សូរ នាម
[សូ-រ៉ៈ-ចិត] sour
ចិត្តក្លាហាន។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[សូ-រ៉ៈ-ចិត] sour
ចិត្តក្លាហាន។
[សូ-រ៉ៈ-បុ-រ៉ស់] sour
បុរសក្លៀវក្លា; អ្នកចម្បាំង។
[សូ-រ៉ៈ-ពាក] sour
សម្ដីក្លៀវក្លា, សម្ដីក្អេងក្អាង; សម្ដីអ្នកក្លៀវក្លា។
[សូ-រ៉ៈ-ភាប] sour
ភាពក្លៀវក្លា, សេចក្ដីអង់អាច។
[សូ-រ៉ៈ-យុត] sour
ចម្បាំងក្លាខ្លាំង។
[សូ-រ៉ៈ-វាក] sour
(ម.ព. សូរពាក្យ)។
[សូ-រ៉ៈ-សេ-នា] sour
សេនាចិត្តមុត។
[សូ] sour
ព្រះអាទិត្យ។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅត្រង់ក្រអូម គឺខ្នងអណ្ដាតទល់នឹងក្រអូម។ ព្យញ្ជនៈសូរក្រអូម មាន [ c ] [ ɟ ] [ ɲ ] ...។
[សូ-ក្រ-អូម] soukroaoum≈
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅត្រង់ក្រអូម គឺខ្នងអណ្ដាតទល់នឹងក្រអូម។ ព្យញ្ជនៈសូរក្រអូម មាន [ c ] [ ɟ ] [ ɲ ] ...។
(ម.ព. សូរជើងធ្មេញ)។
[សូ-គន់-លាក់-ក្រ-អូម] souknoleakkroaoum≈
(ម.ព. សូរជើងធ្មេញ)។
ក (ប្រើចំពោះតែរាជសព្ទ) :
[សូ-រ៉ង] sourong
ក (ប្រើចំពោះតែរាជសព្ទ) :
(វ.វិចិ.) គ្រឿងអលង្ការមួយយ៉ាងមានសណ្ឋានជាបន្ទះលម្អ ដោយក្បាច់រចនាផ្សេងៗសម្រាប់ពាក់ជុំវិញកអ្នកសម្ដែងរបាំបុរាណ ល្ខោនខោល ល្ខោនយីកេ ល្ខោនបាសាក់...។ កាលពីសម័យបុរាណ សូរង ក ធ្វើពីមាសឬលោហៈមានតម្លៃ ដោយមិនដេរភ្ជាប់ជាមួយកំណាត់ជាទ្រនាប់ដូចសម័យបច្ចុប្បន្ន។
[សូ-រ៉ង-ក] sourngoka≈
(វ.វិចិ.) គ្រឿងអលង្ការមួយយ៉ាងមានសណ្ឋានជាបន្ទះលម្អ ដោយក្បាច់រចនាផ្សេងៗសម្រាប់ពាក់ជុំវិញកអ្នកសម្ដែងរបាំបុរាណ ល្ខោនខោល ល្ខោនយីកេ ល្ខោនបាសាក់...។ កាលពីសម័យបុរាណ សូរង ក ធ្វើពីមាសឬលោហៈមានតម្លៃ ដោយមិនដេរភ្ជាប់ជាមួយកំណាត់ជាទ្រនាប់ដូចសម័យបច្ចុប្បន្ន។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅចន្លោះខ្សែសំឡេង។ ព្យញ្ជនៈសូរចន្លោះខ្សែសំឡេង មាន [ʔ] ...។
[សូ-ចន់-ឡោះ-ខ្សែ-សំ-ឡេង] souchnolaoahkhsaesamleng≈
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅចន្លោះខ្សែសំឡេង។ ព្យញ្ជនៈសូរចន្លោះខ្សែសំឡេង មាន [ʔ] ...។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ រនាំងក្រអូមបើកចំហ ដើម្បីឱ្យខ្យល់ក្នុងសួតចេញមកក្រៅតាមច្រមុះផង តាមមាត់ផង។ ព្យញ្ជនៈសូរច្រមុះឬនាសិកជៈ មាន [m] [n] [ŋ] [ɲ] ...។
