សប្ដាហ៍ នាម ១)
[ស័ប-ប្ដា] sbabda≈
(ម.ព. សត្តាហៈ ក្នុង សត្ត២)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[ស័ប-ប្ដា] sbabda≈
(ម.ព. សត្តាហៈ ក្នុង សត្ត២)។
[ស័ប-ប្ដា] sbabda≈
ព្រឹត្តិការណ៍អ្វីមួយដែលកើតឡើងក្នុងរយៈកាលច្រើនថ្ងៃ :
(ម.ព. សត្តាហៈ ក្នុង សត្ត{¥¥}២{££})។
[ស័ប-ប្ដា-ហ័ន] sbabdahno≈
(ម.ព. សត្តាហៈ ក្នុង សត្ត២)។
សុបិន, ស៊េរីនៃគំនិត រូបភាព និងវិញ្ញាណដែលកើតឡើងក្នុងខួរក្បាលមនុស្សនៅពេលកំពុងដេកលក់។
[សប់] sba≈
សុបិន, ស៊េរីនៃគំនិត រូបភាព និងវិញ្ញាណដែលកើតឡើងក្នុងខួរក្បាលមនុស្សនៅពេលកំពុងដេកលក់។
ស្ដេចពស់។
[ស័ប-ប៉ៈ] sobb
ពស់។
[ស័ប-ប៉ៈ-ជាត] sobb
ជាតិពស់, ពស់គ្រប់ប្រភេទ។
[ស័ប-ប៉ៈ-ត្រ-កូល] sobb
ពូជពស់។
[ស័ប-ប៉ៈ-ទា-ឋា] sobb
ចង្កូមពស់។
[ស័ប-ប៉ៈ-រ៉ាច] sobb
ស្ដេចពស់។
អ្វីៗដែលមានដំណើរជាទំនាស់នឹងគ្នា, ដែលផ្ទុយគ្នា, ទីទៃពីគ្នា; វិសភាគ។
[ស័ប-ប៉ៈ-ដិ-ភាក] sabbadepheak
អ្វីៗដែលមានដំណើរជាទំនាស់នឹងគ្នា, ដែលផ្ទុយគ្នា, ទីទៃពីគ្នា; វិសភាគ។
ភ័យចំពោះមុខ គឺហេតុឬសត្រូវដែលគួរភ័យចំប្រប់ស្រាប់តែលេចប៉ឹមមកនៅមុខតែម្ដង នាំឱ្យស្លុតស្លន់ភ័ន្តគំនិត, ភ័យដ៏ពន្លឹក :
[ស័ប-ប៉ៈ-ដិ-ភៃ] sobbodephey
ភ័យចំពោះមុខ គឺហេតុឬសត្រូវដែលគួរភ័យចំប្រប់ស្រាប់តែលេចប៉ឹមមកនៅមុខតែម្ដង នាំឱ្យស្លុតស្លន់ភ័ន្តគំនិត, ភ័យដ៏ពន្លឹក :
ឆត្រធំស្រដៀងនឹងក្លស់ តែឥតរំភាយ (ក្លស់ឥតរំភាយ) សម្រាប់ឥស្សរជន មានព្រះរាជបុត្រជាដើម ប្រើក្នុងសម័យពីដើម, សម័យឥឡូវក៏នៅមានប្រើខ្លះដែរ។
[ស័ប-ប៉ៈ-ធន់] sabbathon
ឆត្រធំស្រដៀងនឹងក្លស់ តែឥតរំភាយ (ក្លស់ឥតរំភាយ) សម្រាប់ឥស្សរជន មានព្រះរាជបុត្រជាដើម ប្រើក្នុងសម័យពីដើម, សម័យឥឡូវក៏នៅមានប្រើខ្លះដែរ។
សុខស្រួល។
[ស័ប-បាយ] ឬ [សៈ-បាយ] sbay
ដំណើរនៅជាសុខ, ដំណើរមិនមានទុក្ខ, មិនមានព្រួយ, មិនមានជំងឺ :
[ស័ប-បាយ] ឬ [សៈ-បាយ] sbay
នៅជាសុខ, ឥតព្រួយ, ឥតរោគ :
[ស័ប-បាយ] ឬ [សៈ-បាយ] sbay
ដែលនាំឱ្យរីករាយចិត្ត, ដែលស្រួលចិត្ត :
[ស័ប-បាយ] ឬ [សៈ-បាយ] sbay
ដែលនាំឱ្យរីករាយចិត្ត, ដែលស្រួលចិត្ត :
[ស័ប-បាយ-ខ្លួន] sbay
ស្រួលខ្លួន។
