វចនានុក្រមខ្មែរ

វិន័យ នាម ១)

[វិ-នៃ-ធ័ម] vineythmo≈

វិន័យនិងធម៌ ឬធម៌ដែលត្រូវតាមវិន័យ។

វិន័យ នាម

[វិ-នៃ-ធ] vineytho≈

អ្នកទ្រទ្រង់វិន័យ, អ្នកចេះវិន័យ។

វិន័យ នាម ២)

[វិ-នៃ-ធ័ម] vineythmo≈

ឋានន្តរសមណសក្ដិទីឋានានុក្រម (តាំងភិក្ខុអ្នកចេះវិន័យ) មានមុខការខាងពិភាក្សាវិន័យក្នុងការវិនិច្ឆ័យអធិករណ៍សង្ឃ :

វិន័យ នាម

[វិ-នៃ-ធ] vineytho≈

ឋានន្តរសមណស័ក្ដិទីឋានានុក្រម (តាំងភិក្ខុអ្នកចេះវិន័យ) មានមុខការខាងវិនិច្ឆ័យកាត់សេចក្ដីអធិករណ៍សង្ឃ :

វិន័យ ន., គុ.

[វិ-នៃ-កោ-វិត] vineykaovit≈

(ម.ព. វិនយកោវិទ)។

វិន័យ— ន., គុ.

[វិ-នៃ—] viney—≈

(ម.ព. វិនយ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វិន្ទ នាម

[វិន-ទៈ] ឬ [វិន] vintor

ការបាន; ការប្រទះ, ការចួប, ការពើបពះ; អ្នកបាន; អ្នកប្រទះ។

វិន្ទ នាម

[មិត-វិន] vintor

ការចួបមិត្ត; ការបានមិត្ត។

វិន្ទ នាម

[វិន-ទៈ-ភាប] vintor

ភាវៈបាន; ដំណើរចួប, ប្រទះ, ពើបពះ។

វិបក្ខ នាម

[វិ-បុ័ក] vibakkhar

ពួកផ្សេង, ពួកខុសគ្នា; បច្ចាមិត្ត។

វិបក្ខ នាម

[វិ-បុ័ក-ខៈ-ភាប] vibakkhar

ដំណើរខុសពួកគ្នា; ដំណើរជាសត្រូវនឹងគ្នា។

សេចក្ដីប្រែប្រួល; ដំណើរថ្លោះធ្លាក់; សេចក្ដីវិនាស, អន្តរាយ; វិបរិត; ដំណើរទទួលគ្រោះថ្នាក់, ការរងទុក្ខលំបាក; ដំណើរដុនដាប, ទន់ទាប; ការភ្លាត់ខុស, ការខុសទំនង; ដំណើរហិនហោច, លិចលង់, ធ្លាក់ខ្លួន; សេចក្ដីស្លាប់ :

វិបត្តិ នាម

[វិ-ប័ត-តិ-កា] vibat

ហេតុ, ដំណើរ ឱ្យកើតវិបត្តិ។

វិបត្តិ នាម

[វិ-ប័ត-តិ-មូល] vibat

ឫសឬទីតាំងនៃវិបត្តិ, ដើមកំណើតវិបត្តិ។

វិបត្តិ នាម

[វិ-ប័ត-តិ-ហែត] vibat

(ម.ព. វិបត្តិការណ៍)។

វិបទា

(ម.ព. វិប័ទ)។

វិបទា នាម

[វិ-ប៉ៈ-ទា] vibaktea≈

(ម.ព. វិប័ទ)។

វិបយ៌ាយ

ដូចគ្នានឹង វិបរិយាយដែរ។

វិបយ៌ាយ នាម

[វិ-បុ័រ-យ៉ាយ] vibyreay

ដូចគ្នានឹង វិបរិយាយដែរ។

វិបយ៌ាស

ដូចគ្នានឹងវិបរិយាសដែរ។

វិបយ៌ាស នាម

[វិ-បុ័រ-យ៉ាស] vibyreas

ដូចគ្នានឹងវិបរិយាសដែរ។

វិបរិណាម

ការប្រែប្រួល, នានាភាព។

វិបរិណាម នាម

[វិ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ណាម] vibakrenam≈

ការប្រែប្រួល, នានាភាព។

វិបរិណាមធម៌

ធម៌ប្រែប្រួល, សភាវៈផ្លាស់ប្រែ, ដំណើរមិនទៀង :

