សុធា នាម
[សុ-ធា-ភោ-គី] sothea
(ម.ព. សុធាភុជ)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[សុ-ធា-ភោ-គី] sothea
(ម.ព. សុធាភុជ)។
[សុ-ធា-ភោ-ជន់] sothea
ភោជនទិព្យ។
[សុ-ធា-ភោច] sothea
(ម.ព. សុធាភោជន)។
[សុ-ធា-ម៉័ត-តិ-កា] sothea
បាយអ។
[សុ-ធា-ម៉ៃ] sothea
ដែលធ្វើដោយកំបោរឬដោយបាយអ :
[សុ-ធា-រស់] sothea
រសទិព្យ, ទឹកទិព្យ។
[សុ-ធា-សិន-ធុ] sothea
សមុទ្រទិព្យ (មេឃ, ពពក)។
(ម.ព. សុធា) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សុ-ធា—] sothea—≈
(ម.ព. សុធា) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ប្រាជ្ញា; សេចក្ដីឈ្លាស; ការយល់ជាក់; អ្នកប្រាជ្ញ។
[សុ-ធី] sothi
ប្រាជ្ញា; សេចក្ដីឈ្លាស; ការយល់ជាក់; អ្នកប្រាជ្ញ។
អ្នកមានចំណេះខ្ពស់, អគ្គបណ្ឌិត។
[សុ-ធី] sothir
ដែលមានគំនិតរឹងប៉ឹងឬខ្ជាប់ខ្ជួន។
[សុ-ធី] sothir
អ្នកមានចំណេះខ្ពស់, អគ្គបណ្ឌិត។
(ម.ព. សុធីរ)។
[សុ-ធី-រា] sothirea≈
(ម.ព. សុធីរ)។
(ម.ព. សុនករាជ)។
[សុ-ណក់] sonok
ឆ្កែ (ឈ្មោល)។
[រាច-សុ-ណក់] sonok
ឆ្កែរបស់ព្រះរាជា។
[រាច-សុ-ណក់] sonok
(ម.ព. សុនករាជ)។
(ម.ព. រាជសុនខី)។
[សុ-ណៈ-ខី] sonokhei
ឆ្កែញី, មេឆ្កែ ប្រើជា (ព.ខ្ព.)។
[រាច-សុ-ណៈ-ខី] sonokhei
ឆ្កែញីរបស់ព្រះរាជា។
[រាច-សុ-ណី] sonokhei
(ម.ព. រាជសុនខី)។
ត្រុនៗ, តត្រុន; ត្រេះត្រះ; ប្រុនៗ :
[សុន-ត្រុន] sontron
ត្រុនៗ, តត្រុន; ត្រេះត្រះ; ប្រុនៗ :
ឈ្មោះស្រះបោក្ខរណីក្នុងឋានត្រៃត្រិង្ស។
[សុ-នន់-ទា] sonntea
នាមជាយាម្នាក់របស់ព្រះឥន្ទ្រ។
[សុ-នន់-ទា] sonntea
ឈ្មោះស្រះបោក្ខរណីក្នុងឋានត្រៃត្រិង្ស។
(ម.ព. សុនខី)។
[សុ-ណី] sonei≈
(ម.ព. សុនខី)។
បែបបទនៃការប្រព្រឹត្តល្អ ...។
[សុ-នី-តិ] sonite
ច្បាប់ល្អ, ច្បាប់មានលក្ខណប្បញ្ញត្តិត្រឹមត្រូវ; ការប្រព្រឹត្តល្អ; មារយាទឬសណ្ដាប់ធ្នាប់ល្អ។
[សុ-នី-តិ-ភាប] sonite
បែបបទនៃការប្រព្រឹត្តល្អ ...។
ឱវាទល្អ, ដំបូន្មានត្រូវ។
[សុន-ទៈ-រៈ] ឬ [សុន-ទ] sontor
ល្អ, ប្រពៃ; ពីរោះ, ដែលគួរចង់ឮ គួរចង់ស្ដាប់, ពីរោះចាប់ចិត្ត; ដែលគួរស្រឡាញ់; គួររីករាយ។
[សុន-ទៈ-រៈ-កាំ] sontor
អំពើល្អ; ការងារល្អ។
[សុន-ទៈ-រៈ-ភាប] sontor
ភាពល្អ, សេចក្ដីល្អ។
[សុន-ទៈ-រៈ-មៈ-តិ] sontor
គំនិតត្រូវ។
[សុន-ទៈ-រៈ-យា-ត្រា] sontor
ដំណើរល្អ, ដំណើរមានសុខស្រួល។
