ស្លឹករឹត
English ចូល បង្កើតគណនី

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

ពៃសាលី នាម

[ពៃ-សា-ឡី] peysali

ឈ្មោះនគរមួយនៅដែនវជ្ជី (ប្រទេសឥណ្ឌា) ពីក្នុងពុទ្ធកាលឬសម័យក្រោយបន្ទាប់នោះមក; ក្នុងគម្ពីរពុទ្ធសាសនា មានសេចក្ដីតំណាលចេញឈ្មោះនគរនេះជាញឹកញយ :

ពៃស្រពណ៍

ព្រះវេស្សវ័ណ គឺព្រះបាទកុវេរៈដែលពួកព្រាហ្មណ៍ទុកដាក់ថាជាទេវតាម្ចាស់ទ្រព្យ។ មនុស្សទាំងឡាយពីក្នុងសម័យបុរាណ យល់ដោយឡែកផ្សេងទៀតថា មានភូមទេវតាពួកមួយដែលអាស្រ័យនៅនឹងទីស្រែចម្ការ ជាម្ចាស់លើស្រូវនិងដំណាំទាំងពួង, ក៏នាំគ្នាហៅពួកភូមទេវតានោះថា ព្រះពៃស្រពណ៍; អ្នកខ្លះយល់ថាស្រូវ

ពៃស្រពណ៍ នាម

[ពៃ-ស្រប់] peysrapon

ព្រះវេស្សវ័ណ គឺព្រះបាទកុវេរៈដែលពួកព្រាហ្មណ៍ទុកដាក់ថាជាទេវតាម្ចាស់ទ្រព្យ។ មនុស្សទាំងឡាយពីក្នុងសម័យបុរាណ យល់ដោយឡែកផ្សេងទៀតថា មានភូមទេវតាពួកមួយដែលអាស្រ័យនៅនឹងទីស្រែចម្ការ ជាម្ចាស់លើស្រូវនិងដំណាំទាំងពួង, ក៏នាំគ្នាហៅពួកភូមទេវតានោះថា ព្រះពៃស្រពណ៍; អ្នកខ្លះយល់ថាស្រូវ

ពោ នាម

[ពោ] pou

(ម.ព. ទីពោ)។

ពោង

ចង្ក្រានធំធ្វើដោយដីស្អិតបន្ទើតលើផ្ទៃដីសម្រាប់ដាំខ្ទះធំរម្ងាស់ទឹកត្នោតធ្វើស្ករ ឬសម្រាប់ដាំខ្ទះស្លដណ្ដាំ :

ពោង នាម

[ពោង] poung

សរីរប្រទេសដំរីនៅត្រង់ក្បាល មានសណ្ឋានជាពកពីរដុំ ប៉េងចេញទ្រងាង :

ពោង នាម ១)

[ពោង] poung

កំសួលដែក ឬស័ង្កសី មានសណ្ឋានស្រួចជ្រលមលើក្រោម ប៉េងត្រង់កណ្ដាល ផ្សារភ្ជិតទឹកជ្រាបចូលពុំបាន សម្រាប់បោះបង្គោលចងបណ្ដែតក្នុងទឹកជាគ្រឿងសម្គាល់បង្ហាញផ្លូវនាវាឱ្យដឹងថាជ្រៅរាក់ :

ពោង នាម ២)

[ពោង] poung

ប្រដាប់សម្រាប់ទម្លាក់បណ្ដែតទឹកហែលតោងក្នុងវេលាដែលមានគ្រោះថ្នាក់លិចនាវា :

ពោង នាម

[ពោង] poung

ស្លឹកកណ្ដប ឬស្លឹកកន្លះមានចម្រឹងនិងវ័ណ្ឌចងព័ទ្ធជាវង់មូលសម្រាប់ដាក់ស្រូវ :

ពោង នាម

[ពោង] poung

ចង្ក្រានធំធ្វើដោយដីស្អិតបន្ទើតលើផ្ទៃដីសម្រាប់ដាំខ្ទះធំរម្ងាស់ទឹកត្នោតធ្វើស្ករ ឬសម្រាប់ដាំខ្ទះស្លដណ្ដាំ :

ពោងពាយ

ក្បូនធំសម្រាប់និរទេសមនុស្សដែលមានទោសខុសគួរដល់ការបំបរបង់ :

