ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

សុក

បងប្អូនបង្កើតរួមមាតាមួយ (ច្រើនតែហៅកូនភ្លោះ)។

សុក នាម

[សុក] sok

អាការៈមួយប្រភេទ ជាស្រោមស្រោបកូនដែលនៅក្នុងផ្ទៃម្ដាយ មានទងជាប់នឹងផ្ចិតកូនជាផ្លូវជ្រួតជ្រាបរសជាតិឱ្យកូនចម្រើនធំតាមកំណត់, ឋិតនៅក្នុងស្រោមទឹកភ្លោះ, វេលាដល់កាលកំណត់ ស្រោមទឹកភ្លោះបែក កូនក៏សម្រាលចេញមក, គេកាត់ទងសុកឱ្យដាច់ចេញពីផ្ចិតកូន ... (បា. ហៅ នាឡៈ)។

សុក នាម

[ទី-កប់-សុក] sok

ទីដែលកាលកើតគេយកសុកទៅកប់ គឺជាតិភូមិ (ស្រុកកំណើត) ; ជួនកាលគេនិយាយថា ទីកប់សុកទុកភូមិ។

សុក នាម

[បង-ប្អូន-ប្រ-ធាក់-ទង-សុក] sok

បងប្អូនបង្កើតរួមមាតាមួយ (ច្រើនតែហៅកូនភ្លោះ)។

សុកមម៉ុក

(ព.ប្រ.) គំនិតសាញប្រដាញ, គំនិតសុញសាញ។

សុកមម៉ុក គុណនាម

[សុក-ម៏-ម៉ុក] sokmomok

ដែលសុបប្រឡុបស្ញែស្ញុកឬថ្ដែថ្ដុក :

សុកមម៉ុក នាម

[គំ-និត-សុក-ម-ម៉ុក] sokmomok

(ព.ប្រ.) គំនិតសាញប្រដាញ, គំនិតសុញសាញ។

សុករ នាម

[សុ-ក] sokar

ជ្រូក។

សុករៈ នាម

[សុ-កៈ-រ៉ៈ] sokakrak≈

(ម.ព. សុករ)។

សុកុមារ គុណនាម

[សុ-កុ-ម៉ា] sokomear

ដែលកំពុងពេញកំលោះ; សុខុមាល។

សុកុមារី គុណនាម

[សុ-កុ-ម៉ា-រី] sokomeari

(ម.ព. សុកុមារ)។

សុក័ន្ត នាម

[សុក-កាន់] sokoantor

(ម.ព. សក់ក័ន្ត)។

សុក្ក គុណនាម ១)

[សុក-កៈ] sokk

ស; ស្អាត, បរិសុទ្ធ; ថ្លា; ភ្លឺ។

សុក្ក នាម ២)

[សុក-កៈ] sokk

ទឹកអសុចិ, ទឹកកាម :

សុក្ក នាម

[សុក-កៈ-កាំ] sokk

អំពើបរិសុទ្ធ។

សុក្ក នាម

[សុក-កៈ-ទ័ន] sokk

ធ្មេញស; អ្នកដែលមានធ្មេញស។

សុក្ក នាម

[សុក-កៈ-ធ័រ] sokk

ធម៌សឬធម៌បរិសុទ្ធ គឺបុណ្យ, កុសល។

សុក្ក នាម

[សុក-កៈ-ធាត] sokk

ដី-សពង។

សុក្ក នាម

[សុក-កៈ-ប៉័ក] sokk

ចំណែកខាងស, ប៉ែកខាងភ្លឺ គឺខាងខ្នើត។

សុក្កៈ គុណនាម

[សុក-កៈ] sokkak≈

(ម.ព. សុក្ក)។

សុក្ក—

(ម.ព. សុក្ក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

សុក្ក— គុណនាម

[សុក-កៈ—] sokkak—≈

(ម.ព. សុក្ក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

សុក្រ នាម

[សុក] sok

ឈ្មោះភពមួយក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ ដែលនៅចន្លោះភពពុធ និង ភពផែនដី។ គេនិយមហៅភពនេះថាផ្កាយព្រឹក។

សុក្រ នាម

[សុក] sok

ឈ្មោះថ្ងៃទី ៦នៃសប្ដាហ៍ :

សុក្រឹត

ភាពនៃវត្ថុដែលគេធ្វើហើយដោយប្រពៃ, ភាពល្អឥតខ្ចោះ, ការដែលធ្វើហើយស្រេចយ៉ាងល្អបំផុតឥតមានអ្នកណាកែខៃឱ្យល្អជាងទៀតបាន :

សុក្រឹត គុណនាម

[សុ-ក្រឹត] sokroet

ដែលគេធ្វើហើយដោយល្អ, ដែលល្អឥតខ្ចោះ, ឥតទាស់ភ្នែក :

