អលោភ នាម
[អៈ-លោ-ភៈ-ចិត] aolouph
ចិត្តឥតលោភ។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[អៈ-លោ-ភៈ-ចិត] aolouph
ចិត្តឥតលោភ។
[អៈ-លោ-ភៈ-ចេ-តៈ-ណា] aolouph
គំនិតឥតលោភ។
ដែលឥតលោភ ឬដែលមិនសូវមានលោភ :
[អៈ-លោ-ភោ] aolouphou
ដែលឥតលោភ ឬដែលមិនសូវមានលោភ :
(ម.ព. អលោភ)។
[អ-លោ-ភៈ] alopheak≈
(ម.ព. អលោភ)។
រារែក, ស្ទើរទៅស្ទើរនៅ :
[អល់-អែក] aaloaaek
ស្ទាក់ស្ទើរ :
[អល់-អែក] aaloaaek
រារែក, ស្ទើរទៅស្ទើរនៅ :
(ម.ព. អប្បវិជ្ជ ក្នុង អប្ប)។
[អ័ល-ប៉ៈ-វិត] aalbovityor
(ម.ព. អប្បវិជ្ជ ក្នុង អប្ប)។
ពាក្យសម្រាប់បន្លឺក្នុងការឱ្យដំណឹងឬសួរគ្នាជាមុននៅវេលាផ្ដើមនិយាយដោយទូរសព្ទ :
[អាល់-លោ] aallo≈
ពាក្យសម្រាប់បន្លឺក្នុងការឱ្យដំណឹងឬសួរគ្នាជាមុននៅវេលាផ្ដើមនិយាយដោយទូរសព្ទ :
ដែលមានន័យ, មានដំណើរ, មានទំនង ផ្សេងគ្នា; ដែលជាទំនាស់នឹងគ្នា, ដែលផ្ទុយគ្នា, ដែលទីទៃពីគ្នា, ដែលផ្សេងគ្នា ឬដោយខ្លួនពីគ្នា :
[អៈ-វៈ-កត់] aovokod
ដែលមានន័យ, មានដំណើរ, មានទំនង ផ្សេងគ្នា; ដែលជាទំនាស់នឹងគ្នា, ដែលផ្ទុយគ្នា, ដែលទីទៃពីគ្នា, ដែលផ្សេងគ្នា ឬដោយខ្លួនពីគ្នា :
(ភូមិ.) ផ្នែកក្រៅពីមណ្ឌលបរិយាកាសនានារបស់ផែនដី។
[អៈ-វៈ-កាស] aavokas
(ម.ព. ឱកាស)។
[អៈ-វៈ-កាស] aavokas
(ភូមិ.) ផ្នែកក្រៅពីមណ្ឌលបរិយាកាសនានារបស់ផែនដី។
(ម.ព. យានអវកាស)។
[អៈ-វៈ-កា-សៈ-យាន] aakveakkasakyean≈
(ម.ព. យានអវកាស)។
មូលដ្ឋានសម្រាប់បាញ់បង្ហោះ រក្សាទុក និងធ្វើពិសោធន៍យានអវកាស :
[អៈ-វៈ-កា-សៈ-យា-ណាត់-ឋាន] aakveakkasakyeanatthan≈
មូលដ្ឋានសម្រាប់បាញ់បង្ហោះ រក្សាទុក និងធ្វើពិសោធន៍យានអវកាស :
អ្នកដែលធ្វើដំណើរតាមយានអវកាស :
[អៈ-វៈ-កា-សៈ-យា-និក] aakveakkasakyeanik≈
អ្នកដែលធ្វើដំណើរតាមយានអវកាស :
ផ្នែកមួយនៃតារាវិទ្យាដែលសិក្សាអំពីដើមកំណើតនិងរចនាសម្ព័ន្ធរបស់អវកាស :
[អៈ-វៈ-កា-សៈ-វិត-ទ្យា] aakveakkasakvittyea≈
ផ្នែកមួយនៃតារាវិទ្យាដែលសិក្សាអំពីដើមកំណើតនិងរចនាសម្ព័ន្ធរបស់អវកាស :
ដូចគ្នានឹង អវកដ។
[អៈ-វៈ-កុ-ដា] aavokodar
ដូចគ្នានឹង អវកដ។
សេចក្ដីចូលចិត្ត, ការយល់ជាក់ :
[អៈ-វៈ-គំ] aavokomon
សេចក្ដីចូលចិត្ត, ការយល់ជាក់ :
[អៈ-វ័ក] aovokk
ដែលឥតវគ្គ, ឥតពួក; ព្យញ្ជនៈឥតពួក។
