វចនានុក្រមខ្មែរ

គ្រឿងចាក់ស្រែះ, គ្រឿងក្រងភ្ជាប់; តណ្ហា (ធម្មជាតឬស្ថានដែលចេញផុតចាកតណ្ហាជាគ្រឿងចាក់ស្រែះ ហៅថា និញ្វន < និ + វាន; ឬ និវ៌ាណ < និស៑ + វាន, និស៑ > និរ៑, ន > ណ)។

វាន់

(ម.ព. វ័ណ្ដ)។

វាន់ នាម

[វាន់] vean

(ម.ព. វ័ណ្ដ)។

វាបី

បឹងធំ :

វាបី នាម

[វា-ប៉ី] veabei

បឹង; ត្រពាំង។

វាបី នាម

[ចុល-ឡៈ-វា-ប៉ី] veabei

បឹងតូច :

វាបី នាម

[មៈ-ហា-វា-ប៉ី] veabei

បឹងធំ :

វាប់ គុណនាម

[វាប់] veab

ធ្ងន់ពាប់ :

វាមលូរ

ដំបូក :

វាមលូរ នាម

[វា-មៈ-លូ] veamolur

ដំបូក :

វាយ

(ព.សា.) ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ដើមសាច់ជ្រាកសម្បុរលាយសលាយក្រហមខណ្ឌជាសង្កាត់ៗ, ផ្លែតូចៗ វេលាទុំឡើងសម្បុរក្រហម ប្រើជាអាហារបាន។

វាយ កិរិយាសព្ទ ១)

[វាយ] veay

(ព.សា.) (វ៉ៃ) ប្រហារដោយបហរណវត្ថុឥតមុខមុត មានរំពាត់, ដំបងជាដើម :

វាយ កិរិយាសព្ទ ២)

[វាយ] veay

សំពងឱ្យមុតលិចចុះ :

វាយ កិរិយាសព្ទ ៣)

[វាយ] veay

សំពងបញ្ចូលឱ្យណែនតឹង :

វាយ កិរិយាសព្ទ ៤)

[វាយ] veay

ទូង, គោះ ឬដំឱ្យលាន់ឮសូរសព្ទ :

វាយ កិរិយាសព្ទ ៥)

[វាយ] veay

យកសេចក្ដីឬលម្អិតសេចក្ដីឱ្យជាក់ប្រាកដ :

វាយ កិរិយាសព្ទ ៦)

[វាយ] veay

តថ្លៃ :

វាយ កិរិយាសព្ទ ៧)

[វាយ] veay

ច្បាំងគ្នា, ច្បាំងដណ្ដើមយកស្រុក :

វាយ កិរិយាសព្ទ

[វាយ-កន់-ទុយ-ភ្នែក] veay

(ព.ប្រ.) ញាក់ចុងភ្នែកឱ្យសញ្ញាគ្នា។

វាយ កិរិយាសព្ទ

[វាយ-ចុង-សំ-ដី] veay

(ព.ប្រ.) បញ្ចេញចុងសម្ដីមានសេចក្ដីប្លែក គួរឱ្យសង្ស័យ។

វាយ កិរិយាសព្ទ

[វាយ-ដំ] veay

វាយសំពងថែមហើយថែមទៀត។

វាយ កិរិយាសព្ទ

[វាយ-ដំ-ច្រំ-ធាក់] veay

វាយសំពងរឿយៗ ទាំងធាក់តន្ត្រំផ្ទួនៗផង។

វាយ កិរិយាសព្ទ

[វាយ-ដំ-ច្រំ-ធាក់] veay

(ព.ទ.បុ.) កំចោករោកកម្ចាត់កម្ចាយឱ្យបែកខ្ញែកឬឱ្យបែកកន្ធែកចេញពីគ្នា!

វាយ កិរិយាសព្ទ

[វាយ-ដំ-ច្រំ-ធាក់] veay

(ម.ព. វាយពាងព្រហក់បំបែក)។

វាយ កិរិយាសព្ទ

[វាយ-ដំ-ច្រំ-ធាក់] veay

(ព.ប្រ.) កម្ចាយសេចក្ដីកំបាំងក្នុងផ្ទះ ឬ ក្នុងក្រុមរបស់ខ្លួនឱ្យលេចឮខ្ចរខ្ចាយស្អុយកេរ្តិ៍ឈ្មោះសាយសុស។

វាយ នាម

[វាយ] veay

(ព.សា.) ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ដើមសាច់ជ្រាកសម្បុរលាយសលាយក្រហមខណ្ឌជាសង្កាត់ៗ, ផ្លែតូចៗ វេលាទុំឡើងសម្បុរក្រហម ប្រើជាអាហារបាន។

វាយតម្លៃ

កំណត់តម្លៃ, គណនាឬវិនិច្ឆ័យអំពីគុណភាព សារៈសំខាន់ បរិមាណ ឬគុណតម្លៃរបស់អ្វីមួយ :

វាយតម្លៃ កិរិយាសព្ទ

[វាយ-តំ-ឡៃ] veaytamlai≈

កំណត់តម្លៃ, គណនាឬវិនិច្ឆ័យអំពីគុណភាព សារៈសំខាន់ បរិមាណ ឬគុណតម្លៃរបស់អ្វីមួយ :