ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

ជ្រូក

ឈ្មោះសត្វចតុប្បាទមួយប្រភេទ ដែលគេចិញ្ចឹមក្នុងស្រុក ហៅថា ជ្រូកស្រុក, ដែលកើតអាស្រ័យនៅក្នុងព្រៃ ហៅថា ជ្រូកព្រៃ។

ជ្រូក នាម

[ជ្រូក] jrouk

ឈ្មោះសត្វចតុប្បាទមួយប្រភេទ ដែលគេចិញ្ចឹមក្នុងស្រុក ហៅថា ជ្រូកស្រុក, ដែលកើតអាស្រ័យនៅក្នុងព្រៃ ហៅថា ជ្រូកព្រៃ។

ជ្រូកត្រឹប

ឈ្មោះសត្វចតុប្បាទមួយប្រភេទ រូបស្រដៀងនឹងជ្រូក តែតូចជាង នៅអាស្រ័យតែលើត្រឹប, បឿនបឹងធំៗ។

ជ្រូកត្រឹប នាម

[ជ្រូក-ត្រឹប] chruktroeb

ឈ្មោះសត្វចតុប្បាទមួយប្រភេទ រូបស្រដៀងនឹងជ្រូក តែតូចជាង នៅអាស្រ័យតែលើត្រឹប, បឿនបឹងធំៗ។

ជ្រូកព្រុល

ឈ្មោះសត្វចតុប្បាទមួយប្រភេទ រូបរាងសណ្ឋានស្រដៀងនឹងជ្រូក តែតូចជាងជ្រូកត្រឹបទៅទៀត ច្រើននៅអាស្រ័យនឹងព្រៃស្បាតភ្នំដែលមានស្នាប់ញឹកជិត។

ជ្រូកព្រុល នាម

[ជ្រូក-ព្រុល] chrukprul

ឈ្មោះសត្វចតុប្បាទមួយប្រភេទ រូបរាងសណ្ឋានស្រដៀងនឹងជ្រូក តែតូចជាងជ្រូកត្រឹបទៅទៀត ច្រើននៅអាស្រ័យនឹងព្រៃស្បាតភ្នំដែលមានស្នាប់ញឹកជិត។

ជ្រួក

សូរឮដោយយកគ្រឿងសស្ត្រាមានមុខដ៏មុតចាក់អ្វីៗដែលទន់, ស្រួយដូចដើមចេកជាដើម :

ជ្រួក ឧទានសព្ទ

[ជ្រួក] chruok

សូរឮដោយយកគ្រឿងសស្ត្រាមានមុខដ៏មុតចាក់អ្វីៗដែលទន់, ស្រួយដូចដើមចេកជាដើម :

ជ្រួញ

ឈ្មោះអំពើកំណាចមួយប្រភេទ ធ្វើឱ្យគេឈឺចាប់ (ច្រើនឮមានតែក្នុងសម័យបុរាណ)។

ជ្រួញ កិ., គុ.

[ជ្រួញ] chruonh

(ម.ព. ជួញ)។

ជ្រួញ នាម

[ជ្រួញ] chruonh

ឈ្មោះអំពើកំណាចមួយប្រភេទ ធ្វើឱ្យគេឈឺចាប់ (ច្រើនឮមានតែក្នុងសម័យបុរាណ)។

ជ្រួត

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យជ្រាប ឱ្យមានសេចក្ដីប្លែកជាងប្រក្រតី :

ជ្រួត បុព្វបទ

[ជ្រួត] chruot

ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យជ្រាប ឱ្យមានសេចក្ដីប្លែកជាងប្រក្រតី :

ជ្រួតជ្រាប កិរិយាសព្ទ

[ជ្រួត-ជ្រាប] chruotchreab≈

យល់ដឹងអំពីអ្វីមួយបានពេញលេញ :

ជ្រួយ

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកទ្រវែងស្រួចស្រដៀងនឹងស្លឹកក្ដាំងងា។

ជ្រួយ កិរិយាសព្ទ

[ជ្រួយ] chruoy

ធ្វើឱ្យផុស, ឱ្យធូរ, ចាក់គាស់កំសុល :

