សាវ៉ា
(ម.ព. សាវា)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
(ម.ព. សាវា)។
[សា-វ៉ា] sava≈
(ម.ព. សាវា)។
(ម.ព. សាវក)។
[សា-វ័ក] savka≈
(ម.ព. សាវក)។
ដែលឆ្លើយឆ្លងសាត្រឡប់តបវិញ :
[សា-សង] sasang
ដែលឆ្លើយឆ្លងសាត្រឡប់តបវិញ :
[សា-សៈ-ណៈ] sason
ពាក្យបណ្ដាំ, ពាក្យផ្ដាំផ្ញើ; ពាក្យប្រៀនប្រដៅ, ការប្រៀនប្រដៅ; សាសនា, លទ្ធិ; ពាក្យបង្គាប់, ការបង្គាប់បញ្ជា; ដំណឹង; សំបុត្រ; ពាក្យប្រកាស, ការប្រកាសប្រាប់; ការជឿស្ដាប់; ការដាក់ទណ្ឌកម្ម, ការផ្ចាលទោស; ការកែសម្រួល; ការគ្រប់គ្រង; ការត្រួតត្រា។
[សា-សៈ-ណៈ-កាល] sason
កាលឬសម័យដែលឥតអំពីសាស្ដាដើមទៅហើយ នៅសល់តែសាសនា។
[សា-សៈ-ណៈ-កិច] sason
កិច្ចឬក្រឹត្យក្នុងសាសនាឬរបស់សាសនា។
[សា-សៈ-ណៈ-ក្រឹត] sason
(ម.ព. សាសនកិច្ច)។
[សា-សៈ-ណៈ-ទូត] sason
អ្នកនាំសំបុត្រ, អ្នកនាំដំណឹងឬពាក្យបណ្ដាំ។
[សា-សៈ-ណៈ-ទូ-តី] sason
(ម.ព. សាសនទូត)។
[សា-សៈ-ណៈ-ទូ-សៈ-កៈ] sason
អ្នកប្រទូស្ដសាសនា។
[សា-សៈ-ណៈ-ទូ-សិ-កា] sason
(ម.ព. សាសនទូសកៈ)។
[សា-សៈ-ណៈ-ធ័រ] sason
ធម៌ជាពាក្យប្រៀនប្រដៅ ក៏គឺសាសនានុះឯង។
[សា-សៈ-ណៈ-ប័ត] sason
សំបុត្របញ្ជាក់ការយ៉ាងដាច់ខាត។
[សា-សៈ-ណ័ប-ប៉ៈ-ដិ-ប័ត] sason
ការប្រតិបត្តិតាមសាសនា។
[សា-សៈ-ណ័ប-ប៉ៈ-វ័ត] sason
ដំណឹងសាសនា, ពង្សាវតារសាសនា។
[សា-សៈ-ណៈ-ប្រៈ-តិ-ប័ត] sason
(ម.ព. សាសនប្បដិបត្តិ)។
[សា-សៈ-ណៈ-ប្រ-វ័ត] sason
(ម.ព. សាសនប្បវត្តិ)។
[សា-សៈ-ណៈ-មន់-ឌល់] sason
មណ្ឌលសាសនា, សាសនាទាំងមូល។
[សា-សៈ-ណៈ-មូល] sason
ទីតាំងឬឫសគល់នៃសាសនា។
[សា-សៈ-ណៈ-វិត] sason
អ្នកប្រាជ្ញខាងការប្រកាសសាសនា។
[សា-សៈ-ណៈ-វិ-ទូ] sason
(ម.ព. សាសនវិទ)។
[សា-សៈ-ណៈ-វោ-ហា] sason
វោហារបស់សាសនា, ពាក្យប្រើក្នុងសាសនា។
[សា-សៈ-ណៈ-សំ-ប័ត] sason
សម្បត្តិសម្រាប់ទំនុកចម្រុងសាសនា។
[សា-សៈ-ណៈ-សៈ-ម៉ៃ] sason
(ម.ព. សាសនកាល)។
[សា-សៈ-ណៈ-ហា-រ៉ី] sason
(ម.ព. សាសនហារិន)។
[សា-ស្នា-យុ] sason
អាយុសាសនា គឺការឋិតនៅនៃសាសនា។
[សា-សៈ-នូ-ប៉័ត-ថ័ម] sason
ការទំនុកបម្រុងសាសនា។
[សា-សៈ-នូ-ប៉័ត-ថ័ម] sason
អ្នកទំនុកបម្រុងសាសនា។
[សា-សៈ-នូ-ប៉័ត-ថ័ម-ភិ-កា] sason
(ម.ព. សាសនូបត្ថម្ភក៏)។
[សា-សៈ-ណោ-វ៉ាត] sason
ដំបូន្មានក្នុងសាសនា។
ពាក្យប្រើក្លាយមកពី សាសន :
[សា-ស្នា] sasonea
ពាក្យប្រើក្លាយមកពី សាសន :
អ្នកកាន់សាសនា តាមតែជឿកាន់តាមសាសនាណាក៏ដោយ ហៅថា សាសនិក, សាសនិកា បានដូចគ្នា។
[សា-សៈ-និក] sasanik
អ្នកកាន់សាសនា តាមតែជឿកាន់តាមសាសនាណាក៏ដោយ ហៅថា សាសនិក, សាសនិកា បានដូចគ្នា។
(ម.ព. សាសនិក)។
[សា-សៈ-និក-កា] sasaknikka≈
(ម.ព. សាសនិក)។
(ម.ព. សាសន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សា-សៈ-ណោ—] sasaknao—≈
