សុផល
(ម.ព. សុពចមិត្ត)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
(ម.ព. សុពចមិត្ត)។
[សុ-ផល់] sophal
ដែលមានផ្លែល្អ :
[សុ-ផល់] sophal
ផលល្អ, ផ្លែល្អ។
[សុ-ពៈ-ចៈ-ជា-តិ-កា] sophal
(ម.ព. សុពចជាតិកៈ)។
[សុ-ពៈ-ចៈ-ជា-តិ-កៈ] sophal
អ្នកដែលគេងាយស្ដីប្រដៅ។
[សុ-ពៈ-ចៈ-មិត] sophal
មិត្រដែលស្ដីថាឱ្យទៅស្ដាប់ពាក្យ, មិត្រងាយស្ដីប្រដៅ។
[សុ-ពៈ-ចៈ-មិត] sophal
(ម.ព. សុពចមិត្ត)។
ដែលស្ដីប្រដៅងាយ, ដែលស្រណុកស្ដីប្រដៅ; ដែលងាយយកពាក្យ :
[សុ-ពៈ-ចៈ] sopochak
ដែលស្ដីប្រដៅងាយ, ដែលស្រណុកស្ដីប្រដៅ; ដែលងាយយកពាក្យ :
(ម.ព. សុពចៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សុ-ពៈ-ចៈ—] sopeakchak—≈
(ម.ព. សុពចៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សុ-ព័រ] soponr
មាស។
[សុ-ព័រ] soponr
ដែលមានព័ណ៌ឬសម្បុរល្អ។
[សុ-ព័រ-បា-ទុក] soponr
ទ្រនាប់ជើងមាស; (រ.ស.) :
[សុ-ព័រ-បា-ទុ-កា] soponr
(ម.ព. សុព័ណ៌បាទុក)។
[សុ-ព័រ-ភាច] soponr
ភាជន៍មាស។
[សុ-ព័រ-ភ្រឹង-គា] soponr
កុណ្ឌីមាស។
[សុ-ព័រ-មា-លា] soponr
កម្រងផ្កាមាស; ខ្សែមាស។
ការធ្វើឱ្យបានការ ការប្រកាសថាបានការ។
[សុ-ពល់-កាំ] ឬ [សុ-ពៈ-លៈ-កាំ] soplokaam]rue[sopeakleakkaam≈
ការធ្វើឱ្យបានការ ការប្រកាសថាបានការ។
(ច្ប.) រយៈពេលកំណត់ថាឯកសារណាមួយនៅមានតម្លៃតាមផ្លូវច្បាប់ឬទំនិញណាមួយនៅអាចប្រើប្រាស់បាន :
[សុ-ពល់-ភាប] ឬ [សុ-ពៈ-លៈ-ភាប] soplopheab]rue[sopeakleakpheab≈
(ច្ប.) រយៈពេលកំណត់ថាឯកសារណាមួយនៅមានតម្លៃតាមផ្លូវច្បាប់ឬទំនិញណាមួយនៅអាចប្រើប្រាស់បាន :
(ម.ព. សុពណ៌)។
[សុ-ព័រ] sopro≈
(ម.ព. សុពណ៌)។
[សុ-ភៈ] sophek
ល្អ, ប្រពៃ; ស្អាត, ឥតមានហ្មង; សម, សមរម្យ; ដែលគួរស្រឡាញ់, គួរចាប់ចិត្ត; មានសិទ្ធិជោគ; មានសិរី, មានសួស្ដី; មានលាភ; មានសេចក្ដីសុខ; មានសេចក្ដីចម្រើន; ដែលឱ្យគុណ, ឱ្យសម្រេចប្រយោជន៍គ្រប់យ៉ាង។
[សុ-ភៈ] sophek
លំអ; សេចក្ដីស្អាត; ការសមរម្យ; មង្គល, ជោគល្អ, សិទ្ធិជោគ; សិរី, សួស្ដី; លាភ; សេចក្ដីសុខ; សេចក្ដីចម្រើន; សេចក្ដីសប្បាយ; គុណ; ប្រយោជន៍។
