ស្លឹករឹត

វចនានុក្រមខ្មែរ

ពាក្យខ្មែរ ការអាន និងអត្ថន័យ — បើកជាសាធារណៈ និងកែលម្អដោយអ្នកអាន។

៦៨,៣៦៩ ធាតុ

អនេកត្ថសំខ្យា

សំខ្យាសព្ទប្រាប់សេចក្ដីថា "ច្រើន" គឺ សត, សហស្ស កុំប្រែថា "រយ, ពាន់" ឱ្យប្រែថា "ច្រើន" ឬថា "អនេក" វិញ, ដូចជា សតបទី, សហស្សបទី "សត្វមានជើងច្រើន" គឺម្រើមព្រះ, ក្អែប; សតតេជះ "មានតេជះច្រើន", សហស្សរំសី "មានរស្មីច្រើន" (ព្រះអាទិត្យ) ; សតបុញ្ញលក្ខណៈ "មានលក្ខណៈនៃបុណ្យច្

អនេកត្ថសំខ្យា នាម

[អៈ-ណេ-ក័ត-ថៈ-ស័ង-ខ្យា] aanektthasamkhya

សំខ្យាសព្ទប្រាប់សេចក្ដីថា "ច្រើន" គឺ សត, សហស្ស កុំប្រែថា "រយ, ពាន់" ឱ្យប្រែថា "ច្រើន" ឬថា "អនេក" វិញ, ដូចជា សតបទី, សហស្សបទី "សត្វមានជើងច្រើន" គឺម្រើមព្រះ, ក្អែប; សតតេជះ "មានតេជះច្រើន", សហស្សរំសី "មានរស្មីច្រើន" (ព្រះអាទិត្យ) ; សតបុញ្ញលក្ខណៈ "មានលក្ខណៈនៃបុណ្យច្

អនេកប្បការ ន., គុ.

[អៈ-ណែ-ក័ប-ប៉ៈ-កា] aaknaekbabakka≈

ការច្រើន; ដែលមានប្រការច្រើន។

អនេក—

(ម.ព. អនេក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អនេក— ន., គុ.

[អៈ-ណេ-កៈ—] aaknekak—≈

(ម.ព. អនេក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អនេសនា នាម

[អៈ-នេ-សៈ-ណា] aaknesakna≈

(ម.ព. អនេសនៈ)។

អនេសនៈ

ការលះអនេសនៈ គឺការស្វែងរកត្រូវតាមធម៌។

អនេសនៈ នាម ១)

[អៈ-នេ-សៈ-ណៈ] aanesaneak

ការស្វែងរកពុំត្រូវតាមធម៌ឬពុំត្រូវតាមបែបបទ :

អនេសនៈ នាម ២)

[អៈ-នេ-សៈ-ណៈ] aanesaneak

ការចិញ្ចឹមជីវិតដោយដំណើរស្វែងរកចតុប្បច្ច័យ មិនត្រូវតាមធម៌វិន័យ :

អនេសនៈ នាម

[អៈ-ណេ-សៈ-ណ័ប-ប៉ៈ-ហាន] aanesaneak

ការលះអនេសនៈ គឺការស្វែងរកត្រូវតាមធម៌។

អនេសន—

(ម.ព. អនេសនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អនេសន— នាម

[អៈ-នេ-សៈ-ណៈ—] aaknesaknak—≈

(ម.ព. អនេសនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អនោកាស

ទីដែលមិនមានឱកាស, ទីមិនទំនេរ។

អនោកាស គុណនាម

[អៈ-ណោ-កាស] aonoukas

ដែលមិនមានឱកាស :

អនោកាស នាម

[អៈ-ណោ-កាស] aonoukas

ប្រទេសឬទីដែលមិនទំនេរ :

អនោកាស នាម

[អៈ-ណោ-កា-សៈ-គ្រឹះ] aonoukas

ផ្ទះដែលមិនទំនេរ។

អនោកាស នាម

[អ-ណោ-កា-ស័ត-ឋាន] aonoukas

ទីដែលមិនមានឱកាស, ទីមិនទំនេរ។

អនោតត្ត

ឈ្មោះស្រះធំឬបឹងធំមួយក្នុងពួកស្រះធំឬបឹងធំដែលហៅ មហាស្រះ ទាំង ៧ក្នុងទីប្រជុំភ្នំហិមពាន្ត :

អនោតត្ត នាម

[អៈ-ណោ-ត័ត] aanoutatt

ឈ្មោះស្រះធំឬបឹងធំមួយក្នុងពួកស្រះធំឬបឹងធំដែលហៅ មហាស្រះ ទាំង ៧ក្នុងទីប្រជុំភ្នំហិមពាន្ត :