ជ្រួយ នាម

[ជ្រួយ] chruoy

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកទ្រវែងស្រួចស្រដៀងនឹងស្លឹកក្ដាំងងា។

ជ្រួល

រំភើបញាប់ញ័រក្នុងអារម្មណ៍ ព្រោះចង់បានឬចង់ធ្វើអ្វីមួយ :

ជ្រួល នាម

[ជ្រួល] jrul

ច្រវាក់ដែលមានរង្វង់វែងៗ ចាប់ភ្ជាប់គ្នា (ច្រវាក់ជង្គង់គ្រៀល)។

ជ្រួល កិ., គុ.កិ.

[ជ្រួល] jrul

ផ្អើលរជើបរជោ :

ជ្រួល កិរិយាសព្ទ

[ជ្រួល-ច្រាល់] jrul

ជ្រួលរញ៉ាល់រចល់។

ជ្រួល កិរិយាសព្ទ ១)

[ជ្រួល-ជ្រើម] jrul

ជ្រួលជាពួកជាក្រុម ពូនចុះពូនឡើង។

ជ្រួល កិរិយាសព្ទ ២)

[ជ្រួល-ជ្រើម] jrul

រំភើបញាប់ញ័រក្នុងអារម្មណ៍ ព្រោះចង់បានឬចង់ធ្វើអ្វីមួយ :

ជ្រួលច្របល់ កិរិយាសព្ទ

[ជ្រួល-ច្រ-បល់] chruolchroblo≈

ចលាចល ផ្អើលឆោឡោ វឹកវរនៅមិនសុខ :

ជ្រួស

ជ្រលួស, ជ្រុលហួស, ឃ្វាងដំណើរគ្នា :

ជ្រួស កិ., គុ.កិ.

[ជ្រួស] chruos

ជ្រលួស, ជ្រុលហួស, ឃ្វាងដំណើរគ្នា :

ជ្រើម

ព្រើម, ព្រើតព្រើមព្រមគ្នា, ព្រឺសចិត្ត :

ជ្រើម កិរិយាសព្ទ

[ជ្រើម] jrerm

ព្រើម, ព្រើតព្រើមព្រមគ្នា, ព្រឺសចិត្ត :

ជ្រើស

ជ្រើសយកពីក្នុងចំណោមមនុស្សមកតែងតាំងក្នុងមុខតំណែងឬមុខការមួយ :

ជ្រើស កិរិយាសព្ទ

[ជ្រើស] jrers

រើសរក, ស្រាល់រក, រើសសម្រាំង :

ជ្រើស កិរិយាសព្ទ

[ជ្រើស-តាំង] jrers

ជ្រើសយកពីក្នុងចំណោមមនុស្សមកតែងតាំងក្នុងមុខតំណែងឬមុខការមួយ :

ជ្រើសរើស កិរិយាសព្ទ

[ជ្រើស-រើស] jrersraus

រើសដោយសម្រាំងយកតាមការពេញចិត្ត។

ជ្រៀង គុណនាម

[ជ្រៀង] chrieng

ដែលល្អៀង។

ជ្រៀង គុ., ន.

[ជ្រៀង] chrieng

ឈ្មោះអក្សរតួទ្រេត :

ជ្រៀត គុណនាម

[ជ្រៀត] chriet

(ម.ព. ជៀត)។

ជ្រៀត កិរិយាសព្ទ

[ជ្រៀត-បៀត] chriet

ប្រជ្រៀត :

ជ្រៀតជ្រែក កិរិយាសព្ទ

[ជ្រៀត-ជ្រែក] chrietchrek≈

កកូរកកាយ លូកលាន់កិច្ចការអ្នកឯទៀត :

ជ្រេ

ដែលទេរ, ងាកបែរ មិនចំកណ្ដាល ដែលល្អៀង :

ជ្រេ គុណនាម

[ជ្រេ] chre

ដែលទេរ, ងាកបែរ មិនចំកណ្ដាល ដែលល្អៀង :