[សុ-ភៈ-ម័ស-ស្ដុ] (ជើង ត)] sophek
សួស្ដី ចូរមាន! (សូមឱ្យមានសួស្ដី! ឬសូមឱ្យមានសិទ្ធិជោគ!)។
[សុ-ភៈ-អ័ក-ស] sophek
អក្សរល្អ។
[សុ-ភៈ-ម័ស-ស្ដុ] (ជើង ត)] sophek
ពាក្យផ្ដើមក្នុងការប្រកាសសូមពរស្រីសួស្ដី ប្រើក្នុងពិធីបួងសួងជាដើម។
[សុ-ភៈ-អ័ក-ស] sophek
សំបុត្ររបស់ស្ដេចប្រទេសរាជប្រើចេញទៅប្រទេសដទៃ។
[សុ-ភៈ-កៈ-ថា] sophek
សម្ដីដែលនាំឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន; ពាក្យឱ្យពរ។
[សុ-ភៈ-កាំ] sophek
អំពើល្អ។
[សុ-ភៈ-ក] sophek
ដែលធ្វើឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន; អ្នកធ្វើឱ្យកើតសេចក្ដីចម្រើន។
[សុ-ភៈ-កាល] sophek
កាលឬសម័យល្អ, វេលាល្អ។
[សុ-ភ័ង] sophek
រូបល្អ; មានរូបល្អ។
[សុ-ភៈ-ទិន] sophek
ថ្ងៃល្អ, ថ្ងៃជា។
[សុ-ភៈ-និច-ឆៃ] sophek
ការចាប់អារម្មណ៍ល្អ, ការរិះគិតល្អ, គំនិតត្រឹមត្រូវ :
[សុ-ភៈ-និ-មិត] sophek
និមិត្តល្អ; សេចក្ដីសម្គាល់ឬសង្កេតឃើញថាល្អ, ថាសមរម្យ។
[សុ-ភៈ-និស-ស្ចៃ] sophek
(ម.ព. សុភនិច្ឆ័យ)។
[សុ-ភៈ-ផល់] sophek
ផលល្អ។
[សុ-ភៈ-ល័ក] sophek
លក្ខណៈល្អ។
[សុ-ភៈ-ល័ក] sophek
(ម.ព. សុភល័ក្ខណ៍)។
[សុ-ភៈ-ស-ម៉ៃ] sophek
(ម.ព. សុភកាល)។
[សុ-ភៈ-អ័ក-ស-សាស់] sophek
សំបុត្រឥស្សរជនអ្នកគ្រងប្រទេសរាជដែលមានអំណាចដូចក្សត្រិយ៍គ្រងរាជ្យ ប្រើចេញទៅប្រទេសដទៃ។
[សុ-ភាង] sophek
(ម.ព. សុភង្គ)។
មង្គលល្អ; គ្រោះល្អ។
[សុ-ភៈ-មង់-គល់] sopheakmngoklo≈
មង្គលល្អ; គ្រោះល្អ។
ភាពជាអ្នកងាយចិញ្ចឹម។
[សុ-ភៈ-រៈ] sophor
ដែលងាយចិញ្ចឹម, ដែលគេស្រណុកចិញ្ចឹម។
[សុ-ភៈ-រៈ-តា] sophor
(ម.ព. សុភរភាព)។
[សុ-ភៈ-រៈ-បុក-គល់] sophor
បុគ្គលដែលគេស្រណុកចិញ្ចឹម, អ្នកមិនរើសអើង។
[សុ-ភៈ-រៈ-បុត] sophor
បុត្រដែលមាតាបិតាស្រណុកចិញ្ចឹម។
[សុ-ភៈ-រៈ-បុត] sophor
(ម.ព. សុភរបុត្ត)។
[សុ-ភៈ-រៈ-ភាប] sophor
ភាពជាអ្នកងាយចិញ្ចឹម។
អ្នកដែលសម្លឹងរំពឹងឃើញរូបកាយថាល្អ។
[សុ-ភា] sophea
អ្នកពិភាក្សាក្ដី។
[សុ-ភា] sophea
