ស្លឹករឹត
English ចូល បង្កើតគណនី

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

ប៉ប្លេះប៉ប្លោះ គុណនាម

[ប៉-ប្លេះ-ប៉-ប្លោះ] bablehbablaoh

ដែលប្លេះប្លោះពន់ពេក, ដែលឡេះឡោះក្រៃពេក :

ប៉ប្លែម គុណកិរិយា

[ប៉-ប្លែម] bablem≈

(ម.ព. ពព្លែម)។

ប៉ប្លោញ គុណកិរិយា

[ប៉-ប្លោញ] bablaonh

ប្លោញៗរឿយៗ :

ប៉ប្លោត គុណកិរិយា

[ប៉-ប្លោត] boblaot

ប្លោតៗរឿយៗ :

ប៉ផង់ គុណនាម

[ប៉-ផង់] bophong

ដែលផង់ក្រៃពេក :

ប៉ផស ឧទានសព្ទ

[ប៉-ផស] bophos

សូរឮផសៗរឿយៗ។

ប៉ផាង

សូរឮផាងៗរឿយៗ, ឮផាងៗផ្ទួនៗ។

ប៉ផាង ឧទានសព្ទ

[ប៉-ផាង] baphang

សូរឮផាងៗរឿយៗ, ឮផាងៗផ្ទួនៗ។

ប៉ផាប់

ដែលដេញ ឬរត់ទាន់ប្រកិតស្ទើរតែនឹងចាប់បាន :

ប៉ផាប់ គុណកិរិយា

[ប៉-ផាប់] bophab

ដែលដេញ ឬរត់ទាន់ប្រកិតស្ទើរតែនឹងចាប់បាន :

ប៉ផុក គុណកិរិយា

[ប៉-ផុក] baphok

ផុកៗផ្ទួនៗ :

ប៉ផុត គុណកិរិយា

[ប៉-ផុត] baphot

ចាប់ផុតៗ, ខ្វះតែបន្តិចទៀតនឹងដល់ នឹងទាន់ :

ប៉ផុត កិរិយាសព្ទ

[ប៉-ផុត-ប៉-ផើយ] baphot

ប៉ផុតប៉ផើយ ឬ ប្រផុតប្រផើយ រលីបរលាបស្ទើរខ្វះស្ទើរគ្រាន់ :

ប៉ផុត គុណកិរិយា

[ប្រ-ផុត-ប្រ-ផើយ] baphot

(ម.ព. ប៉ផុតប៉ផើយ)។

ប៉ផូង ឧទានសព្ទ

[ប៉-ផូង] bophoung

សូរឮផូងៗផ្ទួនៗ។

ប៉ផូរ គុណនាម

[ប៉-ផូ] baphour

ដែលល្អិតផូរផង់, ដែលផូរផង់ប្រពៃ :

ប៉ផូរ កិរិយាសព្ទ

[ប៉-ផូ-ប៉-ផង់] baphour

(ម.ព. ប៉ផង់)។

ប៉ផូស ឧទានសព្ទ

[ប៉-ផូស] baphous

សូរឮផូសៗរឿយៗ។

ប៉ផែត ឧទានសព្ទ

[ប៉-ផែត] bophaet

សូរឮផែតៗរឿយៗ :

ប៉ផ្ងាក់

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ប៉ផ្ងើក ថា ប៉ផ្ងាក់ប៉ផ្ងើក គឺផ្ងាក់ផ្ងើករឿយៗ :

ប៉ផ្ងាក់ បុព្វបទ

[ប៉-ផ្ងាក់] bophngak

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ប៉ផ្ងើក ថា ប៉ផ្ងាក់ប៉ផ្ងើក គឺផ្ងាក់ផ្ងើករឿយៗ :

ប៉ផ្ងើក គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្ងើក] baphngaeuk

ផ្ងើកៗរឿយៗ :

ប៉ផ្ចប់ ឧទានសព្ទ

[ប៉-ផ្ចប់] bophchob

សូរឮផ្ចប់ៗរឿយៗ :

ប៉ផ្ញាច់ ឧទានសព្ទ

[ប៉-ផ្ញាច់] baphnhach

សូរឮផ្ញាច់ៗរឿយៗ :

