អបមង្គល គុណនាម
[អៈ-ប៉ៈ-មង់-គល់] aabamongkol
ដែលប្រាសចាកឬឃ្វាងចាកមង្គល គឺដែលឥតមង្គល, ឥតសេចក្ដីចម្រើន; ដែលមិនសមដល់ភ្នែកអ្នកផង; ដែលត្រូវចង្រៃរួបរឹត :
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[អៈ-ប៉ៈ-មង់-គល់] aabamongkol
ដែលប្រាសចាកឬឃ្វាងចាកមង្គល គឺដែលឥតមង្គល, ឥតសេចក្ដីចម្រើន; ដែលមិនសមដល់ភ្នែកអ្នកផង; ដែលត្រូវចង្រៃរួបរឹត :
[អៈ-ប៉ៈ-មង់-គល់] aabamongkol
សេចក្ដីមិនចម្រើន; ហេតុដែលនាំឱ្យវិនាស :
រោគឆ្កួតជ្រូក (ហៅ អបមាររោគ ក៏បាន)។
[អៈ-ប៉ៈ-ម៉ា-រ៉ៈ] ឬ [អៈ-ប៉ៈ-ម៉ា] aabamear
រោគឆ្កួតជ្រូក (ហៅ អបមាររោគ ក៏បាន)។
(ម.ព. អបមារ)។
[អៈ-ប៉ៈ-ម៉ា-រ៉ៈ-រោគ] aakbakmarakrok≈
(ម.ព. អបមារ)។
(ព.វ.) ឈ្មោះកាលមួយយ៉ាងប្រើក្នុងវេយ្យាករណ៍បាលីនិងសំស្ក្រឹតមានតួនាទីបច្ច័យជាគ្រឿងសម្គាល់ កំណត់ឱ្យប្រែខាងក្រោយកិរិយាអាខ្យាតមិនចេញសម្ដីថា "ហើយ"។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ៈ-កាល] aoborokal
កាលជាខាងក្រោយ, ពេលក្រោយ។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ៈ-កាល] aoborokal
(ព.វ.) ឈ្មោះកាលមួយយ៉ាងប្រើក្នុងវេយ្យាករណ៍បាលីនិងសំស្ក្រឹតមានតួនាទីបច្ច័យជាគ្រឿងសម្គាល់ កំណត់ឱ្យប្រែខាងក្រោយកិរិយាអាខ្យាតមិនចេញសម្ដីថា "ហើយ"។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ៈ-គោ-យាន] aoborokouyean
ឈ្មោះទ្វីបធំមួយ ក្នុងមហាទ្វីបទាំង ៤(សរសេរជា អបរគោយានៈ ក៏បាន; ច្រើនហៅក្លាយជា អមរគោយាន; សរសេរជា អមរគោយានៈ ក៏បាន)។
(ម.ព. អបរគោយាន)។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ៈ-គោ-យា-នៈ] aakbakrakkoyeaneak≈
(ម.ព. អបរគោយាន)។
វត្ថុជាស្បៀងលៀងជីវិតដែលត្រូវបរិភោគខាងក្រោយ។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ាន់-ណៈ-ជាត] aoboronnocheate
វត្ថុជាស្បៀងលៀងជីវិតដែលត្រូវបរិភោគខាងក្រោយ។
(ម.ព. អបរណ្ណជាតិ)។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ាន់-ណៈ-ជាត] aakbakrannakcheat≈
(ម.ព. អបរណ្ណជាតិ)។
កាលឬសម័យជាចំណេរតទៅខាងមុខ; ចំណេរកាលតមក :
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ៈ-ភាក] aabaropheak
កាលឬសម័យជាចំណេរតទៅខាងមុខ; ចំណេរកាលតមក :
លោកដទៃឬលោកខាងនាយ (ឋានសួគ៌)។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ៈ-លោក] aoborolouk