វិបរិណាមធម៌ នាម

[វិ-ប៉ៈ-រ៉ិ-ណា-មៈ-ធ័រ] vibrinamothomr

ធម៌ប្រែប្រួល, សភាវៈផ្លាស់ប្រែ, ដំណើរមិនទៀង :

វិបរិត

អាការៈវិបរិត។

វិបរិត គុណនាម

[វិ-ប៉ៈ-រ៉ិត] vibarit

ដែលប្រែប្រួល, ផ្លាស់ប្រែ; ដែលមិនពិត; ដែលជាទំនាស់នឹងគ្នា, ដែលផ្ទុយគ្នា, ទីទៃពីគ្នា :

វិបរិត នាម

[វិ-ប៉ៈ-រ៉ិត] vibarit

ដំណើរប្រែប្រួល, ការផ្លាស់ប្រែ; ការមិនស្រួល, ដំណើរមានហេតុភេទអាក្រក់ប្លែកពីធម្មតា :

វិបរិត នាម

[វិ-ប៉ៈ-រ៉ិ-តៈ-ភាប] vibarit

ភាវៈវិបរិត, ដំណើរប្រែប្រួល។

វិបរិត នាម

[វិ-ប៉ៈ-រ៉ិ-តា-ភាប] vibarit

អាការៈវិបរិត។

វិបរិយាយ

ការផ្លាស់ប្រែ, ដំណើរប្រែប្រួល, វិបរិត (ប្រើជា វិបយ៌ាយ ឬ វិបរ្យាយ ក៏បាន)។

វិបរិយាយ នាម

[វិ-ប៉ៈ-រ៉ិ-យ៉ាយ] vibriyeay

ការផ្លាស់ប្រែ, ដំណើរប្រែប្រួល, វិបរិត (ប្រើជា វិបយ៌ាយ ឬ វិបរ្យាយ ក៏បាន)។

វិបរិយាស

ការផ្លាស់ប្រែ, ដំណើរប្រែប្រួល, វិបរិត (ប្រើជា វិបយ៌ាស ឬ វិបរ្យាស ក៏បាន)។

វិបរិយាស នាម

[វិ-ប៉ៈ-រ៉ិ-យ៉ាស] vibriyeas

ការផ្លាស់ប្រែ, ដំណើរប្រែប្រួល, វិបរិត (ប្រើជា វិបយ៌ាស ឬ វិបរ្យាស ក៏បាន)។

វិបរ្យាយ

(ម.ព. វិបយ៌ាយ)។

វិបរ្យាយ នាម

[វិ-បុ័រ-យ៉ាយ] viboryay≈

(ម.ព. វិបយ៌ាយ)។

វិបរ្យាស

(ម.ព. វិបយ៌ាស)។

វិបរ្យាស នាម

[វិ-បុ័រ-យ៉ាស] viboryas≈

(ម.ព. វិបយ៌ាស)។

វិបល្លាស

ការផ្លាស់ប្រែ, ដំណើរប្រែប្រួល, វិបរិត; វិបត្ត; ការបំប្លែង; ការក្រឡះ; ការភ្លាត់ខុស :

វិបល្លាស នាម

[វិ-បុ័ល-ឡាស] viblleas

ការផ្លាស់ប្រែ, ដំណើរប្រែប្រួល, វិបរិត; វិបត្ត; ការបំប្លែង; ការក្រឡះ; ការភ្លាត់ខុស :