ពោងពាយ នាម ១)

[ពោង-ពាយ] poungpeay

ក្បូនសម្រាប់ដាក់សំណែនបណ្ដែតតាមទឹកបញ្ជូនឱ្យពួកបិសាច ក្នុងកាលដែលស្រុកកើតជំងឺខ្លាំង :

ពោងពាយ នាម ២)

[ពោង-ពាយ] poungpeay

ក្បូនធំសម្រាប់និរទេសមនុស្សដែលមានទោសខុសគួរដល់ការបំបរបង់ :

ពោជ្ឈង្គ

ឈ្មោះធម៌ (៧ប្រការ) ជាអង្គនៃការត្រាស់ដឹងមគ្គផល; ច្រើនហៅថា សត្តពោជ្ឈង្គ (ព.ពុ.)។

ពោជ្ឈង្គ នាម

[ពោច-ឈ័ង-គៈ] ឬ [ពោច-ឈង់] pouchchhongkor

ឈ្មោះធម៌ (៧ប្រការ) ជាអង្គនៃការត្រាស់ដឹងមគ្គផល; ច្រើនហៅថា សត្តពោជ្ឈង្គ (ព.ពុ.)។

ពោត

ពោតមួយប្រភេទជាពួកដំណាំឧស្សាហកម្ម មានផ្លែជាចង្កោមៗដូចផ្លែរពាក់ ប្រើចម្រាញ់ជាសារធាតុផ្សំផលិតស្រាបៀរ, ដើមនិងស្លឹកប្រើជាចំណីគោក្របីបាន :

ពោត នាម

[ពោត] pout

ឈ្មោះដំណាំពួកមួយរាប់បញ្ចូលក្នុងធញ្ញជាតិ ជាដំណាំមានប្រយោជន៍ដ៏សំខាន់មួយយ៉ាងក្នុងពិភពលោក :

ពោត នាម

[ពោត-ដំ-ណើប] pout

ទីទៃពីពោតខ្សាយត្រង់មានគ្រាប់ល្អិតហើយទន់ស្អិតល្មួតជាង។

ពោត នាម

[ពោត-ផ្អែម] pout

ពោតដែលគេបង្កាត់ពូជប្រភេទថ្មីមានគ្រាប់ពណ៌លឿងខ្ចី សាច់ទន់ និងរសជាតិផ្អែមជាងពោតសនិងពោតក្រហម :

ពោត នាម

[ពោត-សា-ឡី] pout

ពោតមួយប្រភេទជាពួកដំណាំឧស្សាហកម្ម មានផ្លែជាចង្កោមៗដូចផ្លែរពាក់ ប្រើចម្រាញ់ជាសារធាតុផ្សំផលិតស្រាបៀរ, ដើមនិងស្លឹកប្រើជាចំណីគោក្របីបាន :

ពោតកំបោរ

ចំណីមួយបែបធ្វើដោយគ្រាប់ពោតទុំស្ងោរនឹងទឹកកំបោរ។ ពេលបរិភោគ គេអាចរោយស្ករស ដូងទុំ ល្ង ឬអាចបរិភោគជាមួយផ្អកត្រសក់ឬឆៃប៉ូវទៅតាមចំណូលចិត្ត។

ពោតកំបោរ នាម

[ពោត-កំ-បោ] potkambao≈

ចំណីមួយបែបធ្វើដោយគ្រាប់ពោតទុំស្ងោរនឹងទឹកកំបោរ។ ពេលបរិភោគ គេអាចរោយស្ករស ដូងទុំ ល្ង ឬអាចបរិភោគជាមួយផ្អកត្រសក់ឬឆៃប៉ូវទៅតាមចំណូលចិត្ត។

ពោតចំហុយ

ចំណីមួយបែបធ្វើដោយយកពោតខ្ចីចំណាស់បន្តិចមកឈូសលាយខ្ទិះដូងនិងចម្អិនដោយចំហុយ។

ពោតចំហុយ នាម

[ពោត-ចំ-ហុយ] potchamhoy≈

ចំណីមួយបែបធ្វើដោយយកពោតខ្ចីចំណាស់បន្តិចមកឈូសលាយខ្ទិះដូងនិងចម្អិនដោយចំហុយ។

ពោតបារាំង

ឈ្មោះដំណាំមានផ្លែបរិភោគជាបន្លែឬអន្លក់ ផ្លែរាងមូលទ្រវែងជ្រុងៗដូចននោងជ្រុង ទំហំប៉ុនម្រាមដៃ មានប្រភពពីតំបន់អាហ្វ្រ៊ិក ប្រទេសអេត្យូពី។ ខ្លះហៅ អូក្រា ឬ ដៃនាង។

