សាធុ នាម
[សា-ធុ-ក្រឹត] sathu
ក្រឹត្យត្រឹមត្រូវ។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[សា-ធុ-ក្រឹត] sathu
ក្រឹត្យត្រឹមត្រូវ។
[សា-ធុ-គត់] sathu
ដែលឋិតនៅក្នុងអំពើល្អ; អ្នកត្រឹមត្រូវ។
[សា-ធុ-គៈ-តា] sathu
(ម.ព. សាធុគត)។
[សា-ធុ-ជន់] sathu
ជនអ្នកត្រឹមត្រូវ, មនុស្សអ្នកកាន់អំពើល្អ។
[សា-ធុ-ជាត] sathu
ល្អ; ដែលត្រឹមត្រូវ, ដែលសម្រេចត្រឹមត្រូវហើយ។
[សា-ធុ-បត់] sathu
ផ្លូវនៃអំពើល្អ, ផ្លូវត្រឹមត្រូវ។
[សា-ធុ-ប៉ៈ-ទៈ-វី] sathu
(ម.ព. សាធុបថ)។
[សា-ធុ-ផល] sathu
ផលល្អ។
[សា-ធុ-ពា-ហៈ-ណៈ] sathu
ពាហនៈដែលបង្ហាត់បានបទហើយ។
[សា-ធុ-ព្រឹត] sathu
ការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ, មារយាទល្អ។
[សា-ធុ-ភាប] sathu
ភាពល្អ; ដំណើរមានចិត្តល្អ។
[សា-ធុ-រូប] sathu
ដែលមានសភាពល្អ; ដែលច្បាស់លាស់; សភាពត្រឹមត្រូវ។
[សា-ធុ-វា-ចា] sathu
សម្ដីពីរោះ, សម្ដីត្រឹមត្រូវ; សាធុការ។
[សា-ធុ-វាត] sathu
(ម.ព. សាធុវាចា)។
[សា-ធុ-វា-ទិ-នី] sathu
(ម.ព. សាធុវាទី)។
[សា-ធុ-វា-ទី] sathu
អ្នកពោលពាក្យពីរោះ, ត្រឹមត្រូវ; សាធុការី ឬ សាធុការិនី បើស្ត្រីជា/ឬ/សាធុវាទិនី។
[សា-ធុ-វា-ហៈ-ណៈ] sathu
(ម.ព. សាធុពាហនៈ)។
[សា-ធុ-សន់-ណ្មត់] sathu
(ម.ព. សាធុសម្មត)។
[សា-ធុ-ស័ប] sathu
សូរសព្ទថា សាធុ! សូរស្រែកឱ្យពរ។
[សា-ធុ-សៈ-ម៉ា-ចា] sathu
មារយាទល្អ; ដែលមានមារយាទល្អ; អ្នកមានមារយាទត្រឹមត្រូវ។
[សា-ធុ-ស័ម-ម៉ត់] sathu
ដែលមានសេចក្ដីយល់ព្រមអំពីសប្បុរស ឬអំពីអ្នកប្រាជ្ញ, ដែលអ្នកកាន់ត្រឹមត្រូវយល់ព្រមផងហើយ :
[សា-ធ្វា-ចា] sathu
(ម.ព. សាធុសមាចារ)។
សព្ទប្រាប់សេចក្ដីថា "ល្អ!; ល្អហើយ!; ស្រួលហើយ!; ត្រូវហើយ!; មែន!; មែនហើយ!; អរហើយ!; ..." ជាពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងការទទួលអនុមោទនា, ទទួលអំណរ, ទទួលព្រមផងជាដើម :
[សា-ធុ] sathu≈
សព្ទប្រាប់សេចក្ដីថា "ល្អ!; ល្អហើយ!; ស្រួលហើយ!; ត្រូវហើយ!; មែន!; មែនហើយ!; អរហើយ!; ..." ជាពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងការទទួលអនុមោទនា, ទទួលអំណរ, ទទួលព្រមផងជាដើម :
ឈ្មោះដំណើរភ្លេងពិណពាទ្យមួយបទ :
[សា-ធុ-កា] sathuka≈
ការបញ្ចេញវាចាថា សាធុ! :
[សា-ធុ-កា] sathuka≈
ឈ្មោះដំណើរភ្លេងពិណពាទ្យមួយបទ :
