សុភោជន៍! នាម
[សុ-ភោច] sophoch≈
(ម.ព. សុភោជន!)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[សុ-ភោច] sophoch≈
(ម.ព. សុភោជន!)។
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ សុភាព ថា សុភំសុភាព សុភាពស្រួលបួល, សុភាពសមរម្យ :
[សុ-ភំ] sophum
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ សុភាព ថា សុភំសុភាព សុភាពស្រួលបួល, សុភាពសមរម្យ :
ដែលមានភាវៈល្អ, ទន់ភ្លន់, រាបទាប, សុភាពល្អ, សុភាពស្រួលបួល, សុភាពសមរម្យ :
[សុ-ភំ-សុ-ភាប] sophumsopheap
ដែលមានភាវៈល្អ, ទន់ភ្លន់, រាបទាប, សុភាពល្អ, សុភាពស្រួលបួល, សុភាពសមរម្យ :
ដែលរុងរឿង, ល្អ; ជាទីគាប់ចិត្ត, គួរឱ្យស្រឡាញ់, មានលាភ, សម្បូណ៌, មានសេចក្ដីចម្រើន, មានសេចក្ដីសុខសប្បាយ។
[សុ-ភាក់] sophoak
ដែលរុងរឿង, ល្អ; ជាទីគាប់ចិត្ត, គួរឱ្យស្រឡាញ់, មានលាភ, សម្បូណ៌, មានសេចក្ដីចម្រើន, មានសេចក្ដីសុខសប្បាយ។
(ម.ព. សុភ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សុ-ភៈ—] sopheak—≈
(ម.ព. សុភ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ផ្កាម្លិះរួត :
[សុ-ម៉ៈ-នា] somonea
ម្លិះរួត :
[សុ-ម៉ៈ-នា-បុស] somonea
ផ្កាម្លិះរួត :
(ព.ប្រ.) ផ្កាកម្រង, ជាពាក្យហៅស្ត្រីជាទីស្រឡាញ់ប្រៀបដូចកម្រងផ្កា :
[សុ-ម៉ា-លី] someali
ដែលមានផ្កាកម្រងល្អឬអ្នកដែលមានផ្កាកម្រងល្អ។
[សុ-ម៉ា-លី] someali
(ព.ប្រ.) ផ្កាកម្រង, ជាពាក្យហៅស្ត្រីជាទីស្រឡាញ់ប្រៀបដូចកម្រងផ្កា :
ឈ្មោះព្រះនាងទេវីជាមាតារបស់ព្រះរាម និងព្រះលក្ស្មណ៍, ហើយជាភរិយារបស់ព្រះបាទទសរថ (នៅក្នុងរឿងរាមាយណៈ)។
[សុ-មិ-ត្រា-ទេ-វី] somitreatevi≈
ឈ្មោះព្រះនាងទេវីជាមាតារបស់ព្រះរាម និងព្រះលក្ស្មណ៍, ហើយជាភរិយារបស់ព្រះបាទទសរថ (នៅក្នុងរឿងរាមាយណៈ)។
បណ្ឌិតអ្នកមានប្រាជ្ញាអាចកម្ចាត់កិលេសបាន, ពុទ្ធាទិបណ្ឌិត។
[សុ-មេត] someth