ពោតបារាំង នាម

[ពោត-បា-រ៉ាំង] potbaraamng≈

ឈ្មោះដំណាំមានផ្លែបរិភោគជាបន្លែឬអន្លក់ ផ្លែរាងមូលទ្រវែងជ្រុងៗដូចននោងជ្រុង ទំហំប៉ុនម្រាមដៃ មានប្រភពពីតំបន់អាហ្វ្រ៊ិក ប្រទេសអេត្យូពី។ ខ្លះហៅ អូក្រា ឬ ដៃនាង។

ពោធិ នាម ១)

[ពោ-ធិ] pouthi

ការត្រាស់ដឹងលោកកុត្តរធម៌, ប្រាជ្ញាដែលព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធទ្រង់បានត្រាស់។

ពោធិ នាម ២)

[ពោ-ធិ] pouthi

ឈើណាមួយដែលព្រះមហាសត្វទ្រង់គង់អាស្រ័យក្នុងម្លប់ ក៏បានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ។

ពោធិកាល នាម

[ពោ-ធិ-កាល] pouthikal

(ម.ព. ពុទ្ធកាល)។

ពោធិញាណ នាម

[ពោ-ធិ-ញាណ] pouthinhean

ប្រាជ្ញាជាគ្រឿងត្រាស់ដឹង :

ពោធិទ្រុម នាម

[ពោ-ធិ-ទ្រុំ] pouthitrum

ឈើឈ្មោះពោធិ (ដើមពោធិ៍)។

ពោធិបក្ខិយធម៌ នាម

[ពោ-ធិ-ប៉័ក-ខិ-យ៉ៈ-ធ័រ] pouthibkkheyothomr

ធម៌ (៣៧យ៉ាង) ជាពួកនៃប្រាជ្ញាសម្រាប់ត្រាស់ដឹង (ព.ពុ.)។

ពោធិវ័ង្ស

ឋានន្តរទីរាជាគណៈសម្រាប់ឯកថ្នាក់ខ្ពស់ក្នុងកម្ពុជប្រទេស សម្រាប់បព្វជិតជាមហាថេររូបណាមួយ អ្នកចេះចាំធម៌វិន័យស្ទាត់ប្រាកដ ដែលព្រះករុណាជាម្ចាស់ជីវិត ទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោសតាំង : ព្រះពោធិវ័ង្ស; ជួនកាលឡើងសមណស័ក្ដិដល់ទីសម្ដេចក៏មាន :

ពោធិវ័ង្ស នាម

[ពោ-ធិ-វ័ង] pouthiveang

ឋានន្តរទីរាជាគណៈសម្រាប់ឯកថ្នាក់ខ្ពស់ក្នុងកម្ពុជប្រទេស សម្រាប់បព្វជិតជាមហាថេររូបណាមួយ អ្នកចេះចាំធម៌វិន័យស្ទាត់ប្រាកដ ដែលព្រះករុណាជាម្ចាស់ជីវិត ទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោសតាំង : ព្រះពោធិវ័ង្ស; ជួនកាលឡើងសមណស័ក្ដិដល់ទីសម្ដេចក៏មាន :

ពោធិសត្វ

អ្នកដែលមានចិត្តឬមានសេចក្ដីប្រាថ្នាជាប់នៅក្នុងពោធិ គឺអ្នកដែលកំពុងខំប្រឹងបំពេញបារមី បម្រុងនឹងបានត្រាស់ជាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ; បើទុកជាភ្លាត់ជាតិទៅកើតជាតិរច្ឆាន ក៏គង់នៅហៅថា ពោធិសត្វ ដែរ ព្រោះមានបំណងនោះជាប់នៅមិនបាត់។