ប៉ផ្ញាញ គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្ញាញ] baphnhanh

ផ្ញាញៗរឿយៗ :

ប៉ផ្ញោញ គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្ញោញ] bophnhaonh

ផ្ញោញៗរឿយៗ :

ប៉ផ្ដក់

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ប៉ផ្ដឺត :

ប៉ផ្ដក់ បុព្វបទ

[ប៉-ផ្ដក់] bophdok

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ប៉ផ្ដឺត :

ប៉ផ្ដាក់ បុព្វបទ

[ប៉-ផ្ដាក់] baphdak≈

(ម.ព. ប៉ផ្ដក់)។

ប៉ផ្ដឺត គុ., គុ.កិ.

[ប៉-ផ្ដឺត] baphdeut

ផ្ដឺតៗក្រៃពេក។

ប៉ផ្ដៀច កិរិយាសព្ទ

[ប៉-ផ្ដៀច] baphdiech

(ម.ព. ប៉ផ្អៀច)។

ប៉ផ្តិតប៉ផ្តូង គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្ដិត-ប៉-ផ្ដូង] (ជើង ត)] baphdetbaphdoung](cheungt)a≈

ផ្ដិតផ្ដូងរឿយៗ។

ប៉ផ្លិចប៉ផ្លប់ គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្លិច-ប៉-ផ្លប់] baphlichbaphalb≈

ដែលបរិភោគប្រញិបប្រញាប់ រឡិបរឡប់, ស៊ីគ្មានរបៀប :

ប៉ផ្លោត គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្លោត] baphlot≈

(ម.ព. ប៉ប្លោត)។

ប៉ផ្អាក់ប៉ផ្អើក គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្អាក់-ប៉-ផ្អើក] baphaakapaphaaeuk

ដែលងេកងោកផ្ងាក់ផ្ងើក ឬប៉ាក់ប៉ើករឿយៗ។

ប៉ផ្អឹប គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្អឹប] baphaoeb≈

ដែលផ្អឺបៗ រឿយៗ។

ប៉ផ្អឹះ គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្អឹះ] baphaoeah

ដែលផ្អឹះៗមិនដាច់ :

ប៉ផ្អុក

ដែលផ្អុកៗរឿយៗព្រោះភ័យ, ព្រោះព្រួយ :

ប៉ផ្អុក គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្អុក] bophaok

ដែលផ្អុកៗរឿយៗព្រោះភ័យ, ព្រោះព្រួយ :

ប៉ផ្អូក គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្អូក] bophaouk

ដែលផ្អូកនឹករឿយៗ។

ប៉ផ្អូច

ដែលភ្នកនឹករអូច ឬខ្សឹបរអូចមិនដាច់។

ប៉ផ្អូច គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្អូច] bophaouch

ដែលភ្នកនឹករអូច ឬខ្សឹបរអូចមិនដាច់។

ប៉ផ្អួស គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្អួស] bophauos

ដែលមានដំណើរផ្អួសៗរឿយៗ :

ប៉ផ្អៀច គុណនាម

[ប៉-ផ្អៀច] baphaiech

ដែលសើមជ្រាយរអៀច :

ប៉ផ្អេះ គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្អេះ] baphaeh

ដែលផ្អេះៗមិនស្រាក :

ប៉ផ្អែប គុណកិរិយា

[ប៉-ផ្អែប] baphaaeb

ដែលផ្អែបៗរឿយៗ :

ប៉ពូ

ពាក្យបរិវារសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ប៉ប៉ាច់។

ប៉ពូ បុព្វបទ

[ប៉-ពូ] bapu

ពាក្យបរិវារសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ប៉ប៉ាច់។

ប៉ម

គ្រឹហាខ្ពស់ស្រឡះ មានសណ្ឋានមូលឬកាច់ជ្រុងមានជញ្ជាំងចោះជាប្រហោងៗព័ទ្ធជុំវិញ ធ្វើទុកនៅត្រង់មុមកំពែងបន្ទាយ ឬនៅទីណាមួយ សម្រាប់ពួនយាមល្បាតឃ្លាំឬលាក់ខ្លួនពួនចាំបាញ់តយុទ្ធនឹងខ្មាំងសត្រូវ :

