ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

វង្វេង កិរិយាសព្ទ

[វង់-វេង-កាម] vongveng

ស្រវឹងកាមគុណ។

វង្វេង កិរិយាសព្ទ

[វង់-វេង-គ្នា] vongveng

បែកមិនចួបគ្នាក្នុងវេលាដើរដំណើរ ព្រោះភ័ន្តច្រឡំផ្លូវ។

វង្វេង កិរិយាសព្ទ

[វង់-វេង-ចិត] vongveng

ភ័ន្តចិត្ត។

វង្វេង កិរិយាសព្ទ

[វង់-វេង-ជាត] vongveng

ភ័ន្តកំណើតទៅកើតតាមយថាកម្ម ខុសបំណង។

វង្វេង កិរិយាសព្ទ

[វង់-វេង-ទិស] vongveng

ភ័ន្តច្រឡំទិស។

វង្វេង កិរិយាសព្ទ

[វង់-វេង-ផ្លូវ] vongveng

ភ័ន្តច្រឡំផ្លូវ ខុសបំណងដែលត្រូវទៅ។

វង្វេង កិរិយាសព្ទ

[វង់-វេង-ស្មា-រ-ដី] vongveng

ភ័ន្តស្មារតីចាំៗភ្លេចៗ ឬបាត់ៗ ឃើញៗ។

វង្វេង កិរិយាសព្ទ

[វង់-វេង-វង់-វាន់] vongveng

វង្វេងភ័ន្តស្មារតីឬភ័ន្តគំនិត, វង្វេងងេងងោង :

វង្ស នាម

[វង់] vongsor

ពូជ, ជំបួរ, ជួរ, ក្រសែ, របា, ត្រកូល, តំណត្រកូល; ជាតិ។ ដូចជា ឫស្សី; ប៉ី; ខ្លុយ; ស្រឡៃ; ស្នួ។