[សូ-ច្រ-ម៉ុះ] souchromoah≈
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ រនាំងក្រអូមបើកចំហ ដើម្បីឱ្យខ្យល់ក្នុងសួតចេញមកក្រៅតាមច្រមុះផង តាមមាត់ផង។ ព្យញ្ជនៈសូរច្រមុះឬនាសិកជៈ មាន [m] [n] [ŋ] [ɲ] ...។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅជើងធ្មេញ គឺចុងអណ្ដាតទល់នឹងជើងធ្មេញមុខ។ ព្យញ្ជនៈសូរជើងធ្មេញ មាន [ţ] [ʠ] ...។
[សូ-ជើង-ធ្មេញ] soucheungthmenh≈
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅជើងធ្មេញ គឺចុងអណ្ដាតទល់នឹងជើងធ្មេញមុខ។ ព្យញ្ជនៈសូរជើងធ្មេញ មាន [ţ] [ʠ] ...។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅដើម ក។ ព្យញ្ជនៈសូរដើម ក មាន [h] ...។
[សូ-ដើម-ក] soudaeumka≈
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅដើម ក។ ព្យញ្ជនៈសូរដើម ក មាន [h] ...។
(ភាសា.) សូរត្រដុសនឹងផ្ទៃគុហាមាត់ អណ្ដាត ធ្មេញ ដោយបង្កើតសូរត្រដុស ដូចជា [f] [v] [s] [z] ...។ ព្យញ្ជនៈសូរត្រដុសជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិត១។
[សូ-ត្រ-ដុះ] soutrodoah≈
(ភាសា.) សូរត្រដុសនឹងផ្ទៃគុហាមាត់ អណ្ដាត ធ្មេញ ដោយបង្កើតសូរត្រដុស ដូចជា [f] [v] [s] [z] ...។ ព្យញ្ជនៈសូរត្រដុសជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិត១។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅត្រង់ធ្មេញ គឺចុងអណ្ដាតទល់នឹងធ្មេញ។ ព្យញ្ជនៈសូរធ្មេញ មាន [t] [d] [n] ...។
[សូ-ធ្មេញ] southmenh≈
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅត្រង់ធ្មេញ គឺចុងអណ្ដាតទល់នឹងធ្មេញ។ ព្យញ្ជនៈសូរធ្មេញ មាន [t] [d] [n] ...។
(ម.ព. សូរលំហូរ)។
[សូ-បង់-ហូ] soubngohou≈
(ម.ព. សូរលំហូរ)។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅបបូរមាត់គឺបបូរមាត់លើនិងបបូរមាត់ក្រោមប៉ះគ្នា។ ព្យញ្ជនៈសូរបបូរមាត់ មាន [p] [b] [m] ...។
[សូ-ប-បូ-មាត់] soubaboumeat≈
