សវនីយ៍ គុណនាម a
[សៈ-វ៉ៈ-ណី] sovoniy
ដែលគួរស្ដាប់, ដែលត្រូវស្ដាប់។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[សៈ-វ៉ៈ-ណី] sovoniy
ដែលគួរស្ដាប់, ដែលត្រូវស្ដាប់។
[សៈ-វ៉ៈ-ណី] sovoniy
សម្ដីដែលគួរឬត្រូវស្ដាប់។
[សៈ-វ៉ៈ-ណី] sovoniy
(រ.ស.) ព្រះបន្ទូលរបស់សម្ដេចព្រះវររាជជននី ឬសម្ដេចព្រះអគ្គមហេសី, សម្ដេចព្រះមហាក្សត្រិយានី :
[សៈ-វ៉ៈ-ណី-ឡេ-ខា] sovoniy
(ម.ព. រាជ)។
ទីមានចម្ងាយល្មមស្ដាប់សំឡេងឮទៅវិញទៅមក។
[សៈ-វ៉ៈ-ណូ-ប៉ៈ-ចា] sakvaknoubakcha≈
ទីមានចម្ងាយល្មមស្ដាប់សំឡេងឮទៅវិញទៅមក។
(ម.ព. សវនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សៈ-វ៉ៈ-ណូ—] sakvaknou—≈
(ម.ព. សវនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
អ្នកដែលមិនធ្លាប់បានស្ដាប់ គឺអ្នកដែលមិនធ្លាប់ស្ដាប់សោះ ក៏ស្រាប់តែបានស្ដាប់។
[សៈ-វ៉ៈ-ណៈ] savoneak
ការឮ, ការស្ដាប់; ត្រចៀក។
[សៈ-វ៉ៈ-ណៈ-កាល] savoneak
ពេលដែលគួរស្ដាប់, ពេលកំពុងស្ដាប់។
[សៈ-វ៉ៈ-ណៈ-កិច] savoneak
កិច្ចដែលត្រូវស្ដាប់។
[សៈ-វ៉ៈ-ណា-និ-សង់] savoneak
អានិសង្សដែលបានពីការស្ដាប់។
[អ័ស-សៈ-វ៉ៈ-ណៈ-កៈ] savoneak
អ្នកដែលមិនធ្លាប់បានស្ដាប់ គឺអ្នកដែលមិនធ្លាប់ស្ដាប់សោះ ក៏ស្រាប់តែបានស្ដាប់។
នទី, ស្ទឹង (សម្រាប់កាព្យ)។
[សៈ-វុ័ន-តី] sovonti
នទី, ស្ទឹង (សម្រាប់កាព្យ)។
(ម.ព. សវនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[សៈ-វ៉ៈ-ណៈ—] sakvaknak—≈
(ម.ព. សវនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ទ្រព្យមានវិញ្ញាណ :
[សៈ-វិញ-ញា-ណៈ-កៈ] sovinhnheanokak
ដែលមានវិញ្ញាណ។
[សៈ-វិញ-ញា-ណៈ-កៈ] sovinhnheanokak
សត្វមានវិញ្ញាណ។
[សៈ-វិញ-ញា-ណៈ-កៈ-ទ្រ័ប] sovinhnheanokak
ទ្រព្យមានវិញ្ញាណ :
សសរដែលគេបណ្ដុះភ្ជាប់លើធ្នឹមទាបត្រង់ល្វែងបាំងសាចវិហារឬសាលា។
[ស-ស] sasar
គ្រឿងទព្វសម្ភារៈជាជំហរទ្រឬទប់គ្រឿងប្រុងទាំងពួង :
[ក្បាល-ស-ស] sasar
ផ្នែកខាងលើបំផុតនៃសសរ កន្លែងសម្រាប់ទ្រធ្នឹម (ផ្ទះថ្ម) ឬផ្ទោង (ផ្ទះឈើ) :
[មៈ-នុស-ស-ស-ផ្ទះ] sasar
(ព.ប្រ.) មនុស្សប្រកាន់មានះរឹងត្អឹងពិបាកប្រដៅ, មនុស្សមុខរឹង (បា. ហៅ ថម្ភបុគ្គល "បុគ្គលរឹងដូចសសរផ្ទះ")។
[ស-ស-ខឿន] sasar
បង្គោលខឿន។
[ស-ស-ជើង-រៀង] sasar
សសរជួរខាង។
[ស-ស-ប្រ-ឡៅ-មូល] sasar
សសរឈើដែលគេគ្រាន់តែច្រាស់សំបកចេញ ហើយគេច្រាស់ឬឈូសសម្អាត ឱ្យមូលប៉ុណ្ណោះ។
[ស-ស-លញ់] sasar
សសរឈើខ្លឹមដែលគេឈូសដល់ខ្លឹមសម្អាតឱ្យរលីងរលោងមានសណ្ឋានមូលដូចទៀន។
[ស-ស-សក-អំ-ពៅ] sasar
សសរឈើដែលគេចាំងឬឈូសឱ្យមានជ្រុង ៥ឬ ៦ជុំវិញ។