(ម.ព. សាធ្វសាធុ) :
[សា-ធ្វៈ-សា-ធុ] sathvsathu
សប្បុរសនិងអសប្បុរស, អ្នកល្អនិងអ្នកអាក្រក់, អ្នកប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវនិងអ្នកប្រព្រឹត្តខ្ជីខ្ជា :
[សា-ធ្វា-សា-ធុ] sathvsathu
(ម.ព. សាធ្វសាធុ)។
[សា-ធ្វា-សា-ធុ-ជន់] sathvsathu
(ម.ព. សាធ្វសាធុ) :
[សាន] san
(ម.ព. សាល)។
(ម.ព. សាលក្រមក្នុងពាក្យ សាល)។
[សាន-ក្រំ] sankram
(ម.ព. សាលក្រមក្នុងពាក្យ សាល)។
ធាតុពុលមួយប្រភេទប្រើជាថ្នាំពិស (ច្រើនហៅ ជ័រណូវជាង)។
[សាន-ណូវ] sanonouv
ធាតុពុលមួយប្រភេទប្រើជាថ្នាំពិស (ច្រើនហៅ ជ័រណូវជាង)។
សិស្សតូចនិងសិស្សធំ ឬសិស្សផ្ទាល់និងចៅសិស្ស :
[សា-នុ-សឹស] sanusess
សិស្សតូចនិងសិស្សធំ ឬសិស្សផ្ទាល់និងចៅសិស្ស :
ជម្រាលភ្នំ; ច្រកភ្នំ (ព.កា.)។
[សា-នូ] sanu
ជម្រាលភ្នំ; ច្រកភ្នំ (ព.កា.)។
អាហារសម្រន់ម្យ៉ាងមានប្រភពមកពីអឺរ៉ុប ធ្វើពីបន្ទះនំប៉័ង, ប៊័រ, សាលាដ, ប្រូមាស, សាច់ប៉ាតេ និងប៉េងប៉ោះជាដើមដាក់តម្រៀបជាជាន់ៗលើគ្នា។
[សាន់-វិច] sanvich≈
អាហារសម្រន់ម្យ៉ាងមានប្រភពមកពីអឺរ៉ុប ធ្វើពីបន្ទះនំប៉័ង, ប៊័រ, សាលាដ, ប្រូមាស, សាច់ប៉ាតេ និងប៉េងប៉ោះជាដើមដាក់តម្រៀបជាជាន់ៗលើគ្នា។
ដែលវ័ណ្ដចុះវ័ណ្ដឡើង, ដែលជំពាក់ពាក់ព័ន្ធ, រសេមរសាម :
[សាន់-វ៉ាន់] sanvan≈
ដែលវ័ណ្ដចុះវ័ណ្ដឡើង, ដែលជំពាក់ពាក់ព័ន្ធ, រសេមរសាម :
(ម.ព. សាន់វុ័ណ្ដ)។
[សាន់-វ៉ាន់] sanvan≈
(ម.ព. សាន់វុ័ណ្ដ)។
(ម.ព. សាន់វុ័ណ្ដ)។
[សាន់-វ៉ាន់] sanovan
(ម.ព. សាន់វុ័ណ្ដ)។
សុខស្រួល។
[សាន] santor
ដែលស្ងប់, រម្ងាប់, ស្ងប់រម្ងាប់; ក្សេមក្សាន្ត, សុខស្រួល :
[សាន-គ្រោះ] santor
ដែលស្បើយគ្រោះកាច, ស្បើយគ្រោះថ្នាក់ :
[សាន-ត្រាន] santor
ដែលមានការគ្រប់គ្រងឬមានពំនាក់នាំឱ្យបានសុខស្រួលហើយ :
[សាន-សុខ] santor
សុខស្រួល។
(ម.ព. សន្តិ)។
[សាន-តិ] santi
(ម.ព. សន្តិ)។
[សា-ប៉ៈ] sab
សម្បថ។
[សា-ប៉ៈ-កាំ] sab
ការស្បថ។
[សា-ប៉ៈ-ក] sab
(ម.ព.សាបកៈ)។
[សាប-ប៉ៈ-កា-រ៉ិ-កា] sab
(ម.ព សាបកៈ)។
[សាប-ប៉ៈ-កៈ] sab
អ្នកស្បថ។
[សា-ប៉ៈ-វាត] sab
ពាក្យស្បថ, សម្បថ។
[សា-ប៉ៈ-វា-ទិ-នី] sab
(ម.ព. សាបវាទី)។
[សា-ប៉ៈ-វា-ទី] sab
អ្នកដែលនិយាយឡើងអាងតែស្បថ។
[សា-ប៉ិ-កា] sab
(ម.ព. សាបកៈ)។
[សាប] sab
