ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

ស្របាល

ឈ្មោះស្មៅទឹកមួយប្រភេទ ពួកច្រាច់ ពួកត្រកៀត តែធំជាងច្រាច់ តូចជាងត្រកៀត ប្រើជាបន្លែបាន។

ស្របាល គុ., គុ.កិ.

[ស្រ-បាល] srobal

ដែលមិនតិចមិនច្រើន ឬមិនលើសមិនខ្វះជាងគ្នាប៉ុន្មាន, ប្រដំប្រសងគ្នា; ស្រករគ្នា :

ស្របាល នាម

[ស្រ-បាល] srobal

ឈ្មោះស្មៅទឹកមួយប្រភេទ ពួកច្រាច់ ពួកត្រកៀត តែធំជាងច្រាច់ តូចជាងត្រកៀត ប្រើជាបន្លែបាន។

ស្របាំង

ដែលបាំងគ្នាបាន គឺដែលមិនធំមិនតូចមិនខ្ពស់មិនទាបជាងគ្នាប៉ុន្មាន, រលឿគ្នា :

ស្របាំង គុណនាម

[ស្រ-បាំង] srobang

ដែលបាំងគ្នាបាន គឺដែលមិនធំមិនតូចមិនខ្ពស់មិនទាបជាងគ្នាប៉ុន្មាន, រលឿគ្នា :

ស្រប៉ាប

ដែលមានសណ្ឋានទាបរាបស្រពាប (ដូចយ៉ាងរាងកន្ធាយ) :

ស្រប៉ាប គុ., គុ.កិ.

[ស្រ-ប៉ាប] sropab

ដែលមានសណ្ឋានទាបរាបស្រពាប (ដូចយ៉ាងរាងកន្ធាយ) :

ស្រប៉ូប គុ.កិ., គុ.

[ស្រ-ប៉ូប] sropoub

ដែលក្រាបចំកោងខ្លួនបន្តិច :

ស្រប៉ើក

(ព.ប្រ.) ដែលអែបអបដោយសារគេ, ដែលឥតអំណាច :

ស្រប៉ើក គុណនាម

[ស្រ-ប៉ើក] sropaeuk

ដែលមានសណ្ឋានស្ដើងហើបឡើងជាងប្រក្រតី :

ស្រប៉ើក គុណនាម

[ស្រ-ប៉ើក] sropaeuk

(ព.ប្រ.) ដែលអែបអបដោយសារគេ, ដែលឥតអំណាច :

ស្រប៉េក បុព្វបទ

[ស្រ-ប៉េក] srapek

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ស្រប៉ើក ថា ស្រប៉េកស្រប៉ើក ឬ ស្រប៉ែកស្រប៉ើក។

ស្រប៉េក បុព្វបទ

[ស្រ-ប៉េក-ស្រ-ប៉ើក] srapek

ស្រប៉ើកច្រើនអន្លើ។

ស្រប៉េក បុព្វបទ

[ស្រ-ប៉ែក-ស្រ-ប៉ើក] srapek

(ម.ព. ស្រប៉េកស្រប៉ើក)។

ស្រប៉ែក បុព្វបទ

[ស្រ-ប៉ែក] srobaek≈

(ម.ព. ស្រប៉េក)។

ស្រប់

ឈរជ្រកម្លប់ (ចំពោះតែដំរី) :

ស្រប់ កិរិយាសព្ទ

[ស្រប់] srab

ឈរជ្រកម្លប់ (ចំពោះតែដំរី) :

ស្រព

(រ.ស.) លាង, ជម្រះ, លុបឱ្យជ្រះ ឱ្យស្អាត :

ស្រព កិរិយាសព្ទ ១)

[ស្រប់] srap

ប្រស់ទឹកឱ្យសើម, ឱ្យជោក, ឱ្យនៅស្រស់ :

ស្រព កិរិយាសព្ទ ២)

[ស្រប់] srap

(រ.ស.) លាង, ជម្រះ, លុបឱ្យជ្រះ ឱ្យស្អាត :

ស្រពន់

(ព.ប្រ.) ស្រយង់ចិត្តឬតូចចិត្តរវាតគំនិតបន្តិចៗ :

ស្រពន់ គុណនាម

[ស្រ-ពន់] srapon

ស្ពឹកស្រយង់មួយរំពេចៗ :

ស្រពន់ កិរិយាសព្ទ

[ស្រ-ពន់-ចិត] srapon

(ព.ប្រ.) ស្រយង់ចិត្តឬតូចចិត្តរវាតគំនិតបន្តិចៗ :

ស្រពាប គុ., គុ.កិ.