(ម.ព. សាសន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សាស] sasan
សាសន, សាសនា :
(ម.ព. សាសន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សា-សៈ-ណៈ—] sasaknak—≈
(ម.ព. សាសន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សា-ស័ប] sasaptor
និយាយបូរបាច់, និយាយរៀបរាប់ប្រាប់ តាំងពីខាងដើមដល់ខាងចុង :
រោគហឺត។
[សា-សៈ-រោក] sasorouk
រោគហឺត។
(ម.ព. សាសព្ទ)។
[សា-ស័ប] sasba≈
(ម.ព. សាសព្ទ)។
អាចារ្យជាគ្រូប្រៀនប្រដៅ (ខ្មែរហៅចំពោះព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធថា ព្រះសាស្ដាចារ្យ)។
[សា-ស្ដា] sasda
គ្រូ, គ្រូប្រៀនប្រដៅ, គ្រូប្រដៅសាសនា; ព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធ។
[សា-ស្ដា-ចា] sasda
អាចារ្យជាគ្រូប្រៀនប្រដៅ (ខ្មែរហៅចំពោះព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធថា ព្រះសាស្ដាចារ្យ)។
ពាក្យក្លាយមកពី សស្ត្រ សស្ត្រា; ប្រើចំពោះតែ មុខសាស្ត្រ មុខរបួសដែលមុតដោយគ្រឿងសស្ត្រា។
[សាស] sastra
គម្ពីរ, គម្ពីរប្រាប់វិទ្យា, គម្ពីរសាសនា; ច្បាប់, ច្បាប់ប្រដៅ ក្បួន, តម្រា; វិជ្ជា; ការសិក្សា; ពាក្យណែនាំ, ពាក្យពន្យល់; ពាក្យបង្គាប់។
[សាស-ស្ត្រៈ-ក្រឹត] sastra
អ្នកតែងគម្ពីរ, អ្នកតែងច្បាប់។
[សាស-ស្ត្រៈ-ច័ក-ក្សុ] sastra
ភ្នែករបស់សាស្ត្រ (វេយ្យាករណ៍)។
[សាស-ស្ត្រៈ-នេត] sastra
(ម.ព. សាស្ត្រចក្សុ)។
[សាស] sastra
ពាក្យក្លាយមកពី សស្ត្រ សស្ត្រា; ប្រើចំពោះតែ មុខសាស្ត្រ មុខរបួសដែលមុតដោយគ្រឿងសស្ត្រា។
សាត្រា (ម.ព. សាស្ត្រ{¥¥}១{££}) :
[សាស-ស្ត្រា] sasstrea≈
សាត្រា (ម.ព. សាស្ត្រ១) :
(អ.សិ.) សាស្ត្រាដែលជាកម្រងក្បួនខ្នាតនានាមានក្បួនទាយមន្តអាគម ក្បួនឱសថ និងចំណេះវិជ្ជាផ្សេងៗទៀត។
[សាស-ស្ត្រា-ក្បួន] sasstreakbuon≈
(អ.សិ.) សាស្ត្រាដែលជាកម្រងក្បួនខ្នាតនានាមានក្បួនទាយមន្តអាគម ក្បួនឱសថ និងចំណេះវិជ្ជាផ្សេងៗទៀត។
គ្រូបង្រៀនសាស្ត្រ។
[សាស-ស្ត្រា-ចា] sasstreacha≈
គ្រូបង្រៀនសាស្ត្រ។
(អ.សិ.) សាស្ត្រាដែលជាកម្រងសីលធម៌នានាសម្រាប់ប្រៀនប្រដៅមនុស្សឱ្យសាងអំពើល្អនិងយល់ត្រូវ :
[សាស-ស្ត្រា-ច្បាប់] sasstreachbab≈
(អ.សិ.) សាស្ត្រាដែលជាកម្រងសីលធម៌នានាសម្រាប់ប្រៀនប្រដៅមនុស្សឱ្យសាងអំពើល្អនិងយល់ត្រូវ :
ឈ្មោះសាត្រាស្លឹករឹត ដែលចារធម៌ទេសនាផ្សេងៗ ដូចជាមហាវេសន្សន្តរជាតក, ទសជាតក ជាដើម។
[សាស-ស្ត្រា-ទេស] sastrateson
ឈ្មោះសាត្រាស្លឹករឹត ដែលចារធម៌ទេសនាផ្សេងៗ ដូចជាមហាវេសន្សន្តរជាតក, ទសជាតក ជាដើម។
(អ.សិ.) សាស្ត្រាដែលជាកម្រងអត្ថបទរឿងរ៉ាវទាំងឡាយសម្រាប់អានកម្សាន្ត បំពេអារម្មណ៍ឱ្យរីករាយ :
[សាស-ស្ត្រា-ល្បែង] sasstrealbaeng≈