ពោធិសត្វ នាម

[ពោ-ធិ-ស័ត] pouthisotvor

អ្នកដែលមានចិត្តឬមានសេចក្ដីប្រាថ្នាជាប់នៅក្នុងពោធិ គឺអ្នកដែលកំពុងខំប្រឹងបំពេញបារមី បម្រុងនឹងបានត្រាស់ជាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ; បើទុកជាភ្លាត់ជាតិទៅកើតជាតិរច្ឆាន ក៏គង់នៅហៅថា ពោធិសត្វ ដែរ ព្រោះមានបំណងនោះជាប់នៅមិនបាត់។

ពោធិសម័យ នាម

[ពោ-ធិ-សៈ-ម៉ៃ] pouthisomey

(ម.ព. ពុទ្ធកាល)។

ពោធិសម្ភារ

តេជះបារមី, អំណាចបុណ្យ ឬទីពឹងពំនាក់។ ជាពាក្យសម្រាប់ថ្លែងសេចក្ដីសរសើរតេជះព្រះមហាក្សត្រិយ៍ :

ពោធិសម្ភារ នាម ១)

[ពោ-ធិ-សំ-ភា] pouthismphear

ការសាងសន្សំឱ្យបានសម្រេចពោធិ គឺការកសាងបម្រុងឱ្យបានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ :

ពោធិសម្ភារ នាម ២)

[ពោ-ធិ-សំ-ភា] pouthismphear

តេជះបារមី, អំណាចបុណ្យ ឬទីពឹងពំនាក់។ ជាពាក្យសម្រាប់ថ្លែងសេចក្ដីសរសើរតេជះព្រះមហាក្សត្រិយ៍ :

ពោធិ៍

ឈើដែលព្រះមហាសត្វគង់អាស្រ័យក្នុងម្លប់ ទ្រង់ក៏បានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ។ ឈើដែលហៅថា ពោធិ៍ៗ សព្វថ្ងៃនេះ តាមឈ្មោះដើមហៅថា អស្សត្ថ ឬ អស្សត្ថព្រឹក្ស តែដោយហេតុដែលព្រះសក្យមុនីគោតមទ្រង់បានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធក្នុងម្លប់នោះ ក៏ក្លាយឈ្មោះថា ពោធិ៍ ឬ ពោធិទ្រុម, ពោធិព្រឹក្ស រៀងមក។

ពោធិ៍ នាម

[ពោ] po

ឈើដែលព្រះមហាសត្វគង់អាស្រ័យក្នុងម្លប់ ទ្រង់ក៏បានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ។ ឈើដែលហៅថា ពោធិ៍ៗ សព្វថ្ងៃនេះ តាមឈ្មោះដើមហៅថា អស្សត្ថ ឬ អស្សត្ថព្រឹក្ស តែដោយហេតុដែលព្រះសក្យមុនីគោតមទ្រង់បានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធក្នុងម្លប់នោះ ក៏ក្លាយឈ្មោះថា ពោធិ៍ ឬ ពោធិទ្រុម, ពោធិព្រឹក្ស រៀងមក។

ពោធិ៍បាយ

អស្សត្ថព្រឹក្ស។ ខ្មែរច្រើនហៅពោធិ៍មួយប្រភេទស្លឹកតូចៗថា ពោធិ៍បាយ; ពោធិ៍ដែលមានស្លឹកធំៗច្រើនហៅថា ពោធិ៍ធំ។

ពោធិ៍បាយ នាម

[ពោ-បាយ] pouthibay

អស្សត្ថព្រឹក្ស។ ខ្មែរច្រើនហៅពោធិ៍មួយប្រភេទស្លឹកតូចៗថា ពោធិ៍បាយ; ពោធិ៍ដែលមានស្លឹកធំៗច្រើនហៅថា ពោធិ៍ធំ។

ពោធិ៍សាត់

ឈ្មោះក្រូចមួយប្រភេទ ព្រោះក្រូចប្រភេទនេះកើតមាននៅខេត្តពោធិ៍សាត់ជាដំបូងបង្អស់។ (គួរកុំហៅថា ខេត្តពោធិសត្វ, ក្រូចពោធិសត្វ ព្រោះ ពោធិ៍សាត់ និង ពោធិសត្វ ទាំងពីរនេះមានអត្ថន័យផ្សេងគ្នាឆ្ងាយណាស់) :