អ្នកមានប្រាជ្ញាល្អ, អ្នកមានប្រាជ្ញាអាចកម្ចាត់កិលេសបាន; អ្នកប្រាជ្ញខាងគតិធម៌។
[សុ-មេត-កុល-ធី-ដា] someth
(ម.ព. សុមេធកុលបុត្ត)។
[សុ-មេត-កុ-ឡៈ-បុត] someth
កុលបុត្តអ្នកមានសុមេធា :
[សុ-មេ-ធៈ-បន់-ឌិត] someth
បណ្ឌិតអ្នកមានប្រាជ្ញាអាចកម្ចាត់កិលេសបាន, ពុទ្ធាទិបណ្ឌិត។
ប្រាជ្ញាល្អ, ប្រាជ្ញាដែលអាចកម្ចាត់កិលេសបាន។
[សុ-មេ-ធា] somethea
ប្រាជ្ញាល្អ, ប្រាជ្ញាដែលអាចកម្ចាត់កិលេសបាន។
[សុ-មេ-រុ] someru
ឈ្មោះភ្នំមួយធំខ្ពស់ចម្បង ជាទីតាំងនៃត្រៃត្រិង្សសួគ៌ ដែលជាឋានរបស់ព្រះឥន្ទ្រ។ ពាក្យថា នេរុ, មេរុ, សិនេរុ, តិទិវាធរ, សុរគិរី, សុរាទ្រិ, សុរាស្រ័យ សុទ្ធតែជាឈ្មោះរបស់ភ្នំនេះឯង ប៉ុន្តែខ្មែរប្រើពាក្យ សុមេរុ ឬ សុមេរុ៍ ជាង :
(ម.ព. សុមេរុ)។
[សុ-ម៉ែ] somae≈
(ម.ព. សុមេរុ)។
(ម.ព. សុយម៉ុយ)។
[សុយ-ម-ម៉ុយ] soymomoy≈
(ម.ព. សុយម៉ុយ)។
ស្រមុយក្រៃពេក; ដែលមានពុកមាត់ពុកចង្កាស្មុយ :
[សុយ-ម៉ុយ] soymuy
ស្រមុយក្រៃពេក; ដែលមានពុកមាត់ពុកចង្កាស្មុយ :
(ម.ព. សុយម៉េៈ´ជ្រក់ស្ពៃ)។
[សុយ-ម៉េះ] soymeeak
(ព.សា.) សុញ្ញ, សូន្យ, ឃែត, មោឃ, មោឃៈ, ឥតបានការ, ឥតកើតជាការអ្វីសូម្បីតិចតួច :
[សុយ-ម៉េៈ-ក្ដាម-ប្រៃ] soymeeak
(ម.ព. សុយម៉េៈ´ជ្រក់ស្ពៃ)។
[សុយ-ម៉េៈ-ជ្រក់-ស្ពៃ] soymeeak
ឃែតទទេ ឥតបានការអ្វី (ពាក្យសាមញ្ញនៃអ្នកស្រុកក្រៅជនបទ និយាយតាមទម្លាប់ដោយស្និទ្ធស្នាលណាស់)។
ការទៅដោយស្រួល, ដំណើរទៅស្រួល, ការដើរដំណើរស្រួល។ ពាក្យប្រើដោយសន្មតិ (តាមសម័យនិយម) សម្រាប់ឱ្យពរដល់អ្នកដែលរៀបចេញដំណើរទៅកាន់ទីឆ្ងាយ :
[សុ-យា-ត្រា] soyeatra
ការទៅដោយស្រួល, ដំណើរទៅស្រួល, ការដើរដំណើរស្រួល។ ពាក្យប្រើដោយសន្មតិ (តាមសម័យនិយម) សម្រាប់ឱ្យពរដល់អ្នកដែលរៀបចេញដំណើរទៅកាន់ទីឆ្ងាយ :
ភ្នំព្រះសុមេរុ៍។
[សុ-រ៉ៈ] sor
ទេវតា។
[សុ-រ៉ៈ-កុល] sor
រោងឬអាស្រមប្រតិស្ឋានទេវរូប។
[សុ-រ៉ៈ-ក្រិត] sor
ដែលកើតអំពីទេវតាធ្វើ, ដែលទេវតានិម្មិត :
[សុ-រ៉ៈ-គច់] sor
ដំរីឯរាវ័ណ។
