ្ញាណ។
[អៈ-វិញ-ញា-ណៈ-កៈ] aakvinhnheanakkak≈
(ម.ព. អវិញ្ញាណក)។
[អៈ-វិញ-ញា-ណៈ-កៈ-ទ្រ័ប] aakvinhnheanakkaktorb≈
ទ្រព្យឥតវិញ្ញាណ :
[អៈ-វិញ-ញា-ណៈ-កៈ-រូប] aakvinhnheanakkakrub≈
រូបឥតវិញ្ញាណ។
ភាពនៃអវិញ្ញូ; ភាវៈនៃកូនក្មេងតូចពុំទាន់ដឹងក្ដី។
[អៈ-វិញ-ញូ] aovinhnhu
ដែលមិនមានការដឹង; ល្ងង់, ខ្លៅ :
[អៈ-វិញ-ញូ] aovinhnhu
អ្នកល្ងង់, អ្នកខ្លៅ។
[អៈ-វិញ-ញូ-ជន់] aovinhnhu
ជនល្ងង់, ជនខ្លៅ។
[អៈ-វិញ-ញូ-ភាប] aovinhnhu
ភាពនៃអវិញ្ញូ; ភាវៈនៃកូនក្មេងតូចពុំទាន់ដឹងក្ដី។
(ម.ព. អវិជ្ជា)។
[អៈ-វិត-ទ្យា] aavityea
(ម.ព. អវិជ្ជា)។
(ម.ព. អវិន័យ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-វិ-នៈ-យៈ—] aakvineakyeak—≈
(ម.ព. អវិន័យ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ដែលគ្មានការវិនិច្ឆ័យ ដែលគេមិនទាន់សម្រេចឬមិនទាន់ចាត់ការ ដែលមិនទាន់វិនិច្ឆ័យ។
[អៈ-វិ-និច-ឆៃ] aakvinichchhai≈
ដែលគ្មានការវិនិច្ឆ័យ ដែលគេមិនទាន់សម្រេចឬមិនទាន់ចាត់ការ ដែលមិនទាន់វិនិច្ឆ័យ។
(ម.ព. អវិនយវាទិន)។
[អៈ-វិ-នៃ] aoviney
ដែលមិនមែនវិន័យ; ក្រៅវិន័យ, ក្រៅច្បាប់; ដែលខុសពីវិន័យ, ខុសច្បាប់; ដែលឥតច្បាប់, ឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់, ឥតរបប; ដែលមិនរៀបរយ :
[អៈ-វិ-នៈ-យៈ-ក-ថា] aoviney
សម្ដីខុសច្បាប់ឬក្រៅច្បាប់។
[អៈ-វិ-នៈ-យៈ-វា-ចា] aoviney
(ម.ព. អវិនយកថា)។
[អៈ-វិ-នៈ-យៈ-វា-ទិន] aoviney
អ្នកដែលច្រើនតែនិយាយខុសច្បាប់ឬក្រៅច្បាប់។
[អៈ-វិ-នៈ-យៈ-វា-ទិ-នី] aoviney
(ម.ព. អវិនយវាទិន)។
(ម.ព. អបរិណាម)។
[អៈ-វិ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ណាម] aakvibakrenam≈
(ម.ព. អបរិណាម)។
ភាពមិនប្រែប្រួល។
[អៈ-វិ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ណា-មៈ-ភាប] aakvibakrenameakpheab≈
ភាពមិនប្រែប្រួល។
ជនដែលមិនរំខានដល់សង្គម។
[អៈ-វិ-ប៉ៈ-រ៉ិ-តៈ-ជន់] aakvibakretakchno≈
ជនដែលមិនរំខានដល់សង្គម។
(ច្ប.) ដែលមិនផ្ទេរសិទ្ធិ។
[អៈ-វិ-ប៉័ល-ឡាស] aakviblolas≈
ដែលមិនប្រែប្រួល ដែលមិនផ្លាស់ប្ដូរ។
[អៈ-វិ-ប៉័ល-ឡាស] aakviblolas≈
(ច្ប.) ដែលមិនផ្ទេរសិទ្ធិ។
ភាពចែកមិនបាន ភាពដែលមិនអាចបែងចែកបាន :
[អៈ-វិ-ភា-គៈ-ភាប] aakvipheakeakpheab≈
ភាពចែកមិនបាន ភាពដែលមិនអាចបែងចែកបាន :