ឋានន្តរចៅក្រមខាងតុលាការ ជាអ្នកពិភាក្សាក្ដី; ក្នុងរជ្ជកាលពីដើម មានមុខការរួមចូលជាមួយនឹងរាជការរដ្ឋបាលផង, ក្នុងខេត្តមួយៗ មានចៅហ្វាយស្រុកម្នាក់, បាឡាត់ស្រុកម្នាក់, សុភាម្នាក់, យោក្ប័ត្រម្នាក់; បើខេត្តធំ មានសុភាពីរនាក់ (ឆ្វេងស្ដាំ), ជួនកាលមានបាឡាត់ស្រុកពីរនាក់ (ឆ្វេ
[សុ-ភា-នុ-ប៉័ស-សិ-នី] sophea
(ម.ព. សុភានុបស្សី)។
[សុ-ភា-នុ-បុ័ស-សី] sophea
អ្នកដែលសម្លឹងរំពឹងឃើញរូបកាយថាល្អ។
(ម.ព. សុភា និង ចារបុរស)។
[សុ-ភា-ចា-រ៉ៈ-បុ-រ៉ស់] sopheacharboros
(ម.ព. សុភា និង ចារបុរស)។
(ម.ព. សុភា និង តុលាការ)។
[សុ-ភា-តុ-ឡា-កា] sopheatoleakar
(ម.ព. សុភា និង តុលាការ)។
ទន់ភ្លន់, រាបទាប, រៀបរយ; ដែលមានឫកពារៀបរយ, ចុះបែបបទ, ស្លូតបូត :
[សុ-ភាប] spheap
ទន់ភ្លន់, រាបទាប, រៀបរយ; ដែលមានឫកពារៀបរយ, ចុះបែបបទ, ស្លូតបូត :
ភាវៈល្អ, ទន់ភ្លន់, រម្យទម, រៀបរយ, រាបទាប, ស្លូតបូត, ចុះបែបបទ, ស្រគត់ស្រគំ :
[សុ-ភាប-រាប-សា] sopheabreabsa≈
ភាវៈល្អ, ទន់ភ្លន់, រម្យទម, រៀបរយ, រាបទាប, ស្លូតបូត, ចុះបែបបទ, ស្រគត់ស្រគំ :
ឥរិយាបថស្របទៅតាមក្រិត្យក្រម ច្បាប់ វិន័យអប់រំ ដែលនាំឱ្យមនុស្សស្ថិតក្នុងភាពល្អប្រពៃ :
[សុ-ភា-វៈ-ធ័រ] sopheaveakthro≈
ឥរិយាបថស្របទៅតាមក្រិត្យក្រម ច្បាប់ វិន័យអប់រំ ដែលនាំឱ្យមនុស្សស្ថិតក្នុងភាពល្អប្រពៃ :
ភាពដែលនាំឱ្យមានបែបបទល្អ រៀបរយល្អ សមរម្យ។
[សុ-ភា-វៈ-នី] sopheaveakni≈
ភាពដែលនាំឱ្យមានបែបបទល្អ រៀបរយល្អ សមរម្យ។
ឱវាទជាសុភាសិត, ឱវាទត្រឹមត្រូវ។
[សុ-ភា-សិត] sopheaset
ពាក្យពីរោះ, ពាក្យត្រូវ, ឱវាទត្រឹមត្រូវ (ដែលមានប្រយោជន៍គួររៀនគួរស្ដាប់) :
[សុ-ភា-សិត] sopheaset
(អ.សិ.) ឧបទេសអក្សរសិល្ប៍មួយប្រភេទ ដែលកវី អ្នកនិពន្ធតាក់តែងជាពាក្យឬកម្រងពាក្យចួនរណ្ដំ (កម្រងកែវ) សម្រាប់អប់រំ ទូន្មាន ដោយលើកយក ធម្មជាតិ ជីវភាព សង្គមជាដើម មកប្រៀបធៀប :
[សុ-ភា-សិត] sopheaset
ដែលពោលពីរោះ, ដែលនិយាយត្រូវ, ដែលថាត្រូវ (នាំឱ្យសម្រេចប្រយោជន៍បានដោយប្រពៃ) :
[សុ-ភា-សិ-តៈ-កៈ-ថា] sopheaset
(ម.ព. សុភាសិតវាចា)។
[សុ-ភា-សិ-តៈ-គា-ថា] sopheaset
គាថាឬកម្រងសុភាសិត, ពាក្យកាព្យសុភាសិត។
[សុ-ភា-សិ-តៈ-វ-លី] sopheaset
(ម.ព. សុភាសិតគាថា)។
[សុ-ភា-សិ-តៈ-វា-ចា] sopheaset