[ស័ប-បាយ-ចិត] sbay
ស្រួលចិត្ត, រីករាយ។
[ស័ប-ប៉ា-យ៉័ត-ឋាន] sbay
ទី, កន្លែង ដែលនាំឱ្យមានសប្បាយ។
[ស័ប-ប៉ា-យ៉ៈ-ភាប] sbay
ភាព, ដំណើរនៃការនៅជាសុខ។
[ស័ប-ប៉ា-យ៉ៈ-មន់-ទី] sbay
មន្ទីរ, ផ្ទះដែលស្រួលនៅ។
[ស័ប-ប៉ា-យ៉ា-ហា] sbay
អាហារដែលបរិភោគទៅនាំឱ្យស្រួលខ្លួន។
[សុក-ស័ប-បាយ] sbay
សុខស្រួល។
ទឹកដោះថ្លា :
[ស័ប-ប៉ិ] sobbe
ទឹកដោះថ្លា :
ចិត្តសប្បុរស។
[ស័ប-បុ-រ៉ស់] ឬ [សប់-បុ-រ៉ស់] sabboros
បុរសអ្នកស្ងប់ គឺមនុស្ស (ប្រុសក្ដីស្រីក្ដី) អ្នកមិនធ្វើអំពើអាក្រក់ដោយកាយវាចាចិត្ត, អ្នកប្រព្រឹត្តល្អ, អ្នកត្រឹមត្រូវ :
[ស័ប-បុ-រ៉ស់] ឬ [សប់-បុ-រ៉ស់] sabboros
ល្អ, ប្រសើរ, ត្រឹមត្រូវ :
[ស័ប-បុ-រ៉ស់] ឬ [សប់-បុ-រ៉ស់] sabboros
ចិត្តសប្បុរស។
សប្បុរស។
[ស័ប-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ] sobboris
សប្បុរស។
អ្នកនិយាយត្រឹមត្រូវ។
[ស័ប-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ-វា-ចា] sbaboresakveacha≈
សម្ដីរបស់សប្បុរស, សម្ដីអ្នកត្រឹមត្រូវ។
[ស័ប-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ-កាំ] sbaboresakkaam≈
អំពើ, កិច្ចការ របស់សប្បុរស។
[ស័ប-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ា] sbaboresakchakreya≈
ការប្រព្រឹត្តរបស់សប្បុរស។
[ស័ប-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ-ជាត] sbaboresakcheat≈
ជាតិរបស់សប្បុរស។
[ស័ប-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ-ត្រ-កូល] sbaboresaktrokoul≈
ត្រកូលអ្នកត្រឹមត្រូវ។
[ស័ប-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ-ទាន] sbaboresaktean≈
ទានរបស់សប្បុរស គឺទានដែលគេឱ្យដោយគោរព (មិនឱ្យដោយអាការៈខ្ជីខ្ជា)។
[ស័ប-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ-ធ័រ] sbaboresakthro≈
ធម៌របស់សប្បុរស។
[ស័ប-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ-វាត] sbaboresakveat≈
(ម.ព. សប្បុរិសវាចា)។
[ស័ប-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ-វា-ទិ-នី] sbaboresakveatini≈