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅបបូរមាត់គឺបបូរមាត់លើនិងបបូរមាត់ក្រោមប៉ះគ្នា។ ព្យញ្ជនៈសូរបបូរមាត់ មាន [p] [b] [m] ...។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលបន្លឺឡើង ដោយមានដំណើរខ្យល់ចេញពីសួតមកប៉ះខ្លាំងនឹងគ្រឿងប្រដាប់បន្លឺសំឡេង បណ្ដាលឱ្យមានបន្ទុះ ដូចជា [p] [b] [t] [d] [k] [ɡ] [m] [n] [ɲ] [ŋ] ជាដើម។ ព្យញ្ជនៈសូរផ្ទុះឬសូរស្ទះជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិតសូន្យ។
[សូ-ផ្ទុះ] souphtueah≈
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលបន្លឺឡើង ដោយមានដំណើរខ្យល់ចេញពីសួតមកប៉ះខ្លាំងនឹងគ្រឿងប្រដាប់បន្លឺសំឡេង បណ្ដាលឱ្យមានបន្ទុះ ដូចជា [p] [b] [t] [d] [k] [ɡ] [m] [n] [ɲ] [ŋ] ជាដើម។ ព្យញ្ជនៈសូរផ្ទុះឬសូរស្ទះជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិតសូន្យ។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលបន្លឺឡើងដោយបន្សំចូលគ្នារវាងសូរផ្ទុះឬសូរស្ទះជាមួយនឹងសូរត្រដុស (fricative) ដូចជា ព្យញ្ជនៈ [tʃ] ក្នុងពាក្យ [tʃaild] (child) ព្យញ្ជនៈ [dʒ] ក្នុងពាក្យ [dʒæm] (jam) នៃភាសាអង់គ្លេស ជាដើម។
[សូ-ផ្ទុះ-ត្រ-ដុស] souphtueahtrodos≈
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលបន្លឺឡើងដោយបន្សំចូលគ្នារវាងសូរផ្ទុះឬសូរស្ទះជាមួយនឹងសូរត្រដុស (fricative) ដូចជា ព្យញ្ជនៈ [tʃ] ក្នុងពាក្យ [tʃaild] (child) ព្យញ្ជនៈ [dʒ] ក្នុងពាក្យ [dʒæm] (jam) នៃភាសាអង់គ្លេស ជាដើម។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ រនាំងក្រអូមបិទផ្លូវច្រមុះ ដើម្បីឱ្យខ្យល់ក្នុងសួតចេញមកក្រៅតែតាមមាត់។ ព្យញ្ជនៈសូរមាត់ឬមុខជៈ មាន [p] [b] [f] [v] [s] [k] [c] [t] [g] ...។
[សូ-មាត់] soumeat≈
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ រនាំងក្រអូមបិទផ្លូវច្រមុះ ដើម្បីឱ្យខ្យល់ក្នុងសួតចេញមកក្រៅតែតាមមាត់។ ព្យញ្ជនៈសូរមាត់ឬមុខជៈ មាន [p] [b] [f] [v] [s] [k] [c] [t] [g] ...។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅមុខក្រអូម គឺខ្នងអណ្ដាតទល់នឹងផ្នែកនៃគុហាមាត់ដែលស្ថិតនៅមុខក្រអូម។ ព្យញ្ជនៈសូរមុខក្រអូម មាន [ ʃ ] [ ʒ ] ...។
[សូ-មុក-ក្រ-អូម] soumukkroaoum≈
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅមុខក្រអូម គឺខ្នងអណ្ដាតទល់នឹងផ្នែកនៃគុហាមាត់ដែលស្ថិតនៅមុខក្រអូម។ ព្យញ្ជនៈសូរមុខក្រអូម មាន [ ʃ ] [ ʒ ] ...។