វង្ស នាម

[ខាត់-តិ-យៈ-វង់] vongsor

វង្សក្សត្រិយ៍។

វង្ស នាម

[ភូ-ធ-រៈ-វង់] vongsor

វង្សស្តេច។

វង្ស នាម

[វង់-សៈ-ក] vongsor

បុព្វបុរសរបស់ត្រកូល មនុស្សដើមត្រកូល។

វង្ស នាម

[វង់-សៈ-ក្រឹត] vongsor

(ម.ព. វង្សករ)។

វង្ស នាម

[វង់-សៈ-ក្សៃ] vongsor

ដំណើរផុតវង្ស។

វង្ស នាម

[វង់-សៈ-ចៈ-រ៉ឹត] vongsor

ប្រវត្តិ, លំអាន របស់ពូជពង្ស; ពង្សាវតារជាតិ។

វង្ស នាម

[វង់-សៈ-នាត] vongsor

អ្នកដែលជាចម្បងរបស់ត្រកូលឬប្រមុខរបស់ត្រកូល។

វង្ស នាម

[វង់-សៈ-ប្រ-មុក] vongsor

(ម.ព. វង្សនាថ)។

វង្ស នាម

[វង់-សៈ-ភោច] vongsor

អ្នកដែលត្រូវស៊ីទ្រព្យសម្បាច់របស់ត្រកូល។

វង្ស នាម

[វង់-សៈ-វាត់-ថៈ-ណាក់] vongsor

សេចក្ដីចម្រើនរបស់ត្រកូល។

វង្ស នាម

[វង់-សៈ-វាត់-ធិ-នី] vongsor

(ម.ព. វង្សវឌ្ឍី)។

វង្ស នាម

[វង់-សៈ-វាត់-ធី] vongsor

អ្នកដែលចម្រើនត្រកូល។

វង្ស នាម

[វង់-សៈ-វាត់] vongsor

(ម.ព.វង្សវឌ្ឍនៈ)។

វង្ស នាម

[វង់-សាក់-សៈ-មា-ចា] vongsor

ប្រពៃណីឬទំនៀមល្អរបស់ត្រកូល។

វង្ស នាម

[វង់-សៈ-ស្ថិ-តិ] vongsor

ការតាំងនៅនៃវង្ស។

វង្ស នាម

[វង់-សា-នុ-វង់] vongsor

វង្សតៗតាមលំដាប់មក។

វង្ស នាម

[វង់-សា-វៈ-លី] vongsor

ដូចគ្នានឹង ពង្សាវលី។

វង្ស នាម

[សៈ-ម៉ៈ-ណៈ-វង់] vongsor

វង្សសមណៈ។

វង្ស នាម

[សា-ក្យ៉ៈ-វង់] vongsor

(ម.ព. សក្យវង្ស)។

វង្សា

វង្សទាំងឡាយ (ព.កា.) ច្រើនប្រើសំដៅសេចក្ដីជាឯកវចនៈ)។

វង្សា នាម

[វង់-សា] vongsea

វង្សទាំងឡាយ (ព.កា.) ច្រើនប្រើសំដៅសេចក្ដីជាឯកវចនៈ)។

វង្សានុរក្ស

អ្នកតាមរក្សាពូជពង្សវង្សត្រកូលដោយឡែក ពាក្យនេះប្រើសម្រាប់បញ្ជាក់អំពីតំណែងរបស់មន្ត្រីខ្មែរពីសម័យមុន :

វង្សានុរក្ស នាម

[វង់-សា-នុ-រ័ក] vngosanurka≈

អ្នកតាមរក្សាពូជពង្សវង្សត្រកូលដោយឡែក ពាក្យនេះប្រើសម្រាប់បញ្ជាក់អំពីតំណែងរបស់មន្ត្រីខ្មែរពីសម័យមុន :

វង្សាអគ្គរាជ

ឋានន្តររបស់សេនាបតីសម្រាប់ទោ ខាងក្រសួងយុត្តិធម៌ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ ក្នុងសម័យណាដែលមានក្សត្រិយ៍ ឧភយោរាជ; សម័យសព្វថ្ងៃនេះ តាំងជាទីអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងនុះដែរ :

វង្សាអគ្គរាជ នាម

[វង់-សា-អ័ក-គៈ-រាជ] vongseaakkoreach

ឋានន្តររបស់សេនាបតីសម្រាប់ទោ ខាងក្រសួងយុត្តិធម៌ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ ក្នុងសម័យណាដែលមានក្សត្រិយ៍ ឧភយោរាជ; សម័យសព្វថ្ងៃនេះ តាំងជាទីអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងនុះដែរ :

វង្សា—

(ម.ព. វង្ស) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វង្សា— នាម

[វង់-សា—] vngosa—≈

(ម.ព. វង្ស) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វង្ស–

(ម.ព. វង្ស) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ។

វង្ស– នាម

[—វង់] —vngo≈

(ម.ព. វង្ស) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ។

វង្ស—

(ម.ព. វង្ស) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វង្ស— នាម

[វង់-សៈ—] vngosak—≈

(ម.ព. វង្ស) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វចនតា

មូលតាមួយបែបដែលជាពាក្យទោល ឬជាប្ញស ឬក៏ជាធាតុនៃពាក្យក្នុងភាសាឥណ្ឌូអឺរ៉ុប :

វចនតា នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-តា] veakchaknakta≈

មូលតាមួយបែបដែលជាពាក្យទោល ឬជាប្ញស ឬក៏ជាធាតុនៃពាក្យក្នុងភាសាឥណ្ឌូអឺរ៉ុប :

វចនលេខន៍

ការសរសេរ និងការរៀបរៀងចងក្រងវចនានុក្រមដោយផ្អែកលើចំណេះដឹងខាងវចនវិទ្យា។

វចនលេខន៍ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-ឡេក] veakchaknaklek≈

ការសរសេរ និងការរៀបរៀងចងក្រងវចនានុក្រមដោយផ្អែកលើចំណេះដឹងខាងវចនវិទ្យា។

វចនវិទ្យា

ទីបំផុតឬទីបញ្ចប់សម្ដី, ចុងពាក្យ, ចុងសម្ដី។

វចនវិទ្យា នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-វិត-ទ្យា] veakchaknakvittyea≈

ផ្នែកមួយនៃភាសាវិទ្យាដែលសិក្សាអំពីវាក្យសព្ទ ក្នុងនោះមាន ការបង្កើតពាក្យ ការប្រើពាក្យ ន័យនិងទំនាក់ទំនងន័យរបស់ពាក្យ ជាដើម។

វចនវិទ្យា នាម

[វៈ-ចៈ-ណា-នុ-រូប] veakchaknanurub≈

តាមសមគួរដល់ពាក្យ; ការអនុលោមតាមពាក្យ។

វចនវិទ្យា នាម

[វៈ-ចៈ-ណា-ឡាំង-កា] veakchaknalaamngka≈

គ្រឿងប្រដាប់ពាក្យ គឺសម្ដីសម្រាប់ប្រើកែមស៊ែមឱ្យស្រួលស្តាប់; សព្ទសម្រាប់ប្រើជាគ្រឿងប្រដាប់រំលេចពាក្យឱ្យស្រួលស្តាប់។

