ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

អឌ្ឍ នាម

[អ័ត-ឍៈ-ស័ប-ដា] aodthor

(ម.ព. អឌ្ឍសត្តាហៈ)។

អឌ្ឍក្រឹត្យ នាម

[អ័ត-ឍៈ-ក្រឹត] attheakkroet≈

ការបំពេញកិច្ចមិនដាច់ស្រេចឬមិនហើយតាមវេលា។

អឌ្ឍគោល

(ភូមិ.) ផ្នែកពាក់កណ្ដាលនៃផែនដីខណ្ឌចែកដោយខ្សែអេក្វាទ័រ។ ផែនដីត្រូវបានចែកជាអឌ្ឍគោលខាងជើងនិងអឌ្ឍគោលខាងត្បូង។

អឌ្ឍគោល នាម

[អ័ត-ឍៈ-គោល] attheakkol≈

(ភូមិ.) ផ្នែកពាក់កណ្ដាលនៃផែនដីខណ្ឌចែកដោយខ្សែអេក្វាទ័រ។ ផែនដីត្រូវបានចែកជាអឌ្ឍគោលខាងជើងនិងអឌ្ឍគោលខាងត្បូង។

អឌ្ឍចក្រ

ដែលមានរាងពាក់កណ្ដាលផ្ទៃមូលឬមួយចំហៀងនៃរង្វង់។

អឌ្ឍចក្រ គុណនាម

[អ័ត-ឍៈ-ច័ក] attheakchka≈

ដែលមានរាងពាក់កណ្ដាលផ្ទៃមូលឬមួយចំហៀងនៃរង្វង់។

អឌ្ឍចន្ទ

(រ.ស.) ប្រើក្លាយតាមរជ្ជសម័យ, សូម្បីជណ្ដើរប្រាសាទឬដំណាក់ក្សត្រិយ៍ ដែលមានសណ្ឋានមិនដូចព្រះចន្ទកន្លះភាគទេក៏ហៅ អឌ្ឍចន្ទ ដែរ។

អឌ្ឍចន្ទ នាម ១)

[អ័ត-ឍៈ-ច័ន] aodthochontor

ព្រះចន្ទ្រពាក់កណ្ដាលវង់ ឬព្រះចន្ទ្រកន្លះភាគ។

អឌ្ឍចន្ទ នាម ២)

[អ័ត-ឍៈ-ច័ន] aodthochontor

(ព.ប្រ.) ស្នាមគំនូស, ស្នាមចម្លាក់ឬអ្វីៗដែលមានសណ្ឋានដូចព្រះចន្ទ្រកន្លះភាគ; (ប្រើដូចជា គុ. ក៏បាន) :

អឌ្ឍចន្ទ នាម ៣)

[អ័ត-ឍៈ-ច័ន] aodthochontor

ជណ្ដើរមានសណ្ឋានកាំដូចព្រះចន្ទកន្លះភាគ :

អឌ្ឍចន្ទ នាម ៤)

[អ័ត-ឍៈ-ច័ន] aodthochontor

(រ.ស.) ប្រើក្លាយតាមរជ្ជសម័យ, សូម្បីជណ្ដើរប្រាសាទឬដំណាក់ក្សត្រិយ៍ ដែលមានសណ្ឋានមិនដូចព្រះចន្ទកន្លះភាគទេក៏ហៅ អឌ្ឍចន្ទ ដែរ។

អឌ្ឍទ្វាទសកៈ នាម

[អ័ត-ឍៈ-ទ្វា-ទស់-សៈ-កៈ] attheaktveatsasakkak≈

ចំនួនពាក់កណ្ដាលដប់ពីរ។

អឌ្ឍព្យញ្ជនៈ

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ ខ្យល់ដែលរត់ចេញពីសួតមិនប៉ះនឹងផ្ទៃគុហាមាត់ អណ្ដាត ធ្មេញទេ។ អឌ្ឍព្យញ្ជនៈឬព្យញ្ជនៈកន្លះ ជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិត៣។ គេអាចហៅវាម្យ៉ាងទៀតថា អឌ្ឍស្រៈឬស្រៈកន្លះ :

