អព្វោហារិកា គុណនាម
[អ័ប-ពោ-ហា-រ៉ិ-កា] aopvouharika
(ម.ព. អព្វោហារិក)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[អ័ប-ពោ-ហា-រ៉ិ-កា] aopvouharika
(ម.ព. អព្វោហារិក)។
(ម.ព. អព្វោហារិក)។
[អ័ប-ពោ-ហា-រ៉ិ-កោ] abpoharekao≈
(ម.ព. អព្វោហារិក)។
អ្នកដែលមានឧបនិស្ស័យស្ដើងស្ដួចឬដែលមានសំណាងតិច ពុំអាចនឹងសម្រេចមគ្គផលបាន។
[អ័ប-ពោ-ហា-រ៉ិ-ក័ង] abpoharekngo≈
(ម.ព. អព្វោហារិក)។
[អៈ-ភ័ប-ពា-គៈ-មៈ-នា] aakphbapeakeakmeaknea≈
(ម.ព. អភព្វាគមន៍)។
[អៈ-ភ័ប-ពា-គំ] aakphbapeakum≈
អ្នកដែលមានឧបនិស្ស័យស្ដើងស្ដួចឬដែលមានសំណាងតិច ពុំអាចនឹងសម្រេចមគ្គផលបាន។
(ម.ព. អភ័ព្វ)។
[អៈ-ភ័ព-ពា] aakphpopea≈
(ម.ព. អភ័ព្វ)។
(ម.ព. អភ័ព្វ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-ភ័ព-ពា—] aakphpopea—≈
(ម.ព. អភ័ព្វ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. អភ័ព្វ)។
[អៈ-ភ័ប-ពោ] aakphbapo≈
(ម.ព. អភ័ព្វ)។
(ម.ព. អភ័ព្វ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-ភ័ប-ពៈ—] aakphbapeak—≈
(ម.ព. អភ័ព្វ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. អភ័យ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-ភៈ-យៈ—] aakpheakyeak—≈
(ម.ព. អភ័យ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
មិនគួរមានឬមិនគួរជឿ។
[អៈ-ភៈ-វៈ-នី-យៈ] aakpheakveakniyeak≈
មិនគួរមានឬមិនគួរជឿ។
ភាពមិនគួរមានឬមិនគួរជឿ។
[អៈ-ភៈ-វៈ-នី-យៈ-ភាប] aakpheakveakniyeakpheab≈
ភាពមិនគួរមានឬមិនគួរជឿ។
ការឥតភាព; ការមិនមាន; សេចក្ដីស្លាប់។
[អៈ-ភាប] aapheap
ការឥតភាព; ការមិនមាន; សេចក្ដីស្លាប់។
(ម.ព. អភិហារិន)។
[អៈ-ភិ] aophi
ក្រៃ, ក្រៃលែង, ក្រៃពេក, ពេកក្រៃ, ណាស់, លើសលែង, ឆ្ពោះ, ចំពោះ, ឆ្ពោះត្រង់; សង្កត់; គ្របពីលើ; ...។ កាលបើរៀងភ្ជាប់ជាមួយនឹងសព្ទណា អាចបង្វែរសព្ទនោះឱ្យងាកសេចក្ដីប្លែកពីប្រក្រតីដើមក៏មាន ដូចជា ភូ "កើត; មាន", អភិភូ "គ្របសង្កត់" ជាដើម។
[អៈ-ភិ-ឃាត] aophi
ការចោមវាយ; ការរុករានចូលវាយ; ការវាយសំពង :
[អៈ-ភិ-ឃាត] aophi
ចោមវាយ; រុករានចូលវាយ; វាយសំពង :
[កាំ-ម៉ា-ភិ-មុក] aophi
អ្នកដែលជាប្រធាននៃកិច្ចការ (មេការ)។
[សាក-សី-អៈ-ភិ-ញាត] aophi
សាក្សីដែលបានឃើញឬដឹងឮប្រាកដ។
[សេ-ណា-ភិ-មុក] aophi
អ្នកដែលជាប្រធាននៃសេនា, មេទ័ពធំ។
[អៈ-ភិក-ក័ន-តៈ-ព័រ] aophi