(ម.ព. សប្បុរិសវាទី)។
[ស័ប-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ-វា-ទី] sbaboresakveati≈
អ្នកនិយាយត្រឹមត្រូវ។
[សប់] sob
ខ្មោចស្រស់, រូបបុគ្គលស្លាប់, សាកខ្មោច :
[ព្រះ-ប-រ៉ុម់-ម៉ៈ-សប់] sob
សពក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ។
[លោក-គ្រូ-ព្រះ-សប់] sob
លោកគ្រូដែលទទួលអនិច្ចធម្មទៅហើយ។
ព្រះសព្វញ្ញូ (ម.ប្រ.; ច្រ.ប្រ. សព៌េជ្ញ ឬ សរពេជ្ញ ជាង។
[ស័រ-ព័ច] soprchnhor
ព្រះសព្វញ្ញូ (ម.ប្រ.; ច្រ.ប្រ. សព៌េជ្ញ ឬ សរពេជ្ញ ជាង។
រូបរាងឬរូបអង្គទាំងមួល, រាងកាយទាំងមូល :
[ស័រ-ពាង] sopreangkor
រូបរាងឬរូបអង្គទាំងមួល, រាងកាយទាំងមូល :
ញាណឬប្រាជ្ញាដែលដឹងសព្វ (ញាណរបស់ព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធ)។
[ស័រ-ពេច់] saprechnhor
លោកអ្នកត្រាស់ដឹងសព្វ (ព្រះសព្វញ្ញូ) :
[ស័រ-ពេច់-ជៈ-ដា-ញាន] saprechnhor
ញាណឬប្រាជ្ញាដែលដឹងសព្វ (ញាណរបស់ព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធ)។
ព្រះសាស្តាចារ្យអ្នកត្រាស់ដឹងសព្វ ពោលគឺព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់នេះឯង។
[ស័រ-ពេច់-សា-ស្ដា] sropechsasda≈
ព្រះសាស្តាចារ្យអ្នកត្រាស់ដឹងសព្វ ពោលគឺព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់នេះឯង។
[ស័ប] soptor
សូរ, សំឡេង, សំនៀង; ភាសា, ពាក្យ, សម្ដី; សម្រែក។
[ចោ-រ៉ៈ-ស័ប] soptor
(ម.ព. សព្ទចោរ)។
[រៀន-ចាំ-ស័ប] soptor
រៀនចាំពាក្យប្រែពីភាសាមួយទៅភាសាមួយ។
[ស័ប-ទៈ-ចោ] soptor
អ្នកលួចសព្ទ, អ្នកលួចយកពាក្យឬរឿងរបស់អ្នកដទៃ (ហៅ ចោរសព្ទ ក៏បាន)។
[ស័ប-ទៈ-ជាត] soptor
តួសព្ទ។
[ស័ប-ទៈ-ព្រំ-ម៉ាន់] soptor
វេទ, ព្រះវេទ, ត្រៃវេទ។
[ស័ប-ទៈ-សង់-គ្រោះ] soptor
អភិធានសព្ទ, វចនានុក្រម, បទានុក្រម។
[ស័ប-ព្ទ័ន] soptor
ដែលមានសូរ, ដែលលាន់សូរចេញមក។
ការខ្វែងគំនិតគ្នាអំពីការប្រើប្រាស់ពាក្យ។
[ស័ប-វិ-វាត] sbaviveat≈
ការខ្វែងគំនិតគ្នាអំពីការប្រើប្រាស់ពាក្យ។
ការបញ្ចេញវាចាថា សាធុ! ឬថា សាធុ សាធុ!
[ស័ប-សា-ធុ-កា] sbasathuka≈
ការបញ្ចេញវាចាថា សាធុ! ឬថា សាធុ សាធុ!
