អក្ខទស្ស នាម
[អ័ក-ខៈ-ទស់] aokkhotoss
អ្នកពិភាក្សាក្ដី, អ្នកជំនុំក្ដី, ចៅក្រម។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[អ័ក-ខៈ-ទស់] aokkhotoss
អ្នកពិភាក្សាក្ដី, អ្នកជំនុំក្ដី, ចៅក្រម។
ទីជំនុំក្ដី, សាលាជំនុំ។
[អ័ក-ខៈ-ទ័ស-ស័ត-ឋាន] akkhaktsastathan≈
ទីជំនុំក្ដី, សាលាជំនុំ។
(ម.ព. អក្ខទេវី)។
[អ័ក-ខៈ-ទេ-វិ-នី] aakkhatevini
(ម.ព. អក្ខទេវី)។
អ្នកលេងល្បែងចេញកូនដើរតាមក្រឡា មានល្បែងបាស្កានិងចត្រង្គជាដើម; អ្នកលេងល្បែងភ្នាល់ឬល្បែងស៊ីសងផ្សេងៗ។
[អ័ក-ខៈ-ទេ-វី] aakkhatevi
អ្នកលេងល្បែងចេញកូនដើរតាមក្រឡា មានល្បែងបាស្កានិងចត្រង្គជាដើម; អ្នកលេងល្បែងភ្នាល់ឬល្បែងស៊ីសងផ្សេងៗ។
(ម.ព. អក្ខធូត និង អក្ខទេវី)។
[អ័ក-ខៈ-ធុត-តី] aokkhothuttei
(ម.ព. អក្ខធូត និង អក្ខទេវី)។
អក្ខទេវី ឬ ជូតការ, ជូតការី :
[អ័ក-ខៈ-ធូត] aakkhathut
អក្ខទេវី ឬ ជូតការ, ជូតការី :
(ម.ព. អក្ខធូត)។
[អ័ក-ខៈ-ធូ-តី] akkhakthutei≈
(ម.ព. អក្ខធូត)។
ការមិនអត់ទ្រាំ, ដំណើរអត់ធន់ពុំបាន; ដំណើរទប់កំហឹងពុំឈ្នះ ឬដំណើរអត់ខឹងពុំបាន :
[អ័ក-ខ័ន-តី] aakkhanti
ការមិនអត់ទ្រាំ, ដំណើរអត់ធន់ពុំបាន; ដំណើរទប់កំហឹងពុំឈ្នះ ឬដំណើរអត់ខឹងពុំបាន :
ទីសម្រាប់លេងល្បែងដាល់ឬចំបាប់ជាដើម; ទីកីឡា។
[អ័ក-ខៈ-បាត] aakkhabad
ទីសម្រាប់លេងល្បែងដាល់ឬចំបាប់ជាដើម; ទីកីឡា។
(ម.ព. អក្ខទស្ស)។
[អ័ក-ខៈ-ប៉ា-ដៈ-កៈ] ឬ [អ័ក-ខៈ-ប៉ា-ដក់] aakkhabadak
(ម.ព. អក្ខទស្ស)។
អក្ខន្តី ឬ អក្សាន្តី; ដំណើរមិនព្រមអត់ទោសឱ្យ។
[អ័ក-ខៈ-ម៉ា] aokkhomea
អក្ខន្តី ឬ អក្សាន្តី; ដំណើរមិនព្រមអត់ទោសឱ្យ។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ] aokkhor
ស្នាមគំនូសមានតួរាងផ្សេងៗសម្រាប់ប្រើសរសេរកត់ពាក្យសម្ដីនិងសេចក្ដីទាំងពួងប្រើមិនចេះអស់ (អក្សរ) ចែកជាពីរពួកគឺ ស្រៈ និង ព្យញ្ជនៈ។
[ចំ-អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ] aokkhor
ត្រូវតាមខ្យល់អក្សរមិនល្អៀង។
[ចំ-អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ] aokkhor
(ព.ប្រ.) ត្រូវត្រង់មិនល្អៀង (ព.សា.)។
[ពេញ-អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ] aokkhor
ពេញទ្រពងមាត់, ពេញចំហ (ប្រើចំពោះតែសម្ដី) :
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-ជៈ-នៈ-នី] aokkhor
ប៉ាកកៃឬស្លាបប៉ាកកា។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-ជី-វក់] aokkhor
ស្មេរ, ស្មៀន (លិបិការ, លេខកៈ) ; អ្នកតែងសេចក្ដី។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-ជី-វៈ-កៈ] aokkhor