អឌ្ឍព្យញ្ជនៈ នាម

[អ័ត-ឍៈ-ព្យ័ញ-ជៈ-នៈ] attheakpoynhcheakneak≈

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ ខ្យល់ដែលរត់ចេញពីសួតមិនប៉ះនឹងផ្ទៃគុហាមាត់ អណ្ដាត ធ្មេញទេ។ អឌ្ឍព្យញ្ជនៈឬព្យញ្ជនៈកន្លះ ជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិត៣។ គេអាចហៅវាម្យ៉ាងទៀតថា អឌ្ឍស្រៈឬស្រៈកន្លះ :

អឌ្ឍយោគ

ផ្ទះមានដំបូលសណ្ឋានស្រដៀងនឹងចំអេងស្លាបគ្រុឌ; ផ្ទះមានដំបូលតែម្ខាង, បង្ហា។

អឌ្ឍយោគ នាម

[អ័ត-ឍៈ-យោក] aadthoyouk

ផ្ទះមានដំបូលសណ្ឋានស្រដៀងនឹងចំអេងស្លាបគ្រុឌ; ផ្ទះមានដំបូលតែម្ខាង, បង្ហា។

អឌ្ឍសិទ្ធិ

(ច្ប.) សិទ្ធិពាក់កណ្ដាលម្នាក់ ដែលជារបស់ជនពីរនាក់ ហើយជាព្រំដែននៃកម្មសិទ្ធិរបស់ជនទាំងពីរនាក់នោះដែរ :

អឌ្ឍសិទ្ធិ នាម

[អ័ត-ឍៈ-សិត] attheakset≈

(ច្ប.) សិទ្ធិពាក់កណ្ដាលម្នាក់ ដែលជារបស់ជនពីរនាក់ ហើយជាព្រំដែននៃកម្មសិទ្ធិរបស់ជនទាំងពីរនាក់នោះដែរ :

អឌ្ឍស្រៈ

សូរដែលស្រដៀងនឹងសូរស្រៈ ប៉ុន្តែមានមុខងារជាព្យញ្ជនៈ។

អឌ្ឍស្រៈ នាម

[អ័ត-ឍៈ-ស្រៈ] attheaksreak≈

សូរដែលស្រដៀងនឹងសូរស្រៈ ប៉ុន្តែមានមុខងារជាព្យញ្ជនៈ។

អឌ្ឍាទិទេព នាម

[អ័ត-ឍា-ទិ-ទេប] attheatiteb≈

អវតារនៃអាទិទេព, ភាវៈពាក់កណ្ដាលអាទិទេព។

អឌ្ឍ—

(ម.ព. អឌ្ឍ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អឌ្ឍ— នាម

[អ័ត-ឍៈ—] attheak—≈

(ម.ព. អឌ្ឍ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អណូ

ប្រមាណប៉ុនអណូ, ប្រមាណមួយអណូ :

អណូ គុណនាម ១)

[អៈ-ណូ] aanou

តូច, តូចឆ្មារ; ល្អិតណាស់។

អណូ នាម ២)

[អៈ-ណូ] aanou

ឈ្មោះមាត្រាវាស់ដែលមានចំនួន ៣៦បរមាណូ។

អណូ នាម

[អៈ-ណូ-ប្រ-ម៉ាន] aanou

ប្រមាណប៉ុនអណូ, ប្រមាណមួយអណូ :

អណូម៉ាលី នាម

[អៈ-ណូ-ម៉ា-លី] aaknoumali≈

ភាពមិនប្រក្រតី។

អណ្ដាក់អណ្ដល់

ដែលទម្រាំតែដល់ចេះតែលើកដាក់ៗ ច្រើនលើកច្រើនដង; ដែលតតាក់តតាំច្រើនដង :

អណ្ដាក់អណ្ដល់ គុ.កិ., គុ.