បាចគ្រាប់ស្រូវពូជដែលត្រាំហើយ ទៅក្នុងទីថ្នាលដើម្បីឱ្យដុះជាសំណាប :
[សាប-ពូជ-វិច-ជា] sab
បណ្ដុះវិជ្ជាឱ្យចេះតែដុះលូតលាស់ចម្រើនតៗទៅ។
[សាប-ពូជ-សុ-ជី-វៈ-ធ័រ] sab
បង្ហាត់បង្រៀនប្រាប់ពន្យល់គ្នាឱ្យចេះ, ឱ្យប្រព្រឹត្តតាមសុជីវធម៌ជាសណ្ដាប់ធ្នាប់ល្អតៗទៅ :
[សាប-ព្រោះ-បន់-ដុះ-ដាំ] sab
សាបខ្លះព្រោះខ្លះបណ្ដុះខ្លះដាំខ្លះ។
[សាប-ព្រោះ-បន់-ដុះ-ដាំ] sab
(ព.ប្រ.) ទំនុកបម្រុងផ្ចុងផ្ដើមឱ្យកើតកាលវាលគុម្ព។
[សាប] sab
នេសាទុបករណ៍មួយប្រភេទ ត្បាញដោយបន្ទោះមូលតូចៗ សម្រាប់ដាក់ឱ្យត្រូវមច្ឆជាតិល្អិតៗ។
[សាប] sab
ដែលឥតរសប្រៃ :
[សាប] sab
ដែលមិនសូវប្រៃ, ដែលមានរសប្រៃតិច មិនល្មមដល់ការប្រកប :
[សាប] sab
(ព.ប្រ.) ដែលឥតតម្លៃ, ដែលអស់អំណាច, អស់ពូកែ :
[សាប] sab
ដែលចេញអស់រសជាតិដើមហើយ :
[សាប] sab
ដែលឥតរសជាតិខ្លាំង :
[សាប-មាត់] sab
ភ្នកនឹកចង់បរិភោគមមៃ; ភ្នកនឹកមមៃចង់បរិភោគអាហារមានរសប្រៃឬជូរ (ច្រើនតែមនុស្សដែលទើបនឹងងើបពីឈឺ)។
[សាប-មាត់] sab
(ព.ប្រ.) នឹកចង់បានរអូចមិនស្រាក :
[សាប-ឈឹង] sab
សាបឥតរសប្រៃសោះ។
[សាប-ឈ្លេម] sab
សាបប្រហាត។
[សាប-រ-លាប] sab
ឥតអំណាច, ឥតតម្លៃ។
[សាប-សូន] sab
បាត់សូន្យ, វិនាសអស់។
[សាប-សូន] sab
(ព.ទ.បុ.) ស្លសាបងាយបង់អំបិលថែម, បង្គុយទាបងាយឡើងទៅទីខ្ពស់, គំនិតវៃមិនដែលភ្លាត់ខូចការ។
[សាប] sab
ល្បាយខ្សាច់និងស៊ីម៉ងត៍ :
[សាប] sab
ដាវបែបអឺរ៉ុប :
សម្បត្តិ, ទ្រព្យ, ប្រើក្លាយជា សាបតៃយ ក៏មាន (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ)។
[សាប-ប៉ៈ-តៃ] sabteyy
សម្បត្តិ, ទ្រព្យ, ប្រើក្លាយជា សាបតៃយ ក៏មាន (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ)។
(ម.ព. សាបតេយ្យ)។
[សាប-ប៉ៈ-តៃ] sabataiy
(ម.ព. សាបតេយ្យ)។
សម្បថ។
[សា-បាន] saban
ស្បថ។
[សា-បាន] saban
សម្បថ។
(ម.ព. ស្របាល{¥¥}២{££})។
[សា-បាល] sabal
(ម.ព. ស្របាល២)។
ភាពអាចប្រែប្រួលមិនទៀង ភាពមិនច្បាស់។
[សា-ប៉េក-ខៈ-ភាប] sabekkhakpheab≈
ភាពអាចប្រែប្រួលមិនទៀង ភាពមិនច្បាស់។
សាប៊ូសម្រាប់សម្អាតមុខ។
[សា-ប៊ូ] sabu
(ម.ព. សប៊ូ)។
[សា-ប៊ូ-កក់-សក់] sabu
សាប៊ូម្យ៉ាងសម្រាប់សម្អាតសក់និងស្បែកក្បាល។
[សា-ប៊ូ-បន់-ទន់-សក់] sabu
សាប៊ូម្យ៉ាងសម្រាប់ធ្វើឱ្យសក់ទន់មិនជំពាក់គ្នា។
[សា-ប៊ូ-លាង-មុក] sabu
សាប៊ូសម្រាប់សម្អាតមុខ។