លោកដទៃឬលោកខាងនាយ (ឋានសួគ៌)។
សម័យខាងមុខ, សម័យជាចំណេរទៅមុខ; ចំណេរកាលតមក :
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ៈ-សៈ-ម៉ៃ] aabarosamey
សម័យខាងមុខ, សម័យជាចំណេរទៅមុខ; ចំណេរកាលតមក :
ភាពមិនចេះចាញ់។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ជៈ-យៈ-ភាប] aakbakracheakyeakpheab≈
ភាពមិនចេះចាញ់។
(ម.ព. អបរាជិត)។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ជិត] aabareachit
ដែលឈ្នះ :
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ជិត] aabareachit
អ្នកដែលឈ្នះគេ។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ជិ-តៈ-ប៉័ល-ឡ័ង] aabareachit
បល្ល័ង្កមានជម្នះ, បល្ល័ង្កឈ្នះមារ គឺរតនបល្ល័ង្ក ដែលព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធទ្រង់គង់លើក្នុងរាត្រី ដែលព្រះអង្គបានត្រាស់អនុត្តរសម្មាសម្ពោធិញ្ញាណ។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ជិ-តៈ-សង់-គ្រាម] aabareachit
សង្គ្រាមឈ្នះបច្ចាមិត្ត។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ជិ-តា] aabareachit
(ម.ព. អបរាជិត)។
ការមានជ័យ, ដំណើរឈ្នះ, ជម្នះសត្រូវ :
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ជៃ] aabareachey
ឈ្នះ; ដែលមានជម្នះ :
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ជៃ] aabareachey
ការមានជ័យ, ដំណើរឈ្នះ, ជម្នះសត្រូវ :
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ាត] ឬ [អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ធៈ] aabareath
កំហុស, ទោសកំហុស; សេចក្ដីល្មើស, ទោសល្មើស។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ធៈ-ជន់] aabareath
ជនអ្នកមានកំហុស។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ធៈ-ទ័ន] aabareath
ពិន័យព្រោះទោសល្មើស។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ធៈ-បុក-គល់] aabareath
បុគ្គលអ្នកមានកំហុស។
អ្នកដែលមិនលុះនៅក្នុងអំណាចឬក្នុងបង្គាប់អ្នកដទៃ។
[អៈ-បៈ-រ៉ា-ធីន] aakbakrathin≈
អ្នកដែលមិនលុះនៅក្នុងអំណាចឬក្នុងបង្គាប់អ្នកដទៃ។
(ម.ព. អបរាធ)។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ា-ធៈ] aakbakratheak≈