ជ្រេញ កិរិយាសព្ទ

[ជ្រេញ] chrenh

ទ្រាន់ចិត្ត :

ជ្រេញ គុណនាម

[ជ្រេញ] chrenh

ដែលជូរខ្លាំង :

ជ្រែ នាម

[ជ្រែ] chreae

ឈ្មោះឈើតចសារជាតិមួយប្រភេទ ពួកទ្រាំង, ពួកត្នោត សាច់ក្នុងដើមបុកច្រោះយកម្សៅ ប្រើការធ្វើជានំបានយ៉ាងច្រើន :

ជ្រែ កិរិយាសព្ទ

[ជ្រែ] chreae

កាសបង្ខិតរបស់ដែលគេដាក់ប្រទើសប្រជាន់គ្នា ឱ្យឃ្លាតចេញពីគ្នា; កាសញែកអក្សរពុម្ពដែលចង្អៀតញឹកឱ្យឃ្លាតស្រឡះពីគ្នា :

ជ្រែ កិរិយាសព្ទ

[ជ្រែ] chreae

ប្រជ្រៀតគេឯង ដើម្បីជែង :

ជ្រែក

សូត្ររាយមន្តអាគមច្រើនមេចម្រុះគ្នា :

ជ្រែក កិរិយាសព្ទ ១)

[ជ្រែក] chreaek

ជែកវែកចូល, ញែកចូល :

ជ្រែក កិរិយាសព្ទ ២)

[ជ្រែក] chreaek

(ព.ប្រ.) ជែកជែងស្ទាក់ផ្លូវ ស្ទាក់ដំណើរឱ្យអាក់ឱ្យទាស់ៈ :

ជ្រែក កិរិយាសព្ទ

[ជ្រែក-រាច] chreaek

(រ.ស.) ដណ្ដើមរាជសម្បត្តិ។

ជ្រែក កិរិយាសព្ទ

[ជ្រែក] chreaek

ផ្សំថ្នាំកែរោគដោយយកថ្នាំឯទៀតលាយបញ្ចូលខ្លះឱ្យជួយជាជំនួយ :

ជ្រែក កិរិយាសព្ទ

[ជ្រែក] chreaek

សូត្ររាយមន្តអាគមច្រើនមេចម្រុះគ្នា :

ជ្រែង

កន្ធែកដៃទាំង ២ទប់ពេញទំហឹង។

ជ្រែង កិ., គុ.កិ.

[ជ្រែង] chreaeng

ទល់ទប់ខ្ជែងពីខាងឱ្យមាំ ឱ្យនឹង :

ជ្រែង កិរិយាសព្ទ

[ជ្រែង-ជើង] chreaeng

ឈរកន្ធែកជើងទាំង ២ពេញកម្លាំង។

ជ្រែង កិរិយាសព្ទ

[ជ្រែង-ដៃ] chreaeng

កន្ធែកដៃទាំង ២ទប់ពេញទំហឹង។

ជ្រែះ កិរិយាសព្ទ

[ជ្រែស] chreaeeah

(ម.ព. ច្រេះ)។

ជ្រៃ

ឈ្មោះឈើមានជ័រ ពួកពោធិ៍, ពួកល្វា, មានពួររយីករយាកឬព័ទ្ធព័ន្ធ; ជ្រៃមានច្រើនយ៉ាងគឺ ជ្រៃពោធិ៍, ជ្រៃក្រឹម, ជ្រៃលៀប, ជ្រៃត្រាង, ជ្រៃវល្លិ ...។

ជ្រៃ នាម

[ជ្រៃ] chrey

ឈ្មោះឈើមានជ័រ ពួកពោធិ៍, ពួកល្វា, មានពួររយីករយាកឬព័ទ្ធព័ន្ធ; ជ្រៃមានច្រើនយ៉ាងគឺ ជ្រៃពោធិ៍, ជ្រៃក្រឹម, ជ្រៃលៀប, ជ្រៃត្រាង, ជ្រៃវល្លិ ...។

ជ្រោ គុណនាម

[ជ្រោ] chrou

ដែលជរាខ្លាំង, ដែលទោរទន់ទ្រមខ្លាំង :