អនោតស្រះ នាម

[អៈ-ណោ-តៈ-ស្រះ] aaknaotaksreah≈

(ម.ព. អនោតត្ត)។

អនោទកៈ នាម

[អៈ-ណោ-ទៈ-កៈ] aaknaoteakkak≈

ដែលគ្មានទឹក។

អនោម គុណនាម

[អៈ-ណោ-មៈ] ឬ [អៈ-ណោម] aanoum

ដែលមិនថោកទាប, មិនទន់ទាប, មិនថយថោក, មិនមែនល្មាក់ល្មម (លើសលែង, ប្រសើរ, ថ្លៃថ្លា, ខ្ពង់ខ្ពស់)។

អនោម នាម

[អៈ-ណោ-មៈ-កៈ-ស័ត] aanoum

(ម.ព. អនោមសត្ត)។

អនោម ន., គុ.

[អៈ-ណោ-មៈ-គុន] aanoum

គុណខ្ពង់ខ្ពស់; ដែលមានគុណខ្ពង់ខ្ពស់ :

អនោម ន., គុ.

[អៈ-ណោ-ម័ញ-ញាន] aanoum

ញាណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់; ដែលមានញាណខ្ពង់ខ្ពស់។

អនោម នាម

[អៈ-ណោ-ម័ប-ប៉័ញ-ញ៉ា] aanoum

ប្រាជ្ញាស្រួចស្រាល់, ប្រាជ្ញាមុត។

អនោម នាម

[អៈ-ណោ-មៈ-ស័ត] aanoum

សត្វប្រសើរ (បរមពោធិសត្វ, មហាសត្វ) ; ប្រើជា អនោមសត្វ ក៏បាន។

អនោមទស្សី

ព្រះនាមព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធមួយព្រះអង្គ បានត្រាស់ក្នុងអតីតកាលយូរអង្វែងណាស់ទៅហើយ ប៉ុន្តែមានសេចក្ដីតំណាលញឹកញយក្នុងគម្ពីរពុទ្ធសាសនា។

អនោមទស្សី នាម

[អៈ-ណោ-ម៉ៈ-ទ័ស-សី] aanoumtossei

ព្រះនាមព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធមួយព្រះអង្គ បានត្រាស់ក្នុងអតីតកាលយូរអង្វែងណាស់ទៅហើយ ប៉ុន្តែមានសេចក្ដីតំណាលញឹកញយក្នុងគម្ពីរពុទ្ធសាសនា។

អនោម—

(ម.ព. អនោម) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អនោម— នាម

[អៈ-ណោ-មៈ—] aaknaomeak—≈

(ម.ព. អនោម) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

អនោសជ្ជភាព

ការមិនលះបង់ព្យាយាមឬគំនិតឬក៏កិច្ចការណាមួយ :

អនោសជ្ជភាព នាម

[អៈ-ណោ-ស័ច-ជៈ-ភាប] aanouschchopheap

ការមិនលះបង់ព្យាយាមឬគំនិតឬក៏កិច្ចការណាមួយ :

អន់

មានថ្នាំងថ្នាក់ចិត្ត, ខឹងសម្បាបន្តិចបន្តួច, អន់ចិត្តមានថ្នាំងថ្នាក់ឬស្រយង់ចិត្ត, តូចចិត្ត, រវាតគំនិតបន្តិចៗ; អន់ចិត្តស្រឡេត។

អន់ គុណនាម

[អន់] aan

ដែលថយចុះ, ទន់ចុះ; តិចចុះ; ខ្សោយ :

អន់ នាម

[ចំ-ណេះ-អន់] aan

ចំណេះខ្សោយ។

អន់ កិរិយាសព្ទ

[អន់-ចិត] aan

ស្រពន់ចិត្ត, តូចចិត្ត។

អន់ កិរិយាសព្ទ

[អន់-ឈឺ] aan

ស្រាលឈឺ។

អន់ កិរិយាសព្ទ

[អាក់-អន់] aan

មានថ្នាំងថ្នាក់ចិត្ត, ខឹងសម្បាបន្តិចបន្តួច, អន់ចិត្តមានថ្នាំងថ្នាក់ឬស្រយង់ចិត្ត, តូចចិត្ត, រវាតគំនិតបន្តិចៗ; អន់ចិត្តស្រឡេត។

អន័គ្ឃ គុណនាម

[អៈ-ន័ក] aaknka≈

(ម.ព. អនគ្ឃ)។

អន័គ្ឃអនេក គុណនាម

[អៈ-ន័ក-អៈ-ណែក] aaknkaaaknaek≈

ច្រើនកាត់ថ្លៃពុំបាន, ច្រើនឥតបើគណនា :

អន្ត គុណនាម

[អន់-តៈ] ឬ [អន់] aantor

ដែលជាទីបំផុត; ដែលចប់, ស្រេច; លាមក; អាក្រក់; ថោកទាប, ខ្ជីខ្ជា, ពុំប្រសើរ។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ] ឬ [អន់] aantor

