ស្លុតី នាម
[ស្លុ-តី-កៈ-ថា] slotey
ពាក្យពោលសរសើរ, សម្ងើច (ប្រើជា ស្លុតីវាទ ក៏បាន)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[ស្លុ-តី-កៈ-ថា] slotey
ពាក្យពោលសរសើរ, សម្ងើច (ប្រើជា ស្លុតីវាទ ក៏បាន)។
[ស្លុ-តី-ប៉ា-ឋៈ-កៈ] slotey
អ្នកសូត្រស្លុតី។
[ស្លុ-តី-ប៉ា-ឋិ-កា] slotey
(ម.ព. ស្លុតីបាឋកៈ)។
[ស្លុ-តី-វា-ទិន] slotey
អ្នកឧស្សាហ៍ពោលពាក្យសរសើរគេ, អ្នកហៃស្ងើចគេ។
[ស្លុ-តី-វា-ទិ-នី] slotey
(ម.ព. ស្លុតីវាទិន)។
ងងឹតមុខឬវិលមុខជ្រប់ :
[ស្លុប] slob
យុរសុបប្រឡុប, យុរគ្របពីលើ :
[ស្លុប] slob
ងងឹតមុខឬវិលមុខជ្រប់ :
(ព.ប្រ.) ដែលមិនរារែកចិត្ត, ដែលហ៊ានប្រថុយធ្វើអ្វីមួយ :
[ស្លុយ] sloy
យារដោយសម្រុង :
[ស្លុយ] sloy
(ព.ប្រ.) ដែលមិនរារែកចិត្ត, ដែលហ៊ានប្រថុយធ្វើអ្វីមួយ :
ផុងចុះទៅក្រោម; ផុងរលុះចុះទៅក្រោម :
[ស្លុះ] sloh
ផុងចុះទៅក្រោម; ផុងរលុះចុះទៅក្រោម :
(ព.ប្រ.) ដែលក្រឡិចក្រឡុច, ដែលប៉ិនខាងគេចកែនាយអាយ :
[ស្លូញ] slounh
ឈ្មោះត្រីរំអិលមួយប្រភេទ មាឌតូច រាងរៀវខាងក្បាល មាត់តូចស្រួច, តាមធម្មតា, ច្រើនបង្កប់ខ្លួននៅក្នុងភក់ :
[ស្លូញ] slounh
(ព.ប្រ.) ដែលក្រឡិចក្រឡុច, ដែលប៉ិនខាងគេចកែនាយអាយ :
(សំនួន.) ស្លូតស៊ូតែស្លាប់, ស៊ូតែទទួលខុស មិនតវ៉ា :
[ស្លូត] slout
ដែលមិនកាច, ឥតកាច, ទីទៃពីកាច :
[ស្លូត-ស្លាប់] slout
(សំនួន.) ស្លូតស៊ូតែស្លាប់, ស៊ូតែទទួលខុស មិនតវ៉ា :
ស្លូតផងត្រង់ផង, ស្មោះត្រង់, ទៀងត្រង់ :
[ស្លូត-ត្រង់] sluttarng≈
ស្លូតផងត្រង់ផង, ស្មោះត្រង់, ទៀងត្រង់ :
ស្លូតសុភាព, ស្លូតនឹងធឹង, មិនងាយរបូតមាត់ថា :
[ស្លូត-បូត] sloutbout
ស្លូតសុភាព, ស្លូតនឹងធឹង, មិនងាយរបូតមាត់ថា :
អំពីដំណើរដើរលឿនងើបងើយរឡេមរឡាម :
[ស្លើត] slaeut
ដែលងើបងើយត្របាំងបះទៅខាងលើបន្តិច (ចំពោះតែភ្នែក) :
[ស្លើត] slaeut
អំពីដំណើរដើរលឿនងើបងើយរឡេមរឡាម :