សុក្រឹត នាម

[សុ-ក្រឹត-តៈ-ភាប] sokroet

ភាពនៃវត្ថុដែលគេធ្វើហើយដោយប្រពៃ, ភាពល្អឥតខ្ចោះ, ការដែលធ្វើហើយស្រេចយ៉ាងល្អបំផុតឥតមានអ្នកណាកែខៃឱ្យល្អជាងទៀតបាន :

សុក្រំ

ឈើធំមួយប្រភេទមានខ្លឹម សំបកស្ដើងមានសម្បុរប្រផេះ។

សុក្រំ នាម

[សុ-ក្រំ] sokrum≈

ឈើធំមួយប្រភេទមានខ្លឹម សំបកស្ដើងមានសម្បុរប្រផេះ។

សុខ

បំណងឱ្យបានសុខទៅមុខ។

សុខ គុណនាម

[សុក] sok

ដែលសប្បាយ; ងាយ; ស្រួល; ស្រណុក; សម្រាន្ត។

សុខ នាម

[សុក] sok

សេចក្ដីសប្បាយ; ដំណើរងាយ; ដំណើរស្រួល; ដំណើរស្រណុក; សេចក្ដីសម្រាន្ត :

សុខ នាម

[ទុក-ខៈ-សុក] sok

(ម.ព. សុខទុក្ខ)។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-កៈ-ថា] sok

សម្ដីដែលនាំឱ្យបានសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-កាម] sok

អ្នកស្រឡាញ់សុខ, អ្នកប្រាថ្នាសុខ។

សុខ គុណនាម

[សុក-កាយ] sok

ស្រួលខ្លួន។

សុខ គុណនាម

[សុ-ខៈ-កា] sok

ហេតុដែលនាំឱ្យបានសុខ, ឱ្យបានស្រួល។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-កិ-រ៉ិ-យា] sok

ការធ្វើឱ្យបានសុខ, ឱ្យបានស្រួល។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-ក្រិ-យ៉ា] sok

(ម.ព. សុខកិរិយា)។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-ក្សេម] sok

សុខសម្រាន្ត, សុខស្រួល។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-ទា-យក់] sok

អ្នកឱ្យសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-ទា-យិ-កា] sok

(ម.ព. សុខទាយក)។

សុខ នាម

[សុ-ខ័ប-ប្រៈ-ធាន] sok

ការប្រគល់សុខឱ្យ, ការឱ្យសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-ប្រាប] ឬ [សុ-ខ័ប-ប្រាប] sok

អ្នកដែលបានប្រទះសេចក្ដីសុខ, អ្នកបានសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-ពាន់] sok

ការជាប់ជំពាក់ដោយសេចក្ដីសុខ (ក្នុងលោក)។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-ភូម] sok

ទីដែលប្រកបដោយសុខ, ទីស្រួលនៅ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-យា-ត្រា] sok

ការដើរស្រួល។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-យាន] sok

យានស្រួលជិះ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-ល័ក-ខៈ-ណៈ] sok

លក្ខណៈនៃសេចក្ដីសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-លាប] sok

ការបានសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-វ័ត-ឍៈ-កៈ] sok

អ្នកដែលចម្រើនដោយសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-វ័ត-ឍៈ-នៈ] sok

ការចម្រើនដោយសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-វ័ត-ឍិ-កា] sok

(ម.ព. សុខវឌ្ឍកៈ)។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-វិច-ជា] sok

វិជ្ជាប្រាប់វិធីប្រតិបត្តិឬថែទាំមានការសម្អាតជាដើម ដែលនាំឱ្យបានសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-វិត-ទ្យា] sok

(ម.ព. សុខវិជ្ជា)។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-វិត-ទ្យា-សាស] sok

ក្បួនឬតម្រា, ច្បាប់និយាយអំពីសុខវិទ្យា។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-វេ-ទៈ-នា] sok

ការទទួលអារម្មណ៍ជាសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-វ័ត] sok

(ម.ព. សុខវឌ្ឍនៈ)។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-សំ-ផស់] sok

សម្ផស្សដែលស្រួល, ការប៉ះប្រទះសេចក្ដីសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-សំ-ភាស] sok

អ្នកពោលពាក្យនាំឱ្យបានសុខ; អ្នកនិយាយសម្ដីងាយស្ដាប់។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-សៈ-យ៉ៈ-ណា] sok

កន្លែងដេកស្រួល។

សុខ នាម

[សុក-សាន] sok

សុខស្ងប់។

សុខ គុណនាម

[សុក-សាន-ត្រាន] sok

ដែលមានទីពំនាក់ឬមានទីអាងឱ្យបានសុខស្ងប់ :