(ម.ព. អបរាធ)។
ភាពមិនប្រែប្រួល ភាពមិនអាចកែប្រែបាន។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ណាម] aakbakrenam≈
ភាពមិនប្រែប្រួល ភាពមិនអាចកែប្រែបាន។
(ម.ព. អបរិមាណទ្រព្យ)។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ម៉ាន] aabarimean
ដែលប្រមាណពុំបាន, ឥតចំនួន, រាប់ពុំអស់ :
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ម៉ា-ណៈ-ជន់] aabarimean
ជនច្រើនរាប់ពុំអស់; ដែលមានជនច្រើនប្រមាណពុំបាន :
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ម៉ា-ណៈ-ទ្រ័ប] aabarimean
ទ្រព្យច្រើនរាប់ពុំអស់; អ្នកដែលមានទ្រព្យច្រើនរាប់ពុំអស់។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ម៉ា-ណៈ-ធន់] aabarimean
(ម.ព. អបរិមាណទ្រព្យ)។
(ម.ព. អបរិមាណ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ម៉ា-ណៈ—] aakbakremanak—≈
(ម.ព. អបរិមាណ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ដែលគ្មានទីបំផុត, ដែលឥតទីចប់, ដែលមិនចេះចប់ :
[អៈ-ប៉ៈ-រ៉ិ-យ៉ោ-សាន] aabariyousan
ដែលគ្មានទីបំផុត, ដែលឥតទីចប់, ដែលមិនចេះចប់ :
ដែលមានរូបប្រែប្លែកខុសពីប្រក្រតីដើម; ដែលប្រែរូបប្រែទ្រង់; ដែលបង់រូបបង់ឆោម :
[អៈ-ប៉ៈ-រូប] aoborub
ដែលមានរូបប្រែប្លែកខុសពីប្រក្រតីដើម; ដែលប្រែរូបប្រែទ្រង់; ដែលបង់រូបបង់ឆោម :
(ម.ព. អបរូប)។
[អៈ-ប៉ៈ-រូ-ប៉ា] aabaruba
(ម.ព. អបរូប)។
ដែលប្រាសចាកលក្ខណៈល្អ គឺដែលឥតលក្ខណ៍, ហិនលក្ខណ៍, ខាតលក្ខណ៍; ឥតបុណ្យ, សំណាងអាក្រក់; ឥតតម្លៃ; ថោកទាប :
[អៈ-ប៉ៈ-ឡ័ក] ឬ [អប់-ប៉ៈ-ឡ័ក] aabalokkhan
ដែលប្រាសចាកលក្ខណៈល្អ គឺដែលឥតលក្ខណ៍, ហិនលក្ខណ៍, ខាតលក្ខណ៍; ឥតបុណ្យ, សំណាងអាក្រក់; ឥតតម្លៃ; ថោកទាប :
(ម.ព. អបលក្ខណ៍)។
[អប់-ប៉ៈ-ឡ័ក] abbaklka≈
(ម.ព. អបលក្ខណ៍)។
ដែលប្រាសចាកលាភ គឺដែលឥតលាភ, ដែលមិនសូវបាន ឬអ្នកដែលឃ្វាងលាភ :
[អៈ-ប៉ៈ-លាប] aabaleaph
ដែលប្រាសចាកលាភ គឺដែលឥតលាភ, ដែលមិនសូវបាន ឬអ្នកដែលឃ្វាងលាភ :
(ម.ព. អបលាភ)។
[អៈ-ប៉ៈ-លា-ភា] aoboleaphea
(ម.ព. អបលាភ)។
ប្រកាសពាក្យសុំសេចក្ដីយល់ព្រមអំពីជំនុំសង្ឃឬអំពីក្រុមជំនុំ ដើម្បីបង្វែរឬប្រគល់អ្វីៗឱ្យដល់អ្នកណាមួយ :
[អៈ-ប៉ៈ-ឡោក] aobolouk
ប្រកាសប្រាប់ឱ្យដឹងរាល់គ្នា; ប្រកាសប្រាប់គ្នាឱ្យដឹងដើម្បីប្រគល់អ្វីៗឱ្យដល់អ្នកណាមួយ; ប្រកាសសូមអនុញ្ញាតអំពីក្រុមជំនុំក្នុងសន្និបាត។