សូរព្យញ្ជនៈមួយពួកដែលក្នុងការបន្លឺ ខ្នងអណ្ដាតទៅប៉ះនឹងរនាំងក្រអូម :
[សូ-រ-នាំង-ក្រ-អូម] souroneaumngkroaoum≈
សូរព្យញ្ជនៈមួយពួកដែលក្នុងការបន្លឺ ខ្នងអណ្ដាតទៅប៉ះនឹងរនាំងក្រអូម :
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ ខ្យល់ដែលរត់ចេញពីសួតស្ទើរតែមិនត្រដុសនឹងផ្ទៃគុហាមាត់ អណ្ដាត ធ្មេញឡើយ ពោលគឺហាក់បីដូចជាមានលំហូរ។ ព្យញ្ជនៈលំហូរជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិត២។ ព្យញ្ជនៈលំហូរ មាន [l] [r] ...។
[សូ-លំ-ហូ] soulumhou≈
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ ខ្យល់ដែលរត់ចេញពីសួតស្ទើរតែមិនត្រដុសនឹងផ្ទៃគុហាមាត់ អណ្ដាត ធ្មេញឡើយ ពោលគឺហាក់បីដូចជាមានលំហូរ។ ព្យញ្ជនៈលំហូរជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិត២។ ព្យញ្ជនៈលំហូរ មាន [l] [r] ...។
វិទ្យាសាស្ត្រដែលសិក្សាអំពីសូរ ដែលមានមែកធាងសំខាន់ៗ ដូចជាសូរវិទ្យាបន្លឺ សូរវិទ្យាអាគូស្ទិក សូរវិទ្យាបន្សំ។
[សូ-វិត-ទ្យា] souvittyea≈
វិទ្យាសាស្ត្រដែលសិក្សាអំពីសូរ ដែលមានមែកធាងសំខាន់ៗ ដូចជាសូរវិទ្យាបន្លឺ សូរវិទ្យាអាគូស្ទិក សូរវិទ្យាបន្សំ។
សូរសំឡេងឬសំឡេងក្លៀវក្លា, សំឡេងខ្លាំង។ សូរសព្ទសំនៀងនៃព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធប្រកបដោយអង្គ៨ហៅថា អដ្ឋង្គុបតសរៈឬអដ្ឋង្គិកសរៈ គឺ ១ស្រឡះស្រឡំស្មើៗ; ២ស្រទន់ពីរោះ; ៣ឱ្យអ្នកស្ដាប់ងាយដឹងងាយយល់; ៤គួរឱ្យអ្នកស្ដាប់ចង់ស្ដាប់មិនធុញទ្រាន់; ៥ក្បោះក្បាយមិនស្អកស្អា; ៦មានសូរនិគ្គហិតមូលក
[សូ-ស័ប] sousba≈
សូរសំឡេងឬសំឡេងក្លៀវក្លា, សំឡេងខ្លាំង។ សូរសព្ទសំនៀងនៃព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធប្រកបដោយអង្គ៨ហៅថា អដ្ឋង្គុបតសរៈឬអដ្ឋង្គិកសរៈ គឺ ១ស្រឡះស្រឡំស្មើៗ; ២ស្រទន់ពីរោះ; ៣ឱ្យអ្នកស្ដាប់ងាយដឹងងាយយល់; ៤គួរឱ្យអ្នកស្ដាប់ចង់ស្ដាប់មិនធុញទ្រាន់; ៥ក្បោះក្បាយមិនស្អកស្អា; ៦មានសូរនិគ្គហិតមូលក
សំបុត្រប្រកាសរបស់ក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ ចេញឱ្យសាធារណជនដឹងគ្រប់គ្នា។
[សូ-រ៉ៈ-សី-ហៈ-នាត] sourakseihakneat≈
សីហនាទដ៏ក្លៀវក្លា។
[សូ-រ៉ៈ-សី-ហៈ-នាត] sourakseihakneat≈