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-សាស] sok

ដំណឹងឬសំបុត្រប្រាប់សេចក្ដីសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខៈ-សៃ-យ៉ា] sok

ការដេកជាសុខ, ការដេកស្រណុក។

សុខ នាម

[សុ-ខា] sok

សេចក្ដីសុខ :

សុខ នាម

[សុ-ខា-ភិ-យា-ចៈ-ណា] sok

ការបន់ស្រន់, បួងសួង, សំបូងសង្រូងសូមឱ្យបានសុខ :

សុខ នាម

[សុ-ខា-រ៉ម់] sok

អារម្មណ៍ជាសុខ, អារម្មណ៍ដែលទទួលសេចក្ដីសុខ។

សុខ នាម

[សុ-ខា-សា] sok

បំណងឱ្យបានសុខទៅមុខ។

សុខកំបុត គុ.កិ., គុ.

[សុក-កំ-បុត] sokhkambot

(ព.សា.) ដែលនិយាយឬគិតកំបុតៗខ្លីៗ :

សុខចិត្ត

ព្រម, យល់ព្រម, ព្រមតាម; ស៊ូជម្នះចិត្តនឹងអ្វីមួយ :

សុខចិត្ត គុណនាម

[សុក-ចិត] sokhchett

សប្បាយចិត្ត; ពេញចិត្ត, ល្មមដល់ចិត្ត។

សុខចិត្ត កិរិយាសព្ទ

[សុក-ចិត] sokhchett

ព្រម, យល់ព្រម, ព្រមតាម; ស៊ូជម្នះចិត្តនឹងអ្វីមួយ :

សុខដុម

នៅផ្ដុំគ្នាឬនៅមូលគ្នាជាសុខ, រីករាយសប្បាយដោយការនៅមូលគ្នាជាសុខស្រួល :

សុខដុម នាម a

[សុ-ខៈ-ដុំ] sokhodom

ការនៅផ្ដុំគ្នាឬនៅមូលគ្នាជាសុខឥតមោះហ្មងឬសេចក្ដីរីករាយសប្បាយដោយការនៅមូលគ្នាជាសុខស្រួល (ព.បុ.) :

សុខដុម កិរិយាសព្ទ b

[សុ-ខៈ-ដុំ] sokhodom

នៅផ្ដុំគ្នាឬនៅមូលគ្នាជាសុខ, រីករាយសប្បាយដោយការនៅមូលគ្នាជាសុខស្រួល :

សុខដុមនីយកម្ម

(សេ.ហិ.) ការកែសម្រួលភាពផ្សេងៗគ្នានិង/ឬភាពមិនស៊ីចង្វាក់គ្នាដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការវាស់វែង វិធីសាស្ត្រ នីតិវិធី កាលវិភាគ លក្ខណៈបច្ចេកទេស ឬប្រព័ន្ធ ដើម្បីធ្វើឱ្យមានឯកភាពឬមានភាពសមស្របសម្រាប់ទាំងអស់គ្នា។

សុខដុមនីយកម្ម នាម

[សុ-ខៈ-ដុំ-នី-យៈ-កាំ] sokhakdoamniyeakkaam≈

(សេ.ហិ.) ការកែសម្រួលភាពផ្សេងៗគ្នានិង/ឬភាពមិនស៊ីចង្វាក់គ្នាដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការវាស់វែង វិធីសាស្ត្រ នីតិវិធី កាលវិភាគ លក្ខណៈបច្ចេកទេស ឬប្រព័ន្ធ ដើម្បីធ្វើឱ្យមានឯកភាពឬមានភាពសមស្របសម្រាប់ទាំងអស់គ្នា។

សុខដុំ នាម

[សុ-ខៈ-ដុំ] sokhadoam

(ម.ព. សុខដុម)។

សុខទុក្ខ នាម

[សុក-ទុក] soktuk≈

សុខនិងទុក្ខឬទុក្ខនិងសុខ។

សុខភាព

ភាពជាសុខ, សេចក្ដីសុខ។ សព្វថ្ងៃ ពាក្យនេះប្រើសំដៅដល់ សភាពនៃអាការៈរាងកាយ ឬសភាពផ្លូវចិត្តជាដើម ដែលមានក្ដីសុខឬទុក្ខ :

សុខភាព នាម

[សុ-ខៈ-ភាប] sokpheap

ភាពជាសុខ, សេចក្ដីសុខ។ សព្វថ្ងៃ ពាក្យនេះប្រើសំដៅដល់ សភាពនៃអាការៈរាងកាយ ឬសភាពផ្លូវចិត្តជាដើម ដែលមានក្ដីសុខឬទុក្ខ :