សិប្បិវប្បករ នាម
[សិប-ប៉ិ-វ័ប-ប៉ៈ-ក] sebbevbabakka≈
អ្នកចិញ្ចឹមសិប្បីជាតិ។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[សិប-ប៉ិ-វ័ប-ប៉ៈ-ក] sebbevbabakka≈
អ្នកចិញ្ចឹមសិប្បីជាតិ។
(ម.ព. សិប្បិកៈ)។
[សិប-ប៉ី] sebbei
(ម.ព. សិប្បិកៈ)។
ខ្យង; ជាតិខ្យងទូទៅ :
[សិប-ប៉ី-ជាត] sebbeicheate
ខ្យង; ជាតិខ្យងទូទៅ :
ពពួកសត្វមានសាច់ទន់ គ្មានឆ្អឹងខ្នង ហើយមានសំបកដែលមានជាតិកំបោរ ដូចជាខ្យង, លៀស, ខ្ចៅ, គ្រំជាដើម :
[សិប-ប៉ី-ស័ត] sebbeista≈
ពពួកសត្វមានសាច់ទន់ គ្មានឆ្អឹងខ្នង ហើយមានសំបកដែលមានជាតិកំបោរ ដូចជាខ្យង, លៀស, ខ្ចៅ, គ្រំជាដើម :
(ម.ព.សិប្ប)។
[សិប-ប៉ៈ] sebbak≈
(ម.ព.សិប្ប)។
(ម.ព. សិប្ប) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សិប-ប៉ៈ—] sebbak—≈
(ម.ព. សិប្ប) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព.សិព្វន)។
[សិប-ពៈ-កាំ] sebpeakkaam≈
(ម.ព.សិព្វន)។
(ម.ព. សិព្វនការក)។
[សិប-ពៈ-នៈ] sepvon
ការដេរ (ហៅ សិព្វកម្ម ឬ សិព្វនកម្ម ក៏បាន)។
[សិប-ពៈ-កា-រ៉ី] sepvon
(ម.ព. សិព្វនការក)។
[សិប-ពៈ-នៈ-កា-រ៉ៈ-កៈ] sepvon
អ្នកធ្វើការដេរ, អ្នកដេរ, ជាងដេរ។
[សិប-ពៈ-នៈ-កា-រ៉ិ-កា] sepvon
(ម.ព.សិព្វនការក)។
(ម.ព. សិព្វន)។
[សិប-ពៈ-នៈ-កាំ] sebpeakneakkaam≈
(ម.ព. សិព្វន)។
តណ្ហា (តណ្ហាបានជាហៅ សិព្វនី ព្រោះជាគ្រឿងដេរចាក់ស្រែះចិត្តសត្វលោក)។
[សិប-ពៈ-នី] sepvoni
តណ្ហា (តណ្ហាបានជាហៅ សិព្វនី ព្រោះជាគ្រឿងដេរចាក់ស្រែះចិត្តសត្វលោក)។
ម៉ាស៊ីនដេរ, យន្តដេរ។
[សិប-ពៈ-យន់] sebpeakyn≈
ម៉ាស៊ីនដេរ, យន្តដេរ។
ព្រៃរកា។
[សិម-ពៈ-លី] sempoli
ឈើរកា, ដើមរកា។
[ឋាន-សិម-ពៈ-លី] sempoli
ឋានគ្រុឌ។
[សិម-ពៈ-លី-វ័ន] sempoli
ព្រៃរកា។
ពពួកបន្លែជាលតាជាតិមានផ្លែជាកួរ។
[សិម-ពិ-កូល] sempikoul≈
ពពួកបន្លែជាលតាជាតិមានផ្លែជាកួរ។
(ម.ព. សិរប័ដ)។
[សេ] ser
ក្បាល; (រ.ស.) :
[សេ] ser
កំពូល, ចុងខ្ពស់, ចុងប៉ូច។
[សេ] ser
ខ្មែរហៅសាច់ដែលដុះ (តាមសញ្ជាតិ) ជាពកឬជាបន្ទះលើក្បាលសត្វពួកខ្លះមានមាន់ជាដើមថា សិរ ដែរ :
[សិ-រ៉ៈ-កៈ-ប៉ាល] ser