[អន់-ដាក់-អន់-ដល់] aondakandol

ដែលទម្រាំតែដល់ចេះតែលើកដាក់ៗ ច្រើនលើកច្រើនដង; ដែលតតាក់តតាំច្រើនដង :

អណ្ដាត

វត្ថុមានរូបសណ្ឋានជាឡត មានមាត់ស្រប៉ើក សម្រាប់ផ្លុំឱ្យលាន់ឮសូរសព្ទ :

អណ្ដាត នាម

[អន់-ដាត] aondat

ជិវ្ហា គឺអវយវៈមួយយ៉ាងនៅក្នុងមាត់ជាអាយតនៈខាងក្នុង ជាគូគ្នានឹងរសដែលជាអាយតនៈខាងក្រៅសម្រាប់គ្រលៀសគ្រលៀវ ... (រ.ស. ហៅ ព្រះជិវ្ហា)។

អណ្ដាត នាម

[ល្អ-ព្រោះ-អន់-ដាត] aondat

ល្អព្រោះមាត់, ព្រោះសម្ដី។

អណ្ដាត នាម

[ស្លាប់-ព្រោះ-អន់-ដាត] aondat

ស្លាប់ព្រោះមាត់, ព្រោះសម្ដី។

អណ្ដាត នាម

[ស្លាប់-ព្រោះ-អន់-ដាត] aondat

(សុភាសិត) គួរតែប្រយ័ត្នមាត់ កុំនិយាយឱ្យភ្លាត់ខុស។

អណ្ដាត គុណនាម

[អន់-ដាត-ពី] aondat

(ម.ព. អណ្ដាតត្រកួត១)។

អណ្ដាត នាម

[អន់-ដាត] aondat

កម្សួលភ្លើងដែលចេញពន្លឺធ្លោឡើង :

អណ្ដាត នាម

[អន់-ដាត] aondat

សាច់ឈើជាដើមមានសណ្ឋានស្រប៉ើក សម្រាប់ភ្ជិតឬគ្របបិទឱ្យជិតស្រួល :

អណ្ដាត នាម

[អន់-ដាត] aondat

វត្ថុមានរូបសណ្ឋានជាឡត មានមាត់ស្រប៉ើក សម្រាប់ផ្លុំឱ្យលាន់ឮសូរសព្ទ :

អណ្ដាតគោ

ឈ្មោះតិណជាតិគោកមួយប្រភេទ ដើមរឹង ស្លឹករង្វើលៗ សណ្ឋានជាស្លឹករុក្ខជាតិគគ្រាតស្អិត (ស្រដៀងនឹងផ្ទៃអណ្ដាតគោ) :

អណ្ដាតគោ នាម

[អន់-ដាត-គោ] aondatokou

ឈ្មោះតិណជាតិគោកមួយប្រភេទ ដើមរឹង ស្លឹករង្វើលៗ សណ្ឋានជាស្លឹករុក្ខជាតិគគ្រាតស្អិត (ស្រដៀងនឹងផ្ទៃអណ្ដាតគោ) :

អណ្ដាតឆ្កែ នាម

[អន់-ដាត-ឆ្កែ] aondatchhkae

ឈ្មោះត្រីឥតស្រកាមួយប្រភេទ រូបស្តើងសណ្ឋានស្រដៀងនឹងអណ្ដាតឆ្កែ មានភ្នែកតែមួយ :

អណ្ដាតឆ្កែ នាម

[អន់-ដាត-ឆ្កែ] aondatchhkae

សាច់ដូងដែលនៅខ្ចីជ្រាយ :

អណ្ដាតឆ្លាម

(ព.ប្រ.) សំពត់ឬអ្វីមួយដែលលៀនលយសំយុងចុះក្រោមឬស្រប៉ើក :

អណ្ដាតឆ្លាម នាម

[អន់-ដាត-ឆ្លាម] aondatchhlam

(ព.ប្រ.) សំពត់ឬអ្វីមួយដែលលៀនលយសំយុងចុះក្រោមឬស្រប៉ើក :

អណ្ដាតត្រកួត

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទប្រើការជាថ្នាំរម្ងាប់រោគ (តាមតម្រាពេទ្យខ្មែរបុរាណ)។

អណ្ដាតត្រកួត គុណនាម

[អន់-ដាត-ត្រ-កួត] aondattrokuot

(ព.ប្រ.) ដែលប្រើសម្ដីរើរុះម្ដងដូច្នេះម្ដងដូច្នោះយកជាការប្រាកដពុំបាន :

អណ្ដាតត្រកួត នាម

[អន់-ដាត-ត្រ-កួត] aondattrokuot

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទប្រើការជាថ្នាំរម្ងាប់រោគ (តាមតម្រាពេទ្យខ្មែរបុរាណ)។