(ព.ប្រ.) សព្ទបន្លឺឬកម្ទរឡើងដូចជាសម្រែកសីហៈក្លៀវក្លា :
[សូ-រ៉ៈ-សី-ហៈ-នាត] sourakseihakneat≈
សំបុត្រប្រកាសរបស់ក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ ចេញឱ្យសាធារណជនដឹងគ្រប់គ្នា។
(ម.ព. សូរផ្ទុះ)។
[សូ-ស្ទះ] sousteah≈
(ម.ព. សូរផ្ទុះ)។
(ម.ព. សូរផ្ទុះត្រដុស)។
[សូ-ស្ទះ-ត្រ-ដុស] sousteahtrodos≈
(ម.ព. សូរផ្ទុះត្រដុស)។
ស្រេច, ចប់, ចប់ស្រេច, ចប់បរិបូរ :
[សូ-រ៉ាច់] sourech
ស្រេច, ចប់, ចប់ស្រេច, ចប់បរិបូរ :
ដួងពន្លឺនៃព្រះអាទិត្យដែលចាំងជះរស្មីភ្លឺក្រៃលែងបំភ្លឺលោក។
[សូ-រ្យ៉ៈ]ឬ [សូ] souryor
ព្រះអាទិត្យ។
[សូ-រ្យ៉ៈ-ក] souryor
រស្មីព្រះអាទិត្យ។
[សូ-រ៉ៈ-កាន] souryor
ថ្មព្រះអាទិត្យ (អាទិច្ចសិលា), ត្បូងព្រះអាទិត្យ គឺត្បូងឬកែវមួយប្រភេទ កាលបើយកទៅដាក់ឱ្យចំពន្លឺព្រះអាទិត្យ អាចបញ្ចេញកម្ដៅយ៉ាងខ្លាំងក្លាបាន ឬអាចបង្កើតជាភ្លើងក៏បាន; កែវប្រភេទនេះ គេសន្មតថាមានគុណភាពពូកែស័ក្ដិសិទ្ធិ ដែលច្រើនតែមានតំណាលក្នុងរឿងល្បើកផ្សេងៗ ពីបុរាណកាលដូចគេ
[សូ-រ្យ៉ៈ-កា] souryor
(ម.ព. សូរ្យករ)។
[សូ-រ្យ៉ៈ-កាល] souryor
ពេលថ្ងៃត្រង់។
[សូ-រ្យ៉ៈ-គៈ-តិ] souryor
ដំណើរព្រះអាទិត្យ។
[សូ-រ្យ៉ៈ-គោត-ត្រៈ] souryor
គោត្រព្រះអាទិត្យ។
[សូ-គ្រាះ] souryor
(ម.ព. សូរ្យគ្រាស)។
[សូរ-យ៉ៈ-ប្រ-ពាន់] souryor
សមូហកម្មនៃព្រះអាទិត្យនិងភពនានាដែលមានគន្លងនៅជុំវិញព្រះអាទិត្យ។ ប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យមានភពប្រាំបី គឺ ភពពុធ ភពសុក្រ ភពផែនដី ភពអង្គារ ភពព្រហស្បតិ៍ ភពសៅរ៍ ភពអ៊ុយរ៉ានុស និងភពណិបទូន (ភពព្លុយតុងត្រូវបានដកចេញពីក្នុងចំណោមភពនៃសូរ្យប្រព័ន្ធ ដោយវាខ្វះលក្ខខណ្ឌមួយក្នុងចំណោមលក្
[សូ-សែង] souryor
ពន្លឺព្រះអាទិត្យ។
[សូ-រ៉ៈ-យ៉ា-ទិត] souryor
ដួងពន្លឺនៃព្រះអាទិត្យដែលចាំងជះរស្មីភ្លឺក្រៃលែងបំភ្លឺលោក។
ដំណើរបាត់បង់ពន្លឺទាំងមូលឬផ្នែកខ្លះនៃព្រះអាទិត្យ ដែលបាំងដោយព្រះចន្ទ នៅគ្រាដែលព្រះចន្ទគោចរនៅចន្លោះព្រះអាទិត្យនិងផែនដី :
[សូ-គ្រាស] soukreas≈
ដំណើរដែលរាហូចាប់ឬបាំងដួងព្រះអាទិត្យ។
[សូ-គ្រាស] soukreas≈
ដំណើរបាត់បង់ពន្លឺទាំងមូលឬផ្នែកខ្លះនៃព្រះអាទិត្យ ដែលបាំងដោយព្រះចន្ទ នៅគ្រាដែលព្រះចន្ទគោចរនៅចន្លោះព្រះអាទិត្យនិងផែនដី :