ស្លើតៗ រឡេមរឡាម; ស្លើតៗ ស្លាំងមុខដោយមានទុក្ខខ្លាំងឬភ័យខ្លាំង :
[ស្លើត-ស្លក់] slaeutslok
ស្លើតៗ រឡេមរឡាម; ស្លើតៗ ស្លាំងមុខដោយមានទុក្ខខ្លាំងឬភ័យខ្លាំង :
បិទបាំងកាយដោយសម្លៀក :
[ស្លៀក] sliek
បិទបាំងកាយដោយសម្លៀក :
ស្លៀកផងដណ្ដប់ផង :
[ស្លៀក-ដន់-ដប់] sliekdnodba≈
ស្លៀកផងដណ្ដប់ផង :
ស្លៀកផងពាក់ផង (ស្លៀកសំពត់ពាក់អាវ ...) :
[ស្លៀក-ពាក់] sliekpeak≈
ស្លៀកផងពាក់ផង (ស្លៀកសំពត់ពាក់អាវ ...) :
ដែលឥតឈាមជ័រឬឥតពន្លឺឈាមប្រក្រតី :
[ស្លេក] slek
ដែលឥតឈាមជ័រឬឥតពន្លឺឈាមប្រក្រតី :
ស្លេកឡើងសម្បុរស្បែកហាប់ស្លាំង :
[ស្លេក-ស្លាំង] sleksleaumng≈
ស្លេកឡើងសម្បុរស្បែកហាប់ស្លាំង :
ដែលមានសណ្ឋានត្រង់ខ្ពស់ឬឆ្ងាយស្រឡេវ :
[ស្លេវ] slev
ដែលមានសណ្ឋានត្រង់ខ្ពស់ឬឆ្ងាយស្រឡេវ :
[ស្លែស] slesmar
ទឹករំអិលរាវឬខាប់ដែលចេញមកតាមបំពង់ក (ច្រើនសរសេរ ស្លេស្ម៍ ជាង) :
(ម.ព. ស្លេស្ម)។
[ស្លែស] sles≈
(ម.ព. ស្លេស្ម)។
ឈប់បង្អង់ទុកដោយឡែកឬដោយអន្លើសិន :
[ស្លេះ] sleh
ឈប់បង្អង់ទុកដោយឡែកឬដោយអន្លើសិន :
(កសិ.) រុក្ខជាតិមួយប្រភេទតូចល្អិត គ្មានផ្កា ដុះក្នុងមជ្ឈដ្ឋានសើមលើដី ឈើ ថ្ម ជាដើម។
[ស្លែ] slae
រំអិលដែលកើតពីកករទឹក, ក្អែលទឹក :
[កាន់-ស្លែ] slae
ដែលមានដុះស្លែ, ឡើងស្លែ :
[ដុះ-ស្លែ] slae
(ព.ប្រ.) ដែលកាន់ការអ្វីមួយ ឬដែលប្រព្រឹត្តទៅក្នុងរយៈពេលយ៉ាងយូរ (ច្រើនប្រើក្នុងន័យអវិជ្ជមាន) :
[ស្លែ] slae
(ព.ប្រ.) មន្ទិលរបស់ចិត្ត, ឧបក្កិលេស :
[ស្លែ] slae
(កសិ.) រុក្ខជាតិមួយប្រភេទតូចល្អិត គ្មានផ្កា ដុះក្នុងមជ្ឈដ្ឋានសើមលើដី ឈើ ថ្ម ជាដើម។
ស្លែងតូច ដើមមានសណ្ឋានស្ទើរជាវល្លិ ផ្លែតូចៗ។
[ស្លែង] slaeng
(ព.ប្រ.) ដែលឱ្យទោស, ដែលនាំឱ្យទាស់, ដែលជាសត្រូវនឹងរោគ :
[ស្លែង] slaeng
(សំនួន.) សម្ដីពិតរមែងតែញ៉ាំងអ្នកប្រកាន់ខុសឱ្យឈឺចាប់ចិត្តឬឱ្យជ្រេញរអាមិនចង់ឮមិនចង់ស្ដាប់។
[សំ-ដី-ស្លាក់-ស្លែង] slaeng