អណ្ដាតសមុទ្រ

ឆ្អឹងទ្រូងត្រីមឹកមានរូបសណ្ឋានស្រដៀងនឹងអណ្ដាត សម្បុរស សាច់រឹងច្រាញគគ្រាតៗ ប្រើការជាថ្នាំត្រជាក់ ឬប្រើការដុសខាត់លោហជាតិជាដើម :

អណ្ដាតសមុទ្រ នាម

[អន់-ដាត-សៈ-ម៉ុត] aandatsamutror

ឆ្អឹងទ្រូងត្រីមឹកមានរូបសណ្ឋានស្រដៀងនឹងអណ្ដាត សម្បុរស សាច់រឹងច្រាញគគ្រាតៗ ប្រើការជាថ្នាំត្រជាក់ ឬប្រើការដុសខាត់លោហជាតិជាដើម :

អណ្ដាប់

ដែលមិនមែនជាប្រមុខ, សាធារណៈ; សាមញ្ញ; ដែលជាបរិវារគេ :

អណ្ដាប់ នាម

[អន់-ដាប់] aandab

ថ្នាក់, ជាន់, លំដាប់។

អណ្ដាប់ គុណនាម

[អន់-ដាប់] aandab

ដែលមិនមែនជាប្រមុខ, សាធារណៈ; សាមញ្ញ; ដែលជាបរិវារគេ :

អណ្ដាប់អណ្ដា នាម

[អន់-ដាប់-អន់-ដា] aondabanda

(ព.សា.) រណ្ដាប់រណ្ដា, រណ្ដាប់ផ្សេងៗ :

អណ្ដឺតអណ្ដក

អំពីអាការៈយំខ្សឹកខ្សួលខ្សេតខ្សតៗប៉ផ្ដឺតប៉ផ្តក់រឿយៗ :

អណ្ដឺតអណ្ដក គុណកិរិយា

[អន់-ដឺត-អន់-ដក] aondeutaondok

អំពីអាការៈយំខ្សឹកខ្សួលខ្សេតខ្សតៗប៉ផ្ដឺតប៉ផ្តក់រឿយៗ :

អណ្ដូង នាម

[អន់-ដូង] aondoung

រណ្ដៅធំជ្រៅដែលកើតពីជីក :

អណ្ដូង នាម

[អន់-ដូង-ត្បូង] aondoung

រណ្ដៅដែលជីករកត្បូង។

អណ្ដូង នាម

[អន់-ដូង-ប្រេង] aondoung

អណ្ដូងដែលមានប្រេង :

អណ្ដូង នាម

[អន់-ដូង-យោង] aondoung

អណ្ដូងជ្រៅដែលដងទឹកដោយយោង។

អណ្ដូង នាម

[អន់-ដូង-លោ-ហៈ-ជាត] aondoung

អណ្ដូងឬរណ្ដៅដែលជីកយកលោហៈ, លោហាករ។

អណ្ដូង នាម

[អន់-ដូង-លោ-ហៈ-ធាត] aondoung

(ម.ព. អណ្ដូងលោហជាតិ)។

អណ្ដើក

បន្ទះឈើដែលកាប់កាត់ពុះបកយកសាច់ក្រៅជាកំណាត់ធំៗខ្លីៗ ដើម្បីនឹងចាំងសាច់ខាងក្នុងឱ្យរាប :

អណ្ដើក នាម

[អន់-ដើក] aondaeuk

អដ្ឋិចម្មសត្តពួកមួយ មានស្នូកនិងពោះ (ទ្រូង) ក្រាស់រឹងសណ្ឋានជាក្រឡាៗ មានជើងបួន ខ្លីៗ ក្បាលនិងជើងលឹបលៀនបាន, មានឈ្មោះផ្សេងៗតាមលក្ខណៈរូបសណ្ឋានគឺ អណ្ដើកក្អែក, អណ្ដើកបិទមុខ ឬ អណ្ដើកក្បិតមុខ, អណ្ដើកព្រេច, អណ្ដើកសង្កល់។ល។