(ម.ព. សូរ្យ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សូ-រ្យ៉ៈ—] souroyak—≈
(ម.ព. សូរ្យ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សូ] soul
ឈើឬដែកមូលវែងស្រួចខាងចុង :
[ឡើង-ឈើ-សូល] soul
ឡើងឈើអណ្ដោត (បែបធ្វើទោសប្រហារជីវិតមួយយ៉ាងក្នុងបុរាណសម័យ; បា. ហៅ សូលារោហនកម្ម "ការឡើងឈើសូល")។
ព្រះសិវៈ (ព្រះឥសូរ)។
[សូ-ឡី] souli
ព្រះសិវៈ (ព្រះឥសូរ)។
(គីមី.) ល្បាយនៃអង្គធាតុពីរឬច្រើន; វត្ថុរាវដែលមានអង្គធាតុមួយទៀតរលាយក្នុងនោះ :
[សូ-លុយ-ស្យុង] souluysyung≈
(គីមី.) ល្បាយនៃអង្គធាតុពីរឬច្រើន; វត្ថុរាវដែលមានអង្គធាតុមួយទៀតរលាយក្នុងនោះ :
(ម.ព. សូល)។
[សូ] sou≈
(ម.ព. សូល)។
(សុភាសិត) ស្លាប់ក៏ស្លាប់ចុះកុំឱ្យតែដាច់សីល ឬស្លាប់ទៅស្រួលជាងរស់នៅ កុំតែលះបង់សុចរិតធម៌។
[សូវ] sov
គួរ, គួរតែ; ដោយប្រថុយ :
[មិន-សូវ-ឆ្ងាញ់] sov
មិនឆ្ងាញ់ប៉ុន្មាន, ដែលឆ្ងាញ់តិច។
[មិន-សូវ-ឆ្ងាញ់] sov
(សុភាសិត) ស្លាប់ក៏ស្លាប់ចុះកុំឱ្យតែដាច់សីល ឬស្លាប់ទៅស្រួលជាងរស់នៅ កុំតែលះបង់សុចរិតធម៌។
ដែលត្បុលចូលបន្តិចៗ (ក្នុងគុម្ពស្មៅឬគំនរចំបើងជាដើម) :
[សូវ-សូវ] souv
ដែលត្បុលចូលបន្តិចៗ (ក្នុងគុម្ពស្មៅឬគំនរចំបើងជាដើម) :
កាន់សំណុំកន្ទុយក្ងោករាំដើរសួលើព្រ័ត្រចងខ្វែង :
[សួ] suo
ដើរលើស្នួឬលើអ្វីៗដែលមានគ្រឿងតោងផង :
[សួ-ព្រាត់] suo
កាន់សំណុំកន្ទុយក្ងោករាំដើរសួលើព្រ័ត្រចងខ្វែង :
(ទស្សនៈ.) លោកឬភពនៃសន្តិនិងសុភមង្គលដ៏ឧត្តមដែលគេជឿថា បុគ្គលល្អនឹងបានទៅកើតនៅក្រោយពេលគេស្លាប់ទៅ។
[សួ] suokr
ទេវលោក, លោកទិព្វ, ឋានទេវតា :
[សួ] suokr
(ទស្សនៈ.) លោកឬភពនៃសន្តិនិងសុភមង្គលដ៏ឧត្តមដែលគេជឿថា បុគ្គលល្អនឹងបានទៅកើតនៅក្រោយពេលគេស្លាប់ទៅ។
ពាក្យក្លាយមកពី : ស្វគ៌, ស្វ > សួ។ សួគ៌ (ទេវលោក) សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ ជា សួគ៌ា ក៏មាន :
[សួ-គា] suokrea
ពាក្យក្លាយមកពី : ស្វគ៌, ស្វ > សួ។ សួគ៌ (ទេវលោក) សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ ជា សួគ៌ា ក៏មាន :
ឈ្មោះម្លូមួយប្រភេទ ស្លឹកវែងៗ :
[សួង] suong
ធេង, ស្អាតធេង, ណិល; ម៉ដ្ឋស្លុង, ល្អិតផង់ (ច្រើននិយាយផ្សំនឹងពាក្យ រលីង, ល្អិត, ម៉ដ្ឋ) :
[ម៉ត់-សួង] suong
ម៉ដ្ឋស្លុងឬល្អិតផង់។