ពោធិ៍សាត់ នាម

[ពោ-សាត់] pursat

ឈ្មោះខេត្តមួយក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ, នៅជាខាងកើតខេត្តបាត់ដំបង។ តាមពាក្យបរម្បរាពីព្រេងនាយតំណាលថា មានដើមពោធិ៍តូចមួយ រសាត់ច្រាសទឹកមកជាអស្ចារ្យប្លែក, គេបានស្រង់យកទៅដាំនៅទីមួយ, ដោយហេតុនេះ ទើបឱ្យឈ្មោះភូមិប្រទេសនុះថា ពោធិ៍រសាត់ ព្រោះពាក្យថា រសាត់និងសាត់ នេះជាពាក្យតែមួយប្រើជួ

ពោធិ៍សាត់ នាម

[ពោ-សាត់] pursat

ឈ្មោះក្រូចមួយប្រភេទ ព្រោះក្រូចប្រភេទនេះកើតមាននៅខេត្តពោធិ៍សាត់ជាដំបូងបង្អស់។ (គួរកុំហៅថា ខេត្តពោធិសត្វ, ក្រូចពោធិសត្វ ព្រោះ ពោធិ៍សាត់ និង ពោធិសត្វ ទាំងពីរនេះមានអត្ថន័យផ្សេងគ្នាឆ្ងាយណាស់) :

ពោធិ—

(ម.ព. ពោធិ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

ពោធិ— នាម

[ពោ-ធិ—] pothi—≈

(ម.ព. ពោធិ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

ពោន

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទពួកម្កាក់ ផ្លែសណ្ឋានស្រដៀងនឹងម្កាក់ដែរ តែស្លឹកធំៗជាង។

ពោន នាម

[ពោន] poun

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទពួកម្កាក់ ផ្លែសណ្ឋានស្រដៀងនឹងម្កាក់ដែរ តែស្លឹកធំៗជាង។

ពោនស្វា

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកសណ្ឋានស្រដៀងនឹងស្ដៅ ប្រើជាចំណីគោ។

ពោនស្វា នាម

[ពោន-ស្វា] pounsva

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកសណ្ឋានស្រដៀងនឹងស្ដៅ ប្រើជាចំណីគោ។

ពោប

ទ្រាលទ្រោបឬទ្រាបពីលើ; ឡើងដោយឱបផ្ទាល់ពោះ ផ្ទាល់ទ្រូង :

ពោប កិរិយាសព្ទ

[ពោប] poub

ទ្រាលទ្រោបឬទ្រាបពីលើ; ឡើងដោយឱបផ្ទាល់ពោះ ផ្ទាល់ទ្រូង :

ពោរ

ពេញព្រៀបកំពុង។

ពោរ គុណនាម

[ពោ] pour

ដែលជន់ជោរឡើង, ដែលឡើងកំពុង :

ពោរ គុ., គុ.កិ.

[ពេញ-ពោ] pour

(ម.ព. ពោរពេញ)។

ពោរ គុ., គុ.កិ.

[ពោ-ពេញ] pour

ពេញព្រៀបកំពុង។

ពោរពាស គុ., គុ.កិ.

[ពោ-ពាស] popeas≈

សម្បូរពោរពេញ :

ពោរយំ នាម

[ពោ-រ-យំ] pouryom

(ម.ព. ពោល្យំ)។

ពោល

រាយបទគ្វាមមានទំនងលើកដាក់តាមឃ្លារបះឱ្យល្ខោនរាំតាម។

ពោល កិរិយាសព្ទ

[ពោល] pol

និយាយ, ស្ដី, ថា, ថ្លែង, សម្ដែង :

ពោល កិរិយាសព្ទ

[ពោល-ទោស] pol

លើកទោស គឺនិយាយដើមឬបន្ទោសកំបាំងពីមុខ។

ពោល កិរិយាសព្ទ

[ពោល-រ-ង៉ូវ] pol

និយាយបន្ទោសឬត្អូញឮតិចៗរឿយៗ។

ពោល កិរិយាសព្ទ

[ពោល-ល្ខោន] pol

រាយបទគ្វាមមានទំនងលើកដាក់តាមឃ្លារបះឱ្យល្ខោនរាំតាម។

ពោល្យំ

ឈ្មោះឈើដំណាំដើមតូចៗ ស្លឹកឆែកៗជាសំណុំក្រញុលៗក្លិនប្រហើរ ប្រើជាគ្រឿងអប់; មានពីរយ៉ាងគឺ ពោល្យំស្លឹកល្អិត, ពោល្យំស្លឹកធំ។