(ម.ព. សម្ដីស្លែងស្លាក់)។
[សំ-ដី-ស្លែង-ស្លាក់] slaeng
សម្ដីអាក្រក់នាំឱ្យឈឺចិត្ត។
[ស្លែង] slaeng
ឈ្មោះឈើពុលមាន២ប្រភេទ គឺស្លែងធំនិងស្លែងវល្លិ។
[ស្លែង-ធំ] slaeng
ស្លែងមានដើម, ស្លឹក, ផ្លែធំ។
[ស្លែង-វ័ល] slaeng
ស្លែងតូច ដើមមានសណ្ឋានស្ទើរជាវល្លិ ផ្លែតូចៗ។
ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ដើមតូចស្លឹករង្វើលៗ ផ្កាក្រហម មានមើម មានរសជាតិពុល។
[ស្លែង-ដង-ដឹង] slaengdorngdoeng
ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ដើមតូចស្លឹករង្វើលៗ ផ្កាក្រហម មានមើម មានរសជាតិពុល។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកនិងផ្លែស្រដៀងនឹងស្លែងតែធំៗទ្រើសជាងស្លែងធំ មិនពុលដូចស្លែងទេ។
[ស្លែង-ព្រ-វៀក] slaengproveak
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកនិងផ្លែស្រដៀងនឹងស្លែងតែធំៗទ្រើសជាងស្លែងធំ មិនពុលដូចស្លែងទេ។
ស្លាំងខ្លាំង, ព្រលែតខ្លាំង :
[ស្លែត] slaet
ស្លាំងខ្លាំង, ព្រលែតខ្លាំង :
ត្របាំងបះម្ខាងមើលមិនចំ (ចំពោះតែភ្នែក) :
[ស្លែវ] slaev
ត្របាំងបះម្ខាងមើលមិនចំ (ចំពោះតែភ្នែក) :
ដែលបើកខ្លាំងបញ្ឈរស្លឹងដោយភ្ញាក់ផ្អើលឬភ័យ, តក់ស្លុត (ចំពោះតែភ្នែក) :
[ស្លោ] slao
ដែលបើកខ្លាំងបញ្ឈរស្លឹងដោយភ្ញាក់ផ្អើលឬភ័យ, តក់ស្លុត (ចំពោះតែភ្នែក) :
ថង់សម្រាប់ច្រកបាត្រ :
[ស្លោក] slaok
ស្វិតជាំដោយចំហាយក្ដៅ ឬកត្តាផ្សេងទៀត :
[ស្លោក-មុក] slaok
(ព.ប្រ.) ឡើងមុខស្ពាន់អែស្រពោនស្រពាប់ :
[ស្លោក] slaok
សេចក្ដីសរសើរ, ពាក្យសរសើរ; ពាក្យកាព្យសម្រាប់សូត្រសរសើរគុណ; ឆន្ទ, គាថា ជាភាសាសំស្ក្រឹតឬបាលី; កេរ្តិ៍ឈ្មោះល្អ។
[ស្លោក] slaok
ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅពាក្យរៀលសម្រាប់ទាយលក្ខណៈមនុស្សជាដើម ដូចជា ជំហរសិង្ហ សម្លឹងខ្លា សំឡេងស្អា ភ្នែកមាន់ព្រៃ (ទាយថា មនុស្សម្នាក់បើប្រកបព្រមដោយលក្ខណៈទាំង ៤យ៉ាងនេះ ជាអ្នកមានបុណ្យ មានអំណាចចិត្តមុត) :