វចនវិទ្យា នាម

[វៈ-ចៈ-ណា-វៈ-សាន] veakchaknaveaksan≈

ទីបំផុតឬទីបញ្ចប់សម្ដី, ចុងពាក្យ, ចុងសម្ដី។

វចនាធិប្បាយ

អធិប្បាយពាក្យ គឺសេចក្ដីពន្យល់អំពីពាក្យនីមួយៗឱ្យឃើញច្បាស់លាស់; អភិធាន។

វចនាធិប្បាយ នាម

[វៈ-ចៈ-ណា-ធិប-បាយ] vochoneathibbay

អធិប្បាយពាក្យ គឺសេចក្ដីពន្យល់អំពីពាក្យនីមួយៗឱ្យឃើញច្បាស់លាស់; អភិធាន។

វចនានុក្រម

ឈ្មោះសៀវភៅដែលមានរៀបរៀងពាក្យតាមលំដាប់អក្ខរក្រម :

វចនានុក្រម នាម ១)

[វៈ-ចៈ-ណា-នុ-ក្រំ] vochoneanukrom

លំដាប់ពាក្យ, លំដាប់ពាក្យដែលរៀបរៀងតាមរបៀបមុនក្រោយ។

វចនានុក្រម នាម ២)

[វៈ-ចៈ-ណា-នុ-ក្រំ] vochoneanukrom

ឈ្មោះសៀវភៅដែលមានរៀបរៀងពាក្យតាមលំដាប់អក្ខរក្រម :

វចនានុក្រមវិទ្យា

ការសិក្សាបែបពណ៌នានិងវិភាគអំពីទំនាក់ទំនងន័យ ព្រមទាំងទំនាក់ទំនងរវាងវចនតានៅក្នុងប្រព័ន្ធវចនសព្ទនៃភាសាណាមួយ។

វចនានុក្រមវិទ្យា នាម

[វៈ-ចៈ-ណា-នុ-ក្រំ-វិត-ទ្យា] veakchaknanukrumvittyea≈

ការសិក្សាបែបពណ៌នានិងវិភាគអំពីទំនាក់ទំនងន័យ ព្រមទាំងទំនាក់ទំនងរវាងវចនតានៅក្នុងប្រព័ន្ធវចនសព្ទនៃភាសាណាមួយ។

វចនា—

(ម.ព. វចនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វចនា— នាម

[វៈ-ចៈ-ណា—] veakchakna—≈

(ម.ព. វចនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វចនោកាស

សិល្បៈនៃការនិយាយ សំនួនវោហារ។

វចនោកាស នាម

[វៈ-ចៈ-ណោ-កាស] veakchaknaokas≈

សិល្បៈនៃការនិយាយ សំនួនវោហារ។

វចនៈ

ការរៀបចំឬចងក្រងពាក្យពេចន៍ឱ្យចុះរបៀបត្រឹមត្រូវ។

វចនៈ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ] vochaneak

ពាក្យ, សម្ដី។

វចនៈ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ] vochaneak

ប្រភេទពាក្យប្រាប់ចំនួនតិចច្រើនដែលកំណត់តាមបែបវេយ្យាករណ៍, សម្រាប់ភាសាបាលីមាន ២យ៉ាងគឺ ឯកវចនៈ ប្រាប់ដំណើរថា មានតែមួយ ឬប្រាប់ដំណើរដែលប្រមូលចំនួនច្រើនរួបរួមតែមួយ បើធៀបនឹងភាសាខ្មែរដូចពាក្យថា មហាជន ប្រជុំជន ក្រុមយោធា ក្រុមជំនុំ ហ្វូងសត្វ ជាដើម; ពហុវចនៈ ប្រាប់ចំនួនពីត្