[ស្រ-ពាប] srapeab

ដែលមានរាងទាបស្រឡាប, យ៉ាងទាបស្រឡាប :

ស្រពាប់

ស្ងួតបន្តិចៗ នៅសើមខ្លះឬនៅស្រស់ខ្លះ :

ស្រពាប់ គុណនាម

[ស្រ-ពាប់] sropeab

ស្ងួតបន្តិចៗ នៅសើមខ្លះឬនៅស្រស់ខ្លះ :

ស្រពិល គុណកិរិយា

[ស្រ-ពិល] srapil

ដែលឃើញព្រឹលៗ មិនច្បាស់ :

ស្រពឹល គុណកិរិយា

[ស្រ-ពឹល] sropoel≈

(ម.ព. ស្រពិល)។

ស្រពេចស្រពិល គុ.កិ., គុ.

[ស្រ-ពេច-ស្រ-ពិល] sropechsropil

ដែលមិនជាក់លាក់, មិនប្រាកដប្រជា, រហាក់រហៀង :

ស្រពោន

ស្រពោនក្រៀមក្រំ, ស្រពោនជ្រប់ :

ស្រពោន គុណនាម ២)

[ស្រ-ពោន] sropoun

ដែលមិនស្រស់បស់, មិនរីករាយ, ក្រៀមក្រំ :

ស្រពោន គុណនាម

[ស្រ-ពាប់-ស្រ-ពោន] sropoun

(ម.ព. ស្រពោនស្រពាប់)។

ស្រពោន គុណនាម

[ស្រ-ពោន-ស្រ-ពាប់] sropoun

ស្រពោនក្រៀមក្រំ, ស្រពោនជ្រប់ :

ស្រមក

ដែលប្រឡាក់កខ្វក់; ព្រលូស :

ស្រមក គុណនាម

[ស្រ-ម៉ក] sromok

ដែលប្រឡាក់កខ្វក់; ព្រលូស :

ស្រមណសក្ដិ នាម

[ស្រៈ-ម៉ៈ-ណៈ-ស័ក] sromonosokde

ដូចគ្នានឹង សមណសក្ដិ ឬ សមណស័ក្ដិ ដែរ។

ស្រមណី នាម

[ស្រៈ-ម៉ៈ-ណី] sramonei

ដូចគ្នានឹង សមណី ដែរ។

ស្រមណុទ្ទេស នាម

[ស្រៈ-ម៉ៈ-ណុត-ទេស] sramonottes

ដូចគ្នានឹង សមណុទ្ទេស ដែរ។

ស្រមណៈ នាម

[ស្រៈ-ម៉ៈ-ណៈ] sromonak

(ម.ព. សមណ)។

ស្រមណ—

(ម.ព. សមណ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

ស្រមណ— នាម

[ស្រៈ-ម៉ៈ-ណៈ—] sreakmaknak—≈

(ម.ព. សមណ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

ស្រមាក់ គុណនាម

[ស្រ-ម៉ាក់] srameak

ធំមាំ, ធំដំបង (ចំពោះតែមនុស្ស) :

ស្រមាញ គុណនាម

[ស្រ-ម៉ាញ] srameanh

ស្មាញ។

ស្រមាម

ដែលប្រឡាក់ជាប់ស្រកាកនឹងពុកមាត់ឬនឹងរោមជាដើម :

ស្រមាម គុណនាម

[ស្រ-ម៉ាម] sromeam

ដែលប្រឡាក់ជាប់ស្រកាកនឹងពុកមាត់ឬនឹងរោមជាដើម :

ស្រមាមប៉ាក គុណនាម

[ស្រ-ម៉ាម-ប៉ាក] srameambak

ដែលប្រឡាក់ស្រមាមប្រតាក :

ស្រមិក

ខ្មៅធំខ្ពស់សម្បើម (ចំពោះតែមនុស្ស) :

ស្រមិក គុណនាម

[ស្រ-ម៉ិក] sromik

ខ្មៅធំខ្ពស់សម្បើម (ចំពោះតែមនុស្ស) :

ស្រមឹក គុណនាម

[ស្រ-ម៉ឹក] sromoek≈

(ម.ព. ស្រមិក)។

ស្រមឹម គុ., គុ.កិ.