[សុ-រ៉ៈ-គៈ-ណៈ] sor
ពួកទេវតា។
[សុ-រ៉ៈ-គិ-រី] sor
ភ្នំព្រះសុមេរុ៍។
[សុ-រ៉ៈ-ចាប] sor
ធ្នូទេវតា (ឥន្ទធនូ)។
[សុ-រ៉ៈ-ជន់] sor
ជនជាទេវតា (ទេវតា)។
[សុ-រ៉ៈ-ជេត] sor
ព្រហ្ម។
[សុ-រ៉ាត់-ឋាន] sor
ដូចគ្នានឹង សុរកុល។
[សុ-រ៉ៈ-ទ្រុម] sor
ដូចគ្នានឹង សុរព្រឹក្ស។
[សុ-រ៉ៈ-នាត] sor
(ម.ព. សុរបតី)។
[សុ-រ៉ៈ-និ-កាយ] sor
(ម.ព. សុរគណៈ)។
[សុ-រ៉ៈ-ប៉ៈ-ដី] sor
ព្រះឥន្ទ្រ។
[សុ-រ៉ៈ-បត់] sor
ផ្លូវទេវតា (អាកាស)។
[សុ-រ៉ៈ-ព្រឹក] sor
ដើមកល្បព្រឹក្ស។
[សុ-រ៉ៈ-រាច] sor
ស្ដេចទេវតា; ព្រះឥន្ទ្រ។
[សុ-រ៉ៈ-លោក] sor
ឋានសួគ៌។
[សុ-រ៉ៈ-ស្ត្រី] sor
ស្ត្រីអប្សរ, ស្រីសួគ៌។
[សុ-រ៉ៈ-ឋាន] sor
(ម.ព. សុរដ្ឋាន)។
[សុ-រ៉ាង-គៈ-នា] sor
(ម.ព. សុរស្ត្រី)។
[សុ-រ៉ា-នុ-ភាប] sor
អានុភាពនៃទេវតា។
[សុ-រ៉ា-យុត] sor
អាវុធទេវតា។
[សុ-រ៉ា-ឡៃ] sor
ឋានសួគ៌; ប្រាសាទឬរោងជាដើម ដែលសន្មតថា ជាលំនៅនៃទេវតា (ប្រើក្លាយជា សុលាល័យ ក៏មាន)។
[សុ-រ៉ា-វុត] sor
(ម.ព. សុរាយុធ)។
ការរក្សាដោយប្រពៃ, ការថែទាំដោយប្រយ័ត្ន :
[សុ-រ៉័ក-ខា] sorkkha
ការរក្សាដោយប្រពៃ, ការថែទាំដោយប្រយ័ត្ន :
(ម.ព. សុរក្ខា)។
[សុ-រ័ក-សា] sorkasa≈
(ម.ព. សុរក្ខា)។
ការទទួលមរណភាពនៃខត្តិយជាតិ តាំងពីទីព្រះអង្គម្ចាស់ចុះមក។
[សុ-រ៉ៈ-គត់] sorakkta≈
ទៅកើតជាទេវតាហើយ (ស្លាប់)។
[សុ-រ៉ៈ-គត់] sorakkta≈
ការទទួលមរណភាពនៃខត្តិយជាតិ តាំងពីទីព្រះអង្គម្ចាស់ចុះមក។
ខ្មែរហៅឈើមួយប្រភេទ ផ្កាល្អិតៗ ចេញពីមែក វេលារីកមានព័ណ៌លឿង ក្លិនក្រអូបឆ្ងាញ់, ផ្លែមូលជ្រលមស្រួចខាងចុង គ្រាប់ធំ វេលាទុំមានសម្បុរលឿងមានក្លិនក្នុងធុំឆួល (ហៅ សូរភី ក៏មាន)។
[សុ-រ៉ៈ-ភី] sorophi
ដែលមានក្លិនក្រអូប។
[សុ-រ៉ៈ-ភី] sorophi
គ្រឿងក្រអូប។
[សុ-រ៉ៈ-ភី-គន់] sorophi
ក្លិនក្រអូប; គ្រឿងក្រអូប។
[សុ-រ៉ៈ-ភី-មាស] sorophi
ខែក្រអូបផ្កាឈើ (ខែក្នុងនិទាឃរដូវ ឬក្នុងគិម្ហរដូវ)។
[សុ-រ៉ៈ-ភី-វាត] sorophi