ដែលចែកមិនបាន ដែលមិនអាចបែងចែកបាន ដែលមិនអាចបំបែកបាន។
[អៈ-វិ-ភាក-គី] aakvipheakki≈
ដែលចែកមិនបាន ដែលមិនអាចបែងចែកបាន ដែលមិនអាចបំបែកបាន។
សព្ទត្រឹមត្រូវ; សព្ទស្របគ្នា។
[អៈ-វិ-រុត] aavirutthor
ដែលមិនខុស, ឥតខុស; ឥតទាស់, ឥតឆ្គង គឺត្រឹមត្រូវ; ស្រួល; ស្របគ្នា, ត្រូវគ្នា (ប្រើជា អពិរុទ្ធ ក៏បាន)។
[អៈ-វិ-រុត-ធៈ-កៈ-ថា] aavirutthor
សម្ដីត្រឹមត្រូវ។
[អៈ-វិ-រុត-ប៉ា-ថៈ] aavirutthor
បាលីត្រឹមត្រូវ។
[អៈ-វិ-រុត-ធៈ-ភាប] aavirutthor
ភាពត្រឹមត្រូវ; ភាពឥតឆ្គង។
[អៈ-វិ-រុត-ធៈ-វា-ចា] aavirutthor
(ម.ព. អវិរុទ្ធកថា)។
[អៈ-វិ-រុត-ធៈ-ស័ប] aavirutthor
សព្ទត្រឹមត្រូវ; សព្ទស្របគ្នា។
(ម.ព. អវិរុទ្ធ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-វិ-រុត-ធៈ—] aakviruttheak—≈
(ម.ព. អវិរុទ្ធ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
អ្នកដែលមានវិជ្ជាមិនលូតលាស់ គឺអ្នកដែលរៀនវិជ្ជាមិនចេះ។
[អៈ-វិ-រូល-ហៈ] aavirulhar
ដែលមិនដុះ, មិនលូត, មិនលាស់, មិនលូតលាស់; មិនចម្រើន។
[អៈ-វិ-រូល-ហៈ-ធ័រ] aavirulhar
អ្នកដែលមានធម៌មិនលូតលាស់ គឺអ្នកដែលរៀនធម៌មិនចាំ, មិនចេះ។
[អៈ-វិ-រូល-ហៈ-វិត] aavirulhar
អ្នកដែលមានវិជ្ជាមិនលូតលាស់ គឺអ្នកដែលរៀនវិជ្ជាមិនចេះ។
សេចក្ដីមិនពិរោធ; ដំណើរឥតកំហុស, ឥតសេចក្ដីស្អប់; អ្នកដែលឥតពិរោធ, ឥតកំហុស។
[អៈ-វិ-រោត] aovirouth
សេចក្ដីមិនពិរោធ; ដំណើរឥតកំហុស, ឥតសេចក្ដីស្អប់; អ្នកដែលឥតពិរោធ, ឥតកំហុស។
[អៈ-វិ-រោ-ធៈ-នៈ] aovirouthoneak
សេចក្ដីមិនពិរោធ; ការមិនបំពានលើធម៌លើច្បាប់ :
(ម.ព. អវិរោធនៈ)។
[អៈ-វិ-រោត] aakvirot≈
(ម.ព. អវិរោធនៈ)។
[អៈ-វិ-សា-រ៉ៈ-ទៈ] aavisarot
ដែលមិនក្លៀវក្លា, មិនអង់អាច, មិនឈ្លាសវៃ ក្នុងការនិយាយស្ដីឬក្នុងការជជែក (ក្នុងទីប្រជុំ) :
[អៈ-វិ-សា-រ៉ៈ-ទៈ] aavisarot
អ្នកមូរមុខ; មនុស្សអឹមអៀម; មនុស្សមិនលុះជំនុំឬមិនលះជំនុំ។
[អៈ-វិ-សា-រ៉ៈ-ទៈ-ភាប] aavisarot
ភាពជាអ្នកមិនក្លៀវក្លា, មិនអង់អាច។
(ម.ព. អវិសារទ)។
[អៈ-វិ-សា-រ៉ៈ-ទា] aovisarotea
(ម.ព. អវិសារទ)។
(ម.ព. អវិសារទ)។
[អៈ-វិ-សា-រ៉ៈ-ទោ] aakvisarakto≈
(ម.ព. អវិសារទ)។
(ម.ព. អវិសារទ)។
[អៈ-វិ-សា-រ៉ៈ-ទៈ] aakvisarakteak≈
(ម.ព. អវិសារទ)។
ដែលមិនមានវិស្សាសៈ, ដែលមិនប្រកបដោយសេចក្ដីស្និទ្ធស្នាល :