(ម.ព. អវគ្គ)។
[អៈ-វ័ក-គៈ] aakvkakeak≈
(ម.ព. អវគ្គ)។
ក្នុងវេយ្យាករណ៍សំស្ក្រឹតប្រើជាឈ្មោះវណ្ណយុត្តមួយយ៉ាង មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងរាងដងកណ្ដៀវខ្មែរ (ៜ) នេះ (ហៅថា អវគ្រហៈ “វណ្ណយុត្តជាគ្រឿងធ្វើស្រៈ អៈ ឱ្យខ្ចាត់ចេញ”), សម្រាប់ប្រើតបទសន្ធិជាជំនួសស្រៈ អ, មានវិធីប្រើដូចគ្នានឹង អាប៉ុស្ត្រុហ្វិ៍ Apostrophe បារាំងសែស (') នេះ, ប្រ
[អៈ-វ័ក-គ្រៈ-ហៈ] aavokrohak
គ្រឿងជំទាស់, គ្រឿងរារាំង, ហេតុដែលនាំឱ្យទើសទាក់, ឧបសគ្គ :
[អៈ-វ័ក-គ្រៈ-ហៈ] aavokrohak
ក្នុងវេយ្យាករណ៍សំស្ក្រឹតប្រើជាឈ្មោះវណ្ណយុត្តមួយយ៉ាង មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងរាងដងកណ្ដៀវខ្មែរ (ៜ) នេះ (ហៅថា អវគ្រហៈ “វណ្ណយុត្តជាគ្រឿងធ្វើស្រៈ អៈ ឱ្យខ្ចាត់ចេញ”), សម្រាប់ប្រើតបទសន្ធិជាជំនួសស្រៈ អ, មានវិធីប្រើដូចគ្នានឹង អាប៉ុស្ត្រុហ្វិ៍ Apostrophe បារាំងសែស (') នេះ, ប្រ
ដូចគ្នានឹង អវគ្រហៈ។
[អៈ-វ័ក-គ្រោះ] aavokruoh
ដូចគ្នានឹង អវគ្រហៈ។
ដំណើរអន្ទោលឬត្រាច់រង្គាត់ទៅមក, ការវិលកើតវិលស្លាប់; ដែន, ខេត្ត, ខេត្តដែន; វិស័យ។
[អៈ-វៈ-ច] aavochar
ដំណើរអន្ទោលឬត្រាច់រង្គាត់ទៅមក, ការវិលកើតវិលស្លាប់; ដែន, ខេត្ត, ខេត្តដែន; វិស័យ។
(ម.ព. អវជាតបុត្ត)។
[អៈ-វៈ-ជាត] aavocheat
ដែលមានកំណើតទាប, ដែលកើតមកហើយថោកទាប។
[អៈ-វៈ-ជា-តៈ-បុត] aavocheat
កូនដែលមានចរិយាធម៌ថោកទាបជាងត្រកូលរបស់ខ្លួន, កូនក្រៅគន្លងធម៌។
[អៈ-វៈ-ជា-តៈ-បុត] aavocheat
(ម.ព. អវជាតបុត្ត)។
ការឈ្នះហើយធ្វើឱ្យលុះនៅក្នុងអំណាចឬក្នុងកណ្ដាប់ដៃ, ការប្រាបប្រាមឬពង្រាបឱ្យបាក់បប, ឱ្យខ្លបខ្លាច :
[អៈ-វៈ-ជៃ] aavochey
ការឈ្នះហើយធ្វើឱ្យលុះនៅក្នុងអំណាចឬក្នុងកណ្ដាប់ដៃ, ការប្រាបប្រាមឬពង្រាបឱ្យបាក់បប, ឱ្យខ្លបខ្លាច :
ការជ្រប់មុខ, ការសញ្ជប់សញ្ជឹង, ទ្រមឹងទ្រមើយដោយមានសេចក្ដីទុក្ខព្រួយខ្លាំង។
[អៈ-វ័ច-ឈាន] aavochchhean
ការជ្រប់មុខ, ការសញ្ជប់សញ្ជឹង, ទ្រមឹងទ្រមើយដោយមានសេចក្ដីទុក្ខព្រួយខ្លាំង។
ចុតិនៃទេវតា, ការចុះចាកឋានសួគ៌មកចាប់កំណើតជាមនុស្ស; ការបែងភាគមកកើតនៃវិស្ណុ :
[អៈ-វៈ-តា] aovotar
ដំណើរឆ្លងចុះ (ពីមួយទៅមួយជាលំដាប់គ្នា), លំដាប់តៗគ្នា។
[អៈ-វៈ-តា] aovotar