(ម.ព. អក្ខរជីវក)។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-តូ-លិ-កា] aokkhor
(ម.ព. អក្ខរជននី)។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-ប័ត] aokkhor
(ម.ព. អក្ខរប័ដ)។
[អ័ក-ខៈ-រ៉័ប-ប៉ៈ-យោក] aokkhor
អក្សរផ្ញើជើង ឬ អក្សរគ្រវាត់។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-ប័ត] aokkhor
ដំបារប្រាក់ជាដើមដែលសរសេរឬឆ្លាក់អក្សរ។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-មុក] aokkhor
អ្នករៀនអក្សរ។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-វិន-យាស] aokkhor
ប្រជុំអក្ខរ; អក្ខរៈដែលរៀងតាមលំដាប់; អក្ខរានុក្រម; លិខិត, សំបុត្រ, ចុតហ្មាយ។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-សំ-ប័ត] aokkhor
ការមិនឃ្លៀងឃ្លាតអក្ខរៈ។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-សៈ-ម៉ៃ] aokkhor
វិធីប្រើអក្សរ, ការសរសេរឬអានអក្សរ; ការសរសេរកើតឬមើលដាច់ :
[អ័ក-ខៈ-រ៉ា-ភិ-ធាន] aokkhor
មេពាក្យដែលរៀបរៀងតាមលំដាប់អក្សរ (វចនានុក្រម)។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ា-ភិ-ធា-នៈ-ស័ប] aokkhor
(ម.ព. អក្ខរាភិធាន)។
សមត្ថភាពក្នុងការប្រើប្រាស់អ្វីមួយ ដូចជាកុំព្យូទ័រជាដើម :
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-កាំ] akkhakrakkaam≈
ការចេះអាននិងសរសេរ :
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-កាំ] akkhakrakkaam≈
សមត្ថភាពក្នុងការប្រើប្រាស់អ្វីមួយ ដូចជាកុំព្យូទ័រជាដើម :
អ្នកឈ្លាសក្នុងអក្សរសាស្ត្រ :
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-កោ-វិត] aakkharokaovit
អ្នកឈ្លាសក្នុងអក្សរសាស្ត្រ :
(ម.ព. អក្ខរកោវិទ)។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-កោ-វិ-ទា] akkhakrakkaovitea≈
(ម.ព. អក្ខរកោវិទ)។
(ម.ព. អក្ខរកោវិទ)។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-កោ-វិ-ទី] akkhakrakkaoviti≈
(ម.ព. អក្ខរកោវិទ)។
លំដាប់អក្សរ។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-ក្រំ] akkhakrakkrum≈
លំដាប់អក្សរ។
អ្នកចេះអាននិងសរសេរ, អ្នកមានសមត្ថភាពក្នុងការប្រើប្រាស់អ្វីមួយ :
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-ជន់] akkhakrakchno≈
អ្នកចេះអាននិងសរសេរ, អ្នកមានសមត្ថភាពក្នុងការប្រើប្រាស់អ្វីមួយ :