[សុន-ទៈ-រៈ-យាន] sontor
យានល្អ, យានស្រួលជិះ។
[សុន-ទៈ-រៈ-ល័ក] sontor
លក្ខណៈល្អ។
[សុន-ទៈ-រៈ-ល័ក] sontor
(ម.ព. សុន្ទរលក្ខណ៍)។
[សុន-ទៈ-រៈ-វា-ចា] sontor
ពាក្យពីរោះ។
[សុន-ទៈ-រៈ-វាត] sontor
(ម.ព. សុន្ទរវាចា)។
[សុន-ទៈ-រៈ-វា-ទិន] sontor
អ្នកដែលមានសម្ដីពីរោះ។
[សុន-ទៈ-រៈ-វា-ទិ-នី] sontor
(ម.ព. សុន្ទរវាទិន)។
[សុន-ទៈ-រៈ-សំ-ប័ត] sontor
សម្បត្តិល្អ; សម្បត្តិរបស់អ្នកល្អ (ការប្រព្រឹត្តល្អ)។
[សុន-ទៈ-រៈ-សូ-ប៉ៈ] sontor
សម្លឆ្ងាញ់។
[សុន-ទៈ-រោ-វ៉ាត] sontor
ឱវាទល្អ, ដំបូន្មានត្រូវ។
ខ្មែរហៅសម្ដីសូត្រថ្លែងសេចក្ដីក្នុងទីប្រជុំជនថា សុន្ទរកថា ដែរ :
[សុន-ទៈ-រៈ-កៈ-ថា] sonteakreakkaktha≈
សម្ដីពីរោះ, សម្ដីគួរចង់ស្ដាប់។
[សុន-ទៈ-រៈ-កៈ-ថា] sonteakreakkaktha≈
ខ្មែរហៅសម្ដីសូត្រថ្លែងសេចក្ដីក្នុងទីប្រជុំជនថា សុន្ទរកថា ដែរ :
(ម.ព. សុន្ទរកថា)។
[សុន-ទៈ-រៈ-ពាក] sonteakreakpeak≈
(ម.ព. សុន្ទរកថា)។
(ម.ព. សុន្ទរកថា)។
[សុន-ទៈ-រៈ-ពេច] sonteakreakpech≈
(ម.ព. សុន្ទរកថា)។
(អ.សិ.) តម្លៃដែលមាននៅក្នុងអត្ថបទអក្សរសិល្ប៍ ដោយកវី អ្នកនិពន្ធចេះពណ៌នារូបភាព លក្ខណៈសកម្មភាពនៃតួអង្គ ដំណើររឿង ធម្មជាតិឱ្យឃើញលក្ខណៈល្អត្រឹមត្រូវតាមការពិតឬរូបលក្ខណៈពិត ធ្វើឱ្យអ្នកអាន អ្នកស្ដាប់ពេញចិត្ត :
[សុន-ទៈ-រៈ-រស់] sonteakreakrsa≈
(អ.សិ.) តម្លៃដែលមាននៅក្នុងអត្ថបទអក្សរសិល្ប៍ ដោយកវី អ្នកនិពន្ធចេះពណ៌នារូបភាព លក្ខណៈសកម្មភាពនៃតួអង្គ ដំណើររឿង ធម្មជាតិឱ្យឃើញលក្ខណៈល្អត្រឹមត្រូវតាមការពិតឬរូបលក្ខណៈពិត ធ្វើឱ្យអ្នកអាន អ្នកស្ដាប់ពេញចិត្ត :
ស្ត្រី; នាងមានលំអ, នាងឆើតឆោម។
[សុន-ទៈ-រី] sontori
ស្ត្រី; នាងមានលំអ, នាងឆើតឆោម។
(ម.ព. សុន្ទរ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សុន-ទៈ-រោ—] sonteakro—≈
(ម.ព. សុន្ទរ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ទានល្អ គឺអំណោយដែលគេឱ្យដោយប្រពៃ :
[សុន-ទាន] sontrotean
ទានល្អ គឺអំណោយដែលគេឱ្យដោយប្រពៃ :
(ម.ព. សុន្ទរ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សុន-ទៈ-រៈ—] sonteakreak—≈
(ម.ព. សុន្ទរ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ស្ដេចគ្រុឌ។
[សុ-ប័ន] sobann
គ្រុឌ។
[សុ-បុ័ន-ណៈ-មា-ដា] sobann
មេគ្រុឌ។
[សុ-បុ័ន-ណៈ-រាច] sobann
ស្ដេចគ្រុឌ។