វិបស្ចិត

អ្នកឃើញវិសេស; បណ្ឌិត, កវី; អ្នកប្រាជ្ញធំ។

វិបស្ចិត នាម

[វិ-បុ័ស-ស្ចិត] vibschet

អ្នកឃើញវិសេស; បណ្ឌិត, កវី; អ្នកប្រាជ្ញធំ។

វិបស្សនា

ដែលសម្រេចព្រោះវិបស្សនា (ព.ពុ.)។

វិបស្សនា នាម

[វិ-បុ័ស-សៈ-ណា] vibssonea

ការពិចារណាឃើញច្បាស់តាមពិត; ប្រាជ្ញាពិចារណាឃើញច្បាស់នូវដំណើរសង្ខារធម៌តាមការណ៍ពិត (ព.ពុ.)។

វិបស្សនា នាម

[វិ-បុ័ស-សៈ-ណា-ញាណ] vibssonea

ញាណឬប្រាជ្ញាដែលពិចារណាឃើញនូវដំណើរសង្ខារធម៌តាមការណ៍ពិត (ព.ពុ.)។

វិបស្សនា នាម

[វិ-បុ័ស-សៈ-ណា-ធុ-រៈ] vibssonea

កិច្ចខាងវិបស្សនា (ជាធុរៈមួយប្រភេទក្នុងពុទ្ធសាសនា គូគ្នានឹងគន្ថធុរៈ "កិច្ចខាងការសិក្សារៀនទន្ទេញ")។

វិបស្សនា នាម

[វិ-បុ័ស-សៈ-ណា-ប៉័ញ-ញ៉ា] vibssonea

(ម.ព. វិបស្សនាញាណ)។

វិបស្សនា គុណនាម

[វិ-ប៉័ស-សៈ-ណា-ម៉ៃ] vibssonea

ដែលសម្រេចព្រោះវិបស្សនា (ព.ពុ.)។

វិបស្សិ

(ម.ព. វិបស្ចិត)។

វិបស្សិ នាម

[វិ-ប៉័ស-សិ] vibsase≈

(ម.ព. វិបស្ចិត)។

វិបស្សិនី

(ម.ព. វិបស្ចិត)។

វិបស្សិនី នាម

[វិ-បុ័ស-សិ-នី] vibsseni

(ម.ព. វិបស្ចិត)។

វិបស្សី

(ម.ព. វិបស្ចិត)។

វិបស្សី នាម

[វិ-បុ័ស-សី] vibossei≈

(ម.ព. វិបស្ចិត)។

វិបាក

(គណិត.) សេចក្ដីសន្និដ្ឋានពីទ្រឹស្ដីបទឬសម្រាយបញ្ជាក់ :

វិបាក នាម ១)

[វិ-បាក] vibak

ដំណើរចាស់, ទុំ, ឆ្អិន; ការចម្អិន; ការទ្រុឌទ្រោម; ដំណើររលួយ។

វិបាក នាម ២)

[វិ-បាក] vibak

ផលបុណ្យ ឬផលបាប :

វិបាក នាម

[វិ-បាក-ចិត] vibak

ចិត្តជាស្នាមគំនូសរបស់កុសលឬអកុសល។

វិបាក នាម

[វិ-បាក-ទា-យក់] vibak

កម្មដែលឱ្យផល។

វិបាក នាម

[វិ-បាក-ទុក] vibak

ទុក្ខដែលកើតអំពីផលបាប។

វិបាក នាម

[វិ-បាក-សុខ] vibak

សុខដែលកើតអំពីផលបុណ្យ។

វិបាក នាម

[វិ-បាក-សោក] vibak

សោកដែលកើតព្រោះផលបាប។

វិបាក នាម

[វិ-បា-កា-វៈ-សែស] vibak

សំណល់ផលកម្ម, សេសបាប។

វិបាក នាម

[វិ-បាក] vibak

(គណិត.) សេចក្ដីសន្និដ្ឋានពីទ្រឹស្ដីបទឬសម្រាយបញ្ជាក់ :