បែបអក្សរដែលចែកជាគូៗ តាមសូរសំឡេងជាទំនាស់នឹងគ្នា; មាន ៥គូ ឬ ១០ប្រភេទគឺ សិថិល "អក្សរមានសំឡេងធូរ" គឺអក្សរដែលឥតខ្យល់ ហ លាយ, មាន ១០តួ គឺ ក គ, ច ជ, ដ ឌ, ត ទ, ប ព និង ធនិត "អក្សរមានសំឡេងតឹង" គឺអក្សរដែលមានខ្យល់ ហ លាយផងមាន ១០តួគឺ ខ ឃ, ឆ ឈ, ឋ ឍ, ថ ធ, ផ ភ (សំឡេង សំ. និង ប
[អ័ក-ខៈ-រុ័ប-ប៉ៈ-ភេត] aakkharobbaphet
បែបអក្សរដែលចែកជាគូៗ តាមសូរសំឡេងជាទំនាស់នឹងគ្នា; មាន ៥គូ ឬ ១០ប្រភេទគឺ សិថិល "អក្សរមានសំឡេងធូរ" គឺអក្សរដែលឥតខ្យល់ ហ លាយ, មាន ១០តួ គឺ ក គ, ច ជ, ដ ឌ, ត ទ, ប ព និង ធនិត "អក្សរមានសំឡេងតឹង" គឺអក្សរដែលមានខ្យល់ ហ លាយផងមាន ១០តួគឺ ខ ឃ, ឆ ឈ, ឋ ឍ, ថ ធ, ផ ភ (សំឡេង សំ. និង ប
អ្នកចេះអក្សរហ្មត់ចត់, អ្នកចេះអក្សរសាស្ត្រ (ស្ត្រីក៏ជា អក្ខរវិទូ ដូចគ្នា)។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-វិ-ទូ] akkhakrakvitu≈
អ្នកចេះអក្សរហ្មត់ចត់, អ្នកចេះអក្សរសាស្ត្រ (ស្ត្រីក៏ជា អក្ខរវិទូ ដូចគ្នា)។
បែបវេយ្យាករណ៍និយាយអំពីអក្ខរៈ។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-វិ-ធី] akkhakrakvithi≈
បែបវេយ្យាករណ៍និយាយអំពីអក្ខរៈ។
ការឃ្លៀងឃ្លាតតួឬសំឡេងអក្ខរៈ។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-វិ-ប័ត] akkhakrakvibta≈
ការឃ្លៀងឃ្លាតតួឬសំឡេងអក្ខរៈ។
ការបំប្លែងអក្សរ។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ-វិ-ប៉័ល-ឡាស] akkhakrakviblolas≈
ការបំប្លែងអក្សរ។
បុរាណច្រើនប្រើសំដៅយកពាក្យកាព្យពីរឿងស្នេហា ឬពីរឿងនឹករលឹកដែលសរសេរផ្ញើទៅគូសង្សារឬកល្យាណមិត្រ ក៏មាន :
[អ័ក-ខៈ-រ៉ា] aakkharea
អក្សរទាំងឡាយ, អក្សរគ្រប់តួ (សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យឬប្រើជាឋានន្តរស្មៀន, ដូចជា ឃុនវិចិត្រអក្ខរា, ហ្លួងវិសេសអក្ខរា ជាដើម)។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ា] aakkharea
បុរាណច្រើនប្រើសំដៅយកពាក្យកាព្យពីរឿងស្នេហា ឬពីរឿងនឹករលឹកដែលសរសេរផ្ញើទៅគូសង្សារឬកល្យាណមិត្រ ក៏មាន :
លំដាប់អក្សរ; អក្សរឬពាក្យដែលរៀបរៀងតាមលំដាប់, វចនានុក្រម។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ា-នុ-ក្រំ] akkhakranukrum≈
លំដាប់អក្សរ; អក្សរឬពាក្យដែលរៀបរៀងតាមលំដាប់, វចនានុក្រម។
ការសរសេរអក្សរមិនខុស, សិល្បៈនិងរបៀបដែលសរសេរពាក្យពេចន៍ ឱ្យបានត្រឹមត្រូវក្នុងភាសាណាមួយ។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ា-វិ-រុត] akkharavirut
ការសរសេរអក្សរមិនខុស, សិល្បៈនិងរបៀបដែលសរសេរពាក្យពេចន៍ ឱ្យបានត្រឹមត្រូវក្នុងភាសាណាមួយ។