ពោល្យំ នាម

[ពោ-ល្យំ] poulyum

ឈ្មោះឈើដំណាំដើមតូចៗ ស្លឹកឆែកៗជាសំណុំក្រញុលៗក្លិនប្រហើរ ប្រើជាគ្រឿងអប់; មានពីរយ៉ាងគឺ ពោល្យំស្លឹកល្អិត, ពោល្យំស្លឹកធំ។

ពោះ

ប៉ែកផ្ទៃពីខាងក្នុងឬពីខាងក្រោមទល់គ្នានឹងខ្នង, បណ្ដូល :

ពោះ នាម

[ពោះ] puoh

(វេជ្ជ.) ផ្នែកនៃដងខ្លួនស្ថិតនៅចន្លោះទ្រូងនិងឆ្អឹងត្រគាកដែលក្នុងនោះមានប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ ប្រព័ន្ធទឹកមូត្រ និងសរីរាង្គដទៃទៀត។

ពោះ គុ., កិ.

[ដុះ-ពោះ] puoh

មានសាច់ពោះក្រាស់ឡើងខ្ពស់ទទុង។

ពោះ នាម

[ពោះ-គោ] puoh

ពោះវៀនឬក្រពះគោ :

ពោះ នាម

[ពោះ-គោ-ពោះ-ក្រ-បី] puoh

(ព.ប្រ.) និយាយពីមនុស្សល្មោភស៊ី ដែលបរិភោគអាហារញឹកញយពេកបន្តិចស៊ីនេះបន្តិចស៊ីនោះ ខុសពេលខុសទម្លាប់ ឬមនុស្សដែលបរិភោគអាហារច្រើនហួសប្រមាណ (ព.ទ្រ.)។

ពោះ នាម

[ពោះ-ជ្រូក] puoh

ពោះវៀនឬក្រពះជ្រូក :

ពោះ នាម

[ពោះ-ផ្លូវ-ទឹក] puoh

ផ្ទៃដីដែលគ្របដណ្ដប់ដោយទឹកនៃផ្លូវទឹកណាមួយ។

ពោះ កិរិយាសព្ទ

[មាន-ផ្ទៃ-ពោះ] puoh

មានគ័ភ៌ (ផើម)។

ពោះ កិរិយាសព្ទ

[មាន-ពោះ-ពុង] puoh

មានគ័ភ៌។

ពោះ នាម

[ពោះ] puoh

ប៉ែកផ្ទៃពីខាងក្នុងឬពីខាងក្រោមទល់គ្នានឹងខ្នង, បណ្ដូល :

ពោះដំឡើង នាម

[ពោះ-ដំ-ឡើង] puohlaeung

ផ្ទៃទឹកដែលឡើងឬដែលកំពុងឡើង :

ពោះតាំង បុព្វបទ

[ពោះ-តាំង] puotang

(ម.ព. ពោះវៀន)។

ពោះបាក់

ដែលមានពោះផតស្វិតព្រោះស្គមឬព្រោះអត់អាហាររយៈពេលយូរ :

ពោះបាក់ គុណនាម

[ពោះ-បាក់] poeahbak≈

ដែលមានពោះផតស្វិតព្រោះស្គមឬព្រោះអត់អាហាររយៈពេលយូរ :

ពោះពុង នាម

[ពោះ-ពុង] pouhpong

ផ្ទៃពោះ (គ័ភ៌) :

ពោះភ្លាញ

ឈ្មោះរោគពិសមួយប្រភេទ កើតនៅចុងម្រាមដៃ ពង់ដោរហើមទ្រមីង, បើធ្លាយខ្ទុះហើយ បែករីកស្ទាញ ធ្វើទុក្ខឈឺចាប់ពើតខ្លាំង; រោគនេះ កាលបើទើបកើតភ្លាមៗ គេច្រើនយកល័ខស្រម៉ដុសឱ្យខាប់ហើយជ្រលក់សំឡីរុំ ដើម្បីឱ្យត្រជាក់ ស្វិតសះជា :