ហ៊ែះៗ ឧទានសព្ទ
[ហ៊ែះ-ហ៊ែះ] heeahheeah≈
(ម.ព. ហ៊ែះ)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[ហ៊ែះ-ហ៊ែះ] heeahheeah≈
(ម.ព. ហ៊ែះ)។
(ម.ព. ហេៈ)។
[ហ៊ែៈ] haeak
(ម.ព. ហេៈ)។
ហ៊ោខ្ញៀវខ្ញារ។
[ហ៊ោ] hao
ស្រែកបន្លឺសូរសព្ទឮខ្ពស់គ្រលួចស្រួចឡើងឬស្រែកបន្លឺសូរសព្ទគឹកកងខ្ពស់គ្រលួចស្រួចឡើងព្រមគ្នាយកជ័យឬដោយសេចក្ដីរីករាយក្នុងការលេងកម្សាន្តសប្បាយជាដើម :
[ហ៊ោ-កញ់-ជ្រៀវ] hao
ហ៊ោខ្ញៀវខ្ញារ។
ឈរឱបដៃស្ងៀមមិនស្ដីថាអ្វី គ្រាន់តែសម្ដែងខ្លួនឱ្យលោកអ្នកធំឃើញ ហើយលោកនឹងសួរឱ្យដឹងការណ៍។ (ព.ប្រ.) ឈរធ្មឹងមិនស្ដី។
[ហ៊ៅ] haov
គំនាប់; ឈរឱបដៃគំនាប់; ឈរឱបដៃប្ដឹងឥស្សរជន :
[ឈ-ហ៊ៅ] haov
ឈរឱបដៃស្ងៀមមិនស្ដីថាអ្វី គ្រាន់តែសម្ដែងខ្លួនឱ្យលោកអ្នកធំឃើញ ហើយលោកនឹងសួរឱ្យដឹងការណ៍។ (ព.ប្រ.) ឈរធ្មឹងមិនស្ដី។
(ម.ព. ហ៊)។
[ហ៊-ហ៊] hoho≈
(ម.ព. ហ៊)។
[ហ] ha≈
ពាក្យរស្សៈមានសំឡេងខ្លីសម្រាប់ប្រើការប្រញាប់ :
[ហ] ha≈
(ម.ព. ហ!)។
ដែលស្ងាត់គួរខ្លាច ព្រោះតែងតែមានសត្រូវចាំបៀតបៀន :
[ហ័ត-ហោង] hathoang
ដែលស្ងាត់គួរខ្លាច ព្រោះតែងតែមានសត្រូវចាំបៀតបៀន :
(ម.ព. ហាន់)។
[ហាន់] horn
(ម.ព. ហាន់)។
(ម.ព. ហយៈ)។
[ហៃ] hai≈
(ម.ព. ហយៈ)។
ការតាំងហោមពិធី, ការធ្វើយញ្ញពិធី; តាំងហោមពិធី, ធ្វើបូជាយញ្ញ។
[ហៅ] hav
បន្លឺសម្ដីចេញឈ្មោះ, ស្រែកដង្ហោយចំឈ្មោះ; ពោលពាក្យចេញឈ្មោះ; ឱ្យឈ្មោះ (ខ្មែរបុរាណប្រើជាហាវ, សម័យសព្វថ្ងៃនេះប្រើជា ហៅ។
[ហៅ] hav
ការតាំងហោមពិធី, ការធ្វើយញ្ញពិធី; តាំងហោមពិធី, ធ្វើបូជាយញ្ញ។
[ន] hnor
ពាក្យលាន់មាត់ដោយស្ងើច, ដោយឆ្ងល់, ដោយត្អូញជាដើម។ ហ្ន ជាពាក្យមានសំឡេងខ្ពស់ស្រទន់បន្តិច :
(ម.ព. ណាំង{¥¥}១{££} ឬ ណាំង{¥¥}២{££})។
[ណាំង] hnang
(ម.ព. ណាំង១ ឬ ណាំង២)។
(ព.សា.) ដូច្នឹង, អ៊ីចឹង; អើ (អ្នកម្នាក់ប្រាប់ថា) :
[នឹង] neung
នុះ :
[នឹង] neung
(ព.សា.) ដូច្នឹង, អ៊ីចឹង; អើ (អ្នកម្នាក់ប្រាប់ថា) :
អ៊ីចឹងហើយ!
[នឹង-ហើយ] noenghaeuy≈
អ៊ីចឹងហើយ!
អ៊ីចឹងឯង!
[នឹង-ឯង] noengaeng≈
អ៊ីចឹងឯង!