[ស-ស-ស្តំ] sasar
សសរដែលគេបណ្ដុះភ្ជាប់លើធ្នឹមទាបត្រង់ល្វែងបាំងសាចវិហារឬសាលា។
សសរទ្រូង, សសរកណ្ដាលដែលជាមេលើអស់សសរទាំងពួង។
[ស-ស-កន់-ឡោង] sasaknolaong≈
សសរទ្រូង, សសរកណ្ដាលដែលជាមេលើអស់សសរទាំងពួង។
សសរកណ្ដាលដែលទ្រមេដំបូល ឬដែលទ្រធ្នឹមល្វែងកណ្ដាល (សសរគ្រឹះ)។
[ស-ស-ទ្រូង] sasatrung≈
សសរកណ្ដាលដែលទ្រមេដំបូល ឬដែលទ្រធ្នឹមល្វែងកណ្ដាល (សសរគ្រឹះ)។
ជោតិភាពមានស្នាមទន្សាយ ឬមានរូបទន្សាយជាគ្រឿងសម្គាល់ (ព្រះចន្ទ្រ)។ ព្រះចន្ទ្របានជាហៅ សសាង្ក ព្រោះមានរូបស្នាមទន្សាយដែលព្រះឥន្ទ្រផ្ដិតរូបពោធិសត្វ, កាល (ព្រះសក្យមុនី) ចាប់កំណើតជាទន្សាយប្រព្រឹត្តធម៌អស្ចារ្យ, ទុកជាគ្រឿងសម្គាល់អស់មួយកប្ប ... :
[សៈ-សាង] sasangkor
ជោតិភាពមានស្នាមទន្សាយ ឬមានរូបទន្សាយជាគ្រឿងសម្គាល់ (ព្រះចន្ទ្រ)។ ព្រះចន្ទ្របានជាហៅ សសាង្ក ព្រោះមានរូបស្នាមទន្សាយដែលព្រះឥន្ទ្រផ្ដិតរូបពោធិសត្វ, កាល (ព្រះសក្យមុនី) ចាប់កំណើតជាទន្សាយប្រព្រឹត្តធម៌អស្ចារ្យ, ទុកជាគ្រឿងសម្គាល់អស់មួយកប្ប ... :
លម្អព្រះចន្ទ្រ។
[សៈ-សិ] sase
ព្រះចន្ទ្រ (ម.ព. សសិន និង សសាង្គ ផង)។
[សៈ-សិ-ពា] sase
(ម.ព. សសិវារៈ)។
[សៈ-សិ-មន់-ឌល់] sase
វង់ព្រះចន្ទ្រ។
[សៈ-សិ-រ័ង-សី] sase
រស្មីព្រះចន្ទ្រ។
[សៈ-សិ-វា-រៈ] sase
ថ្ងៃចន្ទ្រ។
[សៈ-សិ-សោ-ភា] sase
លម្អព្រះចន្ទ្រ។
ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទ ដើមនិងស្លឹកមានមុខមុត, កាលបើប៉ះត្រូវ អាចលះមុតសាច់បាន :
[ស-សិត] saset
ច្បូតស្លាបរឿយៗដោយចំពុះដើម្បីឱ្យរាបទាប :
[ស-សិត] saset
សិតរឿយៗដោយប្រែងលាបបាយជូរ (ចំពោះតែការត្បាញសំពត់) :
[ស-សិត] saset
ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទ ដើមនិងស្លឹកមានមុខមុត, កាលបើប៉ះត្រូវ អាចលះមុតសាច់បាន :
ជោតិភាពមានរូបទន្សាយ (ព្រះចន្ទ្រ) ; ប្រើជា សសិ ក៏មាន។
[សៈ-សិន] sasen
ជោតិភាពមានរូបទន្សាយ (ព្រះចន្ទ្រ) ; ប្រើជា សសិ ក៏មាន។
(ម.ព. សសិន)។
[សៈ-សី] saksei≈
(ម.ព. សសិន)។
ខ្សឹកខ្សួលម្ដងៗ :
[ស-សឹក] sasoek
ខ្សឹកខ្សួលម្ដងៗ :
សុកមម៉ុកក្រៃពេក :
[ស-សុក-ម-ម៉ុក] sasokmomok
សុកមម៉ុកក្រៃពេក :
ព្រះរាជាជាបិតាក្មេក។
[សៈ-សុ-រ៉ៈ] sosoreak
បិតាក្មេក; (រ.ស.) :
[សៈ-សុ-រ៉ៈ-រាច] sosoreak
ព្រះរាជាជាបិតាក្មេក។
ដូចគ្នានឹង ត្រសុល ដែរ (និយាយតាមទម្លាប់ប្រើ)។
[ស-សុល] sasol
ដូចគ្នានឹង ត្រសុល ដែរ (និយាយតាមទម្លាប់ប្រើ)។
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សរសៃ ថា សរសៃសសូង :
[ស-សូង] sasoung≈
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សរសៃ ថា សរសៃសសូង :