ទីបំផុត; ការស្រេច; សេចក្ដីវិនាស, សេចក្ដីស្លាប់; ជាតិ, ធម្មតា; អារម្មណ៍; ចំណែក; ខេត្តដែន; អវយវៈ។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-កាំ] aantor

អំពើអាក្រក់; ការថោកទាប; ការជាចុងបំផុត។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-ក] aantor

អ្នកធ្វើនូវទីបំផុតទុក្ខ (ព្រះពុទ្ធ, ព្រះបច្ចេកពុទ្ធ, ព្រះអរហន្ត)។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-កាល] aantor

កាលជាទីបំផុត; ពេលស្លាប់។

អន្ត គុណនាម

[អន់-តៈ-គត់] aantor

ដែលស្លាប់ហើយ។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-គៈ-តា] aantor

(ម.ព. អន្តគត)។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-គូ] aantor

អ្នកដល់នូវទីបំផុតទុក្ខ (ព្រះពុទ្ធ, ព្រះបច្ចេកពុទ្ធ, ព្រះអរហន្ត)។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-ជាត] aantor

ជាតិទាប; អ្នកដែលមានជាតិថោកទាប។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-ធ័រ] aantor

(ព.ពុ.) ធម៌លាមកឬធម៌អមខាង; មាន ២យ៉ាងគឺ ១កាមសុខល្លិកានុយោគ សេចក្ដីព្យាយាមខំប្រឹងប្រព្រឹត្តវត្តប្រតិបត្តិខ្ជីខ្ជាតាមតែបាន; ២អត្តកិលមថានុយោគ សេចក្ដីព្យាយាមខំប្រឹងប្រព្រឹត្តវត្តប្រតិបត្តិតឹងពេកធ្វើខ្លួនឱ្យលំបាកហួសហេតុឃ្វាងខុសផ្លូវប្រតិបត្តិល្អ។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-ព័រ] aantor

មនុស្សជាតិទាប, ជនជាតិសូទ្រៈ។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-វ័ន] aantor

(ម.ព. អន្តព័ណ៌)។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-វ៉ា-សិន] aantor

សិស្ស, កូនសិស្ស។

អន្ត នាម

[អន់-តៈ-វ៉ា-សិ-នី] aantor

(ម.ព. អន្តវាសិន)។

អន្តគុណ នាម

[អន់-តៈ-គុន] aantokun

ពោះវៀនរង, ពោះវៀនបន្ទាប់ (ពោះវៀនតូច), (រ.ស.) ព្រះអន្តគុណ ឬ ព្រះអន្តគុណំ។

អន្តគុណំ នាម

[អន់-តៈ-គុ-ណ័ង] antakkunngo≈

(ម.ព. អន្តគុណ)។

អន្តយ គុណកិរិយា

[អន់-តយ] aantoy

តយង៉យអៀនប្រៀន :

អន្តរ

អាបត្តិក្នុងចន្លោះគឺអាបត្តិសង្ឃាទិសេសដែលភិក្ខុត្រូវក្នុងកាលកំពុងនៅបរិវាស (ព.វិ.)។

អន្តរ នាម

[អ័ន-ដ] ឬ [អន់-តៈ-រ៉ៈ] and]arue[antakrak≈

ចន្លោះ, រវាង; ដទៃ; រយៈ; ប្រហោង, រូង, រន្ធ; ទោសភ្លាំងភ្លាត់; ឱកាស; ចំណែកឬប៉ែកខាងក្នុង; ចិត្ត, វិញ្ញាណ; សំពត់, សំពត់ស្លៀក។

អន្តរ នាម ១)

[អន់-ដ-រ៉ៈ-ក័ប] ឬ [អន-ដ-ក័ប] andarakkb]arue[andakba≈

កប្បជាចន្លោះឬក្នុងរវាងនៃកប្បមួយៗ។

អន្តរ នាម ២)

[អន់-ដ-រ៉ៈ-ក័ប] ឬ [អន-ដ-ក័ប] andarakkb]arue[andakba≈

ខ្មែរច្រើននិយាយថា កើតអន្តរកប្បសំដៅសេចក្ដីថា "កើតជម្លោះវាយកាប់ចាក់គ្នា" :

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កា] antakrakka≈

ការណ៍ដែលនាំឱ្យទើសទាក់, រឿងហេតុទើសទាក់, ឧបសគ្គ; ហេតុជាទោស។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-គៈ-វេ-សិ-នី] antakrakkeakveseni≈

(ម.ព. អន្តរគវេសី)។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-គៈ-វេ-សី] antakrakkeakvesei≈

អ្នកស្វែងឬរំពៃរកទោសគេ។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-គ្រឹះ] antakrakkroeeah≈

ចន្លោះផ្ទះ។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-សៈ-ម៉ៃ] antakraksakmai≈