វចនៈ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-ក] vochaneak

អ្នកធ្វើតាមពាក្យ គឺអ្នកយកពាក្យ, អ្នកស្តាប់បង្គាប់។

វចនៈ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-កា] vochaneak

(ម.ព. វចនករ)។

វចនៈ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-ក្រំ] vochaneak

លំដាប់ពាក្យ។

វចនៈ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-គា-រៈ-វ៉ាក់] vochaneak

ការគោរពសម្ដី គឺការជឿកាន់តាមពាក្យប្រដៅ។

វចនៈ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-គោ-រប់] vochaneak

(ម.ព. វចនគារវៈ)។

វចនៈ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-ភេត] vochaneak

ការខ្ចាយសម្ដី, ដំណើរបែកការលេចឮខ្ចរខ្ចាយ, ដំណើរផ្សេងសម្ដីគ្នា។

វចនៈ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-មា-លា] vochaneak

កម្រងពាក្យ។

វចនៈ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-មិត] vochaneak

មិត្រដែលជាគូនិយាយសន្ទនាគ្នា, ដែលចេះនិយាយឱ្យពេញចិត្ត។

វចនៈ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-មិត] vochaneak

(ម.ព. វចនមិត្ត)។

វចនៈ នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ-រៈ-ចៈ-ណា] vochaneak

ការរៀបចំឬចងក្រងពាក្យពេចន៍ឱ្យចុះរបៀបត្រឹមត្រូវ។

វចន—

(ម.ព. វចនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វចន— នាម

[វៈ-ចៈ-ណៈ—] veakchaknak—≈

(ម.ព. វចនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

វចី

ការប្រព្រឹត្តល្អដោយវាចា ការស្ដីនិយាយត្រឹមត្រូវ។

វចី នាម

[វៈ-ចី] vochei

វាចា, សម្ដី, ពាក្យ។

វចី នាម

[វៈ-ចី-កាំ] vochei

អំពើដែលកើតអំពីសម្ដី, ការធ្វើដោយសម្ដី។

វចី នាម

[វៈ-ចី-គា-រៈ-វៈ] vochei

ការគោរពដោយវាចា។

វចី នាម

[វៈ-ចី-ទុច-ចៈ-រ៉ិត] vochei

ការប្រព្រឹត្តអាក្រក់ដោយវាចា។

វចី នាម

[វៈ-ចី-ទ្វា] vochei

ទ្វារវាចា។

វចី នាម

[វៈ-ចី-ប៉ៈ-ណាម] vochei

ការបង្អោនវាចា គឺការបញ្ចេញវាចាសរសើរគុណដែលគួរគោរពឬការគោរពដោយសម្ដី។

វចី នាម

[វៈ-ចី-ប៉ៈ-យោក] vochei

ការប្រកបអំពើដោយវាចា, ការបញ្ចេញវាចាប្រើគេឱ្យសម្រេចអំពើ។

វចី នាម

[វៈ-ចី-ប៉ៈ-រ៉ៈ-ម៉ៈ-មិត] vochei

មិត្រដែលបានតែមាត់ ដែលល្អតែមាត់។

វចី នាម

[វៈ-ចី-ប៉ៈ-រ៉ៈ-ម៉ៈ-មិត] vochei

(ម.ព. វចីបរមមិត្ត)។

វចី នាម

[វៈ-ចី-ប្រ-ណាម] vochei

(ម.ព. វចីបណាម)។

វចី នាម

[វៈ-ចី-ប្រ-យោក] vochei

(ម.ព. វចីបយោគ)។

វចី នាម

[វៈ-ចី-ភេត] vochei

ការបញ្ចេញវាចាឱ្យគេឮច្បាស់; ដំណើរផ្សេងសម្ដីគ្នា។

វចី នាម

[វៈ-ចី-មុក] vochei

ពាក្យផ្ដើម, អារម្ភកថា, ឧបន្យាសកថា។

វចី នាម

[វៈ-ចី-សង់-ហ] vochei

ការនាំពាក្យញុះញង់។

វចី នាម

[វៈ-ចី-សង់-ហៈ-រិ-នី] vochei

(ម.ព. វចីសង្ហរី)។

វចី នាម

[វៈ-ចី-សង់-ហៈ-រ៉ី] vochei

អ្នកនាំពាក្យញុះញង់។

វចី នាម

[វៈ-ចី-សៈ-ម៉ា-ចា] vochei

ការប្រព្រឹត្តរៀបរយដោយវាចា ការប្រើសម្ដីសុភាពរាបទាប ការប្រើវាចាស្មោះស្មើ។

វចី នាម

[វៈ-ចី-សុ-ចៈ-រ៉ិត] vochei

ការប្រព្រឹត្តល្អដោយវាចា ការស្ដីនិយាយត្រឹមត្រូវ។

វច្ច នាម

[វ័ច-ចៈ] vochch

អាចម, លាមក។

វច្ច នាម

[វ័ច-ចៈ-កុត] vochch

បង្គន់។

វច្ច នាម

[វ័ច-ចៈ-ទ្វា] vochch

ទ្វារឬផ្លូវវច្ចៈ (ទ្វារឧច្ចារៈ, ទ្វារធំ, ទ្វារបាត)។

វច្ច នាម

[វ័ច-ចៈ-ម័ក] vochch

(ម.ព. វច្ចទ្វារ)។