ចុតិនៃទេវតា, ការចុះចាកឋានសួគ៌មកចាប់កំណើតជាមនុស្ស; ការបែងភាគមកកើតនៃវិស្ណុ :
(វេជ្ជ.) អាការៈបាត់ការចងចាំនិងអាចឈានដល់ការបាត់ស្មារតីមួយរយៈពេលខ្លី ដោយសារកង្វះឈាមទៅចិញ្ចឹមខួរក្បាល។ (ពាក្យនេះប្រើក្នុងជំនាញជំងឺផ្លូវចិត្ត)។
[អៈ-វ័ត-តៈ-មាន] aakvtatakmean≈
ការមិនមានមុខ មិនបានចូលរួម (នៅក្នុងការសិក្សា, កិច្ចប្រជុំ...) ; ការមិនមានអ្វីមួយ :
[អៈ-វ័ត-តៈ-មាន] aakvtatakmean≈
(វេជ្ជ.) អាការៈបាត់ការចងចាំនិងអាចឈានដល់ការបាត់ស្មារតីមួយរយៈពេលខ្លី ដោយសារកង្វះឈាមទៅចិញ្ចឹមខួរក្បាល។ (ពាក្យនេះប្រើក្នុងជំនាញជំងឺផ្លូវចិត្ត)។
កិច្ចដែលធ្វើសម្រេចហើយ; ការបែងជាភាគៗ; រឿង, រឿងរ៉ាវ; ប្រវត្តិ; អបទាន; សង្កាត់នៃរឿងឬរឿងជាសង្កាត់ៗ :
[អៈ-វៈ-ទាន] aovotean
កិច្ចដែលធ្វើសម្រេចហើយ; ការបែងជាភាគៗ; រឿង, រឿងរ៉ាវ; ប្រវត្តិ; អបទាន; សង្កាត់នៃរឿងឬរឿងជាសង្កាត់ៗ :
ការតាំងចិត្ត; ការចុះចិត្ត, ការស៊ប់ចិត្ត។
[អៈ-វៈ-ធាន] aovothean
ការតាំងចិត្ត; ការចុះចិត្ត, ការស៊ប់ចិត្ត។
បុគ្គលដែលមិនគួរអភិវាទ :
[អៈ-វ័ន-ទី] ឬ [អៈ-វ័ន-ទី-យៈ] aovontiy
ដែលមិនគួរថ្វាយបង្គំ, មិនគួរសំពះ, មិនគួរគំនាប់។
[អៈ-វ័ន-ទី-យៈ-បុក-គល់] aovontiy
បុគ្គលដែលមិនគួរអភិវាទ :
ការមើលងាយ; សេចក្ដីមិនអើពើ, មិនគោរព; ការលុបគុណ :
[អៈ-វៈ-មាន] aovomean
ការមើលងាយ; សេចក្ដីមិនអើពើ, មិនគោរព; ការលុបគុណ :
អង្គ, រូបអង្គ, រូបរាង, សព៌ាង្គ, រាងកាយ, ខ្លួនប្រាណ; ចំណែក; ប៉ែកឬចំណែកតូចធំនៃរូបកាយ :
[អៈ-វ៉ៈ-យៈ-វៈ] aovoyoveak
អង្គ, រូបអង្គ, រូបរាង, សព៌ាង្គ, រាងកាយ, ខ្លួនប្រាណ; ចំណែក; ប៉ែកឬចំណែកតូចធំនៃរូបកាយ :
ដែលគេបណ្ដេញឬបំបរបង់; ដែលគេលុបឈ្មោះចោលលែងរាប់រក; ដែលគេលុបឈ្មោះចេញពីរាជការ :
[អៈ-វៈ-រុត] aovorutthor
ដែលគេបណ្ដេញឬបំបរបង់; ដែលគេលុបឈ្មោះចោលលែងរាប់រក; ដែលគេលុបឈ្មោះចេញពីរាជការ :
(ម.ព. អវរុទ្ធ)។
[អៈ-វៈ-រុត-ធា] aavorutthea
(ម.ព. អវរុទ្ធ)។
[អៈ-វៈ-លោ-កៈ-ណៈ] aavoloukaneak
ការរមិលមើល, ការប្រមើលមើល; ការឈ្ងោកមើល; ការសម្លឹងស្ទង់មើល :
(ម.ព. អវលោកនៈ)។
[អៈ-វៈ-លោក] aakveaklok≈
(ម.ព. អវលោកនៈ)។
[អៈ-វៈ-លោ-កិ-តេ-ស្វៈ-រ៉ៈ] aovolouketesvor
អ្នកដែលជាធំក្នុងការប្រមើលមើលឬពិនិត្យមើលសេចក្ដីសុខទុក្ខនិងចរិយារបស់សត្វលោក។