ជ្រោក

ដែលជ្រោករយាក, ជ្រោកខ្លាំង។

ជ្រោក គុណនាម ១)

[ជ្រោក] chrouk

ដែលល្ហោសៗ, ស្គោក, មិនហាប់, មិនណែន, មិនម៉ដ្ឋ :

ជ្រោក គុណនាម ២)

[ជ្រោក] chrouk

ដែលខ្ជីខ្ជា :

ជ្រោក គុណនាម

[ជ្រោក-ជ្រាក] chrouk

ដែលជ្រោករយាក, ជ្រោកខ្លាំង។

ជ្រោង

ឈើឬឫស្សីដែលគេដាក់ខ្វែងឱ្យកន្ធែកខាងគល់រួមចុងចងភ្ជាប់គ្នា (ហៅថា ចងជ្រោង) :

ជ្រោង កិរិយាសព្ទ ១)

[ជ្រោង] chroung

ទ្រស្ទួយឡើង :

ជ្រោង នាម

[ជ្រោង] chroung

ចំនួនអ្វីៗដែលដាក់ជ្រោង :

ជ្រោង កិរិយាសព្ទ ២)

[ជ្រោង] chroung

លើកបញ្ឈរអ្វីៗ មានដើមឫស្សី និងឧសជាដើម តាំងអំពី៣ដើមឡើងទៅ ធ្វើគល់ឱ្យកន្ធែក ខាងចុងឱ្យរួមចូលទល់គ្នាឬខ្វែងទប់គ្នា :

ជ្រោង នាម

[ជ្រោង] chroung

ឈើឬឫស្សីដែលគេដាក់ខ្វែងឱ្យកន្ធែកខាងគល់រួមចុងចងភ្ជាប់គ្នា (ហៅថា ចងជ្រោង) :

ជ្រោមជ្រែង

ទំនុកបម្រុងដោយជួយគាំពារ, ផ្ទប់ផ្ទល់ (ព.ប្រ.) :

ជ្រោមជ្រែង កិរិយាសព្ទ

[ជ្រោម-ជ្រែង] chroumchreng

ទំនុកបម្រុងដោយជួយគាំពារ, ផ្ទប់ផ្ទល់ (ព.ប្រ.) :

ជ្រោយ

ប៉ែកដីខ្ពស់ស្មើនឹងច្រាំងដែលញោចលយលូកចូលទៅក្នុងសមុទ្រ ឬ ទន្លេ, ស្ទឹង។

ជ្រោយ នាម

[ជ្រោយ] chrouy

ប៉ែកដីខ្ពស់ស្មើនឹងច្រាំងដែលញោចលយលូកចូលទៅក្នុងសមុទ្រ ឬ ទន្លេ, ស្ទឹង។

ជ្រោះ

ផ្លូវទឹកឬល្បាក់ទឹកធម្មជាតិនៅតំបន់ភ្នំឬខ្ពង់រាប មានចំណោតខ្លាំង ហើយមានទឹកមិនទៀងទាត់ :

ជ្រោះ នាម

[ជ្រោះ] chruoh

ជ្រលងជ្រៅក្នុងភ្នំ, ចង្ហូរទឹកចេញពីភ្នំ។

ជ្រោះ នាម

[ជ្រោះ] chruoh

ផ្លូវទឹកឬល្បាក់ទឹកធម្មជាតិនៅតំបន់ភ្នំឬខ្ពង់រាប មានចំណោតខ្លាំង ហើយមានទឹកមិនទៀងទាត់ :

ជ្រៅ

ទីទៃពីរាក់ គឺដែលមានជម្រៅ :

ជ្រៅ គុណនាម

[ជ្រៅ] jrov

ទីទៃពីរាក់ គឺដែលមានជម្រៅ :

ជ្រៅជ្រះ

ទូលំទូលាយ ប្រកបដោយប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃ :

ជ្រៅជ្រះ គុ., គុ.កិ.