អណ្ដើក នាម

[ម្ដាយ-អន់-ដើក] aondaeuk

(ព.ប្រ.) ម្ដាយណាដែលគ្រាន់តែបង្កើតកូនមកហើយក៏បោះបង់ចោលមិនបីបាច់រក្សា, អ្នកប្រាជ្ញលោកពោលដោយឧបមាថា ម្ដាយនោះឯងដូចជាមេអណ្ដើកដែលគ្រាន់តែបញ្ចេញស៊ុត ហើយក៏កកាយដីលុបកប់ស៊ុតហើយបោះបង់ចោលឥតនឹកនាដូច្នោះដែរ; លទ្ធិពុទ្ធពោលថា ទោះបីយ៉ាងនេះក៏ដោយ មាតានោះក៏ឈ្មោះថាជា ម្ដាយ នៃកូននោះហ

អណ្ដើក នាម

[អន់-ដើក] aondaeuk

ឈ្មោះរោគមួយប្រភេទ កើតក្នុងពោះបណ្ដាលអំពីគ្រុនតត្រំតត្រើយយូរឬគ្រុនចាញ់ :

អណ្ដើក នាម

[អន់-ដើក] aondaeuk

បន្ទះឈើដែលកាប់កាត់ពុះបកយកសាច់ក្រៅជាកំណាត់ធំៗខ្លីៗ ដើម្បីនឹងចាំងសាច់ខាងក្នុងឱ្យរាប :

អណ្ដើកមាស

សុខុមសត្វមួយប្រភេទ សម្បុរលឿងពព្រុស មានស្លាបហើរបាន ចូលចិត្តស៊ីស្លឹកល្ពៅ, តាសក់ជាដើម :

អណ្ដើកមាស នាម

[អន់-ដើក-មាស] aondaeukomeas

សុខុមសត្វមួយប្រភេទ សម្បុរលឿងពព្រុស មានស្លាបហើរបាន ចូលចិត្តស៊ីស្លឹកល្ពៅ, តាសក់ជាដើម :

អណ្ដើកហ្លួង

អណ្ដើកមួយប្រភេទមានសម្បុរខ្មៅ ក្បាលរាងទ្រវែងនិងច្រមុះស្រួចជាងអណ្ដើកប្រភេទផ្សេងទៀត, ជាប្រភេទល្មូនជិតផុតពូជ :

អណ្ដើកហ្លួង នាម

[អន់-ដើក-លួង] andaeukluong≈

អណ្ដើកមួយប្រភេទមានសម្បុរខ្មៅ ក្បាលរាងទ្រវែងនិងច្រមុះស្រួចជាងអណ្ដើកប្រភេទផ្សេងទៀត, ជាប្រភេទល្មូនជិតផុតពូជ :

អណ្ដើរ

(ព.បុ.) ជណ្ដើរ (គួរនឹងយកសេចក្ដីថា បានជាហៅ អណ្ដើរ ព្រោះសម្រាប់ដើរបង្អន់ជើងឡើងចុះ; បានជាហៅ ជណ្ដើរ ព្រោះសម្រាប់ជាន់ដើរឡើងចុះ; ប៉ុន្តែតាមលក្ខណៈនិងសណ្ឋាន, ពាក្យទាំងពីរនេះមានសេចក្ដីត្រូវគ្នាតែមួយយ៉ាង គឺសំដៅសេចក្ដីថា "ប្រដាប់មានកាំជាជាន់ៗឬជាថ្នាក់ៗ សម្រាប់ឡើងចុះ" ប៉ុ

អណ្ដើរ នាម

[អន់-ដើ] aandaeur

(ព.បុ.) ជណ្ដើរ (គួរនឹងយកសេចក្ដីថា បានជាហៅ អណ្ដើរ ព្រោះសម្រាប់ដើរបង្អន់ជើងឡើងចុះ; បានជាហៅ ជណ្ដើរ ព្រោះសម្រាប់ជាន់ដើរឡើងចុះ; ប៉ុន្តែតាមលក្ខណៈនិងសណ្ឋាន, ពាក្យទាំងពីរនេះមានសេចក្ដីត្រូវគ្នាតែមួយយ៉ាង គឺសំដៅសេចក្ដីថា "ប្រដាប់មានកាំជាជាន់ៗឬជាថ្នាក់ៗ សម្រាប់ឡើងចុះ" ប៉ុ