(ម.ព. អន្តរកាល)។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-ហែត] antakrakhaet≈

(ម.ព. អន្តរការណ៍)។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ា-ត្មា] antakratmea≈

(ម.ព. អន្តរាត្ម័ន)។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ា-ត្មាន់] antakratmean≈

ចិត្តឯង, ខ្លួនឯង; ក្នុងចិត្ត; ក្នុងខ្លួន។

អន្តរ នាម

[អន់-តៈ-រ៉ា-ប័ត] antakrabta≈

អាបត្តិក្នុងចន្លោះគឺអាបត្តិសង្ឃាទិសេសដែលភិក្ខុត្រូវក្នុងកាលកំពុងនៅបរិវាស (ព.វិ.)។

អន្តរ!

ពាក្យជេរសាមញ្ញប្រើកាត់ខ្លីអំពីពាក្យ អន្តរធាន! ជេរគ្នាលេងដោយសេចក្ដីស្និទ្ធស្នាលស្មោះស្មើ :

អន្តរ! ឧទានសព្ទ

[អន់-ដ] anda≈

ពាក្យជេរសាមញ្ញប្រើកាត់ខ្លីអំពីពាក្យ អន្តរធាន! ជេរគ្នាលេងដោយសេចក្ដីស្និទ្ធស្នាលស្មោះស្មើ :

អន្តរកម្ម នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កាំ] aantorokamm

អំពើឬឥទ្ធិពលលើគ្នាទៅវិញទៅមក :

អន្តរកម្មនិយម

(ប.ព.) ទំនាក់ទំនងទៅវិញទៅមករវាងបណ្ដាញពីរឬច្រើន (ពាក្យនេះអាចសម្គាល់ទៅលើផលិតផល នីតិវិធី ឬបច្ចេកវិទ្យា)។

អន្តរកម្មនិយម នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កាំ-និ-យំ] antakrakkaamniyum≈

(ទស្សនៈ.) ទស្សនៈរបស់ពួកទ្វិកនិយមដែលអះអាងថា ថ្វីបើចិត្តនិងកាយជាសារធាតុពីរដាច់ដោយឡែកពីគ្នាក៏ដោយ ក៏វាជះឥទ្ធិពលលើគ្នាទៅវិញទៅមកតាមទំនាក់ទំនងហេតុផល :

អន្តរកម្មនិយម នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កាំ-នៃ-បន់-ដាញ] antakrakkaamneybnodanh≈

(ប.ព.) ទំនាក់ទំនងទៅវិញទៅមករវាងបណ្ដាញពីរឬច្រើន (ពាក្យនេះអាចសម្គាល់ទៅលើផលិតផល នីតិវិធី ឬបច្ចេកវិទ្យា)។

អន្តរការី

ភ្នាក់ងារកណ្ដាលឬអ្នកភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងភាគី។

អន្តរការី នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កា-រ៉ី] antakrakkarei≈

ភ្នាក់ងារកណ្ដាលឬអ្នកភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងភាគី។

អន្តរកាល

ដំណើរការឬកំឡុងពេលនៃការផ្លាស់ប្ដូរពីស្ថានភាព (ឬលក្ខខណ្ឌ) មួយទៅស្ថានភាព (ឬលក្ខខណ្ឌ) មួយទៀត :

អន្តរកាល នាម ១)

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កាល] aontorokal

កាលឬសម័យដែលមានហេតុនាំឱ្យទើសទាក់ពុំស្រួល.។

អន្តរកាល គុណនាម ២)

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កាល] aontorokal

ដែលនៅចន្លោះពេលពីរផ្សេងគ្នា, ដែលនៅចន្លោះព្រឹត្តិការណ៍ផ្សេងគ្នា :

អន្តរកាល នាម ៣)

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-កាល] aontorokal

ដំណើរការឬកំឡុងពេលនៃការផ្លាស់ប្ដូរពីស្ថានភាព (ឬលក្ខខណ្ឌ) មួយទៅស្ថានភាព (ឬលក្ខខណ្ឌ) មួយទៀត :

អន្តរក្រសួង

រវាងក្រសួង, ដែលមានក្រសួងជាច្រើនរួមគ្នាដើម្បីធ្វើការអ្វីមួយ :

អន្តរក្រសួង គុណនាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-ក្រ-សួង] antakrakkrosuong≈

រវាងក្រសួង, ដែលមានក្រសួងជាច្រើនរួមគ្នាដើម្បីធ្វើការអ្វីមួយ :

អន្តរចិត្តវិជ្ជា នាម

[អន់-តៈ-រ៉ៈ-ចិត-វិច-ជា] antakrakchetvichchea≈

វិទ្យាដែលសិក្សាពីទំនាក់ទំនងរវាងចិត្តនិងចិត្ត។