[អៈ-វៈ-លោ-កិ-តេ-ស្វៈ-រ៉ៈ] aovolouketesvor
នាមនៃពោធិសត្វ ដែលពួកពុទ្ធសាសនិកខាងមហាយានសន្មតដោយឧប្បត្តិកថាជាទេវតាវិសេសមួយអង្គ ជាអ្នកពិនិត្យមើលសុខទុក្ខជាដើម របស់សត្វលោក ក្នុងសាសនានៃព្រះសក្យមុនីគោតម ព្រមទាំងមើលបីបាច់រក្សាសត្វលោកផង (ធៀបគ្នានឹងមហាព្រហ្មឬវិស្ណុរបស់ពួកព្រាហ្មណ៍)។ គេច្រើនធ្វើមុខ ៤នៅកំពូលប្រាសាទឬក
(ម.ព. អវលោកិតេស្វរ)។
[អៈ-វៈ-លោ-កិ-តេ-ស្វៈ-រ៉ៈ] aakveakloketesveakrak≈
(ម.ព. អវលោកិតេស្វរ)។
[អៈ-វៈ-លោ-កេ-ស្វៈ-រ៉ៈ] aovoloukesvor
អ្នកដែលជាធំក្នុងការប្រមើលមើល ...។
(ម.ព. អវលោកេស្វរ)។
[អៈ-វៈ-លោ-កេ-ស្វៈ-រ៉ៈ] aakveaklokesveakrak≈
(ម.ព. អវលោកេស្វរ)។
ឱកាស; គ្រា, សម័យ, ពេល; ដើមហេតុ។
[អៈ-វៈ-សៈ-រ៉ៈ] ឬ [អៈ-វៈ-ស] aovosor
ឱកាស; គ្រា, សម័យ, ពេល; ដើមហេតុ។
ពាក្យប្រៀនប្រដៅជាទីបំផុតឬចុងក្រោយបំផុត។
[អៈ-វៈ-សាន] aavosan
ទីបំផុត; ទីចប់; ចុងបំផុត, ចុងក្រោយ; ព្រំដែន; ខេត្ត :
[អៈ-វៈ-សា-ណៈ-កៈ-ថា] aavosan
ពាក្យជាទីបំផុត; ពាក្យបញ្ចប់។
[អៈ-វៈ-សា-ណៈ-កាល] aavosan
កាលជាទីបំផុត; មរណកាល។
[អៈ-វៈ-សា-ណៈ-កិច] aavosan
កិច្ចជាខាងចុងបំផុត; កិច្ចដែលធ្វើរួចហើយដល់ពេលអស់ជីវិត។
[អៈ-វៈ-សា-ណៈ-ក្រឹត] aavosan
(ម.ព. អវសានកិច្ច)។
[អៈ-វៈ-សា-ណៈ-គា-ថា] aavosan
គាថាបញ្ចប់សេចក្ដី; គាថាជាខាងចុងបំផុតនៃគម្ពីរ។
[អៈ-វៈ-សា-ណៈ-បត់] aavosan
បទជាខាងចុងបំផុត។
[អៈ-វៈ-សា-ណៈ-ពង់] aavosan
(ម.ព. អវសានវង្ស)។
[អៈ-វៈ-សា-ណៈ-វង់] aavosan
វង្សចុងបំផុត។
[អៈ-វៈ-សា-ណៈ-សាស] aavosan
ពាក្យបណ្ដាំជាទីបំផុត; បណ្ដាំក្នុងពេលជិតអស់ជីវិត។
[អៈ-វៈ-សា-ណា-នុ-សា-សៈ-នី] aavosan
ពាក្យប្រៀនប្រដៅជាទីបំផុតឬចុងក្រោយបំផុត។
បទប្បញ្ញត្តិចុងក្រោយ ដែលមានពីរ ឬបីមាត្រា ។
[អៈ-វៈ-សា-ណ័ប-ប៉័ញ-ញ៉ាត់] aakveaksanbabnhonhat≈
បទប្បញ្ញត្តិចុងក្រោយ ដែលមានពីរ ឬបីមាត្រា ។
(ម.ព. អវសាន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-វៈ-សា-ណៈ—] aakveaksanak—≈
(ម.ព. អវសាន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ដែលសល់, ដែលនៅសល់; ដែលជាសំណល់ :
[អៈ-វៈ-សិត] aavosedthar
ដែលសល់, ដែលនៅសល់; ដែលជាសំណល់ :
(ម.ព. អវសិដ្ឋ)។