ខ្យល់ដែលបក់ដោយទាំងក្លិនក្រអូបមកផង។
[សុ-រ៉ៈ-ភី-វា-សិត] sorophi
ដែលអប់ដោយគ្រឿងក្រអូប។
[សុ-រ៉ៈ-ភី] sorophi
ខ្មែរហៅឈើមួយប្រភេទ ផ្កាល្អិតៗ ចេញពីមែក វេលារីកមានព័ណ៌លឿង ក្លិនក្រអូបឆ្ងាញ់, ផ្លែមូលជ្រលមស្រួចខាងចុង គ្រាប់ធំ វេលាទុំមានសម្បុរលឿងមានក្លិនក្នុងធុំឆួល (ហៅ សូរភី ក៏មាន)។
[សុ-រ៉ៈ-សៈ-ភោ-ជន់] sorsaphouchon
ភោជនមានរសឆ្ងាញ់ពិសា :
[សុ-រ៉ៈ-សៈ-ភោ-ជន់] sorsaphouchon
ពាក្យប្រើដោយសន្មតិ (តាមសម័យនិយម) សម្រាប់ឱ្យពរគ្នាក្នុងវេលារៀបនឹងបរិភោគភោជនាអាហារ :
[សុ-រ៉ៈ-សៈ-ភោ-ជន់] soraksakphochno≈
(ម.ព. សុភោជន)។
(ម.ព. សុរសភោជន)។
[សុ-រ៉ៈ-សៈ-ភោច] soraksakphoch≈
(ម.ព. សុរសភោជន)។
(ម.ព. សុភោជន)។
[សុ-រ៉ៈ-សៈ-ភោច] soraksakphoch≈
(ម.ព. សុភោជន)។
អ្នកជាប់ស្រា, អ្នកញៀនស្រា; អ្នកលេងស៊ីផឹក; មនុស្សស្រវឹងខួប។
[សុ-រ៉ា] sorea
ទេវតាទាំងឡាយ, ពួកទេវតា។
[សុ-រ៉ា] sorea
ទឹកស្រវឹងមានដើមកំណើតដំបូងបង្អស់ កើតអំពីព្រានព្រៃម្នាក់ឈ្មោះ សុរៈ។ មានរឿងតំណាលក្នុងគម្ពីរជាតកខាងពុទ្ធសាសនាថា កាលពីបុរាណព្រេងនាយយូរអង្វែងហើយ មានព្រានព្រៃម្នាក់ឈ្មោះ សុរៈ (ជាអ្នកមធ្យមប្រទេស) បានឃើញពួកសត្វបក្សីមកប្រជុំគ្នាផឹកទឹកដែលដក់នៅប្រឡង់ប្រគាបឈើធំមួយក្នុងព្រៃ
[សុ-រ៉ា-កៈ-រ៉ន់-ឌៈ-កៈ] sorea
ដបដាក់សុរា, ដបស្រា។
[សុ-រ៉ា-កា] sorea
អ្នកធ្វើសុរា, អ្នកបិតស្រា។
[សុ-រ៉ា-កា-រ៉ៈ-កៈ] sorea
(ម.ព. សុរាការ)។
[សុ-រ៉ា-គា] sorea
(ម.ព. សុរាគ្រឹះ)។
[សុ-រ៉ា-គ្រឹះ] sorea
ផ្ទះឬរោងលក់សុរា; រោងបិតស្រា។
[សុ-រ៉ា-ចាត] sorea
ពាងឬឪទឹនដាក់សុរា។
[សុ-រ៉ា-ជីប] sorea
ការចិញ្ចឹមជីវិតដោយរបរបិតសុរាឬលក់សុរា។
[សុ-រ៉ា-ជី-វិន] sorea
អ្នកធ្វើរបរបិតសុរាឬលក់សុរា។
[សុ-រ៉ា-ជី-វិ-នី] sorea
(ម.ព. សុរាជីវិន)។
[សុ-រ៉ា-ជី-វៈ] sorea
(ម.ព. សុរាជីព)។
[សុ-រ៉ា-ទាន] sorea
ការឱ្យសុរាជាទាន (ព.ពុ.) ថាឥតបានបុណ្យ។
[សុ-រ៉ា-ទោស] sorea
ទោសកើតអំពីផឹកសុរា។