ការបញ្ចេញវាចាថា សាធុ! ព្រមទាំងឱ្យពរផង។
[ស័ប-សា-ធុ-កា-ព] sbasathukapo≈
ការបញ្ចេញវាចាថា សាធុ! ព្រមទាំងឱ្យពរផង។
(ម.ព. សទ្ទសាស្ត្រ)។
[ស័ប-សាស] sbasas≈
(ម.ព. សទ្ទសាស្ត្រ)។
(ម.ព. សទ្ទានុក្រម)។
[ស័ប-ទា-នុ-ក្រំ] sbateanukrum≈
(ម.ព. សទ្ទានុក្រម)។
(ម.ព. សព្ទ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[ស័ប-ទៈ—] sbateak—≈
(ម.ព. សព្ទ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
អ្នកពោលពាក្យតាមលំអានធម៌របស់ពួកសប្បុរស។
[ស័ប] ឬ [សប់-ភិ] sopphi
ដោយសប្បុរសទាំងឡាយ, ជាមួយនឹងពួកសប្បុរស, របស់ពួកសប្បុរស។
[ស័ប-ភិ-កាំ] sopphi
អំពើរបស់ពួកសប្បុរស។
[ស័ប-ភិ-ធ័រ] sopphi
ធម៌របស់ពួកអ្នកស្ងប់។
[ស័ប-ភិ-វាត] sopphi
(ម.ព. សព្ភិវាចា)។
[ស័ប-ភិ-វា-ទិ-នី] sopphi
(ម.ព. សព្ភិវាទី)។
[ស័ប-ភិ-វា-ទី] sopphi
អ្នកពោលពាក្យតាមលំអានធម៌របស់ពួកសប្បុរស។
សម្ដីរបស់ពួកសប្បុរស។
[ស័ប-ភិ-វា-ចា] sbaphiveacha≈
សម្ដីរបស់ពួកសប្បុរស។
(ម.ព. សព្ភិ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
[ស័ប-ភិ—] sbaphi—≈
(ម.ព. សព្ភិ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. សព្រហ្មចារី)។
[ស័ប-ព្រៈ-ហ្មៈ-ចា-រិ-នី] ឬ [សៈ-ព្រ័ម-ហ្មៈ-ចា-រិ-នី] saprohmacharini
(ម.ព. សព្រហ្មចារី)។
គ្រហស្ថអ្នកវៀរមេថុនធម្ម គឺអ្នកកាន់ឧបោសថសីលឬអ្នកកាន់អតិរេកសីលផងគ្នាក៏បាន :
[ស័ប-ព្រៈ-ហ្មៈ-ចា-រ៉ី] ឬ [សៈ-ព្រ័ម-ហ្មៈ-ចា-រ៉ី] soprohmochari
អ្នកប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយធម៌ដូចគ្នា; អ្នកកាន់ធម៌ត្រូវ, អ្នករៀនផងគ្នា។
[ស័ប-ព្រៈ-ហ្មៈ-ចា-រ៉ី] ឬ [សៈ-ព្រ័ម-ហ្មៈ-ចា-រ៉ី] soprohmochari
(ព.ពុ.) សំដៅចំពោះបព្វជិតផងគ្នា :
[ស័ប-ព្រៈ-ហ្មៈ-ចា-រ៉ី] ឬ [សៈ-ព្រ័ម-ហ្មៈ-ចា-រ៉ី] soprohmochari
គ្រហស្ថអ្នកវៀរមេថុនធម្ម គឺអ្នកកាន់ឧបោសថសីលឬអ្នកកាន់អតិរេកសីលផងគ្នាក៏បាន :
ពេញ, គាប់, ស្ម័គ្រស្មោះ, ត្រូវ, ឥតខុស, ឥតទាស់ :
[សប់] sapvor
ទាំងពួង, ទាំងអស់, ទាំងមូល, ទាំងស្រុង, ទាំងគ្រប់; គ្រប់, ទួ, ទូទៅ, រាល់ :