អំបែងក្បាល, លលាដ៍ក្បាល។
[សិ-រ៉ៈ-តាន] ser
គ្រឿងការពារក្បាល គឺ ដួន, មួក។
[សិ-រ៉ៈ-ត្រាន] ser
(ម.ព. សិរតាណ)។
[សិ-រ៉ៈ-ប៉ី-ឌា] ser
ដំណើរឈឺក្បាល។
[សិ-រ៉ៈ-ប៉ី-ឡា] ser
(ម.ព. សិរបីឌា)។
[សិ-រ៉ៈ-ប្រ-ណាម] ser
ការឱនក្បាលសំពះ, ការក្រាបថ្វាយបង្គំ, ការងក់ក្បាលគំនាប់។
[សិ-រ៉ៈ-ប័ត] ser
ឈ្នួតក្បាល។
[សិ-រ៉ៈ-សា] ser
ដោយត្បូង (ដោយក្បាល គឺឱនក្បាលគោរព)។
[សិ-រ៉ៈ-សា-ប្រ-ណិ-ប័ត] ser
(ម.ព. សិរប្រណាម)។
[សិ-រ៉ោ-ឃាត] ser
ការវាយឬសំពងក្បាល។
[សិ-រ៉ោ-ធៈ-រា] ser
សរីរាវយវៈដែលទ្រក្បាល (ក)។
[សិ-រ៉ោ-ប្រ-ហា] ser
(ម.ព. សិរោឃាត)។
[សិ-រ៉ោ-មៈ-នី] ser
ចូឡាមណី, ស្នៀតសក់ដាំពេជ្រ។
[សិ-រ៉ោ-រ័ត] ser
(ម.ព. សិរោមណី)។
[សិ-រ៉ោ-វេត] ser
(ម.ព. សិរប័ដ)។
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទ ដើមស្ទើរជាតិណជាតិ ផ្កាក្រហមស្រដៀងនឹងផ្កាច្បា។
[សេ-មាន់] sermean
ឈ្មោះឈើធំមួយប្រភេទ ផ្លែស្រដៀងនឹងគូលែន តែតូចជាងគូលែន បរិភោគបាន (សរសេរជា សេរមាន់ ក៏មាន)។
[សេ-មាន់] sermean
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទ ដើមស្ទើរជាតិណជាតិ ផ្កាក្រហមស្រដៀងនឹងផ្កាច្បា។
ដូចគ្នានឹង សិរឬ សិរ្ស, សិរ្ស៍។
[សេ] seros
ដូចគ្នានឹង សិរឬ សិរ្ស, សិរ្ស៍។
រួម, រួបរួម, ផ្សំ, បូកផ្សំ :
[សិ-រ៉ិ] seri
រួម, រួបរួម, ផ្សំ, បូកផ្សំ :
សេចក្ដីចម្រើនដោយសិរី ឬសិរីដ៏ចម្រើន :
[សិ-រ៉ី] seri
លម្អដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់; សួស្ដី, ស្រីសួស្ដី, មង្គល; ជោគ; សេចក្ដីសុខ, សេចក្ដីចម្រើន; បុណ្យ, បុណភ័ព្យ, ភ័ព្យព្រេង, សំណាងល្អ; ព្រេងសំណាងល្អ; ទ្រព្យ; ការមានបាន, លាភ; ឥស្សរភាព, តេជះ អំណាច; រាជស័ក្ដិ; ទិព្យស័ក្ដិ; ភគវតី; លក្ស្មី។ល។ :
[សិ-រ៉ី-ម៉ៈ-តី] seri
(ម.ព. សិរីមន្ត)។
[សិ-រ៉ី-ម៉ន់] seri
ដែលមានសិរី; អ្នកមានសិរី។
[សិ-រ៉ី-វិ-លាស] seri
វិលាសដ៏មានសិរី។
[សិ-រ៉ី-ស័ក-ក្យ៉ៈ-មុ-នី] seri
ព្រះសក្យមុនីមានសិរី, ព្រះមានបុណ្យ។
[សិ-រ៉ី-សំ-ប័ត] seri
សម្បត្តិមានសិរី។
[សិ-រ៉ី-សៈ-យ៉ៈ-ណា] seri
ដំណេកដ៏មានសិរី; ក្រឡាបន្ទំ។
[សិ-រ៉ី-សោ-ភា] seri