អណ្ដែង

ឈ្មោះត្រីរំអិល ក្បាលសំប៉ែត មានពុកមាត់ មានធ្មុងពីរ មានពិស កាលណាមុតសាច់មនុស្សឈឺចាប់ពើត; ត្រីអណ្ដែងមាន ២ប្រភេទគឺ អណ្ដែងងាំង មាឌតូចជាងអណ្ដែងទន់ ក្បាលធំទ្រងាងសាច់ហាប់; អណ្ដែងទន់ មាឌធំជាងអណ្ដែងងាំងសាច់ទន់ជ្រាយ។

អណ្ដែង នាម

[អន់-ដែង] aondaeng

ឈ្មោះត្រីរំអិល ក្បាលសំប៉ែត មានពុកមាត់ មានធ្មុងពីរ មានពិស កាលណាមុតសាច់មនុស្សឈឺចាប់ពើត; ត្រីអណ្ដែងមាន ២ប្រភេទគឺ អណ្ដែងងាំង មាឌតូចជាងអណ្ដែងទន់ ក្បាលធំទ្រងាងសាច់ហាប់; អណ្ដែងទន់ មាឌធំជាងអណ្ដែងងាំងសាច់ទន់ជ្រាយ។

អណ្ដែត

(ព.ប្រ.) ចេញឃ្លាតចាកជាតិភូមិឬលំនៅដើម ដើរខ្ចាត់ភ្លាត់ដាច់សង្វែងពីទីមួយទៅទីមួយ ប៉ុន្តែមិនមានសេចក្ដីលំបាកពេកទេ (ប្រៀបដូចសត្វរំពេ ដែលហើរលើលំហសមុទ្រ)។

អណ្ដែត កិរិយាសព្ទ ១)

[អន់-ដែត] aandaet

ឋិតនៅលើទឹក; រសាត់ឬលឿនលើទឹកដោយកម្លាំងខ្សែទឹក; រសាត់ឬលឿននាអាកាស ដោយកម្លាំងខ្យល់ :

អណ្ដែត កិរិយាសព្ទ ២)

[អន់-ដែត] aandaet

ហើបឡើង :

អណ្ដែត កិរិយាសព្ទ ៣)

[អន់-ដែត] aandaet

(ព.ប្រ.) បានរួចផុតពីក្រទៅជាមានឬពីទាបទៅជាខ្ពស់, ពីតូចទៅជាធំ :

អណ្ដែត គុណនាម ៤)

[អន់-ដែត] aandaet

(ព.ប្រ.) ស្រស់ថ្លា; មានបុណ្យសំណាងល្អ :

អណ្ដែត គុណនាម ៥)

[អន់-ដែត] aandaet

ឈ្លាសវៃ, វាងវៃ :

អណ្ដែត កិរិយាសព្ទ

[អន់-ដែត-ចិត] aandaet

ព្រឺព្រួចចិត្តខ្ពស់ឡើង។

អណ្ដែត កិរិយាសព្ទ

[អន់-ដែត-រំ-ពេ] aandaet

(ព.ប្រ.) ចេញឃ្លាតចាកជាតិភូមិឬលំនៅដើម ដើរខ្ចាត់ភ្លាត់ដាច់សង្វែងពីទីមួយទៅទីមួយ ប៉ុន្តែមិនមានសេចក្ដីលំបាកពេកទេ (ប្រៀបដូចសត្វរំពេ ដែលហើរលើលំហសមុទ្រ)។

អណ្ដែតត្រសែត កិរិយាសព្ទ

[អន់-ដែត-ត្រ-សែត] andaettrosaet≈

អណ្ដែតត្រដឹមត្រដែតលឿនលយឯអាកាស។

អណ្ដែតអណ្ដូង

(ព.ប្រ.) អណ្ដែតខ្ពស់ស្រឡូងលន្លោច ឬអណ្ដែតខ្ពស់ៗទាបៗ; នឹកស្រងោចលន្លោចចិត្ត។

អណ្ដែតអណ្ដូង កិរិយាសព្ទ

[អន់-ដែត-អន់-ដូង] andaetandoung≈

(ព.ប្រ.) អណ្ដែតខ្ពស់ស្រឡូងលន្លោច ឬអណ្ដែតខ្ពស់ៗទាបៗ; នឹកស្រងោចលន្លោចចិត្ត។