[ស្រ-ម៉ឹម] sramuem

ស្មឹម, ក្រមឹម; ដែលក្រមឹម :

ស្រមុក

ដកដង្ហើមប៉ះខ្ទាំងខ្ទប់ចេញសូរសព្ទខ្លាំងក្នុងវេលាកំពុងដេកលក់ :

ស្រមុក កិរិយាសព្ទ

[ស្រ-ម៉ុក] sramuk

ដកដង្ហើមប៉ះខ្ទាំងខ្ទប់ចេញសូរសព្ទខ្លាំងក្នុងវេលាកំពុងដេកលក់ :

ស្រមុតចិត្ត គុណកិរិយា

[ស្រ-ម៉ុត-ចិត] sromutchett

ដែលស្រងោចចិត្ត, លន្លង់លន្លោចខ្លោចចិត្ត :

ស្រមុយ

ស្មុយ, សុយម៉ុយ; ស្រពោនស្រពាប់អាប់អន់ :

ស្រមុយ គុណនាម

[ស្រ-ម៉ុយ] sramuy

ស្មុយ, សុយម៉ុយ; ស្រពោនស្រពាប់អាប់អន់ :

ស្រមូញ គុណនាម

[ស្រ-ម៉ូញ] sramunh

ស្មូញ; ស្កូញ; ស្ញូញ; ដែលមិនជ្រះ, មិនស្អាត :

ស្រមូញ គុណនាម

[ស្រ-ម៉ូញ-ស្រ-ម៉ាញ] sramunh

ស្មូញស្មាញ, ស្កូញស្កាញ។

ស្រមូម

ស្រមូមមិនរាបទាប, មិនស្អាត ស្រមេវស្រមូវ :

ស្រមូម គុណនាម

[ស្រ-ម៉ូម] sramum

ស្កូញជាដុំ, ស្រមូវ :

ស្រមូម គុណនាម

[ស្រ-ម៉ូម-ស្រ-ម៉ាម] sramum

ស្រមូមមិនរាបទាប, មិនស្អាត ស្រមេវស្រមូវ :

ស្រមូល

ដែលប្រមូលចូលច្របល់គ្នាចំពាក់ឆ្វាក់ជាដុំ, ដែលប្រមូលច្របូកច្របល់គ្នា :

ស្រមូល គុណកិរិយា

[ស្រ-ម៉ូល] sramul

ដែលប្រមូលចូលច្របល់គ្នាចំពាក់ឆ្វាក់ជាដុំ, ដែលប្រមូលច្របូកច្របល់គ្នា :

ស្រមូវ

ដែលមានពុក, រោម, មមីសវែងខ្លះខ្លីខ្លះច្រើន :

ស្រមូវ គុណនាម

[ស្រ-ម៉ូវ] sromuv

ដែលមានពុក, រោម, មមីសវែងខ្លះខ្លីខ្លះច្រើន :

ស្រមើ

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ស្រមៃ ថា ស្រមើស្រមៃ គឺស្រមៃបន្តិចបន្តួច, ស្រមៃរហាក់រហៀង។

ស្រមើ បុព្វបទ

[ស្រ-ម៉ើ] sramau

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ស្រមៃ ថា ស្រមើស្រមៃ គឺស្រមៃបន្តិចបន្តួច, ស្រមៃរហាក់រហៀង។

ស្រមើង គុណកិរិយា

[ស្រ-ម៉ើង] sramerng

សើងម៉ើង :

ស្រមើល

សុខុមសត្វល្អិតក្រៃពេកស្ទើរមើលពុំឃើញច្រើនកើតនៅទីឬនៅវត្ថុសោគ្រោក មានសំបុកសត្វ, សំបកស៊ុតសត្វជាដើម :

ស្រមើល នាម

[ស្រ-ម៉ើល] sromaul

សុខុមសត្វល្អិតក្រៃពេកស្ទើរមើលពុំឃើញច្រើនកើតនៅទីឬនៅវត្ថុសោគ្រោក មានសំបុកសត្វ, សំបកស៊ុតសត្វជាដើម :

ស្រមៀន

ដែលនៅកោនកំប្រោនក្នុងកៀនឬក្នុងទីចង្អៀត :

ស្រមៀន គុណកិរិយា

[ស្រ-មៀន] sramien

ដែលនៅកោនកំប្រោនក្នុងកៀនឬក្នុងទីចង្អៀត :

ស្រមេក

ស្រមកក្រៃពេក, ស្រមកស្រកេកស្រកាក។

ស្រមេក បុព្វបទ

[ស្រ-ម៉េក] sramek

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ស្រមក ថា ស្រមេកស្រមក។

ស្រមេក បុព្វបទ

[ស្រ-ម៉េក-ស្រ-ម៉ក] sramek

ស្រមកក្រៃពេក, ស្រមកស្រកេកស្រកាក។

ស្រមេម បុព្វបទ

[ស្រ-ម៉េម] sromem

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ស្រមាម ថា ស្រមេមស្រមាម។