វិបាចនកម្ម

ការនិយាយបន្តុះបង្អាប់ គឺការនិយាយឱ្យគេតុះទញ់, ឱ្យគេអាប់ឱន :

វិបាចនកម្ម នាម

[វិ-បា-ចៈ-ណៈ-កាំ] vibachnokamm

ការនិយាយបន្តុះបង្អាប់ គឺការនិយាយឱ្យគេតុះទញ់, ឱ្យគេអាប់ឱន :

វិបារូបន៍

ដែលរកឃើញ ដែលបង្ហាញឱ្យឃើញ ដែលធ្វើឱ្យឃើញ។

វិបារូបន៍ គុណនាម

[វិ-បា-រូប] vibarub≈

ដែលរកឃើញ ដែលបង្ហាញឱ្យឃើញ ដែលធ្វើឱ្យឃើញ។

វិបុល

អ្នកបំពេញរាជការផែនដី។ ឋានន្តរសេនាបតីសម្រាប់ទោក្រសួងក្រឡាហោម ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ; សម័យឥឡូវតាំងជាទីអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងនុះដែរ :

វិបុល គុណនាម

[វិ-បុល] vibol

ធំ, ធំក្រៃលែង; ទូលាយ; ច្រើនក្រៃ, បរិបូរ។

វិបុល នាម

[វិ-បុល-លៈ-ផល់] vibol

ផលធំ, ផលច្រើន។

វិបុល នាម

[វិ-បុល-លៈ-ភាប] vibol

ភាវៈធំ, ទូលាយ។

វិបុល នាម

[វិ-បុល-លៈ-រាច] vibol

អ្នកបំពេញរាជការផែនដី។ ឋានន្តរសេនាបតីសម្រាប់ទោក្រសួងក្រឡាហោម ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ; សម័យឥឡូវតាំងជាទីអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងនុះដែរ :

វិបុលរាជ

ឋានន្តរសេនាបតីសម្រាប់ថ្នាក់ទោ ចំពោះអ្នកបំពេញរាជការផែនដី ក្នុងក្រសួងក្រឡាហោម នៃប្រទេសកម្ពុជាពីសម័យមុន, ឋានៈស្មើនឹងអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងការពារប្រទេស។

វិបុលរាជ នាម

[វិ-បុល-រាច] vibolreach≈

ឋានន្តរសេនាបតីសម្រាប់ថ្នាក់ទោ ចំពោះអ្នកបំពេញរាជការផែនដី ក្នុងក្រសួងក្រឡាហោម នៃប្រទេសកម្ពុជាពីសម័យមុន, ឋានៈស្មើនឹងអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងការពារប្រទេស។

វិបោសន

កង្វះអាហារូបត្ថម្ភ។

វិបោសន នាម

[វិ-បោ-សៈ-ណៈ] vibaosaknak≈

កង្វះអាហារូបត្ថម្ភ។

វិប័ទ

វិបត្តិ, វិបរិត។

វិប័ទ នាម

[វិ-ប័ត] viboat

វិបត្តិ, វិបរិត។

វិប្បការ

សេចក្ដីមើលងាយ, ការមាក់ងាយ មាក់ថោក; ការធ្វើឱ្យគេប្រទះអន្តរាយ, ការធ្វើឱ្យគេបានសេចក្ដីទុក្ខពិបាក; សេចក្ដីព្យាបាទ; ការធ្វើអាក្រក់ទៅរក; អំពើអាក្រក់ :

វិប្បការ នាម

[វិប-ប៉ៈ-កា-រ៉ៈ] vibbakar

សេចក្ដីមើលងាយ, ការមាក់ងាយ មាក់ថោក; ការធ្វើឱ្យគេប្រទះអន្តរាយ, ការធ្វើឱ្យគេបានសេចក្ដីទុក្ខពិបាក; សេចក្ដីព្យាបាទ; ការធ្វើអាក្រក់ទៅរក; អំពើអាក្រក់ :