ប៉ម នាម

[ប៉ម] bom

គ្រឹហាខ្ពស់ស្រឡះ មានសណ្ឋានមូលឬកាច់ជ្រុងមានជញ្ជាំងចោះជាប្រហោងៗព័ទ្ធជុំវិញ ធ្វើទុកនៅត្រង់មុមកំពែងបន្ទាយ ឬនៅទីណាមួយ សម្រាប់ពួនយាមល្បាតឃ្លាំឬលាក់ខ្លួនពួនចាំបាញ់តយុទ្ធនឹងខ្មាំងសត្រូវ :

ប៉យ

ដែលតោះតើយ, ឆើយ គឺងាកមុខចេញឆើយឬក្រោកដើរធ្វើមុខស្រងើឆើយ ដោយក្រោធ, ដោយអន់ចិត្ត :

ប៉យ គុ.កិ., គុ.

[ប៉យ] boy

ដែលតោះតើយ, ឆើយ គឺងាកមុខចេញឆើយឬក្រោកដើរធ្វើមុខស្រងើឆើយ ដោយក្រោធ, ដោយអន់ចិត្ត :

ប៉រួត

ឈ្មោះដំបៅមួយប្រភេទមានខ្ទុះខាំងរឹងក្ដាំង :

ប៉រួត នាម

[ប៉ៈ-រួត] baruot

ឈ្មោះដំបៅមួយប្រភេទមានខ្ទុះខាំងរឹងក្ដាំង :

ប៉ា នាម

[ប៉ា] ba≈

(ម.ព. ម៉ាក់)។

ប៉ាកកា

ប្រដាប់សម្រាប់ជ្រលក់ទឹកសរសេរប្រើជាគ្រឿងសរសេរអក្សរ :

ប៉ាកកា នាម

[ប៉ាក-កា] bakoka

ប្រដាប់សម្រាប់ជ្រលក់ទឹកសរសេរប្រើជាគ្រឿងសរសេរអក្សរ :

ប៉ាកកៃ

ប្រដាប់សរសេរអក្សមានសណ្ឋានធំជាងប៉ាកកា; ហៅក្លាយជា ប្រកៃ ក៏មាន (ច្រើនមានប្រើតែក្នុងសម័យពីដើម)។

ប៉ាកកៃ នាម

[ប៉ាក-កៃ] bakokai

ប្រដាប់សរសេរអក្សមានសណ្ឋានធំជាងប៉ាកកា; ហៅក្លាយជា ប្រកៃ ក៏មាន (ច្រើនមានប្រើតែក្នុងសម័យពីដើម)។

ប៉ាកណាម

ទីបំផុតទន្លេត្រង់ដែលចូលទៅជាប់នឹងសមុទ្រ, មាត់ពាម។

ប៉ាកណាម នាម

[ប៉ាក-ណាម] bakonam

ទីបំផុតទន្លេត្រង់ដែលចូលទៅជាប់នឹងសមុទ្រ, មាត់ពាម។

ប៉ាក់

ជុលភ្ជាប់រំលេចក្បាច់រចនាឬជារូបអ្វីៗនៅឋានសំពត់ដោយឌិនជាដើម :

ប៉ាក់ កិរិយាសព្ទ

[ប៉ាក់] bak

ជុលភ្ជាប់រំលេចក្បាច់រចនាឬជារូបអ្វីៗនៅឋានសំពត់ដោយឌិនជាដើម :

ប៉ាក់ថៅ

ខ្នើយមួយប្រភេទញាត់ដោយសំឡីមានសណ្ឋានរាងប៉ូវថៅ ក្រាស់ម្ខាងស្ដើងម្ខាង សម្រាប់អង្គុយផ្អែក :

ប៉ាក់ថៅ នាម

[ប៉ាក់-ថៅ] bakothau

ខ្នើយមួយប្រភេទញាត់ដោយសំឡីមានសណ្ឋានរាងប៉ូវថៅ ក្រាស់ម្ខាងស្ដើងម្ខាង សម្រាប់អង្គុយផ្អែក :

ប៉ាក់ប៉ើក គុ., គុ.កិ.

[ប៉ាក់-ប៉ើក] bakapaeuk

ដែលរបះរបើងងើបៗងក់ៗផ្ងាក់ផ្ងើក :