[អៈ-ប៉ៈ-ឡោក] aobolouk
ប្រកាសពាក្យសុំសេចក្ដីយល់ព្រមអំពីជំនុំសង្ឃឬអំពីក្រុមជំនុំ ដើម្បីបង្វែរឬប្រគល់អ្វីៗឱ្យដល់អ្នកណាមួយ :
[អៈ-ប៉ៈ-ឡោ-កៈ-ណៈ] aabaloukan
(ម.ព. អបលោកនៈ)។
[អៈ-ប៉ៈ-ឡោ-កៈ-ណៈ-កាំ] aabaloukan
ការធ្វើអបលោក :
[អៈ-ប៉ៈ-ឡោ-កៈ-ណៈ] aakbaklaokaknak≈
ការអបលោក :
(ម.ព. អបលោកនៈ)។
[អៈ-ប៉ៈ-ឡោក] aakbaklaok≈
(ម.ព. អបលោកនៈ)។
ដែលឥតលោភ; អ្នកដែលឥតលោភ :
[អៈ-ប៉ៈ-លោប] aobolouph
ដែលឥតលោភ; អ្នកដែលឥតលោភ :
(ម.ព. អបលោភ)។
[អៈ-ប៉ៈ-លោ-ភា] aobolouphea
(ម.ព. អបលោភ)។
ពាក្យតិះដៀល; ដំណៀល; ការស្ដីបន្ទោស, ការស្ដីប្រដៅដោយបន្ទោសដៀលត្មះខ្លាំងៗ :
[អៈ-ប៉ៈ-វាត] aoboveat
ពាក្យតិះដៀល; ដំណៀល; ការស្ដីបន្ទោស, ការស្ដីប្រដៅដោយបន្ទោសដៀលត្មះខ្លាំងៗ :
[អៈ-ប៉ៈ-ស័ក] aakbakska≈
ដែលឥតស័ក្ដិ (ឥតអំណាច)។
(ម.ព. អបសក្ដិ)។
[អៈ-ប៉ៈ-ស័ក] aakbakska≈
(ម.ព. អបសក្ដិ)។
ការបំផ្លាញ; ការធ្វើអំពើប្លន់គេ។
[អៈ-ប៉ៈ-ហា] aabahar
សេចក្ដីវិនាស, ដំណើរលាញ; ការប្លន់គេ។
[អៈ-ប៉ៈ-ហា-រៈ-កាំ] aabahar
ការបំផ្លាញ; ការធ្វើអំពើប្លន់គេ។
ភាពឬភាវៈនៃអបហាស :
[អៈ-ប៉ៈ-ហាស] aabahas
ការសើចឥតទំនង, ឥតមូលហេតុ គឺការគ្មានទំនងឱ្យចង់សើចសោះទៅជាសើច, ការសើចស្ងួត។
[អៈ-ប៉ៈ-ហា-សៈ-ភាប] aabahas
ភាពឬភាវៈនៃអបហាស :
(ម.ព. អបអរ)។
[អប-អ] aabaaar
ទទួលរាប់អានដោយមានអំណរឬទទួលរាប់អានរាក់ទាក់ដោយសេចក្ដីរីករាយស្រស់ស្រាយ ព្រមទាំងមានសេចក្ដីគោរពផង។
[អប-អ-សា-ទ] aabaaar
(ម.ព. អបអរ)។
ការជម្រះបញ្ជីបំណុល, ការជម្រះបំណុល :
[អៈ-ប៉ា-ក] aobakoron
ការជម្រះបញ្ជីបំណុល, ការជម្រះបំណុល :
ទិសខាងត្បូង (ហៅ អបាចីនទិស ឬ អបាចីនទិសា ក៏បាន)។
[អៈ-ប៉ា-ចី] aobachei
ទិសខាងត្បូង (ហៅ អបាចីនទិស ឬ អបាចីនទិសា ក៏បាន)។
(ម.ព. អបាចី)។
[អៈ-ប៉ា-ចី-ណៈ] aakbacheinak≈
(ម.ព. អបាចី)។
[អៈ-ប៉ា-ទក់] ឬ [អៈ-ប៉ា-ទៈ-កៈ] aabatok
សត្វឥតជើង (ហៅ អបាទកសត្ត ឬ សត្វ ក៏បាន, អ.ថ. ទៈកៈ) :
(ម.ព. អបាទក)។
[អៈ-ប៉ា-ទៈ-កៈ] aakbateakkak≈
(ម.ព. អបាទក)។
[អៈ-បាយ] aabay
ទីដែលប្រាសចាកសេចក្ដីចម្រើន, ទីរងទុក្ខ (មានឋាននរកជាដើម) ; សេចក្ដីសាបសូន្យ, សេចក្ដីវិនាស; ដំណើរលិចលង់ក្នុងសេចក្ដីវិនាស (ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅអបាយភូមិបួននិងសេចក្ដីវិនាស) :