ដូចគ្នានឹង ត្រសូល ដែរ។
[ស-សូល] sosoul
ដូចគ្នានឹង ត្រសូល ដែរ។
ជិតនឹង, រកកល់នឹង :
[ស-សៀ] sosier
សៀរសំរៀមៗ :
[ស-សៀ] sosier
ជិតនឹង, រកកល់នឹង :
តាំងចិត្តឱ្យឱនទៅរកសេចក្ដីសង្វេគស្ងួតស្ងប់, ប្រយោគរូប, ថ្នាក់ថ្នមរូប :
[ស-សេះ] soseh
តាំងចិត្តឱ្យឱនទៅរកសេចក្ដីសង្វេគស្ងួតស្ងប់, ប្រយោគរូប, ថ្នាក់ថ្នមរូប :
សិតឬត្រដោះសម្រួលឱ្យស្លួតឱ្យរត់សរសៃរាបសាស្មើល្អ :
[ស-សោះ] sosaoh
សិតឬត្រដោះសម្រួលឱ្យស្លួតឱ្យរត់សរសៃរាបសាស្មើល្អ :
និយាយសម្រួលឱ្យមានចិត្តរីករាយឡើងវិញ។
[ស-សោះ-អន់-ទង] sasaohntong
(ព.ប្រ.) និយាយលួងលោម, និយាយថ្នម, និយាយយោងអន្ទង :
[ស-សោះ-អន់-ទង] sasaohntong
ដែលលួងលោម, ដែលនិយាយយោងអន្ទង :
[ស-សោះ-អន់-ទង-យោង-ចិត] sasaohntong
និយាយសម្រួលឱ្យមានចិត្តរីករាយឡើងវិញ។
ដែលឮសូរព្រមៗគ្នាមិនដាច់ :
[ស-ស្រ៊ឹម] sasaroem≈
ដែលឮសូរព្រមៗគ្នាមិនដាច់ :
(ម.ព. សស្ត្រាយុធ)។
[ស័ស-ស្ត្រៈ] sastrar
គ្រឿងប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានមុខមុត មានកាំបិត, ផ្គាក់, ដាវ, លំពែង ជាដើម។ ខ្មែរនិយាយក្លាយជា សស្ត្រា ឬ សត្រា (ហៅចំពោះតែគ្រឿងប្រហារ)។
[ស័ស-ស្ត្រៈ-កា] sastrar
អ្នកធ្វើគ្រឿងសស្ត្រា, ជាងសស្ត្រា។
[ស័ស-ស្ត្រៈ-គ្រឹះ] sastrar
ឃ្លាំងសស្ត្រាវុធ, អាយុធាគារ។
[ស័ស-ស្ត្រៈ-ជីប] sastrar
អ្នកចិញ្ចឹមជីវិតដោយមុខការកាន់គ្រឿងសស្ត្រា (យោធា, ទាហាន)។
[ស័ស-ស្ត្រៈ-ជី-វិន] sastrar
(ម.ព. សស្ត្រជីវៈ)។
[ស័ស-ស្ត្រៈ-ជី-វៈ] sastrar
(ម.ព. សស្ត្រជីព)។
[ស័ស-ស្ត្រា-គា] sastrar
(ម.ព. សស្ត្រគ្រឹះ)។
[ស័ស-ស្ត្រា-យុត] sastrar
គ្រឿងសស្ត្រានិងអាវុធ (ច្រើនប្រើ សស្ត្រាវុធ ជាង)។
[ស័ស-ស្ត្រា-វុត] sastrar
(ម.ព. សស្ត្រាយុធ)។
ពាក្យប្រើក្លាយមកពី សស្ត្រ។
[ស័ស-ស្ត្រា] sostra
ពាក្យប្រើក្លាយមកពី សស្ត្រ។
(ម.ព. សស្ត្រ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[ស័ស-ស្ត្រា—] ssastrea—≈
(ម.ព. សស្ត្រ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. សស្ត្រ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[ស័ស-ស្ត្រៈ—] ssastreak—≈
(ម.ព. សស្ត្រ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
ដែលហៀរ, ហូរ, ស្រក់ស្រាក់ៗ មិនដាច់ :
[ស-ស្រាក់] sosrak
ដែលហៀរ, ហូរ, ស្រក់ស្រាក់ៗ មិនដាច់ :
ដែលធ្វើអ្វីមួយយ៉ាងសកម្ម, ដែលខំប្រឹងប្រែងធ្វើយ៉ាងពេញទំហឹង :
[ស-ស្រាក់-ស-ស្រាំ] sasreaksasreaum≈
ដែលធ្វើអ្វីមួយយ៉ាងសកម្ម, ដែលខំប្រឹងប្រែងធ្វើយ៉ាងពេញទំហឹង :
ដែលលូតលាស់ខ្ចីព្រមគ្នា :