សម្ដីល្អ, សម្ដីត្រូវ។
[សុ-ភា-សិ-តៈ-វា-ទិន] sopheaset
អ្នកដែលពេញចិត្តនិយាយតែពាក្យត្រឹមត្រូវ; អ្នកដែលច្រើននិយាយអាងសុភាសិត។
[សុ-ភា-សិ-តៈ-វា-ទិ-នី] sopheaset
(ម.ព. សុភាសិតវាទិន)។
[សុ-ភា-សិ-តោ-វាត] sopheaset
ឱវាទជាសុភាសិត, ឱវាទត្រឹមត្រូវ។
(ម.ព. សុភាសិត) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សុ-ភា-សិ-តោ—] sopheasetao—≈
(ម.ព. សុភាសិត) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. សុភាសិត) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សុ-ភា-សិ-តៈ—] sopheasetak—≈
(ម.ព. សុភាសិត) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. សុភ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សុ-ភា—] sophea—≈
(ម.ព. សុភ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. សុភិក្ខកាល)។
[សុ-ភិក] sophikkhor
ដែលមានបាយងាយ គឺដែលសម្បូណ៌ភោជនាហារ :
[សុ-ភិក] sophikkhor
បាយងាយ គឺភោជនាហារសម្បូណ៌ :
[សុ-ភិក-ខៈ-កាល] sophikkhor
កាលឬសម័យដែលសម្បូណ៌ភោជនាហារ, គ្រាសម្បូណ៌ស្រូវអង្ករ។
[សុ-ភិក-ខៈ-សៈ-ម៉ៃ] sophikkhor
(ម.ព. សុភិក្ខកាល)។
(ម.ព. សុភិក្ខ)។
[សុ-ភិក] sophik≈
(ម.ព. សុភិក្ខ)។
[សុ-ភោ-ជន់] sophouchon
ភោជនល្អ, ភោជនឆ្ងាញ់ :
ពាក្យប្រើដោយសន្មតិ (តាមសម័យនិយម) សម្រាប់ឱ្យពរគ្នាក្នុងវេលារៀបនឹងបរិភោគភោជនាហារ : ឬ សុភោជន៍! អញ្ជើញបរិភោគឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា!, សូមបរិភោគឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា! ឬសូម (អ្នក) បរិភោគអាហារឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា! :
[សុ-ភោ-ជន់] sophochno≈
ពាក្យប្រើដោយសន្មតិ (តាមសម័យនិយម) សម្រាប់ឱ្យពរគ្នាក្នុងវេលារៀបនឹងបរិភោគភោជនាហារ : ឬ សុភោជន៍! អញ្ជើញបរិភោគឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា!, សូមបរិភោគឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា! ឬសូម (អ្នក) បរិភោគអាហារឱ្យឆ្ងាញ់ពិសា! :
(ម.ព. សុភោជន)។
[សុ-ភោច] sophoch≈
(ម.ព. សុភោជន)។