លៀត កិរិយាសព្ទ
[លៀត] liet
សៀតទ្រាប់ឬស៊កត្រង់ចន្លោះកណ្ដាល កុំឱ្យត្រដុសគ្នា (ប្រើតាមទម្លាប់ដោយស្រុក, អ្នកខ្លះថា សៀត, ស៊ក)។
ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។
[លៀត] liet
សៀតទ្រាប់ឬស៊កត្រង់ចន្លោះកណ្ដាល កុំឱ្យត្រដុសគ្នា (ប្រើតាមទម្លាប់ដោយស្រុក, អ្នកខ្លះថា សៀត, ស៊ក)។
ដែលចេញត្លែ ឬដែលឡើងត្លោត :
[លៀន] lien
លេចចេញ, ចេញបន្លឹម ពីក្នុងទីដែលលឹបឬដែលកប់ :
[លៀន] lien
បញ្ចេញអណ្ដាតពីក្នុងមាត់ :
[លៀន] lien
ដែលចេញត្លែ ឬដែលឡើងត្លោត :
ឈ្មោះឈើពួកជ្រៃ, មាន ២ប្រភេទ គឺ លៀបធំ មានស្លឹកធំ, លៀបតូច មានស្លឹកតូច; ត្រួយខ្ចីលៀបទាំង ២ប្រភេទនេះ មានរសចត់បន្តិចៗ ប្រើជាអន្លក់ឬរបោយបាន។
[លៀប] lieb
ឈ្មោះឈើពួកជ្រៃ, មាន ២ប្រភេទ គឺ លៀបធំ មានស្លឹកធំ, លៀបតូច មានស្លឹកតូច; ត្រួយខ្ចីលៀបទាំង ២ប្រភេទនេះ មានរសចត់បន្តិចៗ ប្រើជាអន្លក់ឬរបោយបាន។
ឈ្មោះលំនាំក្បាច់ល្ខោនមួយប្រភេទ។
[លៀម] liem
ចងកណ្ដាប់មាត់ពែង, ប៉ាន់ជាដើម ដោយចម្រៀកដំបារលោហជាតិឬប្រាក់, មាស :
[លៀម] liem
ឈ្មោះខ្វែវមួយប្រភេទ ផ្លែរាងខុបខាងចុងដងវែងក៏បានខ្លីក៏បាន សម្រាប់ប្រើការកាប់ឆ្ការ។
[លៀម] liem
ឈ្មោះលំនាំក្បាច់ល្ខោនមួយប្រភេទ។
ដងសាវក្ដោង, ខ្សែសាវក្ដោង។ ខ្មែរហៅចំពោះតែខ្សែសាវក្ដោងតូច :
[លៀវ] liev
ដងសាវក្ដោង, ខ្សែសាវក្ដោង។ ខ្មែរហៅចំពោះតែខ្សែសាវក្ដោងតូច :
កំបោរដែលកើតពីសំបកលៀសដុតសុសផុស។
[លៀស] lies
សត្វមួយប្រភេទពួកគ្រំ សំបកទាំងពីរខាងជាប្រអប់ ខាងគូទតូច ខាងមាត់រីកកំពាង រស់នៅក្នុងភក់ ឬដីខ្សាច់ក្នុងទឹក។
[កំ-បោ-លៀស] lies
កំបោរដែលកើតពីសំបកលៀសដុតសុសផុស។
(ម.ព. លេខបត្រ)។
[ឡេក] lek
គំនូសប្រាប់ចំនួនសំខ្យា :
[ឡេក] lek
ការសរសេរ; ការគូស, គូរ, វាស; គំនូរ; ស្នាម, គំនូស; អក្សរ; សំបុត្រ, ចុតហ្មាយ; គ្រឿងសម្គាល់; ទេវតា; ...។
[ឡេក-ចៈ-តុប-ពិត] lek
លេខ៤យ៉ាងគឺ លេខបូក, លេខសង, លេខគុណ, លេខចែក។
[ឡេ-ខៈ-ចុន-ណិ-កា] lek
ដី ស; ជក់សម្រាប់គូរ, សម្រាប់លាបថ្នាំ។
[ឡេក-នប់-ពន់] lek