(អ.សិ.) សាស្ត្រាដែលជាកម្រងអត្ថបទរឿងរ៉ាវទាំងឡាយសម្រាប់អានកម្សាន្ត បំពេអារម្មណ៍ឱ្យរីករាយ :
គម្ពីរ តម្រា ក្បួនច្បាប់ផ្សេងៗដែលគេយកស្លឹកសំឡាញឬទ្រាំង កំពូលស្លឹកត្នោតជាដើម មកចៀរតម្រឹមគាបរឹតឱ្យស្លាប់សាច់ ទើបគេចារចងក្រងឱ្យទៅជាសាស្ត្រា :
[សាស-ស្ត្រា-ស្លឹក-រឹត] sasstreasloekroet≈
គម្ពីរ តម្រា ក្បួនច្បាប់ផ្សេងៗដែលគេយកស្លឹកសំឡាញឬទ្រាំង កំពូលស្លឹកត្នោតជាដើម មកចៀរតម្រឹមគាបរឹតឱ្យស្លាប់សាច់ ទើបគេចារចងក្រងឱ្យទៅជាសាស្ត្រា :
(ម.ព. សាស្ត្រ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ។
[—សាស] —sas≈
(ម.ព. សាស្ត្រ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ។
(ម.ព. សាស្ត្រ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សាស-ស្ត្រៈ—] sasstreak—≈
(ម.ព. សាស្ត្រ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
អំពើឬការដែលធ្វើដោយដៃខ្លួនឯង, ដែលកើតពីស្នាដៃរបស់ខ្លួន (ហៅ សាហត្ថិកកម្ម ក៏បាន)។
[សា-ហ័ត] sahatthar
អំពើឬការដែលធ្វើដោយដៃខ្លួនឯង, ដែលកើតពីស្នាដៃរបស់ខ្លួន (ហៅ សាហត្ថិកកម្ម ក៏បាន)។
(ម.ព. សាហត្ថ)។
[សា-ហ័ត-ថិ-កៈ] sahtathekak≈
(ម.ព. សាហត្ថ)។
(ម.ព. សាហត្ថ)។
[សា-ហ័ត-ថិ-កាំ] sahtathekaam≈
(ម.ព. សាហត្ថ)។
(ម.ព. សហារ)។
[សា-ហា] sahar
(ម.ព. សហារ)។
កាច, កាចមោះមុតឥតញញើត :
[សា-ហាវ] sahav
កាច, កាចមោះមុតឥតញញើត :
ប្រពៃហើយ!, ល្អហើយ!, ស្រួលហើយ!; សាធុ!; ពាក្យសម្រាប់ព្រះថេរៈជាឧបជ្ឈាយ៍ឬអាចារ្យទទួលព្រមក្នុងវេលាដែលភិក្ខុឬសាមណេរ សូមនិស្ស័យ (ព.វិ.)។
[សា-ហុ] saho≈
ប្រពៃហើយ!, ល្អហើយ!, ស្រួលហើយ!; សាធុ!; ពាក្យសម្រាប់ព្រះថេរៈជាឧបជ្ឈាយ៍ឬអាចារ្យទទួលព្រមក្នុងវេលាដែលភិក្ខុឬសាមណេរ សូមនិស្ស័យ (ព.វិ.)។
ដើមហេតុ, ដំណើរដើម; ការទាស់ដំណើរគ្នា; អធិករណ៍ :
[សា-ហែត] saheto
ដើមហេតុ, ដំណើរដើម; ការទាស់ដំណើរគ្នា; អធិករណ៍ :
(ម.ព. សហ័ស)។
[សា-ហ័ស] sahoas
សេចក្ដីក្លាហាន; អាជ្ញា; ពលក្ការ; ការបៀតបៀន, ភាវៈកាច។
[សា-ហ័ស] sahoas
(ម.ព. សហ័ស)។
ហាងកែសម្ផស្សឬតុបតែងខ្លួន :
[សា-ឡន] salno≈
ហាងកែសម្ផស្សឬតុបតែងខ្លួន :
កៅអីវែងម្យ៉ាងធ្វើពីឈើឬក្រាលពូកមានបង្អែក ច្រើនដាក់ក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ :
[សា-ឡុង] salong≈
កៅអីវែងម្យ៉ាងធ្វើពីឈើឬក្រាលពូកមានបង្អែក ច្រើនដាក់ក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ :
ឧបោសថាគារឬរោងឧបោសថ ដែលជាទូទៅមានទំហំតូចជាងវិហារ ច្រើនតាំងនៅលើទីទួលឬភ្នំឆ្ងាយពីភូមិករ :
[សា-ឡុំ] saloam≈
ឧបោសថាគារឬរោងឧបោសថ ដែលជាទូទៅមានទំហំតូចជាងវិហារ ច្រើនតាំងនៅលើទីទួលឬភ្នំឆ្ងាយពីភូមិករ :
[សាំ] sam
ដែលផ្ទួនឬថែមដដែលៗ, ដែលដូចគ្នាដដែលៗ :