វិប្បកិណ្ណភាព

ភាវៈរោយរាយ; ដំណើររាត់រាយ, រតាត់រតាយរយីករយាក; ការធ្វើឱ្យញែកចេញពីគ្នា, ឱ្យស្រដាស់ពីគ្នា។

វិប្បកិណ្ណភាព នាម

[វិប-ប៉ៈ-កិន-ណៈ-ភាប] vibbkennopheap

ភាវៈរោយរាយ; ដំណើររាត់រាយ, រតាត់រតាយរយីករយាក; ការធ្វើឱ្យញែកចេញពីគ្នា, ឱ្យស្រដាស់ពីគ្នា។

វិប្បដិសារិនី

(ម.ព. វិប្បដិសារី)។

វិប្បដិសារិនី នាម

[វិប-ប៉ៈ-សា-រិ-នី] vibbdesarini

(ម.ព. វិប្បដិសារី)។

វិប្បដិសារី

អ្នកដែលមានវិប្បដិសារៈ។

វិប្បដិសារី នាម

[វិប-ប៉ៈ-ដិ-សារ៉ី] vibbdesari

អ្នកដែលមានវិប្បដិសារៈ។

វិប្បដិសារៈ

ភាពនៃវិប្បដិសារៈ, ដំណើរនឹកស្តាយក្រោយ ព្រោះដឹងខ្លួនជាខុស។

វិប្បដិសារៈ នាម

[វិប-ប៉ៈ-ដិ-សា-រ៉ៈ] vibbdesareak

សេចក្ដីក្ដៅក្រហាយចិត្ត, សេចក្ដីនឹកស្តាយក្រោយ, សេចក្ដីនឹកតូចចិត្ត ព្រោះដឹងខ្លួនជាខុស :

វិន័យ នាម

វិន័យ នាម ១)

វិន័យ នាម

វិន័យ នាម ២)

វិន័យ នាម

វិន័យ ន., គុ.

វិន័យ— ន., គុ.

វិន្ទ នាម

វិន្ទ នាម

វិន្ទ នាម

វិន្ទ នាម

វិន្ទ នាម

វិន្ទុ នាម

វិបក្ខ នាម

វិបក្ខ នាម

វិបក្ស នាម

វិបត្តិ នាម

វិបត្តិ នាម

វិបត្តិ នាម

វិបត្តិ នាម

វិបទា នាម

វិបយ៌ាយ នាម

វិបយ៌ាស នាម

វិបរិណាម នាម

វិបរិណាមធម៌ នាម

វិបរិត គុណនាម

វិបរិត នាម

វិបរិត នាម

វិបរិត នាម

វិបរិយាយ នាម

វិបរិយាស នាម

វិបរ្យាយ នាម

វិបរ្យាស នាម

វិបល្លាស នាម

វិបស្ចិត នាម

វិបស្សនា នាម

វិបស្សនា នាម

វិបស្សនា នាម

វិបស្សនា នាម

វិបស្សនា គុណនាម

វិបស្សិ នាម

វិបស្សិនី នាម

វិបស្សី នាម

វិបាក នាម ១)

វិបាក នាម ២)

វិបាក នាម

វិបាក នាម

វិបាក នាម

វិបាក នាម

វិបាក នាម

វិបាក នាម

វិបាក នាម

វិបាចនកម្ម នាម

វិបារូបន៍ គុណនាម

វិបុល គុណនាម

វិបុល នាម

វិបុល នាម

វិបុល នាម

វិបុលរាជ នាម

វិបោសន នាម

វិប័ទ នាម

វិប្បការ នាម

វិប្បកិណ្ណភាព នាម

វិប្បដិសារិនី នាម

វិប្បដិសារី នាម

វិប្បដិសារៈ នាម