(ម.ព. លេខផា)។
[ឡេ-ខៈ-ផា] lek
(ព.សា.) (បុរាណច្រើនប្រើក្នុងក្បួនហោរ)។
[ឡេ-ខៈ-ភ័ន] lek
ប្រដាប់សម្រាប់ប្រើការសរសេរ មានប៉ាកកានិងខ្មៅដៃជាដើម :
[ឡេក-យ័ន] lek
(ព.បុ.) លេខដែលគេសរសេរចុះក្នុងយ័ន្តត្រង់កន្លែងដែលត្រូវចុះលេខ។
[ឡេក-វិច-ជា] lek
វិជ្ជាសម្រាប់គិតចំនួន, វិជ្ជានព្វន្ត។
[ឡេក-ខៈ-វិ-ញូ] lek
អ្នកចេះលេខវិជ្ជា, អ្នកពូកែខាងវិជ្ជានព្វន្ត។
[ឡេក-ខៈ-វិត] lek
(ម.ព. លេខវិញ្ញូ)។
[ឡេក-ខៈ-វិ-ទូ] lek
(ម.ព. លេខវិទ)។
[ឡេក-ខៈ-វិត-ទ្យា] lek
(ម.ព. លេខវិជ្ជា)។
[ឡេក-ខៈ-ហា-រិន] lek
បុរសអ្នកនាំសំបុត្រ, អ្នករត់សំបុត្រ, បុរសប្រៃសណីយ៍។
[ឡេ-ខ្យៈ-ប័ត] lek
(ម.ព. លេខបត្រ)។
(ម.ព. លេខកដ្ឋាន)។
[ឡេ-ខៈ-កៈ] lekhakak
អ្នកសរសេរ, ស្មេរ, ស្មៀន។
[ឡេ-ខៈ-កៈ-កាំ] lekhakak
ការឬមុខការរបស់ស្មៀន។
[ឡេ-ខៈ-កៈ-កិច] lekhakak
ការរវល់របស់ស្មៀន។
[ឡេ-ខៈ-ក័ត-ឋាន] lekhakak
ទីធ្វើការរបស់ស្មៀន, កន្លែងស្មៀន, ការិយាល័យស្មៀន។
[ឡេ-ខៈ-កៈ-ស្ថាន] lekhakak
(ម.ព. លេខកដ្ឋាន)។
(ម.ព. គណិតសាស្ត្រ)។
[ឡេក-គៈ-និត] lekkeaknit≈
(ម.ព. គណិតសាស្ត្រ)។
(ម.ព. អាមេណ្ឌិតសញ្ញា)។
[ឡេក-ទោ] lekhotou
(ម.ព. អាមេណ្ឌិតសញ្ញា)។
ការសរសេរ; ឯកសារ ឬកំណត់ត្រាពាណិជ្ជកម្ម, គណនី ឬសៀវភៅធនាគារណាមួយ។
[ឡេ-ខៈ-ណា] lekhakna≈
ការសរសេរ; ឯកសារ ឬកំណត់ត្រាពាណិជ្ជកម្ម, គណនី ឬសៀវភៅធនាគារណាមួយ។
វិទ្យាសាស្ត្រដែលសិក្សាពីលក្ខណៈរូបរាង និងទម្រង់នៃសំណេរដោយដៃ ដើម្បីស្វែងរកអ្នកសរសេរ បង្ហាញពីចិត្តសាស្ត្រក្នុងពេលសរសេរ និងវាយតម្លៃពីលក្ខណៈនៃបុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់អ្នកសរសេរ។
[ឡេ-ខៈ-ណា-វិត-ទ្យា] lekhaknavittyea≈
វិទ្យាសាស្ត្រដែលសិក្សាពីលក្ខណៈរូបរាង និងទម្រង់នៃសំណេរដោយដៃ ដើម្បីស្វែងរកអ្នកសរសេរ បង្ហាញពីចិត្តសាស្ត្រក្នុងពេលសរសេរ និងវាយតម្លៃពីលក្ខណៈនៃបុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់អ្នកសរសេរ។
ដងប៉ាកកា។
[ឡេ-ខៈ-នី] lekhani
ស្លាបប៉ាកកា; ប៉ាកកៃ។