[ស្លោក] slaok
ថង់សម្រាប់ច្រកបាត្រ :
រញមស្លឹក ព្រោះជាំទឹក, ព្រោះត្រូវកម្ដៅថ្ងៃខ្លាំង ឬព្រោះត្រូវចំហាយកម្ដៅភ្លើង :
[ស្លោម] slaom
រញមស្លឹក ព្រោះជាំទឹក, ព្រោះត្រូវកម្ដៅថ្ងៃខ្លាំង ឬព្រោះត្រូវចំហាយកម្ដៅភ្លើង :
ដែលសំដៅត្រង់មិនងាកបែរ, មិនល្អៀង :
[ស្លៅ] slav
ដែលសំដៅត្រង់មិនងាកបែរ, មិនល្អៀង :
ដែលមានសេចក្ដីពេញចិត្តចំពោះខ្លួនឯង ឬចំពោះអំពើរបស់ខ្លួន; ដែលតាមទំនើងចិត្តខ្លួន; អ្នកដែលប្រព្រឹត្តតាមទំនើងខ្លួនឯងបាន, អ្នកដែលជាអធិបតីលើខ្លួនឯង; សេរី, សេរីភាព, ស្វៃរិន, អត្តាធីន :
[ស្វ័ច-ឆ័ន] svachchhantor
ដែលមានសេចក្ដីពេញចិត្តចំពោះខ្លួនឯង ឬចំពោះអំពើរបស់ខ្លួន; ដែលតាមទំនើងចិត្តខ្លួន; អ្នកដែលប្រព្រឹត្តតាមទំនើងខ្លួនឯងបាន, អ្នកដែលជាអធិបតីលើខ្លួនឯង; សេរី, សេរីភាព, ស្វៃរិន, អត្តាធីន :
(ម.ព. ស្វច្ឆន្ទ)។
[ស្វ័ច-ឆ័ន-ទា] savchchhnotea≈
(ម.ព. ស្វច្ឆន្ទ)។
ដូចគ្នានឹង សជន ដែរ។
[ស្វៈ-ជន់] svachon
ដូចគ្នានឹង សជន ដែរ។
ធូរខ្លាំង; ស្ប៉ត, ធូរស្ប៉ត :
[ស្វត] svat
ធូរខ្លាំង; ស្ប៉ត, ធូរស្ប៉ត :
ដែលស្រឡាញ់ស្រុកកំណើតរបស់ខ្លួន :
[ស្វៈ-ទេស] svates
ប្រទេសរបស់ខ្លួន, ស្រុករបស់ខ្លួន; ស្រុកកំណើត :
[ស្វៈ-ទេ-សៈ-ភ័ក-ក្ដី] svates
សេចក្ដីស្រឡាញ់ស្រុកកំណើតរបស់ខ្លួន។
[ស្វៈ-ទេ-សៈ-ភ័ក] svates
ដែលស្រឡាញ់ស្រុកកំណើតរបស់ខ្លួន :
ភូមិឬទីរបស់ខ្លួន, ស្រុកទេសរបស់ខ្លួន។
[ស្វៈ-ភូម] svophumi
ភូមិឬទីរបស់ខ្លួន, ស្រុកទេសរបស់ខ្លួន។
(ម.ព. សយម្ពរា)។
[ស្វៈ-យ៉័ម-ពៈ-រា] svoyomporea
(ម.ព. សយម្ពរា)។
(ម.ព. សយម្ភូ)។
[ស្វៈ-យ៉័ម-ភូ] svoyomphu
(ម.ព. សយម្ភូ)។
(ម.ព. ស្វ័យសិក្សា)។
[ស្វៃ-យូ-ប៉ៈ-ទេស] sveyyubaktes≈
(ម.ព. ស្វ័យសិក្សា)។
ដែលប្រកបដោយស្វ័យភាព, ដែលមានសេរីភាពចាត់ចែងកិច្ចការគ្រប់យ៉ាង ដោយច្បាប់របស់ខ្លួន :