ព័ណ៌ឬសម្បុរល្អ; ដែលមានព័ណ៌ឬសម្បុរល្អ។
[អៈ-ភិក-ក័ន-តៈ-វ័ន] aophi
(ម.ព. អភិក្កន្តព័ណ៌)។
[អៈ-ភិ-ក្រំ] aophi
ការឈានចូល, ការចូលជិត; ការរុករានចូល, ការបុករុកចូល, ដំណើររឹតឡើងៗ :
[អៈ-ភិ-ក្រោត] aophi
ក្រោធខ្លំាង។
[អៈ-ភិ-ខ្យា] aophi
ឈ្មោះ; ការឱ្យឈ្មោះ។
[អៈ-ភិ-គំ] aophi
ការប្រសព្វចូល; ការប្រសព្វមុខគ្នា; ការចួបគ្នា; ការរួបរួមគ្នា; ការភប់ប្រសព្វ :
[អៈ-ភិ-គំ] aophi
(ម.ព. អភិគម)។
[អៈ-ភិ-គោត] aophi
ឧត្តមគោត្រ, ត្រកូលខ្ពស់។
[អៈ-ភិ-គោត] aophi
(ម.ព. អភិគោត្ត)។
[អៈ-ភិច-ឆា] aophi
ការចង់បានណាស់, ការចង់បានអន្ទះសាខ្វារក; ការចង់បានហួសហេតុហួសទំនង; សេចក្ដីច្រណែន។
[អៈ-ភិ-ជាត] aophi
មានត្រកូល, មានពូជ; មានប្រាជ្ញា, ឈ្លាសវៃ។
[អៈ-ភិ-ជា-តា] aophi
(ម.ព. អភិជាត)។
[អៈ-ភិ-ជិត] aophi
ដែលមានជម្នះយ៉ាងសម្បើម :
[អៈ-ភិ-ជេត] aophi
ដែលជាច្បងឬជាចម្បងជាងគេ។
[អៈ-ភិ-ជេត-ឋា] aophi
(ម.ព. អភិជេដ្ឋ)។
[អៈ-ភិ-ជៃ] aophi
ជម្នះយ៉ាងសម្បើម។
[អៈ-ភិញ-ញាត] aophi
ដែលប្រាកដ; ដែលចេះចាំស្ទាត់ប្រាកដ; ដែលស្គាល់ជាក់ឬដឹងច្បាស់។
[អៈ-ភិញ-ញា-តៈ-កា] aophi
ហេតុប្រាកដ, ហេតុដែលគេដឹងជាក់។
[អៈ-ភិញ-ញា-តៈ-ជន់] aophi
ជនដែលមានគេស្គាល់ច្រើន។
[អៈ-ភិញ-ញា-តៈ-ធ័រ] aophi
ធម៌ប្រាកដ; អ្នកដែលចេះធម៌ប្រាកដ។
[អៈ-ភិញ-ញា-តៈ-សាក-សី] aophi
(ម.ព. សាក្សីអភិញ្ញាត)។
[អៈ-ភិ-តៈ-រ៉ុន] aophi
ក្មេងណាស់; ខ្ចីណាស់។
[អៈ-ភិ-តៈ-រ៉ុ-ណី] aophi
(ម.ព. អភិតរុណ)។
[អៈ-ភិ-ធា-វ័ន] aophi
ការស្ទុះរត់; ការរត់ដេញតាម, ការរត់ដេញប្រកិត។
[អៈ-ភិ-ធៃ] aophi
ឈ្មោះ; ពាក្យជាគ្រឿងសម្គាល់ (រ.ស.) ប្រើជា នាមាភិធេយ្យ ឬ នាមាភិធៃយ ក៏មាន :
[អៈ-ភិ-ធៃ] aophi
(ម.ព. អភិធេយ្យ)។
[អៈ-ភិ-នន់] aophi
ត្រេកអរខ្លំាង។
[អៈ-ភិ-នន់-ទៈ-នៈ-ភាប] aophi
ភាពឬភាវៈនៃអំណរខ្លំាង។
[អៈ-ភិ-នន់-ទៈ-នា-កា] aophi
អាការៈអភិនន្ទន៍។
[អៈ-ភិ-នន់] aophi
អំណរខ្លាំង។
[អៈ-ភិ-នប់] aophi
ថ្មីណាស់, ថ្មីសន្លាង, ថ្មីចែស :
[អៈ-ភិ-នៈ-វៈ-កាំ] aophi
ការដែលទើបបង្កើតថ្មី។
[អៈ-ភិ-បូ-ជា] aophi
បូជាចំពោះ, ការថ្វាយឬជូនគ្រឿងសក្ការៈដោយគោរព។
[អៈ-ភិ-ម] aophi
កាប់សម្លាប់; ទ្រុស្តមិត្រ; ការកាប់សម្លាប់; ការទ្រុស្តមិត្រ; សង្គ្រាម។
[អៈ-ភិ-មាន] aophi
សេចក្ដីប្រកាន់ហួសពេក; ការកាន់ខ្លួន; សេចក្ដីព្រហើន; សេចក្ដីមើលងាយគេ។
[អៈ-ភិ-មុក] aophi
ចំមុខ, ចំពោះមុខ។