ដែលយុលស្លុបខ្លាំង, ដែលស្លុបទាបចុះក្រោម :
[សុប-ប្រ-ឡុប] sobbrolob
ដែលយុលស្លុបខ្លាំង, ដែលស្លុបទាបចុះក្រោម :
ជ្រប់មុខចុះឬសំកុកសំកុល ដោយកើតទុក្ខព្រួយចិត្តខ្លាំង, ជ្រប់ជ្រៅ :
[សុប-សៅ] sobasau
ជ្រប់មុខចុះឬសំកុកសំកុល ដោយកើតទុក្ខព្រួយចិត្តខ្លាំង, ជ្រប់ជ្រៅ :
ការយល់សប្ដិឃើញមានទំនងជាគ្រឿងសង្កេតបាន (ថានឹងមានហេតុអាក្រក់ឬល្អ)។
[សុ-បិន] soben
ការដេកលក់។ ប្រើសំដៅសេចក្ដីថា "ការយល់សប្ដិឃើញ" :
[សុ-បិន] soben
(ទស្សនៈ.) ស៊េរី (ដំណើរបន្តគ្នា) នៃរូបភាព គំនិត វេទនារម្មណ៍ និងឥន្ទ្រីយារម្មណ៍ ដែលជាធម្មតាកើតឡើងដោយអចេតនានៅក្នុងចិត្តក្នុងរយៈពេលនៃដំណាក់កាលណាមួយនៃដំណេក :
[សុ-បិន-និ-មិត] soben
ការយល់សប្ដិឃើញមានទំនងជាគ្រឿងសង្កេតបាន (ថានឹងមានហេតុអាក្រក់ឬល្អ)។
ផ្លូវល្អ, ផ្លូវស្រួលទៅមក; ការប្រព្រឹត្តត្រូវតាមគន្លងធម៌, គន្លងឬលំអានធម៌ត្រឹមត្រូវ។
[សុប-បត់] sobboth
ផ្លូវល្អ, ផ្លូវស្រួលទៅមក; ការប្រព្រឹត្តត្រូវតាមគន្លងធម៌, គន្លងឬលំអានធម៌ត្រឹមត្រូវ។
(ម.ព. សុប្បភាតសុវត្ថិ!)។
[សុប-ប៉ៈ-ភាត] sobbapheat
ដែលរះភ្លឺច្បាស់ពីទិសបូព៌ :
[សុប-ប៉ៈ-ភាត] sobbapheat
អរុណោទ័យ, ពេលថ្ងៃរះ, ពេលភ្លឺឯកើត :
[សុប-ប៉ៈ-ភា-តៈ-កាល] sobbapheat
ពេលថ្ងៃរះ (ដែរ)។
[សុប-ប៉ៈ-ភា-តៈ-សៈ-ម៉ៃ] sobbapheat
(ម.ព. សុប្បភាតកាល)។
[សុប-ប៉ៈ-ភា-តៈ-សុ-វ័ត] sobbapheat
អរុណ សុវត្ថិ! ឬអរុណ សួស្ដី!
[សុប-ប្រៈ-ភា-តៈ-សួ-ស្ដី] sobbapheat
(ម.ព. សុប្បភាតសុវត្ថិ!)។
ដែលជាក់ស្ដែង, ប្រាកដ, ច្បាស់លាស់; ភ្លឺច្បាស់, ត្រចះ, រុងរឿងចិញ្ចាច :
[សុប-ប្រៈ-កាស] sobrakas
ដែលជាក់ស្ដែង, ប្រាកដ, ច្បាស់លាស់; ភ្លឺច្បាស់, ត្រចះ, រុងរឿងចិញ្ចាច :
(ម.ព. សុប្បភាត)។
[សុប-ប្រៈ-ភាត] sobbreakpheat≈
(ម.ព. សុប្បភាត)។
អំណាចធំដុំ, តេជះខ្លាំង។
[សុប-ប្រៈ-ភាប] sobropheap
អំណាចធំដុំ, តេជះខ្លាំង។
សេចក្ដីឈ្លាសវៃ; ការស្ទាត់ជំនាញ :
[សុប-ប្រៈ-យោក] sobrayouk
សេចក្ដីឈ្លាសវៃ; ការស្ទាត់ជំនាញ :
(ម.ព. សុប្រាតសុវត្ថិ!)។
[សុ-ប្រាត] sobrat
វេលាព្រឹកល្អ (ប្រើជា សុប្រាតកាល ឬ សុប្រាតសម័យ ក៏បាន)។
[សុ-ប្រា-ត:-សុ-វ៉ាត់] sobrat
សួស្ដីក្នុងវេលាព្រឹកល្អ! (ពាក្យឱ្យពរឬគំនាប់គ្នាក្នុងវេលាព្រឹក), ប្រើត្រឹមតែ សុប្រាត! ប៉ុណ្ណេះក៏បាន។
[សុ-ប្រា-ត:-សួ-ស្ដី] sobrat
(ម.ព. សុប្រាតសុវត្ថិ!)។