[ឡេ-ខៈ-នី-កៈ-រ៉ន់] lekhani
ប្រអប់ដាក់ស្លាបប៉ាកកា, ប្រអប់ស្លាបប៉ាកកា។
[ឡេ-ខៈ-នី-ទ័ន] lekhani
ដងប៉ាកកា។
ក្រដាសសរសេរ; សៀវភៅសម្រាប់សរសេរ។
[ឡេ-ខៈ-ប័ត] lekhbatrar
ក្រដាសសរសេរ; សៀវភៅសម្រាប់សរសេរ។
លេខសម្គាល់សំណេរដែលដកស្រង់មកយោងក្នុងអត្ថបទឬដាក់នៅរឹមទំព័រខាងក្រោម។
[ឡេក-យោង] lekyong≈
លេខសម្គាល់សំណេរដែលដកស្រង់មកយោងក្នុងអត្ថបទឬដាក់នៅរឹមទំព័រខាងក្រោម។
(ម.ព. លេខហារិន)។
[ឡេក-ខៈ-ហា-រិ-នី] lekkhakharini≈
(ម.ព. លេខហារិន)។
(ម.ព. លេខហារិន)។
[ឡេក-ខៈ-ហា-រី] lekhhari
(ម.ព. លេខហារិន)។
ខ្មែរប្រើជាវណ្ណយុត្តសម្រាប់ដាក់លើអក្សរទោល កញ្ឆក់សំឡេងឱ្យខ្លីរហ័ស, ដូចជា :
[ឡេក-អ័ស-ស្ដា] lekhaasda
លេខ ៨។
[ឡេក-អ័ស-ស្ដា] lekhaasda
ខ្មែរប្រើជាវណ្ណយុត្តសម្រាប់ដាក់លើអក្សរទោល កញ្ឆក់សំឡេងឱ្យខ្លីរហ័ស, ដូចជា :
លេខដែលបញ្ជាក់ពីចំនួនប្រូតុងនៅក្នុងណ្វៃយ៉ូនៃអាតូមមួយ បញ្ជាក់ពីទីតាំងរបស់ធាតុក្នុងតារាងខួបគីមី និងបញ្ជាក់ពីចំនួនអេឡិចត្រុងនៅជុំវិញណ្វៃយ៉ូរបស់អាតូមណឺត។
[ឡេក-អា-តូម] lekaatoum≈
លេខដែលបញ្ជាក់ពីចំនួនប្រូតុងនៅក្នុងណ្វៃយ៉ូនៃអាតូមមួយ បញ្ជាក់ពីទីតាំងរបស់ធាតុក្នុងតារាងខួបគីមី និងបញ្ជាក់ពីចំនួនអេឡិចត្រុងនៅជុំវិញណ្វៃយ៉ូរបស់អាតូមណឺត។
មុខងារ ឬការិយាល័យរបស់លេខាធិការ។
[ឡេ-ខា] lekha
(រ.ស.) គូរ :
[ឡេ-ខា] lekha
ការសរសេរ; សេចក្ដីដែលសរសេរ, សំបុត្រ, ចុតហ្មាយ; ការគូស, ស្នាម, គំនូស; ការគូរ, វាស; គំនូរ; គ្រឿងសម្គាល់; ... :
[ច័ក-កៈ-លេ-ខា] lekha
ស្នាមកង់, គំនូរចក្រ។
[ឡេ-ខា-ធិ-កា-រ៉័ត-ឋាន] lekha
មុខងារ ឬការិយាល័យរបស់លេខាធិការ។
ស្មៀនធំរបស់អធិបតីក្រសួង, ស្មៀនអ្នកត្រួតត្រាលើពួកស្មៀន, ចាងហ្វាងស្មៀន។ សព្វថ្ងៃ ប្រើជាថ្នាក់ឋានន្តរនៃអ្នករាជការរដ្ឋបាលក្នុងក្របខ័ណ្ឌជាន់កណ្ដាល ស្មើគ្នានឹងលេខានុការ ឬ ស្មៀនធម្មតា ហៅថា លេខាធិការ ឬហៅឱ្យពេញទាំងអស់ថា លេខាធិការនៃការិយាល័យ និងខេត្ត។
[ឡេ-ខា-ធិ-កា] lekhathikar