[អៈ-ភិ-មុក] aophi
ប្រមុខ, ប្រធាន; អ្នកនំាមុខគេ, អ្នកដែលជាមេគេ។
[អៈ-ភិ-យោគ] aophi
ការព្យាយាមខ្លាំង, ការខំប្រឹងពេញកម្លាំង :
[អៈ-ភិ-រ័ក] aophi
(ម.ព. អភិរក្ស)។
[អៈ-ភិ-រ័ក-ខា] aophi
(ម.ព. អភិរក្ស)។
[អៈ-ភិ-រ៉ៈ-តិ] aophi
សេចក្ដីរីករាយក្រៃពេក; តម្រេកខ្លំាង។
[អៈ-ភិ-រូប] aophi
មានរូបល្អ, មានលម្អ។
[អៈ-ភិ-រូ-ប៉ា] aophi
(ម.ព. អភិរូប)។
[អៈ-ភិ-រោត] aophi
(ម.ព. អភិរោធ)។
[អៈ-ភិ-រោត] aophi
ក្រោធខ្លាំង។
[អៈ-ភិ-រ័ត] aophi
(ម.ព. អភិរតិ)។
[អៈ-ភិ-លាប] aophi
ពាក្យ, ពាក្យពេចន៍; សត្យាធិស្ឋាន។
[អៈ-ភិ-លាស] aophi
សេចក្ដីប្រាថ្នា; អភិជ្ឈា។
[អៈ-ភិ-លា-សក់] aophi
អ្នកដែលមានអភិលាស។
[អៈ-ភិ-លា-សិ-កា] aophi
(ម.ព. អភិលាសក)។
[អៈ-ភិ-សន់-ដាប] (ជើង ត អានជា ដ)] aophi
កម្ដៅខ្លាំង; សេចក្ដីក្ដៅក្រហាយខ្លាំង; សេចក្ដីនឿយពន់ពេក; ការច្បាំងគ្នា, សង្គ្រាម។
[អៈ-ភិ-សាប] aophi
ការស្បថបំពាន; ការដាក់សម្បថ គឺការពោលពាក្យសច្ចាប្រណិធានដាក់សម្បថឱ្យធ្លាក់ទុក្ខទោសទៅលើគេ។
[អៈ-ភិ-សាប] aophi
(ម.ព. អភិសាប)។
[អៈ-ភិ-សា] aophi
ការបានចួបឬបានប្រទះ, ការពើបពះ។
[អៈ-ភិ-សិត] aophi
សេចក្ដីសម្រេចសព្វគ្រប់ឬដាច់ខាត។
[អៈ-ភិ-ហា] aophi
ការដណ្ដើមឬឆក់យកអីវ៉ាន់; ការតស៊ូពេញកម្លាំង។
[អៈ-ភិ-ហា-រិន] aophi
ចោរអ្នកដណ្ដើមឬឆក់យកអីវ៉ាន់។
[អៈ-ភិ-ហា-រិ-នី] aophi
(ម.ព. អភិហារិន)។
ឫកពាខ្ពង់ខ្ពស់, ភាពថ្លៃថ្នូរ។
[អៈ-ភិ-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ា] aakphichakreya≈
ឫកពាខ្ពង់ខ្ពស់, ភាពថ្លៃថ្នូរ។
កោលាហល ការជ្រួលច្របល់ខ្លាំង ការរំជើបរំជួលក្នុងចិត្ត។
[អៈ-ភិ-ចៈ-ឡៈ-ណា] aakphichaklakna≈
កោលាហល ការជ្រួលច្របល់ខ្លាំង ការរំជើបរំជួលក្នុងចិត្ត។
មនុស្សខ្ពង់ខ្ពស់; ជាតិ; វង្ស, ត្រកូល; ជាតិភូមិ។
[អៈ-ភិ-ជន់] aophichon
មនុស្សខ្ពង់ខ្ពស់; ជាតិ; វង្ស, ត្រកូល; ជាតិភូមិ។
ភាពជាអភិជន ភាពខ្ពង់ខ្ពស់ថ្លៃថ្នូរ។
[អៈ-ភិ-ជន់-ភាប] aakphichnopheab≈
ភាពជាអភិជន ភាពខ្ពង់ខ្ពស់ថ្លៃថ្នូរ។
របបគ្រប់គ្រងដែលអំណាចស្ថិតនៅលើក្រុមអភិជន។
[អៈ-ភិ-ជៈ-នា-ធិ-ប៉ៈ-តៃ] aakphicheakneathibaktai≈
របបគ្រប់គ្រងដែលអំណាចស្ថិតនៅលើក្រុមអភិជន។
ដែលត្រូវអភិជ្ឈាគ្របសង្កត់ឬជិះជាន់ស៊ប់ :
[អៈ-ភិច-ឈា] aaphichchhea
គំនិតសម្លឹងរំពៃរកទំនងឱ្យបានទ្រព្យអ្នកដទៃមកជារបស់ខ្លួន; ការចង់បានហួសហេតុហួសទំនង; តណ្ហា; អភិលាស :