[ជ្រៅ-ជ្រះ] chrovchreah≈

ទូលំទូលាយ ប្រកបដោយប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃ :

ជ្រំ កិរិយាសព្ទ

[ជ្រំ] chrum

កាប់ឬបុកតិចៗញំៗ បន្ថើរៗ យ៉ាងញាប់បន្តិច :

ជ្រះ

ឥតស្នាម, ឥតប្រឡាក់; អស់មន្ទិល, ឥតមានហ្មង, ស្រឡះ :

ជ្រះ គុណកិរិយា

[ជ្រះ] chreah

ឥតស្នាម, ឥតប្រឡាក់; អស់មន្ទិល, ឥតមានហ្មង, ស្រឡះ :

ជ្រះថ្លា

អស់មន្ទិលសៅម៉ងពីក្នុងចិត្ត; ដែលមានចិត្តល្អ រីករាយ បរិសុទ្ធ ផូរផង់ :

ជ្រះថ្លា កិ., គុ.

[ជ្រះ-ថ្លា] chreahthla

អស់មន្ទិលសៅម៉ងពីក្នុងចិត្ត; ដែលមានចិត្តល្អ រីករាយ បរិសុទ្ធ ផូរផង់ :

ជ្វា

ឈ្មោះកោះមួយជាប្រទេសរាប់បញ្ចូលក្នុងភាគផែនដីអាស៊ី។ ពួកមនុស្សអ្នកប្រទេសនោះក៏ហៅ ជ្វា ដែរ, មានឆ្លងមកនៅក្នុងកម្ពុជរដ្ឋតាំងពីយូរហើយ ជាប់ជាពូជវង្សដរាបមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ, តែភាសាសម្ដីក្លាយឃ្លាតអំពីភាសារបស់ពួកជ្វាដែលនៅក្នុងប្រទេស។ របស់និងដំណាំជាដើមដែលដោយជាប់មកអំពីប្រទេសជ្វ

ជ្វា នាម

[ជ្វា] chvea

ឈ្មោះកោះមួយជាប្រទេសរាប់បញ្ចូលក្នុងភាគផែនដីអាស៊ី។ ពួកមនុស្សអ្នកប្រទេសនោះក៏ហៅ ជ្វា ដែរ, មានឆ្លងមកនៅក្នុងកម្ពុជរដ្ឋតាំងពីយូរហើយ ជាប់ជាពូជវង្សដរាបមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ, តែភាសាសម្ដីក្លាយឃ្លាតអំពីភាសារបស់ពួកជ្វាដែលនៅក្នុងប្រទេស។ របស់និងដំណាំជាដើមដែលដោយជាប់មកអំពីប្រទេសជ្វ

ជ្វាលា

អណ្ដាតភ្លើង, សេចក្ដីរុងរឿង, ពន្លឺដែលភ្លឺព្រោងព្រាត :

ជ្វាលា នាម

[ជ្វា-លា] chvealea

អណ្ដាតភ្លើង, សេចក្ដីរុងរឿង, ពន្លឺដែលភ្លឺព្រោងព្រាត :

ឈ

តួព្យញ្ជនៈទី៩នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី៤ក្នុងវគ្គទី២។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [cʰ] ជាព្យញ្ជនៈក្រអូម ខ្យល់មាត់ សូរស្ទះ ធនិត អឃោសៈ។

ឈ នាម

[ឈ] chho≈

តួព្យញ្ជនៈទី៩នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី៤ក្នុងវគ្គទី២។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [cʰ] ជាព្យញ្ជនៈក្រអូម ខ្យល់មាត់ សូរស្ទះ ធនិត អឃោសៈ។

ឈប!

ពោលពាក្យ ឈប នេះដោយបង្អូសវែង ក្លាយមកអំពីពាក្យ ឈប់ ជាពាក្យស្រែកបញ្ឈប់បសុសត្វ មានគោជាដើម ឱ្យឈប់ ឱ្យបង្អង់ តាមសញ្ញាដែលបានបង្ហាត់ ដែលធ្លាប់ប្រើប្រាស់មក, ដោយសេចក្ដីបង្គាប់ថា ឯងចូរឈប់! ឬថា ចូរឈប់។