ធម្មជាតអស់សង្ខតធម៌ (ព្រះនិញ្វន)។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ] akkhakrak≈
(ម.ព. អក្ខរ)។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ] akkhakrak≈
ធម្មជាតអស់សង្ខតធម៌ (ព្រះនិញ្វន)។
(ម.ព. អក្ខរ{¥¥}១{££} អក្ខរ{¥¥}២{££}) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[អ័ក-ខៈ-រ៉ៈ—] akkhakrak—≈
(ម.ព. អក្ខរ១ អក្ខរ២) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. អក្ខិបខុម)។
[អ័ក-ខិ] aakkhe
ភ្នែក, កែវភ្នែក។
[អ័ក-ខិ-កាន] aakkhe
ខ្វាក់ភ្នែកម្ខាងឬភ្នែកខ្វាក់ម្ខាង :
[អ័ក-ខិ-ប៉ៈ-ខុម] aakkhe
រោមភ្នែក (ហៅ អក្ខិលោមា ក៏បាន)។
[អ័ក-ខិ-ភូ] aakkhe
រោមចិញ្ចើម។
[អ័ក-ខិ-ភេ-ស័ច-ជៈ] ឬ [អ័ក-ខិ-ភេ-ស័ច] aakkhe
ថ្នាំភ្នែក។
[អ័ក-ខិ-លោ-មា] aakkhe
(ម.ព. អក្ខិបខុម)។
ពាក្យប្រើកាត់ខ្លីមកពី អក្ខោភិនី សំដៅសេចក្ដីថា "ច្រើន, ច្រើនក្រៃ, គរគោក" :
[អ័ក-ខោ] aokkhao
ពាក្យប្រើកាត់ខ្លីមកពី អក្ខោភិនី សំដៅសេចក្ដីថា "ច្រើន, ច្រើនក្រៃ, គរគោក" :
ដែលច្រើនរាប់ពុំអស់។
[អ័ក-ខោ-ភិ-នី] aokkhaophini
សំខ្យាចំនួនមួយរយសែននិន្នហុត :
[អ័ក-ខោ-ភិ-នី] aokkhaophini
ដែលច្រើនរាប់ពុំអស់។
ប៉ូល ទីបំផុតនៃចុងខាងជើងនិងចុងខាងត្បូងនៃផែនដី, ក្បាលថ្មពិលឬមេដែក។
[អ័ក-ខោ-សាន] akkhaosan≈
ប៉ូល ទីបំផុតនៃចុងខាងជើងនិងចុងខាងត្បូងនៃផែនដី, ក្បាលថ្មពិលឬមេដែក។
កងទ័ពជើងគោកមួយក្បួនធំ (មហាចតុរង្គសេនា) មានទាហានថ្មើរជើង ១០៩៣៥០, ទាហានសេះ ៦៥៦១០, ដំរី ២១៨៧០, រថ ឬរទេះ ២១៨៧០និងយុទ្ធភណ្ឌគ្រប់ព្រម :
[អ័ក-ខោ-ហិ-នី] aakkhaohenei
កងទ័ពជើងគោកមួយក្បួនធំ (មហាចតុរង្គសេនា) មានទាហានថ្មើរជើង ១០៩៣៥០, ទាហានសេះ ៦៥៦១០, ដំរី ២១៨៧០, រថ ឬរទេះ ២១៨៧០និងយុទ្ធភណ្ឌគ្រប់ព្រម :
(វេជ្ជ.) ការថយចុះឬការបាត់ជាតិពណ៌របស់ស្បែក។
[អៈ-ក្រូ-មី] aakkrumi≈
(វេជ្ជ.) ការថយចុះឬការបាត់ជាតិពណ៌របស់ស្បែក។
(វេជ្ជ.) អាការៈមិនប្រក្រតីរបស់ភ្នែកដែលមិនអាចញែកពណ៌បាន។
[អៈ-ក្រូ-ម៉ា-តុប-ស៊ី] aakkrumatobsi≈
(វេជ្ជ.) អាការៈមិនប្រក្រតីរបស់ភ្នែកដែលមិនអាចញែកពណ៌បាន។
(វេជ្ជ.) អាការៈមិនប្រក្រតីរបស់ស្បែកដែលបាត់ជាតិពណ៌។
[អៈ-ក្រូ-ម៉ា-ស៊ី] aakkrumasi≈
(វេជ្ជ.) អាការៈមិនប្រក្រតីរបស់ស្បែកដែលបាត់ជាតិពណ៌។
(វេជ្ជ.) អាការៈមិនប្រក្រតីដោយគ្មានអាស៊ីដក្លរីឌ្រិកក្នុងរសក្រពះ។
[អៈ-ក្ល-រី-ឌ្រី] aakkloridri≈
(វេជ្ជ.) អាការៈមិនប្រក្រតីដោយគ្មានអាស៊ីដក្លរីឌ្រិកក្នុងរសក្រពះ។
(ម.ព. អក្ខណៈ)។
[អ័ក-ក្សៈ-ណៈ] aoksonak
(ម.ព. អក្ខណៈ)។
(ម.ព. អក្ខទេវី)។