លំអនៃសិរី។
[សិ-រ៉ី-ភ័ត] seri
សេចក្ដីចម្រើនដោយសិរី ឬសិរីដ៏ចម្រើន :
សេចក្ដីចម្រើនដោយសិរី។
[សិ-រ៉ី-វុត-ឍិ] sereivutthi≈
សេចក្ដីចម្រើនដោយសិរី។
ឈ្មោះក្រុងមួយនៃខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។
[សិ-រ៉ី-សោ-ភ័ន] sereisaophno≈
ឈ្មោះក្រុងមួយនៃខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។
(ម.ព. សិរី) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សិ-រ៉ី—] serei—≈
(ម.ព. សិរី) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. សរីស្រឹប)។
[សិ-រ៉ឹង-សៈ-ប៉ៈ-ស័ត] seroengsakbaksta≈
(ម.ព. សរីស្រឹប)។
(ម.ព. សិរ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សិ-រ៉ោ—] serao—≈
(ម.ព. សិរ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សេ] sersor
ដូចគ្នានឹង សិរ។
(ម.ព. សិរ្ស)។
[សេ] se≈
(ម.ព. សិរ្ស)។
(ម.ព. សិរ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សិ-រ៉ៈ—] serak—≈
(ម.ព. សិរ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
សសរថ្ម។
[សិ-ឡា] selea
ថ្ម។
[សិ-ឡាំង-គា] selea
(ម.ព. សិលាង្គារ)។
[សិ-ឡា-គ្រឹះ] selea
ផ្ទះថ្ម; គុហាក្នុងភ្នំ។
[សិ-ឡាង-គា] selea
ថ្មដែលទៅជាធ្យូង (ធ្យូងថ្ម)។
[សិ-ឡា-ចា-រឹក] selea
អក្សរថ្ម។
[សិ-ឡា-ចុន] selea
ផង់ថ្ម (ស៊ីម៉ងត៍)។
[សិ-ឡា-ជៈ-តែល] selea
ប្រេងដែលមានប្រភពចេញពីក្នុងថ្ម (ដូចយ៉ាងប្រេងកាតជាដើម)។
[សិ-ឡា-ធាត] selea
ធាតុថ្ម, ដី សថ្ម។
[សិ-ឡា-បាត់] selea
បន្ទះថ្ម, ផែនថ្ម។
[សិ-ឡា-ប្រា-សាត] selea
ប្រាសាទថ្ម។
[សិ-ឡា-បាត់] selea
(ម.ព. សិលាបដ្ដ)។
[សិ-ឡា-ព័រ] selea
ព័ណ៌ថ្ម។
[សិ-ឡា-ព័រ] selea
ភ្លៀងធ្លាក់ដុំថ្ម (ជាអព្ភូតហេតុដែលកើតមានព្រោះអំពើទុច្ចរិតដែលមានតំណាលក្នុងបុរាណសម័យ)។
[សិ-ឡា-ភាប] selea
កំណើតថ្ម, កំណើតអំពីថ្ម; ភាពថ្ម, បែបដូចថ្ម :
[សិ-ឡា-ម៉ៃ] selea
ដែលធ្វើដោយថ្ម, ដែលយកថ្មធ្វើ :
[សិ-ឡា-ឡេក] selea
(ម.ព.សិលាចារឹក)។
[សិ-ឡា-វ៉ាន់] selea
(ម.ព. សិលាព័ណ៌)។
[សិ-ឡា-វេ-ស្មាន់] selea
ផ្ទះថ្ម; កំពែងថ្ម។