ហ្ន៎ ជាពាក្យមានសំឡេងខ្ពស់ស្រទន់ខ្លាំង :
[ន] no≈
ហ្ន៎ ជាពាក្យមានសំឡេងខ្ពស់ស្រទន់ខ្លាំង :
(ម.ព. ណ៎ះ!)។
[ណះ] nah≈
(ម.ព. ណ៎ះ!)។
(ម.ព. ណាំង{¥¥}២{££})។
[ណាំង] hnang
(ម.ព. ណាំង២)។
ហ្មចាស់ទុំជាគ្រូឬជាអធិបតីលើអស់ហ្មដំរីក្នុងពួកមួយៗ។
[ម៉] mor
អ្នកចេះមើលជំងឺ, អ្នកចេះថ្នាំរម្ងាប់រោគ, គ្រូមើលជំងឺ, ពេទ្យ :
[ពែត-ម៉] mor
(ម.ព. ហ្មពេទ្យ)។
[ម៉-ពែត] mor
គ្រូពេទ្យ (ហៅគ្រូហ្មក៏បាន)។
[ម៉] mor
អ្នកទាក់ដំរីឬអ្នករក្សាដំរី :
[ម៉-ថាវ] mor
ហ្មចាស់ទុំជាគ្រូឬជាអធិបតីលើអស់ហ្មដំរីក្នុងពួកមួយៗ។
ដំណើរបណ្ដោះបណ្ដៃគេចកែ; ដំណើរជជែកដោះស្រាយដោយសាញប្រដាញ, សម្ដីលូកលមិនចេះដាច់ស្រេច :
[ម៉-គ្វាម] morkveam
បញ្ចេញសម្ដីលែបខាយច្រើនឬនិយាយលូកលច្រើន :
[ម៉-គ្វាម] morkveam
ដែលចេញបែបលែបខាយឬលូកលច្រើន :
[ម៉-គ្វាម] morkveam
ដំណើរបណ្ដោះបណ្ដៃគេចកែ; ដំណើរជជែកដោះស្រាយដោយសាញប្រដាញ, សម្ដីលូកលមិនចេះដាច់ស្រេច :
សៅហ្មង; ឆ្គាំឆ្គង។
[ម៉ង] morng
ដែលមិនបរិសុទ្ធ, មិនស្អាត; ល្អក់ :
[ម៉ង] morng
សេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ, មិនស្អាត; សេចក្ដីឆ្គាំឆ្គង; ដំណើរលើសលស់ :
[មោះ-ម៉ង] morng
មោះមៃ :
[ម៉ង-ឆ្គង] morng
ខុសឆ្គង, ទាស់ឆ្គង, ឆ្គាំឆ្គង។
[ម៉ង-សៅ] morng
សៅហ្មង; ឆ្គាំឆ្គង។
អស់, អស់រលីង, មិនមាន, មិនសល់ :
[ម៉ត់] mort
អស់, អស់រលីង, មិនមាន, មិនសល់ :
ស្អាត, បរិសុទ្ធ, ប្រពៃ, ឥតមន្ទិល; ត្រឹមត្រូវ; គ្រប់គ្រាន់; ដែលគួរដល់ការ :
[ម៉ត់-ចត់] matchot
ស្អាត, បរិសុទ្ធ, ប្រពៃ, ឥតមន្ទិល; ត្រឹមត្រូវ; គ្រប់គ្រាន់; ដែលគួរដល់ការ :
ដែលអស់សេចក្ដីសៅហ្មង, អស់មន្ទិល; សុទ្ធសូន្យ; ល្អប្រពៃ; ស្អាតប្រពៃ; ស្អាតបាត :
[ម៉ត់-ម៉ង] mortmorng
ដែលអស់សេចក្ដីសៅហ្មង, អស់មន្ទិល; សុទ្ធសូន្យ; ល្អប្រពៃ; ស្អាតប្រពៃ; ស្អាតបាត :
គ្រូពេទ្យធ្វើសរសៃ, គ្រូពេទ្យគក់ច្របាច់សម្រួលសរសៃ។ ខ្មែរយើងហៅថាអ្នកចាប់សរសៃ។
[ម៉-នួត] manout
គ្រូពេទ្យធ្វើសរសៃ, គ្រូពេទ្យគក់ច្របាច់សម្រួលសរសៃ។ ខ្មែរយើងហៅថាអ្នកចាប់សរសៃ។
អង្គុយបត់ជើងច្រត់ដុំដៃទាំងពីរលើទីផ្ទៃឱនបន្ទាបខ្លួនចុះ ឬអង្គុយបត់ជើងដាក់ដុំដៃទាំងពីរលើជង្គង់ឱនបន្ទាបខ្លួនបញ្ឆៀងបន្តិចទៅខាងឆ្វេង (បែបបទអង្គុយគាល់ឥស្សរជនមានក្សត្រិយ៍ជាដើម) :
[ម៉ប] hmorb