ស្មៀនធំរបស់អធិបតីក្រសួង, ស្មៀនអ្នកត្រួតត្រាលើពួកស្មៀន, ចាងហ្វាងស្មៀន។ សព្វថ្ងៃ ប្រើជាថ្នាក់ឋានន្តរនៃអ្នករាជការរដ្ឋបាលក្នុងក្របខ័ណ្ឌជាន់កណ្ដាល ស្មើគ្នានឹងលេខានុការ ឬ ស្មៀនធម្មតា ហៅថា លេខាធិការ ឬហៅឱ្យពេញទាំងអស់ថា លេខាធិការនៃការិយាល័យ និងខេត្ត។
(ម.ព. លេខាធិការ)។
[ឡេ-ខា-ធិ-កា-រ៉ិ-កា] lekhathikareka≈
(ម.ព. លេខាធិការ)។
ស្មៀនរងពីលេខាធិការមក។
[ឡេ-ខា-នុ-កា] lekhanukar
ស្មៀនរងពីលេខាធិការមក។
(ម.ព. លេខានុការ)។
[ឡេ-ខា-នុ-កា-រ៉ិ-កា] lekhanukareka≈
(ម.ព. លេខានុការ)។
(ម.ព. លេខា) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ។
[—ឡេ-ខា] —lekha≈
(ម.ព. លេខា) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ។
(ម.ព. លេខកៈ)។
[ឡេ-ខិ-កា] lekheka≈
(ម.ព. លេខកៈ)។
ទរឱ្យពេញដៃ, ឱ្យអស់យ៉ាង។
[លេង] leng
ប្រព្រឹត្តអំពើជាល្បែង, ប្រព្រឹត្តក្នុងល្បែងកម្សាន្តចិត្ត; ប្រព្រឹត្តក្នុងល្បែងភ្នាល់ឬប្រណាំង :
[លេង] leng
សម្រេចកិច្ចឬប្រព្រឹត្តបែបបទ ដោយកម្សាន្តសប្បាយ មិនយកជាការមែន :
[លេង-កល់] leng
ប្រើកលឧបាយជន្លជន្លេញ, ចេញកលឧបាយ។
[លេង-កាប] leng
ញៀនជាប់ចិត្តក្នុងការតែងកាព្យ។
[លេង-កំ-ណាប] leng
ធ្វើសំបុត្រស្នាមជាកំណាព្យឆ្លើយឆ្លងផ្ញើទៅវិញទៅមករឿយៗ។
[លេង-ខ្លួន] leng
ស្អិតស្អាងតែងខ្លួន ឬធ្វើខ្លួនមិនសូវស្រាក។
[លេង-ភ្លេង] leng
វាយ ដេញ ដំ ផ្លុំ កូតភ្លេងតន្ត្រីព្រមមូលគ្នា។
[លេង-រឹក] leng
ប្រើឫកពាខ្ពស់ហួសបែបភាព។
[លេង-សំ-ដី] leng
ប្រើសម្ដីម៉េតប្រាយឬលែបខាយ។
[លេង-សើច] leng
ធ្វើឱ្យសើចសប្បាយ, លេងសប្យាយ; យកជាការមិនបាន :
[លេង-សំ-នួន] leng
ប្រើសំនួន។
[លេង-អោយ-ពេញ-ដៃ] leng
ទរឱ្យពេញដៃ, ឱ្យអស់យ៉ាង។
ឈ្មោះដំបៅមួយប្រភេទ កើតនៅបាតជើង ឬកែងជើងលៀនសាច់រឹងចេញមក :
[លិច] lech
ចេញពីទីកំបាំង :
[លិច] lech
ជ្រាបហូរចេញ :
[លិច] lech
លៀនចេញឬទុលចេញ :
[លិច] lech
ធ្លាយឬលាន់ចេញ, ផ្សាយចេញ :
[លិច] lech
បង្ហាញមុខឬចេញមុខឱ្យឃើញ :
[លិច] lech
(ព.ប្រ.) មាត់លេច មាត់រអិលចេះតែធ្លាយសម្ដីចេញទៅទប់មិនទាន់ :