អង្គុយបត់ជើងច្រត់ដុំដៃទាំងពីរលើទីផ្ទៃឱនបន្ទាបខ្លួនចុះ ឬអង្គុយបត់ជើងដាក់ដុំដៃទាំងពីរលើជង្គង់ឱនបន្ទាបខ្លួនបញ្ឆៀងបន្តិចទៅខាងឆ្វេង (បែបបទអង្គុយគាល់ឥស្សរជនមានក្សត្រិយ៍ជាដើម) :
ហ្មបដោយគោរព :
[ម៉ប-ម៉ាយ] hmobhmay
ហ្មបដោយគោរព :
សម្គាល់, ចំណាំ, កំណត់ដឹង; ប៉ង។ ខ្មែរប្រើជា ម៉ៃ។
[ម៉ាយ] hmai
សម្គាល់, ចំណាំ, កំណត់ដឹង; ប៉ង។ ខ្មែរប្រើជា ម៉ៃ។
(ម.ព. ម៉ឺន)។
[ម៉ឺន] hmeun
(ម.ព. ម៉ឺន)។
ដូចគ្នានឹងម៉ូត (ច្រើនប្រើ ម៉ូត ជាង)។
[ម៉ូត] hmot
ដូចគ្នានឹងម៉ូត (ច្រើនប្រើ ម៉ូត ជាង)។
(ម.ព. មេ!)។
[មេ] me≈
(ម.ព. មេ!)។
(ម.ព. ហ្ម{¥¥}១{££} ឬ ហ្ម{¥¥}២{££}) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[ម៉—] m—a≈
(ម.ព. ហ្ម១ ឬ ហ្ម២) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[ហ្រាស់-ស្វៈ] hrosvork
មនុស្សឬសត្វតឿ។
[ហ្រាស់-ស្វៈ] hrosvork
ស្រៈមានសំឡេងខ្លី។
[ហ្រាស់-ស្វៈ] hrosvork
ខ្លី; ដែលមានរូបរាងខ្លី; តឿ; ទាបកន្តិលឬកន្តុញ។
(ម.ព. ហ្រស្វ)។
[ហ្រាស់-ស្វៈ] hreassveak≈
(ម.ព. ហ្រស្វ)។
[ឡាក] hlak
(ម.ព. ឡាក)។
ស្រួចស្រាល់; ឆ្លៀវឆ្លាត, ឈ្លាសវៃ :
[ឡាក់] hlakk
បង្គោល, គោល, គោលចារឹក; គ្រឿងអាងដ៏មាំ; ខសំខាន់ :
[ឡាក់-ខាំ] hlakk
សមណស័ក្ដិថ្នាក់ខ្ពស់របស់លាវ :
[ឡាក់-ឋាន] hlakk
មុខការឬមុខរបរដ៏មាំមួន; ទីតាំងដែលជាគោល; ព័ស្ដុតាង, គ្រឿងអាង :
[ឡាក់-មឿង] hlakk
គោលដែលបោះទុកជាផ្ចិតរបស់ស្រុក។
[ឡាក់-ឡែម] hlakk
ស្រួចស្រាល់; ឆ្លៀវឆ្លាត, ឈ្លាសវៃ :
និយាយសម្រេចគ្នា, និយាយយកជាការប្រាកដប្រជា :
[ឡាក់-ឡាំង] hlakhlang
សរសេរសេចក្ដីបន្ថែមលើខ្នងពាក្យបណ្ដឹង :
[ឡាក់-ឡាំង] hlakhlang
និយាយសម្រេចគ្នា, និយាយយកជាការប្រាកដប្រជា :
(ម.ព. ហ្លាក់) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[ឡាក់—] lak—≈
(ម.ព. ហ្លាក់) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. ឡាយ{¥¥}៣{££})។
[ឡាយ] hlai
(ម.ព. ឡាយ៣)។
ឋានន្តរស័ក្ដិឬបណ្ដាស័ក្ដិមន្ត្រីថ្នាក់តូចជាងទីព្រះ ធំជាងទីឃុន :
[លួង] loung
ព្រះរាជា (ព្រះករុណាជាម្ចាស់ជីវិត) :
[លួង] loung
ប្រើជាពាក្យផ្ដើមហៅសម្ដេចព្រះអគ្គមហេសី ឬសម្ដេចព្រះមហាឧបរាជផងក៏បាន :
[លួង] loung
ឋានន្តរស័ក្ដិឬបណ្ដាស័ក្ដិមន្ត្រីថ្នាក់តូចជាងទីព្រះ ធំជាងទីឃុន :
ឈ្មោះទីក្រុងមួយនៅប្រទេសលាវ, នគរលានជាង។